ว่ากันว่าผู้อ่านที่สามารถอ่านหนังสือเล่มนี้ได้ คอลัมน์ของคุณสมบัติต้านทานพิษคือ MAX ฉันไม่รู้ว่าจริงหรือไม่
ถ้าจริงก็สายเกินไปที่คุณจะไปตอนนี้จริงๆ (ไร้ดาบด้วยสีหน้าจริงจัง)
——
“ดังนั้น Baudrillard จึงเชื่อว่า “สิ่งของ” และ “ความ้า” เป็ทั้งสัญลักษณ์เท็จ เขาวิจารณ์ทฤษฎีการใช้ประโยชน์ของมาร์กซ์ และเชื่อว่าอย่างหลังยังตกหลุมพรางของการเมือง เศรษฐกิจทุนนิยมจนเกิดเศรษฐกิจการเมืองเชิงสัญลักษณ์ขึ้นมา”
หวู่จินเหรินจบรายงาน คลิกบนสไลด์สุดท้าย พยักหน้าให้ครูและเพื่อนร่วมชั้นมากกว่าหนึ่งโหล และทิ้งแท่นไว้ใต้สัญญาณของครู , รอรายงานของเพื่อนร่วมชั้นต่อไป
“นิทาน!”
่เวลาต่อมา อดีตนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา Wu Yuren ตื่นจากความฝัน
เขาขดตัวนอนหงายอยู่ในรูเย็นที่ทรุดโทรมบนกำแพง รู้สึกถึงลมหนาวที่พัดมาจากช่องว่างทุกทิศทุกทาง
หวู่ หยูเหริน ถอนหายใจ หลังจากเดินทางข้ามเวลามา 5 ปี เขายังคงมีความฝันจากชาติก่อน แม้ว่าชีวิตก่อนการเดินทางข้ามเวลาจะน่าเบื่อ แต่ก็ดีกว่าสถานการณ์ที่น่าสังเวชตรงหน้าเขาเสมอ
“นิทาน Thales!” มือใหญ่ยื่นออกมาจากรูในกำแพง คว้าหูของ Wu Jinren และคว้าเขาออกจากรูเล็กๆ อย่างคร่าวๆ
นี่คือบ้านที่พัง ผ่านหลังคาที่พังทลายลงครึ่งหนึ่ง คุณสามารถเห็นดวงดาวที่สว่างไสวบนท้องฟ้ายามค่ำคืน แต่การจัดเรียงและรูปร่างของดาราจักรนั้นไม่คุ้นเคยกับ Wu Jinren อย่างมาก
หวู่ หยูเหรินไม่สามารถต้านทานมือที่หยาบกระด้างนั้นได้ เด็กอายุ 7 ขวบจะทำอะไรได้บ้าง? เขาถูกลากไปบนพื้นอิฐที่หยาบกร้าน เข่าของเขาเจ็บจากการถู แต่เขากัดฟันและไม่พูดอะไร เพราะเควดผู้โเี้นั้นใจร้อนเป็พิเศษกับเสียงร้องของเด็กๆ และเขาว่ากันว่าเคยขายผู้ชายคนหนึ่งที่้าไป แลกน้ำตาเป็อาหาร เด็กหญิง 6 ขวบถูกทุบตีขาเป็อัมพาต
“ฉันถามริค บิลของคุณสัปดาห์นี้น้อยกว่าสัปดาห์ที่แล้วห้าทองแดง! คุณซ่อนมันไว้หรือเปล่า” เควดที่โกรธจัดเป็เหมือนสิงโตผมสีแดง และจมูกที่ยื่นออกมาของเขาทำให้เขาดุร้ายยิ่งขึ้นไปอีก
หวู่ จินเหริน ถูกโยนลงไปที่พื้น ดวงตาสีเทาของเขามองดูรูที่อยู่รอบ ๆ ผนัง ขอทานห้าคนที่อาศัยอยู่ในห้องเดียวกันกับเขา ซึ่งมีอายุั้แ่ 4 ถึง 10 ขวบ ทั้งหมดอยู่ในเสียงคำรามของเควด ตัวสั่น .
