หลี่ชิงหมิน : โปรดคืนบทพระรองให้ข้า

บทที่ 148 ชะตาที่โหดร้าย

- หยดน้ำพลิกกลับ (เจตนาดี)

คุณสมบัติ : ของเหลวที่กลั่นออกมาจากเลือด ลมหายใจ และพลังของแมงมุมสีฟ้านทีระดับ 9 สมบูรณ์ เป็นดั่งน้ำอมฤทธิ์ รักษาชีวิตได้ –

ชิงหมินมองดูหยดน้ำพลิกกลับตรงหน้า เขารู้สึกว่าตนเองเหมือนกับได้รับยาวิเศษมาไว้ในมือ เขารีบหาขวดเปล่าออกมาจากแหวนมิติและเก็บมันอย่างระมัดระวัง แมงมุมตัวน้อยขยับออกไปห่างๆ แสดงออกถึงความจริงใจว่ามันไม่คิดจะทำร้ายพวกเขา เห็นเช่นนี้แล้วก็ยิ่งรู้สึกว่ามันน่ารักมากขึ้นไปอีก

“เด็กดี ให้ข้าหรือ? ขอบคุณเจ้ามาก” ชิงหมินไม่กลัวมันอีกต่อไป สัตว์ร้ายบางชนิดมีความน่ารักเป็นของมันเอง แมงมุมน้อยตัวนี้ก็คงจะเป็นเช่นนั้นเหมือนกัน

เมื่อเห็นว่ามนุษย์ตรงหน้าไม่หวาดระแวงตนเองแล้ว แมงมุมน้อยก็ค่อยๆใช้ขาของตนเองก้าวมาข้างหน้าทีละเล็กทีละน้อย ชิงหมินไม่หลบอีก เจ้าแมงมุมน้อยตัวนี้มอบของล้ำค่าให้แก่เขา มันไม่ควรจะคิดทำอันตรายต่อเขา นอกจากนี้...ชิงหมินก็อยากรู้ด้วยว่าแมงมุมน้อยต้องการทำอะไรกันแน่

เจ้าตัวเล็กค่อยๆไต่ขึ้นมาที่ฝ่ามือของชิงหมิน ก่อนจะหยุดที่แหวนมิติของเขา มันแสดงสายตาอ้อนวอนอีกครั้งจนชิงหมินประหลาดใจ เขาไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไรเนื่องจากสื่อสารกันไม่ได้ สิงโตน้อยที่อยู่ไม่ไกลก็ใช้ความคิดของมันเช่นกัน 

และสัตว์อสูรนั้นย่อมต้องรู้ใจสัตว์อสูรด้วยกันเองเป็นดีที่สุด เจ้าสิงโตน้อยตบเท้าของตนเองลงกับพื้นเมื่อคิดได้ มันส่งสัญญาณให้หลี่ชิงหมินด้วยการแลบลิ้นออกมา ทำท่าทางกระหายอยากเหมือนกับตอนที่มันยังเป็นทารกน้อยที่เจอกันครั้งแรก

“หืม? หมายถึงสิ่งนี้หรือ?”

ก่อนหน้านี้ชิงหมินได้แบ่งหัวใจนางเงือกพิสุทธิ์ออกเป็น 3 ส่วนเท่าๆกัน ส่วนหนึ่งให้เจ้าสิงโตน้อยเพื่อทำให้มันกลายเป็นสัตว์เลี้ยงของเขา ส่วนหนึ่งแบ่งออกไปทำยาเพื่อยกระดับพลังให้กับทหารที่ใช้พลังธาตุน้ำ ทั้งยังปรุงยาเหล่านี้เก็บเอาไว้เป็นจำนวนมาก ในขณะที่อีกส่วน...เขายังเก็บรักษามันเอาไว้ในแหวนของตน ยังไม่มีแผนที่จะใช้งานมันออกมา

เมื่อแมงมุมน้อยเห็นสิ่งที่ชิงหมินถือไว้ มันก็แลบลิ้นเล็กๆของตนเองออกมา เขี้ยวขนาดเล็กทำให้ชิงหมินประหลาดใจ ปรากฏว่าแมงมุมน้อยตัวนี้มีเขี้ยวสีม่วงอ่อนด้วย อาจจะเป็นเพราะมันคือแมงมุมตัวหนึ่ง หากไม่มีพิษในร่างกายของมันเลยก็คงจะแปลกกระมัง

