เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

ขณะที่เล่าปี่กำลังคิดคำนึงถึงเรื่องของสหายเก่า ..กองซุนจ้าน และจูล่งหมันทองได้รายงานโจโฉเรื่องราวอื่นๆที่เกิดขึ้น อีกทั้งเรื่องราวที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคต !!ข้าพเจ้ารู้กิตติศัพท์ว่า อ้วนสุดอยู่เมืองห้วยหนำ ตั้งตัวเป็นเจ้า ทำหยาบช้าข่มเหงอาณาประชาราษฎรทั้งปวงแตกตื่นหนีไปเป็นอันมาก อ้วนสุดให้ทหารไปบอกแก่อ้วนเสี้ยวว่า ‘จะส่งตราหยกให้แก่อ้วนเสี้ยว’ ฝ่ายอ้วนเสี้ยวไม่เชื่อน้องชาย จึงให้อ้วนสุดเอาตราหยกนั้นมาให้ก่อน บัดนี้อ้วนสุดพาครอบครัวอพยพออกจากเมืองห้วยหนำ จะเอาตราหยกไปให้อ้วนเสี้ยว ณ เมืองกิจิ๋ว ถ้าอ้วนเสี้ยว-อ้วนสุดถึงกันแล้วก็จะมีกำลังมากขึ้น ซึ่งจะกำจัดเสียนั้นเห็นจะขัดสนนัก ขอท่านเร่งคิดอ่านอย่าให้สองคนพี่น้องเข้าถึงกันได้จะเป็นการดีที่สุด โอกาสมาแล้ว และโอกาสกำลังจะสร้างวีรบุรุษท่านเล่าปี่ได้ยินดังนั้นก็เห็นเป็นโอกาส -ครั้งนี้ได้ทีอยู่แล้ว จำจะคิดผ่อนผันให้พ้นเงื้อมมือโจโฉเสียก่อนจึงจะคิดการต่อไป- จากนั้นก็ลุกขึ้นคำนับโจโฉแล้วกล่าว.. บัดนี้อ้วนสุดพาครอบครัวอพยพจะไปหาอ้วนเสี้ยว เห็นอ้วนสุดจะยกมาทางเมืองชีจิ๋ว ข้าพเจ้าจะขอทหาร อาสายกไปสกัดตีเห็นจะจับอ้วนสุดได้โดยง่าย เพิ่งยกทัพกลับมาจากชีจิ๋วไม่ทันไร เมื่อโจโฉได้ฟังเล่าปี่อาสาดังนั้นก็ยินดียิ่งนักครั้นเมื่อถึงเวลาเช้าโจโฉและเล่าปี่จึงเข้ากราบทูลพระเจ้าเหี้ยนเต้ว่า บัดนี้อ้วนสุดจะยกไปหาอ้วนเสี้ยว ถ้าสองคนนี้เข้าถึงกันก็จะคิดการใหญ่ขึ้น ข้าพเจ้าจะขอให้เล่าปี่คุมทหารห้าหมื่น ยกไปตีสกัดตีอ้วนสุดทางเมืองชีจิ๋ว พระเจ้าเหี้ยนเต้ได้ฟัง ก็โปรดเกล้าให้ตามที่ขอ โจโฉถวายบังคมลา แล้วออกมาจัดทหารห้าหมื่นให้แก่เล่าปี่ บัดนี้จึงมีเพียงพระเจ้าเหี้ยนเต้กับเล่าปี่ที่ท้องพระโรงเป็นท้องพระโรงที่แม้ถูกซ่อมแซมจนเสร็จแล้ว แต่ร่องรอยข้อความที่แฝงไปด้วยพลังที่กำลังเข้าสู่พลังวัตรอันเกินวิสัยของมนุษย์นั้น ยังสลักตรึงแน่นอยู่บนผนัง มิอาจลบด้วยสิ่งชำระใช้ทำความสะอาดที่มี ..และแม้กาลเวลาล่วงผ่านไป ร่องรอยตราบาปเล่านี้ ก็ไม่มีวันที่จะลบเลือนไปได้เอง แม้นจะผ่านไปนานเท่าใดก็ตาม..ซึ่งหาก ‘โจโฉ’ มีเจตนาดีคิดโยกย้ายหรือเปลี่ยนท้องพระโรงไปยังตึกอื่นๆ ..ด้วยอำนาจของเขาก็ย่อมทำได้โดยไม่ยาก ..