ในหมู่พวกเขา ที่รูในสุดของกำแพง เด็กหญิงผมสั้นกำลังกัดมือซ้ายของเธอแน่น ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็สีแดง และเธอมองที่ Wu Jinren บนพื้นด้วยความกลัว ในรูข้างๆ เธอ เน็ด เด็กชายวัย 6 ขวบถึงกับใร้องออกมา
นั่นคือ Kolya และ Wu Jinren รู้ว่าเธอกลัวอะไร
อันที่จริง Wu Jinren โชคดีในสัปดาห์นี้ เขา Qier Thales - ชื่อปัจจุบันของ Wu Jinren - ได้รับ 37 เหรียญทองแดงในสัปดาห์นี้ มากกว่าสัปดาห์ที่แล้ว 18 เหรียญ
แต่เขามอบทองแดงให้กับเควดเพียงสิบสี่เหรียญ - หัวหน้ากลุ่มภราดรภาพแบล็กสตรีทที่รับผิดชอบธุรกิจขอทาน - และทองแดงที่เหลือพร้อมกับเงินที่เขาทำงานอย่างหนักเพื่อประหยัดใน่สองปีที่ผ่านมาวิ่งไปที่จอร์เจีย Rove Pharmacy อยู่ในมือของ เจนนี่ ผู้ช่วยใจดี "ซื้อ" ยารักษาไข้ไทฟอยด์คู่หนึ่งในราคาต้นทุน
ทาเลสป้อนยาให้ Coria วัย 4 ขวบ เมื่อตอนที่เธออายุเท่าเธอ เธอป่วยเป็ไข้ไทฟอยด์ และถ้าไม่มียาพิษ มันก็เกือบจะเป็ทางตัน
ใน่ 5 ปีที่ผ่านมา Thales ได้ัั่เวลาแห่งการสร้างความทรงจำอีกครั้งั้แ่อายุ 2-7 ขวบ จากเด็กที่ไม่รู้ตัว เขาค่อยๆ รื้อฟื้นความทรงจำจากชาติก่อนๆ ของเขา ในหมู่พวกเขา ความทรงจำเกี่ยวกับเด็กก็กระจัดกระจาย และกระจัดกระจาย ถึงอย่างนั้น ใน่สองปีจากความไม่รู้ไปจนถึงความสงบเสงี่ยม เทลส์รู้สึกประทับใจทุกครั้งที่เห็นการตายของผู้อื่น
จากตายด้วยโรค ล้ม จมน้ำ ถูกแขวนคอ ถูกทุบตีจนตาย (แม้แต่ครั้งเดียว Thales ก็เห็นขอทานร้องไห้หายใจไม่ออกจนขาดอากาศหายใจโดยคนใช้พลังพิเศษของเขาห่างออกไปสิบเมตร) แฟรนไชส์ซี พี่น้องชายถนนดำที่ขายธุรกิจไม่เคย มีบรรทัดฐานและหลักการใด ๆ - แม้แต่กลุ่มก็ต้องใช้เวลาในการจัดการกฎและระเบียบและภราดรภาพก็มาจากถนนสีดำจากการเพิ่มขึ้นสู่การเติบโตใช้เวลาเพียงสิบปีก่อนและหลัง เวลาที่จะเริ่มต้น
ยิ่งไปกว่านั้น แม้แต่แก๊งขวดเืซึ่งเป็ศัตรูตัวฉกาจของกลุ่มภราดรภาพที่มีประวัติยาวนานถึง 90 ปีและเป็ที่รู้จักในนาม "ขุนนางในแก๊งค์" ก็ไม่ได้ตกอยู่ในเงื้อมมือของหนี้เืเสมอไป
ส่วนใหญ่แล้ว Thales ที่ได้เห็นความตายนั้นไม่มีอำนาจ แม้แต่ตัวเขาเองด้วยความช่วยเหลือจากสติปัญญาและความเฉลียวฉลาดของผู้ใหญ่ก็สามารถหลีกเลี่ยงการฆาตกรรมได้มากกว่าหนึ่งราย
ตัวอย่างเช่น ตอนนี้ เควด ผู้ซึ่งเตรียมพร้อมและตื่นเต้น กำลังแสดงความโหดร้ายและความชั่วร้ายของนักเลงซาดิสม์ในสายตาของเขา
“ฉันไม่มีความลับ! สัปดาห์นี้หน้าหนาวแล้ว และมีคนน้อยลงมากที่ผ่านสามเขตของเมืองตอนล่าง—” เทลส์ลุกขึ้นจากพื้น ใจของเขาเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว และเขาพูดแก้ตัว เขาทำขึ้น
“แตก!”
