พอทั้งคู่เดินไปถึงตลาดขายของสดหนิงเทียนก็ได้เอ่ยบอกกับหลานสาวของตน
“เ้าจะซื้อสิ่งใดบ้างรึฮวาเออร์”
“ข้าอยากไปดูร้านขายหมู ขายเนื้อ ขายไก่ก่อนเ้าค่ะท่านปู่พาไปข้าไปได้หรือไม่เ้าคะ” หนิงฮวาเอ่ยถามและบอกออกไป
“ได้ซิงั้นเราไปที่ร้านขายหมูก่อนก็แล้วกันแล้วค่อยไปร้าขายเนื้อต่อด้วยร้านขายไก่ตกลงหรือไม”
“ตกลงเ้าค่ะ งั้นเราไปกันเถิด” พอหนิงฮวาเอ่ยจบหนิงเทียนก็เดินนำพานางไปยังร้านขายหมูที่อยู่อีกฝั่งของตลาดทันทีและเมื่อทั้งคู่เดินมาถึงหน้าร้านหนิงฮวาก็เอ่ยถามพ่อค้าทันที
“ขาหมูชิ้นนี้ขายราคาเท่าไหร่หรือเ้าคะ เนื้อแดงด้วยแล้วก็ส่วนไขมันด้วยเ้าค่ะ”
“ขาหมูชั่งละสี่สิบอีแปะ เนื้อแดงชั่งละสามสิบห้าอีแปะส่วนไขมันหรือหนังมันนั้นที่ร้านไม่ได้ขายหรอก ” พอฟังแล้วหนิงฮวาก็ดวงตาโตขึ้นมาด้วยความใทำไมหนังหมูเขาไม่ขายกันละ
“แล้วถ้าข้าจะขอซื้อหนังหมูด้วยได้หรือไม่เ้าคะ”
“ไม่เป็ไรถ้าเ้าอยากได้ข้าแถมให้เพราะเก็บไว้ก็ต้องทิ้งอยู่ดี”
“งั้นข้าเอาขาหมูสองขานี้แล้วก็หมูเนื้อแดงอีกหนึ่งชั่งเ้าค่ะ”
“ได้ขาหมูสองขานี้สี่ชั่งกับเนื้อแดงอีกหนึ่งชั่งเป็เงินสองร้อยสามสิบอีแปะพอดี” เมื่อพ้อค้าคิดเงินเสร็จเรียบร้อยเขาก็ได้แถมหนังหมูให้กับนางทั้งหมดน่าจะราวๆสี่ชั่งได้ พอซื้อหมูเสร็จเรียบร้อยทั้งสองคนก็ไปที่ร้านขายเนื้อต่อ
“เนื้อวัวนี้ขายราคาเท่าไหร่หรือเ้าคะ”
“เนื้อวัวขายชั่งละห้าสิบอีแปะ เ้าจะรับเท่าไหร่ละ”
“งั้นข้าเอาสองชั่งแล้วหนังวัวนี้เล่าท่านขายเช่นไร”
“หนังวัวข้าขายชั่งละสิบอีแปะพอ”
“งั้นข้าเอาหนังวัวด้วยสี่ชั่งนี้เงินหนึ่งร้อยห้าสิบอีแปะเ้าค่ะ” เมื่อนางเอ่ยจบก็ทำการจ่ายเงินพร้อมทั้งรับของมาด้วยพอเสร็จแล้วนางและท่านปู่ของนางก็เดินตรงไปยังร้านขายไก่สดทันที
“ไก่ตัวนี้ขายอย่างไรหรือเ้าคะ”
“ไก่ชั่งละสามสิบอีแปะส่วนตัวนี้หนึ้งชั่งครึ่ง ราคาสี่สิบห้าอีแปะ”
“นี้เงินเ้าค่ะแล้วไข่มันท่านลุงขายเช่นไรเ้าคะ”
“ไข่ไก่ฟองละสามอีแปะเ้าจะเอากี่ฟองละ”
“งั้นข้าเอาหกฟองเ้าค่ะนี้เ้าค่ะเงินค่าของทั้งหมดห้าสิบสามอีแปะ” พอหนิงฮวาซื้อของทั้งหมดเสร็จเรียบร้อยแล้วนางก็ได้เดินเข้าไปหาท่านปู่ด้วยรอยยิ้มสดใสที่นานๆทีนางได้มาซื้อของแบบนี้บ้าง
“เ้าซื้อเยอะไปหรือไม่ ” หนิงเทียนได้แต่ถามออกไปอย่างรู้สึกเสียดายเงินนี้หลานสาวเขาเป็นักซื้อั้แ่เมื่อใดกัน
“ไม่หรอกเ้าค่ะ ของที่ข้าซื้อทุกอย่างจะทำประโยชน์ให้กับเราได้มากมายเลยเ้าค่ะแต่เรายังไม่ได้ซื้อข้าวสารเลยเ้าค่ะ” หนิงฮวาที่พึ่งนึกขึ้นได้ว่านางยังไม่ได้ซื้อข้าวสารก็เลยรีบบอกกับปู่ของนางให้พาไปซื้อทันที
“เถ้าแก่ ข้าวพวกนี้ท่านขายอย่างไร หรือเ้าคะ”
“ข้าวชั้นเลวชั่งละยี่สิบอีแปะ ข้าวชั้นดีชั่งละสามสิบอีแปะส่วนข้าวป่นพวกนี้ข้าขายชั่งละสิบอีแปะเ้าจะเอาแบบไหนละ”
“งั้นข้าเอาข้าวชั้นเลวสามชั่งกับข้าวชั้นดีสองชั่งเ้าค่ะ”
“อะ นี้ทั้งหมดหนึ้งร้อยยี่สิบอีแปะ”
“นี้เงินเ้าค่ะ”
เมื่อจ่ายเงินเสร็จเรียบร้อยหนิงเทียนก็ตกลงกับหนิงฮวาว่าจะจ้างเกวียนกลับไปส่งที่หมู่บ้านจิ้นหลิง ทั้งคู่จึงเดินถือของไปยังเกวียนวัวที่จ้างทันทีหลังจากนั้นหนิงฮวาก็เดินทางกลับหมู่บ้านของตนเองทันที วันนี้นางใช้เงินไปทั้งหมดสองตำลึงเงินสองร้อยเจ็ดสิบสามอีแปะเท่ากับว่าตอนนี้นางเหลือเงินอยู่ห้าหมื่นหนึ่งพันตำลึงทองกับอีกเก้าร้อยเก้าสิบเจ็ดตำลึงเงินส่วนเศษที่เหลือนางขอปัดออกแล้วกัน
5K
