ทว่า เอียนไม่ได้ทิ้งตัวดิ่งลงไปแต่กำลังร่วงลงไปช้า ๆ ตามเส้นทแยงที่ตนร่าย นี่คือผลจากการร่ายคาถาโรยตัว
น่าจะไปถึงทันเวลาพอดี
ตำแหน่งลงจอดที่ใจกลางวงก็อบลินกล่าวคือเขาจะร่อนลงใกล้ ๆ กับเ้าเมืองและคนอื่น ๆ
ถ้าเป็อย่างนั้นก็คงจะเสร็จภารกิจได้ในชั่วพริบตา
หากเค้นพลังของแหวนออกมาได้วิธีนี้ก็คุ้มค่าที่จะลอง ไหน ๆ พวกมันอุตส่าห์มารวมตัวจัดแถวกันเสียสวยงามขนาดนี้
ต้องถ่ายพลังลงไปให้หมด
เอียนเริ่มดึงมานาออกมาจากภายในร่างกายทันทีมานาที่หลั่งไหลมาจากมือขวาปลดปล่อยไอเย็นออกมา
เย็นเสียจนนํ้าค้างแข็งก่อตัวขึ้นกลางอากาศ
“เคี้ยก! เคี้ยก! เคี้ยก!”
ยิ่งเข้าไปใกล้มากขึ้นเท่าไร เสียงะโของพวกมันก็ดังขึ้นทุกทีเสียงแหบแห้งอันเป็เอกลักษณ์ของก็อบลินซึ่งไม่ใช่เสียงที่น่าฟังสักเท่าไร
อีกนิด
เอียนหันตัวเพื่อปรับองศาลงจอดให้แคบลงเพื่อให้ตนร่อนลงกลางลานปะาได้อย่างพอดิบพอดี
อีกนิดเดียว
เขามองเห็นเ้าเมืองและคนอื่น ๆ ใต้เท้าของตนเองแต่ยังสูงเกินไป
อีกนิด
ใกล้ถึงแล้ว
เขากลั้นลมหายใจเพื่อให้มานาไหลไปที่ร่างกายส่วนล่างของตนเองและเพื่อให้ขาสามารถต้านแรงกระแทกขณะร่อนลงได้
“เคี้ยก?”
ก็อบลินแต่ละตัวเริ่มรู้ถึงการมาของเอียน
มนุษย์ที่ลอยลงมาจากอากาศ
ฮ็อบก็อบลินคว้าขวานทันที
“ปลดคาถา”
ในที่สุดร่างกายของเอียนก็เริ่มทิ้งดิ่งลงมา เป็ผลมาจากการที่คาถาโรยตัวถูกปลดทว่าไม่มีอะไรต้องกังวล ด้วยความสูงที่ลดระดับลงกับร่างกายท่อนล่างที่แข็งแรงขึ้น แค่สองอย่างนี้ก็เพียงพอแล้ว
ตุบ!
ทั้งเ้าเมืองที่เคยทิ้งความหวังไปจนหมดสิ้นทายาทหนุ่ม อัศวิน และเหล่าทหาร
เอียนลงจอดตรงหน้าพวกเขา
“ะเิ...”
เอียนยื่นมือขวาคํ้าพื้นที่ปกคลุมไปด้วยเกล็ดนํ้าแข็ง
“เยือกแข็ง”
เวทมนตร์อันหนาวเหน็บของเอียนที่เคยซัดใส่ลานฝึกเขาร่ายคาถาออกมาได้ยิ่งใหญ่กว่าที่ควรจะเป็
ะเิเยือกแข็ง
แครก! แครก ๆ
ไอเย็นแพร่กระจายไปทั่วทุกทิศทางพลางกลืนกินเหล่าก็อบลินเข้าไปอานุภาพของมันแข็งแกร่งกว่าตอนที่ลองใช้ในลานฝึกหลายเท่าตัว เป็ผลมาจากการรีดมานาทั้งหมดออกมาใช้จนหยดสุดท้าย
“เคี้ยก!”
“เคี้ยกกกก!”
เสียงร้องของก็อบลินดังก้องไปทั่วหุบเขาที่แห่งนี้กลายเป็นรกนํ้าแข็งที่มีเพียงเสียงกรีดร้องน่าสยดสยองดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
“นั่นมัน...”
พลังของจอมเวทที่เคยเห็นแค่ในหนังสือหน่วยค้นหาในหุบเขาลึกได้เห็นพลังที่แท้จริงนั้นแล้ว
พวกเขาทำได้เพียงกะพริบตาอย่างเหม่อลอยถึงขั้นที่รู้สึกว่าอาวุธในมือไร้ประโยชน์ขึ้นมาเสียดื้อ ๆ
“จอมเวทอย่างนั้นหรือ...”