เขาได้รับการต้อนรับด้วยการตบอย่างไร้ความปราณี กระแทก Thales ให้ล้มลงกับพื้น
"ส่งมอบที่ซ่อนของคุณแล้วฉันจะทุบตีคุณ! หรือฉันจะทุบตีคุณแล้วคุณก็มอบเงินของคุณ! เลือก!"
เห็นได้ชัดว่าเควดไม่้าได้ยินคำอธิบายของเขาว่าฉัน้าหัวหน้ากลุ่ม เพื่อแย่งชิงเงินไวน์ หรือบางทีฉันแค่้าใครสักคนมาทุบตีฉัน
“แต่คุณก็แข็งแกร่งได้เช่นกัน ฉันชอบเด็กที่แข็งแกร่งที่สุด” เควดยิ้มและขยับกำปั้น
เมื่อมองหมัดที่ใหญ่เท่ากับกระสอบทรายที่อยู่ข้างหน้าเขา เทลส์ก็รู้ว่าเควดจะไม่ปล่อยเขาไปแม้ว่าเขาจะไม่ได้พูดอะไรก็ตาม
และเมื่อเดือนที่แล้ว เควดทรมานขอทานจนตายในบ้านหลังที่ห้า
ทาเลสปิดแก้มแดงและบวมของเขาและครุ่นคิดอย่างรวดเร็ว
ในวันธรรมดา Quaid ไม่สนใจเื่บัญชี เขาไปที่บาร์พระอาทิตย์ตกที่ถนนใต้ดินในตอนกลางคืนเพื่อออกไปเที่ยวหรือดื่มไวน์สักขวด เป็การยากสำหรับเขาที่จะบอกได้ว่าเหรียญเงินมินดิสสามารถทำได้มากแค่ไหน ให้แลกเป็เหรียญทองแดงระดับกลาง นับประสาขอทานของเขา พวกเขาจ่ายไปเท่าไหร่ - นั่นคือทั้งหมด รองผู้ว่าการของเขา ริก ที่ดูมั่นคงและมั่นคงดูแลมัน และแม้แต่คนฉลาดอย่างริกก็รู้ดีว่าขอทานแต่ละคนจ่าย เจ็ดหรือแปดทองแดงต่อสัปดาห์ การลอยตัวเป็เื่ปกติเกินไป
มีคนแจ้ง.
นี่เป็ข้อสรุปเดียว
ทาเลสเหลือบมองดูขอทานรอบๆ ตัว หลังจากได้รับเงินจากขุนนางแล้ว เขาก็ตรงกลับไปที่บ้านร้าง เด็กๆ ในห้องเดียวกันคงเคยเห็นแล้ว ในสภาพแวดล้อมที่เลวร้าย หัวใจของเด็กๆ อาจน่ากลัวกว่าที่ผู้ใหญ่คิดไว้
เควดเตะอีกครั้ง เทลส์เอาศอกปิดหน้าท้องตัวเอง ปล่อยกำลังเล็กน้อย มองด้วยความเ็ปเหลือทน ราวกับถูกเตะด้วยความเ็ป เขาส่งเสียงไม่ได้ เควดชอบเสียงกรีดร้องของเด็กๆ ที่สุด.
"ฉันพูด!" ใบหน้าของเทลส์แสดงความกลัว "อย่าตีฉัน!"
"ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของฉัน!" เควดมองไปรอบ ๆ และเห็นว่าขอทานอีกห้าคนกำลังหดตัวลงด้วยความกลัว อำนาจของเขาได้รับความเคารพนับถือ .
