บทที่ 56
ตู้ม !! เสียงหมัดผมกระแทกกับการ์ดของลุงเลออน แข็งมากอย่างกับชกใส่กำแพงเหล็ก
ผมก้าวเท้าถอยออกมา เพื่อตั้งหลัก เลออนเห็นดังนั้นก็เตะใส่ผมทันที ผมใช้แม่ไม้มวยไชยาออกไปด้วยความเคยชิน
[เอราวัณเสยงา] เป็นแม่ไม้กระบวนท่าแก้สำหรับท่าเตะหรือเข่า โดยฟันหมัดหรือศอกไปที่เหนือหัวเข่าก่อนจะยกศอกอีกข้างใส่เข้าที่คางของลุงเลออน (ดูจาก https://www.youtube.com/watch?v=QaoOCQ8C4f0 หรือค้นหา 20ไม้ตายไชยา โดยครูมัด)ปึก !! ผัวะ !! เสียงฟันศอกลงไปเหนือเข่าและเสียงฟันศอกใส่ปลายคางของลุงเลออนแต่น่าเสียดาย ลุงแกกันทีคางได้โดยใช้มืออีกข้างมากันไว้
แต่นี่ลุงแกเป็นคนเหล็กรึไง ไม่รู้สึกเลยรึ
“ไม่เลวนี่เจ้าหนู กระบวนท่ารุนแรงเล็งจุดตาย แถมถ้าข้าไม่ใช่เวทย์มนต์ธาตุดินป้องกันร่างกายเอาไว้ กระดูกข้าคงแหลกหมดแน่ เอ็งเป็นมนุษย์แน่เรอะ” ลุงเลออนถามผม
“ผมต้องถามลุงมากกว่าครับยังเป็นสิ่งมีชีวิตอยู่มั้ย” ผมเลือกที่จะถามกลับไป
ด้านนอกสนามประลอง
“บ้าน่าขนาดทำให้ตาแก่เลออนต้องเอาจริงเลยเนี่ยนะ” เสียงจากผู้ชมคนหนึ่งหันไปพูดกับเพื่อน
“นั่นสิ หมัดแรกนั่นเสียงตูมดังสนั่นเลยถ้าเป็นข้าโดนเข้าไปมีหวังแขนแหลกแน่ๆ” เพื่อนอีกคนตอบกลับมา
“หมัดนั่นไม่ธรรมดาเลยเนอะจัสติน” จัสตินเพียงหันมาพยักหน้ากับสตรอมเพียงเท่านั้น
“นายจะบอกว่าหมอนั่นยังไม่เอาจริงงั้นหรอ” จัสตินพยักหน้า
“อะไรนะนายจะบอกว่าพวกเราลุมก็อาจจะแพ้งั้นหรอ” จัสตินพยักหน้า
(ไรต์เตอร์ : เอ็งเทพมากสตรอมจัสตินมันไม่พูดไรสักคำ เอ็งรู้ได้ไง)
กลับมาในสนาม
“ดูท่าจะถนัดระยะประชิดมากสินะ งั้นมาดวลกันเลย” ดูเหมือนลุงเลออนจะเริ่มเครื่องร้อน ก็ดีผมเองก็ไม่ได้ใช่มวยไชยาสู้จริงมานานแล้ว
จากนั้นพวกเราก็วิ่งเข้าประชิดกันทันที ลุงเลออนต่อยหมัดแยปเข้ามาก่อนผมจะใช่ท่า [หนุมานหักด่าน] ซึ่งเป็นท่าแก้หมัดโดยใช้มือปัดหมัดออกไปจากนั้นใช้มืออีกข้างสอดเข้าไปที่ซอกคอและใช้เข่าตีเข้าไปพร้อมๆกับกระชากคอลงมา
ตุบ !! เสียงเข่ากระแทกเข้าที่ชายโครง ถ้าเป็นคนปกติต้องลงไปนอนตัวงอแล้วแต่ลุงเลออนดูเหมือนไม่ออกอาการอะไรเลยผมเลยตีเข่าเข้าไปอีกหลายที
ตุบ !! ตุบ !! ตุบ !! ตุบ !! ก่อนลุงเลออนจะสะบัดตัวเองออกมาจากเข่าผมได้
ดูเหมือนลุงเลออนจะสะใจมากที่ได้สู้ด้วยมือเปล่ากับผม จากนั้นพวกเราก็ลุยเข้าใส่กันอีกรอบ ต่างคนต่างแลกหมัดและเท้า