อีกอย่างหยดน้ำพลิกกลับที่เขาได้มาก่อนหน้านี้ก็ประหลาดจริงๆ ข้อมูลที่เขาได้รับมีคำว่า “เจตนาดี” อยู่ด้านหลังด้วย แสดงให้เห็นว่ามันอาจจะมี หยดน้ำพลิกกลับที่เป็น “เจตนาร้าย” ด้วยก็ได้ใช่ไหม? หรือว่าไอ้หยดน้ำพลิกกลับที่เป็นเจตนาร้าย จะออกมาจากเขี้ยวเล็กๆนี้แทนขาสีฟ้าใสกันนะ

“กิ กิ๊” แมงมุมน้อยทำท่าทางเหมือนกับขออาหารจากเขา ชิงหมินลังเลอยู่บ้าง เขาตั้งใจจะอธิบายให้มันฟังอีกครั้ง

“เจ้าตัวน้อย ข้ารู้ว่ามันเป็นของดี แต่ถ้าเจ้ากินมันเข้าไป เจ้าจะกลายเป็นแมงมุมตัวน้อยของข้า ต้องอยู่กับข้าไปทั้งชีวิต เจ้าต้องทิ้งครอบครัวและบ้านของตนเอง เจ้ายังต้องการกินอีกหรือ?” 

ชิงหมินไม่ได้กลัวว่าแมงมุมน้อยจะโกรธในอนาคตด้วยคิดว่าเขาหลอกลวงมัน แต่ที่เขากลัวก็คือ...ถ้ามันมีแม่อยู่ในนั้น แม่ของมันอาจจะตามมาจัดการเขาที่แย่งลูกของมันไปก็ได้!

“กี๊ด!!” อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ชิงหมินและแมงมุมน้อยจะสื่อสารกันเสร็จ เสียงกรีดร้องที่ดังจากข้างในก็ทำให้ตัวของชิงหมินเปลี่ยนเป็นแข็งค้าง

แมงมุมตัวน้อยไม่ต่างกัน เดิมทีชิงหมินคิดว่ามันควรจะรีบกลับไปที่รังของตนเองตามเสียงเรียกนี้ ทว่ามันกลับพุ่งเข้าหาเขาและแอบอยู่ใต้มือของเขาแทนเสียอย่างนั้น

“เจ้า....” ชิงหมินชะงักกับการแสดงออกนี้ มันไม่ใช่ท่าทางของสัตว์ร้ายแม่ลูกกันเลย เช่นนั้นมันหมายความเช่นไรกันแน่?

ไม่ต้องรอให้เขาคิดซ้ำสอง ร่างที่คุ้นเคยไม่กี่ร่างพุ่งออกมาจากถ้ำ หวงซีเฉิงส่งสัญญาณให้สิงโตน้อยรีบเคลื่อนไหว มันก็รวดเร็วมากเช่นกัน ขนของมันลุกชันก่อนจะคว้าร่างของเจ้านายขึ้นหลังตนเองแล้วพาวิ่งหนีทันที

ชิงหมินยังไม่ทันได้พูดอะไร เขาและแมงมุมน้อยที่ซ่อนตัวอยู่ก็ถูกพาออกมาแล้ว ด้านหลังของพวกเขามีร่างแมงมุมยักษ์ตัวใหญ่สีน้ำเงินเข้ม เผยฟันเคี้ยวสีแดงที่น่ากลัวว่าจะกินบ้านคนได้ทั้งหลังด้วยการโจมตีเดียว นอกจากเจ้าตัวใหญ่พวกนั้น ยังมีแมงมุมขนาดเท่าฝ่ามือวิ่งตามออกมาอีกหลายร้อยตัวด้วย

“แมงมุมสีฟ้านที!!” ชิงหมินตรวจสอบในเสี้ยววินาที และแมงมุมพวกนั้นก็คือแมงมุมสีฟ้านทีทั้งหมด โดยเจ้าตัวใหญ่สุดเป็นราชินีของรังนี้ และที่เหลือก็เป็นแมงมุมสีฟ้านทีที่เพิ่งกำเนิดขึ้น

พวกมันอยู่ระดับ 9 ทั้งหมด หากแต่ต่างจากแมงมุมน้อยในมือของเขา ไม่เพียงแค่ลักษณะตัวที่ต่างกันออกไป สีสันของพวกมันก็ต่างออกไปด้วย โดยแมงมุมตัวน้อยในมือของเขานั้นมีสีฟ้าใส ขณะที่แมงมุมตัวอื่นๆมีสีฟ้าปนสีน้ำเงินเข้มเหมือนกับราชินีของพวกมัน

และที่สำคัญ...แมงมุมระดับ 9 ที่เพิ่งกำเนิดเหล่านั้น ไม่มีคำว่า “สมบูรณ์” ตามหลังเหมือนกับเจ้าแมงมุมน้อยสีฟ้าใสในมือของเขา

“กี๊ด!!” 