“ฉันได้พบกับสตรีผู้สูงศักดิ์ในเช้าวันพุธ และเธอก็ให้เหรียญทองแดงแก่ฉันเกือบสิบเหรียญ!” เทลส์ซ่อนตัวอยู่ที่มุมห้องแล้วสั่นเทา
“ฉันรู้! ขอทาน? มันต้องถูกขโมยไปแล้วใช่ไหม ไม่มีใครสามารถซ่อนจากฉันได้ โดยเฉพาะเ้าหัวขโมยตัวน้อย!” เควดถูฝ่ามือของเขาอย่างดุร้าย เตรียมสำหรับการเฆี่ยนรอบต่อไป: "มอบเงินให้
ก่อนเควด ขมวดคิ้ว เทลส์เสริม: "แต่ฉันจะไปที่ถนนหงฟาง!" "
ถนนหงฟาง" ฝ่ามือของเควดตกลงเล็กน้อย "แกจะไป ดินแดนของแก๊งขวดเืเหรอ"
"ใช่ หาเงินเพิ่มไม่ได้แล้ว" อยู่ในที่ของเรา" ยกเว้นพี่น้อง ทหารพรานที่มีทักษะ และพวกที่มีวัตถุประสงค์พิเศษ ที่ไม่สามารถมีสายตรวจตระเวนในสามย่านร้างใกล้ถนนดำ? แม้แต่ทีมป้องกันเมืองที่ติดอาวุธด้วยดาบและโล่ก็ไม่เต็มใจที่จะเข้าใกล้สถานที่บาปแห่งนี้
“ครั้งแรกที่ฉันได้เงินมากมายขนาดนี้ และผู้คนจากแก๊งขวดเืไม่ปรากฏตัว จากนั้นฉันก็คิดว่า วันรุ่งขึ้นอาจมีโอกาส”
“ไอ้โง่!” เควดเตะทาเลสอย่างแรง ทาเลสเห็นคอเรียตัวสั่นอยู่ไกลๆ เพียงได้ยินเควดะโว่า "ฉันไม่ได้คิดเกี่ยวกับมันเลย มีราคาถูกมากในดินแดนของแก๊งขวดเืนี้หรือไม่"
ร่างของทาเลสหดเกร็งตัวสั่น “ใช่ บ่ายวันต่อมา ผู้คนจากกลุ่มขวดโลหิตจับฉัน พวกเขาวางสาย ฉันบอกว่าฉันหลงทาง พวกเขาไม่เชื่อ ฉันเอาเงินที่มอบให้ไป แต่พวกมันยังไม่ปล่อยผมไป”
“ถังขยะ! คุณหนีมาได้ยังไง” เควดถ่มน้ำลายอย่างดุเดือด
“แล้วฉันก็บอกว่าฉันเป็คนจาก Boss Quaid พวกเขาหัวเราะ”
“อะไรนะ?” เควดกำหมัดแน่น เขาคว้าปลอกคอผ้าขาดของ Thales แล้ววางลงบนพื้น ยกขึ้นจากมุมห้อง “อะไรนะ” พวกเขาหัวเราะเยาะ
เหรอ?" เทลส์ส่ายหัวอย่างสงสัย: "ฉันไม่เข้าใจ - พวกเขาพูดอะไร"
เควดจ้องมาที่เขาอย่างดุเดือด: "พูด!"
เทลส์แสร้งทำเป็ใเขาตัวสั่นและพูดอย่างสั่นเทา: "มีหัวโล้น หัวในหมู่พวกเขา เขาบอกว่าั้แ่เขาเป็ลูกของเควดเขาจะช่วยชีวิตเขาไว้เพราะเควด้าลูกมากเกินไป-"
ก่อนที่เทลส์จะพูดจบ เควดก็ถูกเควดกระแทกกำแพง!
เขาพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อปกป้องศีรษะ หน้าอก และหน้าท้องของเขา แบกรับแรงกระแทกจากผนังด้วยหลังของเขา จากนั้นหันหลังให้เควดทันทีเพื่อรับการโจมตีอันหนักหน่วงจากความโกรธของเขา ขณะรู้สึกถึงพลังแห่งการะเิ เปลี่ยน มุมหลังของเขาตลอดเวลา , บัฟเฟอร์ความแรงของการะเิ.
