บทที่26 ไป
ในเวลาสิบวินาทีเทวาก็โจมตีเอ็ดเวิร์ดไปแล้วหลายครั้งด้วยอัตราการโจมตีเร็วของเขาคือ1,200ครั้งแต่นาที มันช้ากว่าปืนMGR-57แต่มันก็ยังเร็วกกว่าปืนKriss Vectorที่เขาซื้อมาจากระบบ ด้วยอัตรานี้เขาจะสามารถโจมตีเอ็ดเวิร์ดได้20ครั้งต่อวินาที
มันเป็การโจมตีที่เร็วอย่างมาก!
หมัดะุปืนกลเบาของเขายังเน้นไปที่การทำให้เป้าหมายชะงักเพื่อทำให้เขาสามารถโจมตีได้อย่างต่อเนื่องมันลดประสิทธิภาพด้านพลังทำลายลงแต่นั่นก็เป็เื่ดีเพราะว่ามันจะทำให้เป้าหมายถึกขึ้นและอยู่กับเขาไปยาวๆ
ความจริงที่เขาโจมตีได้เร็วขนาดนี้นั้นส่วนใหญ่ต้องยกความดีความชอบให้กับทักษะพลังภายในที่มันยกระดับศักยภาพทั้งหมดในร่างกายของเขาให้สูงขึ้นมาก
“ย้ากกก!”เอ็ดเวิร์ดที่ถูกกระหน่ำซัดคำรามออกมา
ครึกๆๆๆๆๆๆๆๆ
รัศมีสามเมตรรอบร่างกายของเขาเกิดการสั่นไหวของอากาศมันทำให้เทวาต้องถอยออกมาอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงเขายังได้รับผลกระทบจากคลื่นคำรามนี้จนเสื้อผ้าของเขาฉีกกระจายไปบางส่วน
เอ็ดเวิร์ดพุ่งถอยกลับไปขณะที่กระอักเืออกมาคำโตพลังทำลายของหมัดะุปืนกลเบาแม้ว่ามันจะเล็กน้อยแต่มันแฝงไปด้วยพิษอัมพาตและพิษของมดะุมันทำให้เขาเ็ปสะสมจนยากจะบรรยายหากเป็คนที่มีจิตใจอ่อนแอเกรงว่าตอนนี้พวกเขาคงสลบเพราะความเ็ปไปแล้ว
ยังดีที่เอ็ดเวิร์ดมีพลังสมาธิสูงมากทำให้เขาสามารถยืนอยู่ได้แม้ว่าจะฝืนไปบ้างก็ตาม
เอ็ดเวิร์ดอดไม่ได้ให้จ้องมองไปยังเด็กหนุ่มเบื้องหน้า
แววตาของเขาแฝงไว้ทั้งความหวาดกลัวและยกย่องชื่นชม
พลังของอีกฝ่ายพิสดารอย่างเหลือเชื่อความเ็ประดับนี้มันแทบทำให้เขาเป็บ้า!
แต่เขาไม่ยอมแพ้เมื่อต่อสู้กันแล้วก็ต้องเอาให้สุด ให้สมกับฉายาัหลับที่ถูกปลุกให้ตื่นัที่ถูกปลุกมันจะเกรี้ยวกราด!
เอ็ดเวิร์ดแนบแขนทั้งสองเข้ากับลำตัวออร่าสีขาวอันลี้ลับปกคลุมที่หมัดทั้งสองบรรยากาศสั่นไหวรอบตัวของเขาจนมันบิดเบือนอย่างน่ากลัว
ครึกๆๆๆๆๆๆๆ
อยู่ๆแผ่นดินก็สั่นไหวราวกับกำลังเกิดภัยพิบัติ
เทวาที่ยืนห่างออกไปยี่สิบเมตรจากเอ็ดเวิร์ดอดไม่ได้ให้เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยร่างของเขาสั่นไหวเพราะแผ่นดินะเื รังสีอันตรายแผ่ออกมาอย่างต่อเนื่องจนทุกคนในรัศมีหนึ่งกิโลเมตรต่างก็สั่นกลัว
“ฉิบหายแล้วท่านั้นมัน!”ทัสที่อยู่ห่างออกไปะโออกมาเมื่อเห็นท่าเตรียมของเอ็ดเวิร์ด
“อายาเนะรีบหยุดเอ็ดเวิร์ดเร็วเข้าไม่อย่างนั้นได้ฉิบหายกันหมดแน่!”ทัสรีบร้องกล่าวกับสาวงามอายาเนะ
“สายไปแล้วฮาเวิร์ดเคลื่อนยานขึ้นไปสูงกว่านี้ส่วนพวกนักเรียนคนอื่นๆฉันจะจัดการเอง”อเล็กซ์กล่าวก่อนจะพุ่งตัวออกไป
ปีกสีขาวทองงอกออกมาจากด้านหลังของเขาทำให้เขาเหมือนกับเทพ์ที่ทำให้ผู้คนต่างเคารพเทิดทูลจากนั้นมือของเขาแบออกแล้วไขว้กันที่ระดับอก ออร่าสีทองอันศักดิ์สิทธิ์แ่าบออกมา
ผนึกแห่งแสงรูปแบบที่สามผลึกแก้วแปดวิถี!!!