ข้าจะตายไปทั้งแบบนี้หรือ
เ้าเมืองมาร์คัส ม็อคเลียนคิดอย่างสิ้นหวังจนสั่นเทาไปทั้งร่าง
โชคชะตาที่กำหนดให้ถูกก็อบลินฆ่าอย่างนั้นหรือ
เขาคงจะถูกพวกขุนนางกับพวกที่ชอบสอดรู้สอดเห็นข้างถนนหัวเราะเยาะไปชั่วลูกชั่วหลานแน่
อย่างน้อยราวี ลูกชายของข้าก็ควรจะรอด
การล่ามอนสเตอร์เป็เพียงความบันเทิงเท่านั้นไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าความบันเทิงนี้จะทำลายอนาคตของตระกูลได้
นี่เป็สถานการณ์ที่เขาไม่เคยกังวลมาก่อนแม้แต่เสี้ยววินาที
“เคี้ยก!”
ก็อบลินอยู่ตรงหน้า
มันมีรูปลักษณ์ต่างจากก็อบลินตัวอื่น ๆ
ผิวสีชมพูระเรื่อ รูปร่างใหญ่โตมีทักษะในการต่อสู้ขั้นสูงยิ่งไปกว่านั้นเ้าตัวนี้ยังสามารถบัญชาการเหล่าก็อบลินได้อีกด้วย
พวกเขาถูกซุ่มโจมตีด้วยจำนวนพลที่มากกว่าหลายเท่า
ต้องบอกความจริงให้ในเมืองได้รู้...
ว่าเขาเห็นฝูงก็อบลินนับร้อย
นอกจากนี้ยังมีก็อบลินตัวสีแดงที่เป็ผู้บัญชาการตัวนั้น
พวกมันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่เราจะล่าได้อีกต่อไปแล้วแต่เป็เหมือนกองโจรขนาดใหญ่ที่เป็ภัยคุกคาม
โครม!
ขณะที่เขาคิดจะยอมแพ้ในทุก ๆสิ่งก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างตกกระทบพื้น
“ะเิเยือกแข็ง”
เสียงที่ดังตามมาเป็เสียงของเด็กน้อย
เขาลืมตาขึ้นด้วยแรงเฮือกสุดท้ายที่เหลืออยู่และเห็นแผ่นหลังของเด็กผู้ชายคนหนึ่งตรงหน้า
เด็กคนนั้นคือ...
จากนั้นธารนํ้าแข็งก็กระจายไปทั่วทุกทิศทางพร้อมกับเสียงกรีดร้องของก็อบลินที่กำลังหลบหนี
ขณะที่เขากำลังรู้สึกถึงฉากเหตุการณ์น่าสะพรึงกลัวที่ไม่สมจริงนี้เด็กหนุ่มคนนั้นก็หันกลับมามอง
“ท่านพ่อ”
ท่านพ่ออย่างนั้นหรือ
นี่ไม่ใช่เสียงของเด็กชายคนนั้น
แล้วเสียงมาจากไหนกัน
“ท่านพ่อ!”
เ้าเมืองเบิกตากว้าง เขามองไม่เห็นเด็กผู้ชายก็อบลิน หรือธารนํ้าแข็งอีกแล้ว
ที่นี่คือห้องที่คุ้นเคย ห้องนอนของเขาเอง
“มาร์กาเร็ตหรือ...”
มาร์กาเร็ตเรียกอีกฝ่ายด้วยใจที่ร้อนรุ่มเพราะเห็นพ่อที่หมดสติกำลังพลิกตัวกระสับกระส่ายไปมา
“เกิด...อะไรขึ้น”
เป็คำถามที่แฝงไปด้วยความหมายมากมาย
“ท่านจอมเวทช่วยท่านไว้ทั้งท่านพ่อแล้วก็ท่านพี่ด้วย”
“แล้วคนอื่นล่ะ ทุกคนยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า”
“...เื่นั้น”
ทุกคนที่ถูกก็อบลินจับตัวไปล้วนรอดชีวิตแต่ก็แน่นอนว่ามีทหารส่วนหนึ่งที่ตกเป็เหยื่อตอนถูกซุ่มโจมตีอย่างเลี่ยงไม่ได้
แม้จะเป็ถึงจอมเวททว่าก็ไม่มีใครชุบชีวิตคนตายได้
“ข้าหลับไปนานแค่ไหน”
“ท่านพ่อหลับไปสองวันเต็ม ๆรู้ไหมว่าข้าเป็ห่วงแค่ไหน...”
“ไปเรียกโฮก้าเข้ามา”
โฮก้าเป็ชื่อของพ่อบ้านชรา
“คะ? ทำไมไม่เรียกท่านแม่กับท่านพี่...”