เสียงร้องที่โกรธเกรี้ยวยังดังขึ้นจากด้านหลัง แมงมุมน้อยสีฟ้ายิงมุดเข้าไปในมือของชิงหมินราวกับต้องการคำปลอบโยน กว่าที่พวกเขาจะพ้นออร่ากดดันนั้นได้ก็กินเวลาหลายชั่วอึดใจ เสียงกรีดร้องของมันดังลั่นป่า ดังมากจนแม้แต่ขบวนขององค์รัชทายาทที่กำลังเก็บข้าวของก็ยังได้ยิน

พวกเขาต่างตกใจกับเสียงร้องนั้น และทุกคนก็รู้กันโดยสัญชาตญาณว่ายิ่งอยู่ที่นี่นานเท่าไร พวกเขาก็ยิ่งอยู่ใกล้กับความตายมากขึ้นเท่านั้น

หวงซีเฉิงพาชิงหมินหลบออกมาอีกภูเขาหนึ่ง พวกเขาไม่ได้วิ่งลงเขาเพราะกลัวว่าแมงมุมพวกนั้นจะตามไล่หลังมาแล้วอาจจะไปเจอกับชาวบ้านทั่วไปก็ได้ เมื่อรู้ว่าพ้นระยะโจมตีแล้วจึงได้หยุดพัก

คนตัวโตอธิบายให้ชิงหมินฟังเกี่ยวกับสถานการณ์ที่เขาเข้าไปตรวจสอบมา ปรากฏว่าแมงมุมยักษ์เหล่านั้นเพิ่งถือกำเนิดขึ้นมา เดิมทีแล้วคงจะมีเพียงราชินีแมงมุมที่ฟักไข่อยู่ พวกแมงมุมนี้ต้องใช้เวลาฟักไข่นานหลายพันปีจึงจะให้กำเนิดสำเร็จ และช่วงไม่กี่ปีมานี้ เป็นเพราะมันฟักไข่สำเร็จแล้วนั่นเอง จึงได้เริ่มตื่นขึ้น

ทว่า สาเหตุที่มันยังไม่พาลูกๆปีศาจของตนเองออกไปล่าชาวบ้าน เป็นเพราะลูกๆของมันเพิ่งถือกำเนิดขึ้น ยังต้องปล่อยให้กินชิ้นส่วนของไข่ รวมถึงร่างขนาดใหญ่ของพ่อพันธุ์ให้เสร็จก่อน 

ตอนที่หวงซีเฉิงออกมา เขายังได้รับ “ขา” และ “เขี้ยว” ของตัวพ่อพันธุ์มาด้วย ดังนั้นจึงทำให้เจ้าราชินีแมงมุมโกรธจนวิ่งไล่ตามเขาออกมานอกถ้ำ

ขาและเขี้ยวของแมงมุมพ่อพันธุ์นั้นมีคุณสมบัติดี หากไม่ใช่เพราะพวกเขาได้รับทั้งสองอย่างนี้มา คงจะไม่สามารถออกมาจากถ้ำได้จริงๆ พวกมันสร้างใยและกับดักเอาไว้เต็มทั่วถ้ำไปหมด ข้างในยังเห็นว่ามีผู้ใจกล้ามากมายที่ต้องการพิสูจน์สิ่งลี้ลับในถ้ำนั้น และสุดท้ายก็ถูกสูบเลือดสูบเนื้อออกไปเหลือเพียงกระดูก

แน่นอนว่าแม้แต่วิญญาณของเขาก็ยังถูกดึงพลังออกไปจนหมด วิญญาณที่ส่งมาจึงสลายหายไปเพราะใยเหล่านี้ด้วยเช่นกัน 

“ถ้าปล่อยพวกมันเอาไว้แบบนี้จะต้องเป็นอันตรายแน่” ชิงหมินหวาดระแวง พวกมันเพิ่งตื่นขึ้นมาไม่กี่ปี แต่หวงซีเฉิงบอกว่ามันมีซากศพมนุษย์หลายร้อยคนแล้ว