เจตนาใดกันเหนอ จึงไม่คิดแก้ปัญหานี้แต่อย่างใด ?..................... เมื่อไม่มีผู้อื่นแล้วพระเจ้าเหี้ยนเต้จึงทรงพระกรรแสงแล้วตรัสแก่เล่าปี่ว่านอกจากพระเจ้าอาแล้วนั้น..ข้ามิได้เห็นผู้ใด ..คิดไว้ว่าจะได้พึ่งสืบไป แต่บัดนี้ท่านจะนำทัพไปเสียแล้ว ..เราทุกข์ใจอยู่ จะรอวันที่ท่านกลับมา เนื่องจากตนเองก็จะแทบเอาตัวไม่รอดอยู่แล้ว เล่าปี่ได้ยินก็เป็นกังวลอยู่ แต่ก็ไม่อาจกล่าวอะไรได้ จึงกราบถวายบังคมลาออกมาหาโจโฉ โฉโจย่อมใช้คนที่ตนไว้วางใจ ..หากตนไม่ไว้วางใจ ย่อมไม่ใช้คนเล่าปี่ตีบทแตก จนจอมคนเช่นเขาต้องอุบายเข้าไปเต็มๆ !!! หลังจากเล่าปี่รับมองกำลังทหาร 5 หมื่นนาย โดยมีนายทหาร 2 นาย ‘จูเหลง-ล่อเจียว' ซึ่งเป็นคนสนิทของโจโฉ ติดตามไปด้วย เล่าปี่ก็พากวนอู-เตียวหุยและผู้ติดตามทุกคนออกจากเมืองฮูโต๋ไปโดยด่วน !!ฝ่าย ‘ตังสิน’ เมื่อรู้ข่าวว่าเล่าปี่กำลังยกกองทัพออกจากเมืองหลวงก็รีบไปหา ทำประหนึ่งว่าจะส่งกองทัพ จากนั้นจึงกล่าวกับเล่าปี่ด้วยเสียงอันเบาว่าการซึ่งพระเจ้าเหี้ยนเต้สั่งไว้ เราได้ร่วมคิดกันนั้น..ท่านอย่าลืมเสียล่ะ เล่าปี่ย่อมจดจำสัญญาได้ได้เป็นอย่างดีจึงกล่าวความลับนั้นข้าพเจ้ามิได้ลืมดอก อีกทั้งทำสัญญาโลหิตด้วยกันทั้งเจ็ดคน ..ตัวท่านเป็นผู้ใหญ่อยู่ในฮูโต๋ จงคิดอ่านปกปิดความอย่าให้ฟุ้งซ่าน ถ้าข้าพเจ้าไปได้ท่วงทีแล้วจะให้มีหนังสือลับมา จากนั้นเล่าปี่ก็ยกกองทัพไปทั้งกลางวันกลางคืนอย่างเร่งร้อนเป็นอันมาก จนกวนอูและเตียวหุยเห็นผิดสังเกตจึงถามออกไปท่านไปทัพทุกครั้ง ก็มิได้รีบรัดเดินทางเหมือนครั้งนี้ ซึ่งท่านเร่งเดินทัพทั้งกลางวันกลางคืน ไพร่พลก็จะเหนื่อยล้า ที่พี่ใหญ่ทำเช่นนี้ด้วยเหตุสิ่งใดกัน ? เฮ้อ..เล่าปี่จึงตอบพี่น้องร่วมสาบานทั้งคู่ว่าตัวเรามาอยู่ในเงื้อมมือโจโฉนี้ อุปมาเหมือนนกอยู่ในกรงแลปลาอยู่ในข้อง บัดนี้เขาปล่อยออกจากกรงแลข้องแล้ว ก็ยินดีนัก จำจะรีบไปในที่ ที่สมควรแก่ศักดิ์เรา สามพี่น้องเหมือนนกได้ฟ้าเหมือนปลาได้น้ำ ย่อมอยากทะยานไปสู่ 'มณฑลชีจิ่ว' อย่างรวดเร็วที่สุด อันเป็นเมืองเอกที่เจ้าเมืองโตเกี๋ยมผู้ล่วงลับ ได้ฝากฝั่งเอาไว้ก่อนสิ้นใจตั้งแต่ครั้งนั้น.. ************************ ซ่า….ซ่า…ซ่าาาาาา..[เจ้าแดง] แล่นมาเพียงไม่กี่ชั่วยามก็มาถึงจุดหมายแล้ว !!! “ท่านพี่อ๋อง ..ที่นี่มิใช่ [เกียดเซก] ?” ย่อมมิใช่ราชอาณาจักรเกียดเซกของเฮยอ๋อง ..แต่คือจุดยุทธศาสตร์สำคัญในตำนาน ..ยุทธการกัวต๋อ
error loaded