“เื่นั้นไว้ทีหลังมีบางเื่ที่ข้าต้องจัดการก่อน”
มาร์กาเร็ตไม่โต้เถียงอีกแต่เธอไปเรียกพ่อบ้านชราที่อยู่นอกห้องเข้ามา
“เห็นมาร์กาเร็ตเชื่อฟังแบบนี้คงมีหลายอย่างเกิดขึ้นสินะ”
เขาพึมพำกับตนเอง
ั้แ่ตอนนั้น มันผ่านมานานแค่ไหนแล้วนะ
โฮก้าพ่อบ้านชราผมขาวโพลนวิ่งเข้ามาอย่างกระหืดกระหอบ
“ท่านเ้าเมือง!ข้าดีใจมากที่ในที่สุดท่านก็ฟื้นเสียที!”
“เ้าคงลำบากมากสินะ”
“ละ...ลำบากอะไรกัน!ไม่เหลือบ่ากว่าแรงเลยขอรับ”
พ่อบ้านชรามีสีหน้าซาบซึ้งใจเ้าเมืองจึงตบไหล่อีกฝ่ายเบา ๆ
“มีคนตายไปเท่าไหร่”
“ท่านเ้าเมือง...”
“ไม่เป็ไร พูดมาเถอะ”
“ทหารสิบสองนาย แล้วก็ท่านลอว์ตัน...”
มีหลายชีวิตที่ต้องถูกพรากไปเพียงเพราะเขาอยากแสวงหาความบันเทิงชีวิตอันมีค่าเ่าั้ได้ลาจากโลกนี้ไปแล้ว
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าพวกก็อบลินคิดลงมือฆ่าทันที
ทุกคนที่เข้าร่วมการล่าก็จะต้องพบกับความตายอันน่าสลดอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
โหดร้ายเหลือเกิน
เ้าเมืองสงบนิ่งชั่วขณะเพื่อไว้อาลัย
เขาเป็คนที่มีนิสัยชอบขบคิด อย่างไรก็ตามการขบคิดเ่าั้ก็เพื่อความสงบสุขของอาณาเขต
บัดนี้ผู้คนที่อุทิศความจงรักภักดีแก่ตระกูลของเขาและอาณาเขตได้ตายจากไปแล้ว
หัวใจของเ้าเมืองพลันรู้สึกหนักอึ้ง
“จริงสิได้จ่ายค่าชดเชยให้ครอบครัวผู้ตายแล้วหรือยัง”
“ข้าได้จ่ายภายในวงเงินสูงสุดไปแล้วขอรับ”
“ดีมาก...อึก!”
เ้าเมืองที่กำลังผงกศีรษะส่งเสียงครวญครางออกมา
ผลพวงของอาการหมดสติไปหลายวันทำเขาปวดศีรษะ
แววตาของพ่อบ้านชราพลันฉายแววกังวลเ้าเมืองจึงโบกมือแล้วพูดต่อ
“ข้าได้ยินมาว่าท่านจอมเวทเป็คนช่วยไว้ใช่ท่านมาร์โกหรือเปล่า”
ไม่แปลกนักที่เ้าเมืองคิดแบบนั้น
ดูเหมือนเขาจะเห็นเอียนเพียงเลือนรางและแยกไม่ออกด้วยซํ้าว่านั่นคือความจริงหรือความฝันยิ่งไปกว่านั้นเด็กตัวเล็ก ๆ แบบนั้นจะมาช่วยพวกเขาได้อย่างไรต่อให้มีทักษะมากแค่ไหนก็เถอะ...
“ไม่ใช่ขอรับ เพราะว่าท่านมาร์โกออกไปนอกอาณาเขตข้าก็เลยไปขอให้ท่านเอียนช่วย”
อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่านั่นจะไม่ใช่ความฝันหรือจินตนาการ
“ท่านเอียนช่วยทุกคนไว้ขอรับ”
“...”
อย่าบอกนะว่าธารนํ้าแข็งนั่นก็เป็ผลงานของเอียนด้วย
เ้าเมืองผงกศีรษะหงึก ๆ โดยอัตโนมัติตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจแล้ว
อีกไม่นาน คงวุ่นวายกันน่าดู
สาเหตุที่ราชวงศ์กับหอคอยงาช้าง้าตัวเอียนมากขนาดนั้น
สาเหตุที่มีราชโองการให้ตระกูลม็อคเลียนปกป้องเอียน
ทุกฝ่ายคงอยากได้ตัวเด็กคนนั้นกันจนนํ้าลายสอ
ยุคาสิ้นสุดลงและระบบสามจักรวรรดิก็ก่อตั้งขึ้นมาแล้วเป็เวลาหกสิบปี
5K