วูบ
เกิดแสงสว่างสีขาวเจิดจ้าเวลานั้นที่กลุ่มของนักเรียนที่ไม่เกี่ยวข้องทั้งหมดก็มีม่านแสงที่คล้ายกับผลึกแก้วโปร่งใสครอบทับพวกเขาเอาไว้รวมทั้งกลุ่มของเขาที่ลอยสูงขึ้นไปก็มีม่านแสงปกคลุมด้วยเช่นกัน
“นะนี่ นี่คือพลังของท่านประธานนักเรียน พลังแห่งการปกป้อง”นักเรียนคนหนึ่งอุทานออกมา
เวลานั้นเองเอ็ดเวิร์ดก็ลงมือ
“เ้าหนูเตรียมตัวให้ดี!”
หมัดของเขาซัดออกไปพร้อมกันทั้งสองข้าง
เปรี๊ยะ!
เพล้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
ควากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เกิดเสียงแตกของแก้วจนแก้วหูสั่นะเืทันใดนั้นแผ่นดินสั่นะเืจนมีความรุนแรงขนาด6ริกเตอร์พื้นที่ในรัศมีสามกิโลเมตรต่างก็เกิดแผ่นดินไหวอย่างรุนแรง แผ่นดินฉีกกระชากแตกออกจากกันจนกลายเป็ร่องลึกจากจุดที่เอ็ดเวิร์ดยืนอยู่
มันแผ่ขยายออกไปราวกับใยแมงมุม
ภัยพิบัติที่หนึ่งหมัดปืนใหญ่คู่!!!
คลื่นสั่นไหวที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าพุ่งไปหาเทวาด้วยความเร็วสูงคลื่นสั่นไหวยังทำให้บรรยากาศสั่นะเืขยายขึ้นไปบนอากาศด้วยแต่นั่นเป็เพียงลูกหลง
เวลานั้นเทวาไม่ได้หลบเลี่ยงเขายืนนิ่งจากนั้นก็ง้างหมัดขวาไปด้านหลังแล้วซัดหมัดออกไปปะทะอย่างซึ่งๆหน้า
“หมอนั่นอยากตายหรือไงถึงได้ปะทะกับพลังของเอ็ดเวิร์ดซึ่งๆหน้าแบบนั้น”ทัสะโออกมอาย่างใ
“เ้าเด็กนั่นหาเื่ตายแล้ว”คนอื่นๆก็กล่าวในทำนองนนี้
หมัดะุบาซูก้า!!!
