แก้วมนตรา

     เปรี๊ยะ (เสียงกระทบของไฟที่กำลังเผาถ่านไม้)

     " คงจะได้ที่แล้วล่ะมั้ง " หึๆ

     " ว่าไงนะ " โกหกใช่ไหม

     " เท่านี้พิธีข้าก็สำเร็จ "

     " กึก ยัยบ้าเอ๊ย " (คืนร่างอสูรแมวขาวเหมันต์) กรร! เขาโกรธจัดเลยคืนร่างเป็นอสูรหมายจะเอาชีวิตเธอให้ได้

     " น่ารำคาญจริง " (ใยไหมสีแดง จงรัดพัน) " อยู่เฉยๆซะ เดี๋ยวข้าจะให้เจ้าชมผลงานข้าเป็นตนแรกข้าไม่หวงหรอกน่า "

     " ยัยเบลบ้า ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้นะ " เขาพยายามจะออกจากใยไหมให้ได้

     " นี่เจ้าขาวก่อนจะใช้บริวาณเรามาสวดศพคนที่ได้ตายจากไปกันก่อนเถอะ "

     และแล้วทันใดนั้นก็เกิดเหตุร้ายที่ตัวเบลเองก็คาดไม่ถึง

     เธอถึงกับทรุด " แฮ่กๆ ทำไมยิ่งใช้พลังก็ยิ่งอ่อนแรงมันเกิดอะไรขึ้นกับข้ากันแน่ "

     เปรี๊ยะๆ

     เป็นเพราะว่าพลังของเธออ่อนแอลงทำให้เจ้าขาวหลุดออกมาได้

     " เรน ข้ามาช่วยแล้ว " เขาวิ่งไปทางที่เรนอยู่

     (มีดบูมเมอแรง) เธอเขาขัดขวางเจ้าขาว

     " คิดจะทำอะไรของเจ้า "

     " อย่ามาขวางนี่มันเหยื่อของข้า "

     " นี่เจ้าสติดีอยู่รึเปล่า การฆ่าผู้เป็นนายจะมีความผิดอย่างมหันต์ ลืมกฏของพวกเราไปแล้วรึไง "

     " ก็แล้วจะทำไม ข้าจะทำก็ไม่เห็นต้องกลัวเลยในเมื่อเขายังไม่ได้เป็นนายของข้า "

     และแล้วเรนก็ได้หลอมรวมเป็นก้อนใยไหมสีแดงและหลุดจากพันธนาการ

     " ฮ่าๆ นี่แหละสุดยอดผลงานของข้า เอาล่ะมาเป็นทาสรับใช้ที่ซื่อสัตธ์ของข้าเถอะ " เธอเรียกวงแหวนมนตราแล้วทำการอัญเชิญทันที ทันใดนั้น!!

     " อึก! " อยู่ก็มีมือข้างหนึ่งออกมาจากก้อนใยสีแดงแล้วเข้ามาบีบคอเธอ