“นัง - คุณ - หัวโล้น - สปีน - เขารู้ได้อย่างไร - ฆ่าคุณ - ฆ่าคุณ - ขยะ - งี่เง่า -”
เควดะโอย่างโกรธจัด เตะ เขาเตะเทลส์ทีละคำ คำรามที่สามารถแยกแยะคำได้เพียงไม่กี่คำ
ในรูในกำแพง เด็กหลายคนมองดูด้วยความสยดสยองขณะที่ทาเลสถูกทุบตี แต่พวกเขาปิดปากแน่นและไม่กล้าส่งเสียง
เทลส์ถอนหายใจด้วยความโล่งอกจากการเตะเหมือนสายฝนของเควด
อย่างน้อยตอนนี้เควดจะไม่ถามว่าเงินพิเศษหายไปไหน และถึงแม้จะดูแย่มาก เควดที่โกรธจัดและโมโหก็ปลอดภัยกว่าเควดมากเมื่อเขามีความสุขที่จะทรมานเด็ก
สิ่งที่เขาพูดเป็ความจริงเพียงครึ่งเดียว เทลส์ไปที่ถนนหงฟาง แต่เขาซ่อนตัวอยู่ที่มุมของตรอกมืดๆ สังเกตสภาพแวดล้อมอย่างระมัดระวัง และเขาก็ได้พบกับสตรีผู้สูงศักดิ์สวมชุดขนห่าน แต่เธอก็ไปด้วย โดยนักดาบแห่งจุดจบจำนวน 20 คน ซึ่งเป็สาเหตุที่กลุ่มขวดโลหิตไม่ขัดจังหวะเขาเมื่อเขาวิ่งออกจากตรอกไปขอทาน ในมือของขุนนางหญิงขนห่าน เทลส์ ได้สิบสองเหรียญทองแดง (แน่นอนว่าเขาจะ อย่าโง่พอที่จะขโมยต่อหน้านักดาบ 20 คนสุดท้าย) แต่เขาไม่ได้รอให้แถวขุนนางหญิงไปไกลและเขาก็หายตัวไปจากฝูงชนอย่างรวดเร็วและไม่กลับไปอีก
สำหรับหัวโล้นสปิน เทลส์ไม่เคยเห็นเขา รู้เพียงว่าเขาเป็หัวหน้าอันธพาลของแก๊งขวดเืเพื่อรวบรวมบัญชีดำ และเควดเคยเป็อันธพาลที่รวบรวมบัญชีดำในกลุ่มภราดรภาพ - จนกระทั่งเควดเคยยั่วยุคนผิดและถูกทุบตีที่ร่างกายส่วนล่างข่าวค่อนข้างเป็ความลับคือเทลส์นอนอยู่ใต้มุมบ้านหลังใหญ่ของภราดรภาพฉัน รู้เพียงว่าเมื่อฉันได้ยินก๊อบลินสองตัวในห้องนั้น นักฆ่า Leyoke และ Belicia ที่กำลังหัวเราะเยาะเควดเป็การส่วนตัว
เมื่อเควดระบายความโกรธเสร็จ ขณะที่สาปแช่งกลุ่มขวดเืหมุนหัวโล้น เขาก็หยิบขวดไวน์ออกจากแขนแล้วออกไปอย่างสาปแช่ง เสื้อผ้าที่หลังของทาเลสถูกฉีกเป็ชิ้นๆ และหลังของเขาช้ำ เนื่องจากทาเลสจงใจหันไปด้านข้างของเขาเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกกระแทกที่หน้าผาก เืจึงเปื้อนในบางสถานที่ และความเ็ปก็ก่อตัวเป็ระลอกๆ
เืไหลลงสู่พื้น และทาเลสก็รู้สึกเจ็บแสบร้อนเท่านั้น อาจเป็เพราะเขาไม่ได้ถูกทุบตีนานเกินไป และเขารู้สึกเหมือนกล้ามเนื้อของเขากำลังไหม้
นับั้แ่ก้าวเข้ามาในโลกนี้ การถูกเฆี่ยนตี ความอดอยาก ความเจ็บป่วย และความหนาวเย็นเป็เื่ธรรมดา แต่หลังจากค่อยๆ ฟื้นความทรงจำของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา Wu Junren ด้วยความระมัดระวังและประสบการณ์ที่ผ่านมา Thales ไม่ได้ถูกทำร้ายอย่างโหดร้ายเป็เวลานาน ผ่าน