คงไม่ใช่แค่พวกที่เป็นผู้ล่าเท่านั้น แต่อาจจะมีชาวบ้านหลายคนถูกจับมาในระหว่างที่ออกหาของป่าด้วย ตอนนี้พวกมันยังคงไม่ออกไปล่าไกลจากพื้นที่ ทว่าอีกไม่นาน...เมื่ออาหารหมดจากป่า พวกมันก็จะต้องเริ่มออกล่าในพื้นที่ของชาวบ้านเพิ่มขึ้นด้วย

“อืม เมื่อข้ากลับไปจะรายงานเรื่องนี้ต่อองค์จักรพรรดิเพื่อเร่งหาวิธีการจัดการ...”

“แต่ว่า...จะจัดการพวกมันอย่างไร จำนวนของพวกแมงมุมแรกเกิดคงมีไม่น้อยแน่” ชิงหมินลังเล เขารู้ว่าคนที่ต้องมาจัดการเจ้าพวกนี้ก็คือหวงซีเฉิง แม้ทหารของเขาจะเก่งกาจมาก แต่สุดท้ายแล้ว...จะสู้กับสัตว์ร้ายระดับ 9 พวกนี้ทั้งหมดได้หรือ?

“นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกข้าได้รับภารกิจเช่นนี้”

“ถึงอย่างนั้น...” ชิงหมินลังเล 

เขารู้ว่ามีสัตว์ร้ายที่น่ากลัวอยู่ทั่วทั้งอาณาจักร หลายครั้งทหารจึงต้องออกต่อสู้กับอันตรายเหล่านี้เพื่อปกป้องชาวบ้านที่ไม่มีพลัง แม้แต่ในนิยายก็ยังมีพูดถึงภารกิจของหวงซีเฉิงที่ต้องออกไปปราบปรามสัตว์ร้าย ทิ้งให้นางเอกต้องต่อสู้กับงูพิษในจวนหวงเพียงลำพัง

หลี่ชิงหมินรู้ว่าพระเอกคนนี้เก่งมาก เมื่อเขาได้ข้อมูลไปแล้วย่อมสามารถวางแผนทำอะไรบางอย่างได้แน่นอน แต่...เขาก็อดที่จะกังวลไม่ได้อยู่ดี

“ข้าไม่ปล่อยเจ้าเป็นหม้ายหรอก อย่ากังวลไปเลย” หวงซีเฉิงหัวเราะเมื่อเห็นท่าทางกังวลของเด็กน้อยตรงหน้า 

ชิงหมินน่ารักมาก ตอนที่เป็นห่วงเขาก็ยิ่งน่ารัก ซีเฉิงเกิดมา แม้จะมีบิดาที่คอยสั่งสอนและปกป้อง แต่พวกเขาไม่ได้มีเมตตาต่อกันเช่นนี้ เขาถูกฝึกฝนเหมือนกับสัตว์ร้าย ถ้ามีชีวิตรอดก็จะกลายเป็นสัตว์ร้ายตัวต่อไปขึ้นมาแทนบิดา ทว่า...ถ้าอ่อนแอ เช่นนั้นก็ไม่สมควรที่จะมีชีวิตอยู่ต่อ

สัตว์ร้ายไม่เคยพอใจกับลูกๆที่อ่อนแอ ดังนั้น...หวงซีเฉิงจึงไม่เคยได้รับความรักและความห่วงใยเช่นนี้มาก่อน ไม่แปลกที่หัวใจของเขาจะพองโตขึ้น ทั้งยังทำให้ความรู้สึกของเขาที่มีต่อเด็กหนุ่มตรงหน้าเพิ่มสูงขึ้นมากด้วย

“ข้าไม่ได้กลัวเช่นนั้นเสียหน่อย ท่านยังจะกล้าพูดอีก!”