เปรี้ยงงงงงงงงง
หมัดของเทวาแผ่บรรยากาศน่าขนลุกออกมามันมีพลังคล้ายกับพลังสั่นไหวของเอ็ดเวิร์ดคือบรรยากาศรอบหมัดของเขาบิดเบี้ยวเพียงแต่รัศมีการสั่นไหวนั้นเล็กกว่ามากแค่มีแค่ประมาณสิบเิเรอบหมัดของเขาเท่านั้นแต่มันเข้มข้นอย่างมาก
หมัดของเทวาปะทะเข้ากับคลื่นพลังของเอ็ดเวิร์ดจนเกิดแรงสั่นะเือย่างรุนแรงมันทำให้ผืนดินสั่นะเืจนคล้ายการเกิดแผ่นดินไหวขนาด8ริคเตอร์ ผู้ที่มองดูอยู่อดไม่ได้ให้สั่นสะท้านกับการต่อสู้ของทั้งสองการสั่นะเืของพื้นดินทำให้พวกเขาแทบจะยืนไม่ไหว
ควากกกกก
แรงสั่นะเืปะทะกับม่านแสงของอเล็กซ์จนเสียงดังน่าหวาดหวั่นแต่มันก็แค่สร้างรอยแยกไม่ได้ทำให้ม่านแสงแตก
ตูมมมมมมมมมมม
โครมมมมมมมมมมมมมมม
เมื่อปะทะทำให้เกิดคลื่นโซนิคบูมออกไปรอบด้านเกิดกลุ่มควันขนาดใหญ่ขึ้นมาปกคลุมจุดที่เทวายืนอยู่จนพวกเขามองไม่เห็นแรงสั่นะเืเองก็สงบลงเอ็ดเวิร์ดหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนแล้วคุกเข่าข้างหนึ่งเพราะความอ่อนล้าเขาอดไม่ได้ให้จ้องมองไปยังจุดที่เกิดกลุ่มควันจากนั้นเขาก็ได้สติ
“บ้าเอ้ยหรือว่าฉันฆ่านักเรียนใหม่ไปแล้วฉันไม่น่าลงมือสุดกำลังเลย”เอ็ดเวิร์ดอดไม่ได้ให้เศร้าใจกับการกระทำของเขา
นั่นคือเหตุผลที่ทำให้เขาไม่อยากจะใช้พลังของเขาเพราะมันอันตรายเกินไปและควบคุมได้ยากเคยมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นมาแล้วในอดีตซึ่งมันทำให้เขาสังหารเพื่อนคนหนึ่งไปเพราะการต่อสู้หลังจากนั้นเขาก็ฝึกจิตใจของตนเองอย่างหนักเพื่อให้ตนเองไม่ใช้พลังของเขาออกมาง่ายๆและสมาธิยังทำให้เขาควบคุมพลังสั่นไหวได้ดีขึ้นอีกด้วย
เขาเป็คนจิตใจดีและรักพวกพ้องดังนั้นเขาจึงได้แต่โทษตัวเองเสมอกับเหตุการณ์ในครั้งนั้น
และในครั้งนี้เพราะความไม่ยับยั้งชั่งใจทำให้เขาลงมือเหมือนกับตอนนั้น
เอ็ดเวิร์ดอดไม่ได้ให้กัดปากของตนเองอย่างเคร่งเครียด
ในเวลาเดียวกันคนอื่นๆก็คิดว่าเทวาอาจจะตายไปแล้วและร่างกายต้องไม่สมประกอบอย่างแน่นอนเพราะพลังของเอ็ดเวิร์ดนั้นทรงพลังเกินไปมีคนจำนวนมากที่ไม่ชอบเทวาเพราะความอวดดีของเขาจึงทำให้พวกเขาไม่ได้สนใจอะไรนักนอกจากจะโทษว่าเทวาไม่ประเมินตนเอง
ในกลุ่มคนที่เฝ้าดูนั้นเห็นร่างของปกป้องอยู่ด้วย
‘เทวานายจะจบแบบนี้เหรอฉันอุตส่าห์รีบมาเมื่อได้ยินข่าวของนายแต่นายก็...เฮ้อพลังของฉันเองก็อ่อนแอเกินไปฉันทำอะไรไม่ได้เลยในสถานการณืเช่นนี้ ขอโทษด้วย’ปกป้องคิดกับตนเองในใจ
เขารีบมาเมื่อยินข่าวของเทวาและกะจะมาช่วยเมื่อเห็นว่าสถานการณ์คับขัน
แต่พลังของเขาอ่อนแอมากและเขายังเพิ่งจะมาถึงอีกด้วย
ทุกอย่างมันสายเกินไป
“เ้าหนูฉันขอโทษด้วย”เอ็ดเวิร์ดยังคงเศร้าใจ
“ขอโทษอะไรฉันเหรอรุ่นพี่”