หลังจากเสียงของ Quaid หายไป เด็กอีกห้าคนในห้องก็ปีนออกจากรูของพวกเขาและอุ้ม Thales ที่เคลื่อนไหวไม่ได้เข้าไปในสนามอย่างชำนาญ ซินดี้ "ชายร่างใหญ่" วัย 10 ขวบคว้าชิ้นส่วนของมันไว้ ของชามหักด้วยความโค้งตักน้ำหน้าถังเก็บน้ำ Lame Lane และ Blackface Kelly ทั้งคู่อายุแปดขวบได้รวบรวมไม้และวัชพืชที่ตายแล้วและพยายามจุดไฟด้วยหินเหล็กไฟและเหล็กกล้า เน็ดผมสีเหลืองวัย 6 ขวบและคอเรียที่อายุน้อยที่สุดหยิบใบไม้ป่าที่มีรูปร่างแปลก ๆ ออกมาสองสามใบ เคี้ยวมันเข้าปาก และเช็ดเบา ๆ บนหลังที่มีรอยแผลเป็ของทาเลส
ทาเลสอดทนต่อความเ็ปและพยายามหาบางสิ่งที่จะเบี่ยงเบนความสนใจของเขา เขามองไปที่ Coria ที่กำลังร้องไห้ และหันไปหา Ned หนุ่มผมเหลือง หงุดหงิด และพยายามรักษาน้ำเสียงให้สงบที่สุด
“ไม่เป็ไร เน็ด ฉันไม่โทษเธอหรอก”
เน็ดเงยหน้าขึ้นมาทันที ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสยดสยอง และเด็กอีกสี่คนก็หันมามองเขาด้วย
“คุณรู้ได้อย่างไร” เด็ก 6 ขวบไม่สามารถซ่อนความคิด ความรู้สึกผิดและความตื่นตระหนกปรากฏบนใบหน้าของเขา
เมื่อครู่นี้เอง เมื่อ Thales ถูก Quaid ทุบตีอย่างรุนแรง ลูกคนโตทั้งสามก็จ้องมองมาที่พวกเขาด้วยความกลัว แต่มีเพียง Coria และ Ned เท่านั้นที่ซ่อนใบหน้าของพวกเขาไว้ในมือและไม่กล้าเงยหน้าขึ้น อีกคนหนึ่งไม่กล้ามองขึ้นไป หนึ่ง มองเข้าไปในกำแพง บางครั้งก็หันไปมองด้วยความสยดสยอง
ยารักษาไทฟอยด์ของ Coria เป็จุดหมายปลายทางสุดท้ายของเหรียญทองแดงเ่าั้ แน่นอน เธอจะไม่บอกความจริง แต่ Thales ยังไม่แน่ใจว่าเป็ Ned และตอนนี้ก็ไม่มีข้อสงสัยเกี่ยวกับยานี้
เขาพยายามยิ้มออกมา "ไม่เป็ไร เควดจะไม่ดูแลเื่นี้อีกต่อไป"
"ฉัน ฉัน" เน็ดหน้าแดงอย่างเหลือเชื่อ เขามองดูแผ่นหลังของเทลส์ น้ำตาก็ไหลอาบแก้ม "ฉันไม่ได้" อาทิตย์นี้ไม่ขอเงินแล้วไม่กล้าขโมย” เขาสะอื้น “ริคไม่ได้พูดอะไร แต่เควดอารมณ์เสียมาก เขาบอกว่าถ้าเกิดสิ่งนี้ขึ้น เขาจะขายฉันให้ทะเลทราย ฉันกลัวมากที่จะให้อาหาร Bone Man ฉันก็เลยบอกเขาว่า Thales , Thales ว่าวันหนึ่งคุณได้ทองแดงกลับมาเยอะมาก... ฉันคิดว่าพวกมันจะไม่พาฉันไปแบบนี้... Quaid ฉันรีบกลับมาและพูดว่า เขาจะมาตอนกลางคืน..."
