หลังจากงานศพของนักแสดงหนุ่มอนาคตไกลผ่านพ้นไป อีกฟากหนึ่งดวงจิตของอนาวินกำลังเดินทางผ่านความว่างเปล่า ความรู้สึกก้ำกึ่งฝันและเบาสบายคล้ายล่องลอยอยู่บนปุยเมฆ ทันใดนั้นเหมือนมีมือที่มองไม่เห็นดึงร่างเขาไว้
"เฮ้ย!! ที่นี่มันคือที่ไหนเนี่ย?!”
ชายหนุ่มลุกพรวดเมื่อได้สติอีกครั้ง เขาจำได้ว่าตนเองโดนรถชน ดีไม่ดีอาจจะตายไปแล้ว
"ฮะ!! หรือนี่จะเป็์" อนาวินมองสำรวจพื้นที่รอบตัวอย่างตื่นเต้น ก่อนก้มลงดูร่างกายตัวเองซึ่งกำลังสวมชุดจีนโบราณ ภายในห้องถูกตกแต่งด้วยเครื่องเรือนเหมือนฉากในละครย้อนยุค
นี่คงไม่ใช่รายการทีวีที่จะเตรียมการแกล้งแขกรับเชิญหรอกใช่ไหม…?
“โอ๊ย!!” เขากุมขมับด้วยความปวดร้าว ไม่วายคิดติดตลกว่าตัวเองอาจตายแล้วเกิดใหม่หรือทะลุมิติ แต่เื่แบบนี้มันมีแค่ในนิยายเท่านั้นแหละ
ขณะลังเลว่าจะทิ้งตัวลงนอนต่อ หรือลองลุกไปหาที่ซ่อนกล้องดีก็มีคนเปิดประตูเข้ามา เมื่อลองพิจารณาแล้วเขาไม่คุ้นหน้าผู้มาใหม่สักนิด
“พี่เขยท่านตื่นแล้ว ข้าจะรีบไปบอกพี่หญิงนะเ้าคะพี่หญิงรอท่านฟื้นนานแล้วเ้าค่ะ” เด็กสาวหน้าตาสดใสในชุดจีนโบราณกล่าวทักทาย
พี่เขย…?
อนาวินหันซ้ายหันขวาสำรวจให้แน่ใจอีกครา ในห้องไม่มีใครอื่น ท่าทางว่าพี่เขยคงเป็สถานะของเขากระมัง
"ดีที่ท่านได้สติก่อนเลยฤกษ์แต่งงาน ข้าต้องรีบไปบอกพี่หญิงก่อน"
“แต่งงาน…?!” พยายามดึงสติแล้วหันไปถามทวนเด็กสาวที่อยู่ตรงหน้า เมื่อครู่เขาอาจจะหูฝาดไป
“เอ่อ ขอโทษนะครับ ที่นี่ที่ไหน?”
เด็กสาวขมวดคิ้วเมื่อได้ยินสำเนียงพูดของผู้มีศักดิ์เป็พี่เขยผิดแผกจากปกติ
“นี่พี่เขยความจำเสื่อมแล้วหรือเ้าคะ?!”
“บอกข้าทีว่าที่นี่ที่ไหน แล้วข้าคือใคร มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง โอ๊ยย! ปวดหัว!”
อนาวินทำตัวกลมกลืนโดยการเปลี่ยนสรรพนามเสียใหม่ เขาพยายามเค้นความทรงจำดูเผื่อจะมีภาพอะไรแวบผ่านให้เห็นในหัวบ้าง ทว่ากลับปวดศีรษะอย่างหนักจนต้องยกสองมือขึ้นกุม
“พ..พี่เขยท่านนอนพักก่อนเ้าค่ะ”
เด็กสาวรีบจับให้อีกฝ่ายลงไปนอนตามเดิมก่อนที่อาการจะแย่กว่าเก่า
“ที่นี่คือตระกูลหลินเ้าค่ะ ตัวท่านชื่อหลี่อี้เทียน มีคู่หมั้นชื่อหลินจื้ออิงซึ่งเป็พี่สาวของข้า เมื่อสามวันก่อนท่านถูกโจรป่าปล้นและตีหัวจนสลบขณะเดินทางมารับพี่จื้ออิงเ้าค่ะ”
ตอบทุกคำถามโดยไม่เคลือบแคลง เข้าใจไปว่าพี่เขยตนคงได้รับความกระทบกระเทือนจากการโดนทำร้ายเมื่อหลายวันก่อน
“ตอนนี้พี่จื้ออิงกำลังคุยกับท่านแม่อยู่ในห้องเ้าค่ะ ข้าขอตัวไปตามก่อนนะเ้าคะ”
หลินชิงหรือเด็กสาวคนเมื่อครู่กุลีกุจอออกนอกประตูไปหลังพูดจบ ดีที่อนาวินเรียนจบเอกจีน-อังกฤษเกียรตินิยมมา จึงเข้าใจภาษาเหล่านี้ได้เป็อย่างดี ไม่เช่นนั้นคงงงเป็ไก่ตาแตก
ชายหนุ่มอยู่ในอาการมึนงงหากพอจับใจความเื่ราวทั้งหมดได้ คนที่ชื่อหลี่อี้เทียนคงตายไปตอนโดนโจรป่าทำร้าย ถึงไม่ทราบว่าเหตุใดจึงมาอยู่ในร่างคนอื่น แต่ในเมื่อฟ้าประทานโอกาสให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง ต่อให้ภายภาคหน้าต้องเผชิญความยากลำบาก เขาก็จะขอเอาความรู้ความสามารถของตนเอง ใช้ชีวิตเป็หลี่อี้เทียนต่อไปให้ดีที่สุด
ได้ข้อสรุปให้ตัวเองแต่ยังมีอีกสิ่งที่น่ากังวล แค่ฟื้นมาในร่างคนอื่นก็ปวดหัวพอแล้ว เ้าของร่างดันเป็คนมีคู่หมั้นคู่หมายและกำลังจะแต่งงาน ซึ่งเขาไม่สามารถยกเลิกหรือเลื่อนงานพิธีออกไปได้ อนาวินครองตัวเป็โสดมาจนถึงอายุ 30 ปี พอต้องจับพลัดจับผลูแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักแถมไม่เคยเห็นหน้าค่าตามาก่อน เขาจะทำอย่างไรดี?
151