เสียงรอบนอกเริ่มตะโกนเชียดังขึ้นเรื่อยๆจนเหมือนกลายเป็นเวทีมวยขนาดใหญ่ที่ผมเคยเห็นในโทรทัศน์ที่ฉายในช่องมากสี
“เฮ !! เฮ !! เฮ !! ต่อยมันเลย”
“นั่นแบบนั้นเออ ศอกเข้าไป”
“เอ้อแบบนั้นล่ะเตะให้ขาขาดเลย”
“ไอ้หนูกัดหาตาแก่เลออนเลย” เฮ้ยๆ อันนี้ผมว่าไม่ใช่ละ
พวกเรายืนแลกกันเกือบสิบนาที จู่ๆลุงเลออนก็กระโดดถอยออกไป
“พอๆ เลิกๆ เอ็งผ่าน” ลุงเลออนตะโกนออกมา
“หาไรวะเลิกอะไรตาแก่ ยังมันอยู่เลย” เสียงจากผู้ชมตะโกนออกมา แต่ลุงเลออนไม่สนใจ
“กรรมการเว้ยข้าเลิกแล้ว พอๆไอ้หนูนี่ผ่าน” จากนั้นกรรมการก็เดินเข้ามาในสนาม
“คลาวด์ ผ่านการทดสอบ” เมื่อสิ้นเสียงกรรมการคนดูรอบๆสนามทดสอบก็ตะโกนออมา
“เฮ้ ยอดมากไอ้หนู”
“เจ๋งมากไอ้หนู ไม่ได้เห็นตาแก่โดนอัดมานานแล้ว” และอีกหลายๆคำชมผมก้มหัวขอบคุณก่อนจะเดินกลับไปหาพวกสตรอมและจัสติน
“นายฝีมือสุดยอดไปเลยนะ” สตรอมพูดกับผมทันทีที่ผมเดินกลับมา
ผมเลือกที่จะยิ้มกลับไปไม่ตอบอะไร
“ทั้งสามคนเชิญทางนี้เลย เราจะออกป้ายประจำตัวของสมาคมนักล่าให้ครับ” พนักงานที่เดินมาส่งเราที่สนามประลองนั่งเองที่เข้ามาบอก จากนั้นพวกเราก็เดินตามเค้าไป
อีกด้านหนึ่ง
ข้าชื่อเลออนเป็นนักล่าระดับ A แรงค์ ข้าเป็นนักล่ามากว่าสี่สิบปี วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่ข้าตองมาทดสอบพวกที่เข้ามาใหม่ ปกติในสมาคมจะให้ระดับ B แรงค์เป็นคนทดสอบ แต่วันนี้ข้าว่างๆเลยอาสาแทน
เมื่อมาถึงสนามประลองพวกพนักงานก็พาผู้รับการทดสอบเข้ามา คราแรกที่ข้าเห็นพวกนั้นอายุยังน้อยไปหน่อย แต่ข้าก็จะไม่ว่าอะไรหรอกนะเพราะตอนข้าเป็นนักล่าอายุข้าก็พอๆกับพวกนั้นนั่นล่ะ
คนแรกที่ขึ้นมาจากลักษณะแล้วน่าจะเป็นพวกนักเวทย์ล้วนเพราะเจ้าหนูนี่ไม่พกอาวุธเลย การทดสอบนี้ข้าตั้งใจจะใช้เพียงมือเปล่าและร่างกายล้วนๆ ข้าไม่อยากเอาเปรียบใช้เวทย์มนต์กับเจ้าหนูพวกนี้
และเมื่อเริ่มทดสอบเจ้าหนูนี่ก็ยิงเวทย์ไฟระดับกลางใส่ข้าทันที คงเป็นการลองเชิงสินะ
ผ่านไปไม่นานข้าก็รู้สึกว่าเจ้าหนูนี่เร็วขึ้น ไม่สิเป็นข้าเองที่ช้าลง จนข้าสังเกตเห็นได้ว่ามีละอองสีดำลอยอยู่รอบๆตัวข้า แบบนี้นี่เองเวทย์มนต์คำสาปสินะ ธาตุมืดหายากซะด้วย
ข้าค่อยๆไล่ต้อนเจ้าหนูนี่จนจบการทดสอบ ถือว่าใช้ได้ ถึงเจ้าหนูนี่จะไม่มีการโจมตีที่รุนแรง แต่สายคำสาปเป็นอะไรที่สู้ด้วยยาก ถ้าไม่เจอพวกมอนสเตอร์ระดับ B ขึ้นไปก็สบาย