ใบหน้าของโคเรียก็เปลี่ยนเป็สีแดง มือของเธอเช็ดสมุนไพรจนสั่น และเืสองสามหยดก็หยดจากหลังของเทลส์ลงสู่พื้น ทาเลสคร่ำครวญอย่างเงียบ ๆ และความเ็ปจากการเผาไหม้ก็ลดลง และถูกกระตุ้นโดยการเคลื่อนไหวของคอเรียอีกครั้ง
ไรอันจ้องเน็ดอย่างโกรธเคือง ทำให้คนข้างหลังก้มหน้าลง ขณะที่เคลลี่มองเน็ดและเทลส์ด้วยความประหลาดใจ มีเพียงซินดี้เท่านั้นที่ยังคงเอาน้ำมาโดยไม่พูดอะไรสักคำ
เด็กอายุเพียงหกขวบ - ตาของเทลส์หรี่ลงและบอกกับตัวเองว่า
แทบไม่เข้าใจอะไรเลย
เขาไม่ควรประสบชะตากรรมเช่นนี้ในสถานที่เช่นนี้
“ไม่เป็ไร เน็ด คอลเลีย” เทลส์ถอนหายใจ รู้สึกว่าอาการาเ็ที่หลังของเขาดูเหมือนจะดีขึ้นมาก แล้วเขาก็จับมือเน็ดอย่างนุ่มนวล “ครั้งหน้าใครในนายจะไม่ขอ เงิน บอกฉันสิ แล้วฉันจะหาวิธีให้ได้”
เน็ดยิ่งร้องไห้หนักขึ้น และคำพูดของเขาก็คลุมเครือเล็กน้อย: “ไท-เทลส์ ใช่--ใช่--ขอโทษ---” “เดี๋ยว
นะ . , เน็ด, ไม่ต้องกลัว, ฉันมีวิธีเสมอ." เทลส์หยิบชามที่หักในมือของซินดี้ด้วยรอยยิ้มแล้วจิบน้ำ
เขาหันศีรษะและหายใจเบา ๆ เมื่อเทียบกับรุ่นก่อน ๆ นับไม่ถ้วนที่เดินทางผ่านโลกนับไม่ถ้วนโชคของเขาแย่ลงอย่างไม่ต้องสงสัย
แต่ถึงอย่างนั้น
เขามองดูเด็กทั้ง 5 คนที่อยู่รอบตัวเขา โดยเฉพาะ Coria ที่เพิ่งหายจากไข้ไทฟอยด์ ดวงตาใสใสของเธอยังคงตื่นตระหนก
หาวิธีที่จะได้รับเงินมากขึ้นในวันพรุ่งนี้ เขาคิด
—————————————————
ในศาลเ้าพระอาทิตย์ตกในเมืองหย่งซิง หลังจากสวดมนต์ตอนพระอาทิตย์ตกดิน นักบวชฝึกหัดที่กำลังทำความสะอาดแท่นบูชาก็หยุดการเคลื่อนไหวของเธอ เธอมองด้วยความประหลาดใจที่ ตะเกียงบูชายัญที่เต็มไปด้วยน้ำมันนิรันดร์ใต้แท่นบูชาหิน
ั้แ่เธอเริ่มดูแลแท่นบูชา โคมไฟบูชายัญที่ไม่เด่นซึ่งไม่เคยจุด ไม่เคยใช้ หรือแม้แต่จุดไฟ จู่ๆ ก็จุดไฟสีเหลืองสดใสขึ้น
เปลวเพลิงเปลี่ยนเป็สีแดงและสีแดงอย่างกะทันหัน ราวกับสีเื และรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
นักบวชที่มีอายุมากกว่าสังเกตเห็นมารยาทของผู้ฝึกงาน และเธอก็ดุด้วยความไม่พอใจ และเด็กฝึกงานก็หันกลับมาสนใจที่แท่นบูชา จนกระทั่งผู้เสียสละเห็นตะเกียงสังเวยที่ไม่ธรรมดาซึ่งผู้เฒ่าร้องด้วยความประหลาดใจ
“เนีย เร็วเข้า บอกให้นักบวชรู้!”
นักบวชาุโไม่สามารถซ่อนความประหลาดใจของเขาได้ เธอะโไปข้างหน้าตะเกียงสังเวยตัวสั่น ยกฝ่ามือขวาขึ้น แล้วหันฝ่ามือซ้ายขึ้น เตรียมอธิษฐาน
เกิดอะไรขึ้นที่นี่? เป็ครั้งแรกที่นักศึกษาฝึกงาน Nia เห็นพระสงฆ์ที่เคารพนับถือจนทำให้ตัวเองได้รับผลกระทบ
ฉันทำผิดพลาดหรือไม่? แต่ฉันไม่ได้ััแสงนั้น
“ว่าแต่ ฉันควรบอกนักบวชยังไงดี? มีคนแอบจุดตะเกียงข้างแท่นบูชา?” เนียถามด้วยความตื่นตระหนก
“ไม่”
นักบวชาุโมองไปที่ตะเกียง และรูปแบบการอธิษฐานในมือของเขายังคงเปลี่ยนไป
“ตะเกียงนี้ แม้ว่ามันจะทำให้สองทวีปและเกาะมากมายนับไม่ถ้วนในโลกของเออร์รอลหมดไป มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะจุดไฟได้”
“บุคคลผู้นั้นจะกำหนดอนาคตของอาณาจักร”