“เด็กดี ข้าสามารถจัดการได้จริงๆ เจ้าไม่รู้หรือว่าข้าแข็งแกร่งขนาดไหน”

“รู้แล้วๆ อยากทำอะไรก็ทำเถอะ” ชิงหมินหันหน้าหนี รู้สึกหมันไส้กับคำว่า “ข้าแข็งแกร่งมาก” ของเขาจริงๆ

 ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น ชิงหมินก็ไม่ได้รู้เลยว่าตอนนี้เจ้าแมงมุมสีฟ้าตัวน้อยที่ซ่อนอยู่ในมือของเขามาตลอดกำลังเคี้ยวสมุนไพรระดับ 10 ราวกับว่ากำลังกินขนมหวาน 

มันมองไปยัง “เจ้านาย” ของตนเอง สลับกับมนุษย์ร่างใหญ่ที่มีออร่าอันตรายไม่ต่างกับมารดาผู้ให้กำเนิดไปมา สิงโตน้อยเห็นว่าแมงมุมสีฟ้านั้นแอบขโมยของของเจ้านาย อยากจะเตือนหลี่ชิงหมินบ้าง ทว่า...ของก็ถูกกินไปแล้ว แถมแมงมุมประหลาดนี้ก็ยังน่ารักด้วย เหมือนกับของเล่นขนาดเล็ก หากได้มันมาเป็นคู่หู เขาก็พอใจไม่น้อย สุดท้ายแล้วสองสัตว์อสูรก็รู้กัน พวกมันปล่อยให้อีกฝ่ายกินของล้ำค่าจนพุงกาง

“อ้อ จริงสิ ที่จริงแล้วข้า...” ชิงหมินเพิ่งนึกขึ้นได้ เขาต้องการจะนำเจ้าแมงมุมน้อยขึ้นมาให้หวงซีเฉิงได้ดู แต่ภาพที่เขาเห็นก็คือเจ้าตัวน้อยกำลังใช้ขาของตนเองยัดสมุนไพรล้ำค่าเข้าปากเป็นคำสุดท้าย ในขณะที่พุงของมันกางออกเหมือนกับเจ้าตัวตะกละตะกลาม

“อ๋า เจ้าแมงมุมน้อยนี่!!” 

ชายหนุ่มนึกปวดหัว เดิมทีเขาอยากจะสอบถามหวงซีเฉิงว่าเจ้านี่สามารถเก็บเอาไว้ได้หรือไม่ จะทำให้มารดาราชินีมันโกรธจัดจนรีบเร่งลงมือกว่าเดิมไหม สุดท้าย...เจ้าตัวน้อยกลับกินสมุนไพรจากมือของเขา เช่นนั้นก็ถือว่ากลายเป็นสัตว์เลี้ยงของเขาไปเสียแล้ว

“แมงมุมน้อยหรือ?” หวงซีเฉิงมองดู เจ้าแมงมุมน้อยตรงหน้าต่างกับแมงมุมตัวอื่นๆมาก แม้จะเป็นทารกเหมือนกัน แต่เขาสัมผัสได้ว่าพลังงานของเจ้าตัวเล็กนี้มากกว่าตัวอื่นๆ

“มันเป็นสัตว์แรกเกิดที่สมบูรณ์หรือ?”

“ใช่ มันแตกต่างจากตัวอื่นๆหรอ?” ชิงหมินถามกลับ หวงซีเฉิงหัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ดูเหมือนว่าเด็กน้อยของเขาจะได้รับโชคครั้งใหญ่อีกแล้ว

“อืม ปกติแล้วสัตว์แรกเกิดสมบูรณ์นั้นจะมีเพียง 1 ตัวในรัง หรืออาจจะไม่มีเลย มันจะถูกเลี้ยงให้เติบใหญ่ อายุประมาณหนึ่งก็จะกลายเป็นอาหารให้กับสัตว์อสูรตนอื่นๆในรัง เนื่องจากพลังงานในร่างของมันค่อนข้างเยอะกว่าตัวอื่นๆ โดยเฉพาะในรังที่มีลูกจำนวนมากเช่นนี้”

“อะ อาหารหรือ?!!!”

“ใช่ ดูจากขนาดตัวของมัน คงจะไม่ค่อยได้กินอาหารมากนัก ชะตากรรมของมันคงไม่พ้นเป็นแหล่งพลังงานเพื่อให้สัตว์อสูรตัวอื่นๆเติบโตมากขึ้น และกลายเป็นกองทัพที่แข็งแกร่ง”

“เลวร้ายจริงๆ” ตอนนี้ชิงหมินไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมแมงมุมตัวน้อยจึงมีท่าทางหวาดกลัวราชินีแมงมุมนัก แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นผู้ให้กำเนิด แต่เจตนาที่ยังไม่ฆ่ามัน ก็เพื่อรอเวลาที่เหมาะสมเพื่อให้ลูกๆตนอื่นได้กินมันนี่เอง!!

……………………………………..