กัวต๋อ
จากนั้นเคลื่อนย้าย [เครื่องยิงหินแบบออริจินอล v.1] ขนาดมหึมาลงไป[เจ้าแดง] ลำเล็กแต่แข็งแกร่งมาก ทั้งได้ทักษะแพสซีส #ขี่เรือ ของอ๋องดำ จึงทำให้การขนย้ายมาจากเกียดเซกเป็นไปได้อย่างสะดวกสบายอย่างที่สุด #################กำนัลแด่มหาอุปราชโจโฉ…เฮยอ๋อง################# ดำรงค์ฝากข้อความไปยังมหาอุปราชผ่านคนหาปลาผู้โชคดีผู้หนึ่ง “เงิน 1,000 ตำลึงนี้เป็นค่าจ้างในการส่งข่าวไปยังราชธานี เมื่อมอบหนังสือนี้แก่เจ้าหน้าที่แล้ว มหาอุปราชคงจะตบรางวัลให้แก่ท่านอีกมากโขเลยทีเดียว” ชาวประมงผู้โชคดีเร่งเดินทางไปยังราชธานีฮูโต๋ เมื่อโจโฉได้รับหนังสือก็มารับยุทโธปกรณ์อันล้ำสมัยถึงท่าเรือกัวต๋อด้วยตนเอง สวรรค์ !!เพียงหนังสือและตราตั้งฉบับเดียว ..โจโฉถึงกับได้ของกำนัลอันเป็นอาวุธสุดอันตรายแห่งแผ่นดิน แม้วันนี้มีอยู่เพียงชิ้นเดียวก็จริงอยู่ แต่ด้วยสติปัญญาระดับต้นๆแห่งยุคสมัย ย่อมหาหนทางที่จะลอกเลียนแบบเพื่อเพิ่มจำนวนได้อย่างไม่ยากลำบากจนเกินไปนัก “เฮยอ๋องผู้นี้ จะอย่างไรก็ต้องหาหนทางสานสัมพันธ์ต่อให้จงดี” หากแม้นมิได้เป็นพันธมิตรนั้น ก็ยังไม่แย่สักเท่าใด แต่หากคิดเป็นศัตรูกับเขา ย่อมหมายถึงความพินาศอย่างใหญ่โต ..อย่างที่ไม่อาจจิตนาการได้เลย..

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 186 นกได้ฟ้า-ปลาได้น้ำ

คล้ายกับเรื่องเจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明 ที่คุณอ่าน

เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 186 นกได้ฟ้า-ปลาได้น้ำ

คล้ายกับเรื่องเจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明 ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้