ต่อมาเป็นเจ้าหนุ่มอีกคน ข้าตัดสินใจกระตุ้นให้เจ้าหนูนี่เอาจริงแต่เริ่ม โอ้ธาตุแสงงั้นหรอหายากอีกคนแล้ว ข้าหันไปมองเจ้าหนุ่มเวทย์คำสาปเมื่อครู่ แบบนี้นี่เองคู่หูกันสินะถ้าจับคู่กันล่าจะเป็นคู่หูที่ดีมาก และเมื่อกรรมการให้สัญญาณเริ่มการทดสอบ เจ้าหนูนี่ก็หายไปจากสายตาข้า ข้ารู้สึกตัวอีกทีก็มีดาบมาแทงด้านหลังข้าแล้ว เยี่ยมมาก แต่ดูแล้วคงเป็นท่าไม้ตายเลยสินะ แถมสร้างภาระให้ร่างกายกับกินพลังเวทย์มากอีกด้วย เพราะข้าเห็นเจ้าหนุ่มนี่หน้าเริ่มซีด แถมเหงื่อยังออกมากอีกด้วย
เอาล่ะคนสุดท้ายแล้ว เจ้าหนุ่มนี่ท่าทางจะเก่งเอาเรื่อง เพราะสัญชาตญาณข้าเตือนว่าเจ้าหนูนี่เก่งกว่าสองคนเมื่อครู่มาก ข้าเลยขอให้เจ้าหนูนี่ช่วยเอาจริงหน่อย แต่เจ้าหนูนี่ดันไม่ยอมชักดาบออกมา ข้าจะบังคับให้เจ้าหนูนี่ชักดาบนั่นออกมาเอง เมื่อสัญญาณการทดสอบเริ่มขึ้น เจ้าหนูนี่ก็พุ่งใส่ข้าทันที เร็วมาก ถึงจะไม่เร็วเท่าเจ้าหนูธาตุแสงนั่น เมื่อเจ้าหนูนี่ต่อยเข้ามา ข้ายกการ์ดขึ้นทันที แต่จังหวะนั้นสัญชาตญาณข้าเตือนให้รีบใช้เวทย์มนต์ออกมาทันที ข้าเชื่อสัญชาตญาณที่สุด เพราะตลอดการเป็นนักล่าข้าใช้มันเอาตัวรอดเสมอ ข้าร่ายเวทย์ที่สร้างชื่อให้ข้าทันที นั่นคือกายาเหล็ก เวทย์นี้ทำให้ข้าได้รับฉายาว่าปราการเหล็กเลออน
เพียงหมัดแรกที่กระทบเข้ากับการ์ดข้าแขนข้าชาไปหมด ดีนะที่ข้าร่ายเวทย์ป้องกันไว้ ไม่งั้นมีหวังกระดูกแขนข้าละเอียดแน่ๆ ข้าดวลหมัดกับเจ้าหนูนี่ไม่นาน ก็เริ่มเครื่องร้อนแล้ว เจ้าหนูนี่มีกระบวนท่าที่ร้ายกาจมากๆ ข้าไม่เคยพบเจอกระบวนท่าแบบนี้มาก่อน ใช้ทั้งร่างกายดั่งอาวุธ ถ้าไม่ใช่ข้าเป็นคนรับไว้ล่ะก็ มีหวังตายตั้งแต่สามนาทีแรกแล้ว
ข้าดวลกับเจ้าหนูนี่เกือบสิบนาที ข้าบอกตามตรงข้าเป็นฝ่ายถูกต้อน สุดท้ายข้าตัดสินใจหยุดการทดสอบให้เจ้าหนูนี่ผ่านไปเลย เพราะข้าคงทำให้เจ้าหนูนี่เอาจริงไม่ได้ ข้าไม่รู้เจ้าหนูนี่ยังเป็นมนุษย์อยู่มั้ย เพราะข้าสังเกตเจ้าหนูนี่ตลอดไม่มีการใช้เวทย์ใดๆ ช่วยเสริมเลย มันเป็นพลังกายล้วนๆ (คลาวด์มันใช้ลมปราณเฟ้ย) แถมดูเหมือนยังไม่ได้เอาจริงด้วยซ้ำเพราะเหงื่อไม่มีซักหยด
สุดท้ายเจ้าหนูทั้งสามก็ผ่านการทดสอบไป เฮ้อตอนนี้ข้าคงต้องไปพักก่อนร่างกายข้าชาไปหมด เสียพลังเวทย์ไปก็มาก ถึงข้าจะไม่ได้ใช้ไม้ตายทั้งหมดออกมาเพราะไม้ตายพวกนั้นข้าไว้ใช้กับศัตรูเท่านั้น นี่สมาคมข้ารับคนเก่งๆเข้ามาอีกแล้วสินะ ไม่นานเจ้าหนูพวกนี้จะขึ้นมาอยู่ระดับเดียวกับข้าแน่นอน
จบ...