อยู่ๆเสียงก็ดังขึ้นมาจากด้านข้างของเอ็ดเวิร์ดนั่นทำให้เขารีบหันขวับไปมองแล้วเบิกตากว้างเขาเห็นเทวาในสภาพยับเยินแต่ก็ไมได้าเ็มากขนาดนั้น
“เ้าหนูนายยังไม่ตาย!?”เอ็ดเวิร์ดตะลึง
“แน่นอน! ฉันจะตายได้ยังไงพลังของรุ่นพี่ทำให้ฉันลำบากจริงๆแต่มันก็ไม่ได้ยากเกินไปสำหรับฉัน อ้อคงต้องขอให้รุ่นพี่ชดใช้กับสิ่งที่รุ่นพี่ทำด้วย เตรียมตัวไว้ให้ดีล่ะ”เทวากล่าวจบก็เข้าประชิดร่างของเอ็ดเวิร์ดทันที
เขาก้มตัวลงแล้วเตะเสยที่ปลายคางของเอ็ดเวิร์ดจนเขาพุ่งขึ้นไปบนฟ้าเพราะเอ็กเวิร์ดยังคงใจลอยดังนั้นเขาจึงถูกการโจมตีเข้าอย่างจัง
จากนั้นเทวาก็ะโขึ้นไปแล้วระดมต่อยด้วยหมัดะุปืนกลเบาถี่ยิบ
“อั๊ก!”เอ็ดเวิร์ดกระอักเื
เทวาม้วนตัวเตะเขาลงไปกระแทกกับพื้นเสียงดังโครมใหญ่
เทวาไม่รีรอเข้าประชิดอีกรอบแล้วระดมปล่อยหมัดของเขาราวกับมันเป็วันสุดท้ายของเขาที่จะโจมตีเขาไม่ให้โอกาสเอ็ดเวิร์ดในการสวนกลับเลยและยังระดมโจมตีต่อไปเศษชิ้นส่วนการ์ดเพิ่มขึ้นราวกับน้ำไหลมันทำให้เทวาอดไม่ได้ให้ตื่นเต้น
ที่เขารีบเช่นนี้เพราะว่ามีตัวสอดจำนวนมากในการรับรู้ของเขาดังนั้นเขาจะไม่รีบไม่ได้
น่าสงสารก็ตรงที่เอ็ดเวิร์ดทำอะไรไม่ได้นอกจากเป็กระสอบทรายให้กับเทวาเขาเหนื่อยเกินไปจากการใช้ท่าที่กินพลังงานของเขาทั้งหมดไป ดังนั้นเป็ไปไม่ได้เลยที่เขาจะตอบโต้อะไรได้ในตอนนี้หากเขาไม่ได้เหม่อในตอนแรกเขาอาจจะพอตอบโต้สวนกลับได้บ้างแต่มันก็ไร้ประโยชน์ที่จะกล่าวถึงในตอนนี้
ผัวะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ในเทวานั้นเอง
“ได้โปรดหยุด”เสียงใสปานระฆังแก้วดังขึ้นในจิตใจของเทวา
เสียงที่ราวกับมีมนตร์เสน่ห์บางอย่างที่ยากจะต้านทานเจาะเข้าไปในจิตใจของเขาเทวาไม่อาจต้านทานได้เขายืนนิ่งอยู่กับที่ราวกับถูกหยุดภาพเอาไว้หมัดของเขายังง้างเตรียมจะต่อยเอ็ดเวิร์ดอยู่เลย
จิตใจของเทวาสั่นสะท้านเขาไม่อาจควบคุมร่างกายของเขาได้แม้ว่าจะพยายามทำเท่าไหร่ก็ตาม
‘เกิดบ้าอะไรขึ้น!?’เทวาสบถออกมา
[โฮสต์ได้รับการโจมตีทางจิติญญาระดับ2ระบบสามารถช่อยท่านได้โฮสต์ยืนยันจะจ่ายเศษชิ้นส่วนเงินจำนวน500เพื่อป้องกันการโจมตีนี้หรือไม่?]
เสียงขอระบบดังขึ้น
‘การโจมตีทางจิตใจ?ตกลง จัดการเลย’เทวากล่าว
วูบบบบบ
ทันใดนั้นเทวาก็คลายตัวเองออกมาได้เขาสามารถขยับตัวได้อีกครั้ง เวลานั้นเขาจ้องมองไปยังทิศทางหนึ่ง เบื้องหน้าสายตาของเขาคือยานบินแปลกๆและมีคนยืนอยู่ด้วยกันสี่คนกับชายที่มีปีกบินบนฟ้าแต่สายตาของเทวาไม่ได้มองไปยังคนทั้งหมดเขาจ้องมองไปยังคนเดียวเท่านั้น
สตรีผมดำยาวสลวยที่มีั์ตาที่ปกคลุมไปด้วยม่านหมอกอันลี้ลับ
“เอ๊ะ?”อายาเนะอุทานออกมาเมื่อเห็นเทวาหันมามองเธอ
เธอแปลกใจอย่างมากที่เห็นเขาขยับตัวได้ทั้งๆที่เธอทำให้เขาขยับตัวไม่ได้แล้วแท้ๆ
..............................................................
1K
