(นิยายแปล) คืนชะตาชีวารัก

ตอนที่ 21 เกิดเรื่อง (2)

        ชาติก่อนยามท่านแม่ของนางตั้งครรภ์ก็สภาพจิตใจไม่ดีมาตลอด แต่ด้วยในบ้านค่อนข้างสงบ วันเวลาผ่านไปอย่างไรก็ผ่านไปอย่างนั้น แต่ก่อนล้วนมีระเบียบแบบแผน แม้ว่าท่านแม่ของนางจะไม่มีกะจิตกะใจในการจัดการอยู่ชั่วขณะหนึ่งแต่ทุกอย่างก็ไม่ถึงขั้นยุ่งเหยิงนางเห็นสีหน้าของโจวฮูหยินขาวซีดลงเล็กน้อยจึงรีบประคองให้มั่นคง “ท่านแม่อย่าร้อนใจ ยังมีข้าอยู่นะเจ้าคะ”

        โจวฮูหยินรู้สึกเวียนศีรษะอยู่พักหนึ่งจึงจับมือของนางไว้แน่น แล้วพิงท่อนแขนข้างนั้นของนางเพื่อยืมแรง “เจ้ายังเด็กอยู่ ไหนเลยจะ...”

        สวี่เฉิงอวี๋รู้ว่านางต้องการพูดอะไรจึงไม่อธิบายกับนางมากนัก เพียงแค่ขัดคำพูดของนางแล้วหันหน้าไปถามหลานชุ่ย “ใครกันที่ก่อเรื่อง แล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้น ร้ายแรงหรือไม่ เจ้าอย่าทำให้ท่านแม่ตกใจ มีอะไรก็พูดมาตามตรง”

        หลานชุ่ยเห็นนางมีท่าทีมั่นใจเช่นนั้นทั้งยังมีกฎเกณฑ์ชัดเจน จึงชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะเหลือบตาขึ้นไปสบตากับสวี่เฉิงอวี๋พอดีจนหัวใจบีบรัดตัวแน่น นางรีบก้มหน้าลงแล้วตอบอย่างระมัดระวัง “เดิมทีเฝิงมามากับเฉินมามาที่ดูแลในครัว นำพวกหญิงรับใช้สูงวัยระดับล่างมารวมตัวกันดื่มสุราเล่นพนัน พอดื่มมากเข้าก็เริ่มติดลม ชั่วขณะนั้นมีแพ้ชนะดังนั้นจึงโวยวายขึ้นมา มีการลงไม้มือลงมือ ไม่เพียงแต่ทำข้าวของเสียหายหลายอย่าง ยัง...ยังมีไฟไหม้ด้วยเจ้าค่ะ”

        นางพูดจบก็ได้ยินเสียงสูดลมหายใจจากเจ้านายด้านบนอย่างชัดเจน กลัวว่าจะทำให้ครรภ์เจ้านายของนางได้รับความกระทบกระเทือนจึงรีบพูดเสริมว่า “คุมไฟได้แล้ว ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ มีแค่ของบางอย่างถูกเผาไป ตอนนี้ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว เพียงแค่ครัวยุ่งเหยิงวุ่นวายเท่านั้นเจ้าค่ะ”

        สวี่เฉิงอวี๋เคยดูแลเรื่องในบ้านมาก่อน งานในครัวเป็นงานมากผลประโยชน์ สามารถเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ได้มากที่สุด เฝิงมามากับเฉินมามาสองคนนี้คนหนึ่งคือญาติผู้น้องในตระกูลที่ติดตามการแต่งงานมาของอาสะใภ้รองนาง อีกหนึ่งคือบุตรสาวของแม่นมจากบ้านเดิมของอาสะใภ้สาม ไม่เช่นนั้นคงไม่เวียนมาถึงพวกนางที่ได้รับงานที่ดีเช่นนี้

        เพียงแต่ในอดีตนางไม่เคยยุ่งเกี่ยวจึงไม่รู้ว่าปกติสองคนนี้มีความขัดแย้งอะไรกัน แต่พอคาดเดาได้คร่าวๆ ว่าส่วนใหญ่คงไม่พอใจกัน ก็เหมือนศัตรูมาพบกันและต่อสู้กันในที่ลับจนมืดฟ้ามัวดิน ทุกครั้งห้องครัวจะวุ่นวายไม่ค่อยสงบสุข

        ท่านแม่ของนางไม่ลงมือจัดการ หนึ่งคือเห็นแก่หน้าบ้านรองกับบ้านสาม สองคือคนอื่นพูดกันว่าพ่อครัวไม่ขโมย ธัญพืชก็ไม่อุดมสมบูรณ์ พูดอีกอย่างคือหลักการที่ว่าน้ำใสเกินไปก็ไร้ปลา[1] ไปที่ไหนก็ใช้ได้ทั้งนั้น

        หากเปลี่ยนคนในตำแหน่งที่รายได้ดีเหล่านี้ทั้งหมด ถ้าไม่มีการแบ่งปันผลประโยชน์ให้กับพวกบ่าวไพร่ระดับล่างก็ไม่สมเหตุสมผล ดังนั้นปกติจึงทำเป็นลืมตาข้างหนึ่งหลับตาข้างหนึ่ง[2]เท่านั้น

        สวี่เฉิงอวี๋ส่งโจวฮูหยินให้หลานอี้ “ท่านแม่กลับไปพักในห้องก่อนเถอะ พอถึงตอนบ่ายทุกอย่างสงบลงข้าจะออกไปเดินเล่นเป็นเพื่อนท่านอีกสักหน่อย”

        ในบ้านเกิดเรื่องเช่นนี้ไหนเลยโจวฮูหยินจะพักผ่อนได้ นางจึงยื่นมือออกไปด้านนอก “ต้องจัดการเรื่องในครัวให้เรียบร้อยก่อน จึงจะสามารถสงบใจไปพักผ่อนได้”

        สีหน้าของนางไม่น่าดู ประเดี๋ยวเขียวประเดี๋ยวขาวอย่างเห็นได้ชัดว่าโกรธไม่เบา

        สวี่เฉิงอวี๋กลัวว่านางจะเป็นแบบนี้จึงพูดโน้มน้าวนางไม่ขาดปาก “ท่านแม่คิดถึงคำพูดของเสี่ยวหลิ่วเหนียงจื่อดู ตอนนี้ท่านไม่ควรโกรธ และก็ไม่ควรสิ้นเปลืองสมองไปกับการจัดการเรื่องสกปรกเหล่านั้น ถึงอย่างไรยังมีข้าอยู่ ข้าจะไปถามแทนท่านให้ชัดเจนและจัดการเรื่องนี้ ถ้าหากข้าทำไม่ได้ ข้าจะไปบอกท่านย่าแทนท่าน ตอนนี้ก็ได้แต่รบกวนท่านย่าให้ช่วยดูแลแทนท่านสักระยะ”

        สิ้นคำพูดนางก็เห็นมุมปากของโจวฮูหยินกระตุก ดังนั้นจึงไปจับมือของโจวฮูหยินอีกครั้ง “ต่อให้ฟ้าถล่มลงมา ก็ไม่สำคัญเท่ากับลูกในท้องของท่านนะท่านแม่”

        

        เชิงอรรถ

^ น้ำใสเกินไปก็ไร้ปลา หมายถึง คนที่แยกแยะอย่างเอาจริงเอาจังเกินไปย่อมไร้เพื่อน^ ลืมตาข้างหนึ่งหลับตาข้างหนึ่ง หมายถึง ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นเรื่องที่เกิดขึ้น