ตำนานผู้วิเศษ

...

'น่ากลัวฉิบหาย' เซี่ยซีหานพูดกับตัวเองขณะวิ่งไปมองผู้เคราะห์ร้าย ที่สัมผัสสายหมอกประหลาดแล้วจำต้องกรีดร้องอย่างทรมาน

เสียงระเบิดดังต่อเนื่อง การปะทะกันระหว่างเคอซวนกับนักบวชนอกรีต ความรุนแรงอยู่ในระดับทำลายล้างสรรพสิ่ง ตลอดรัศมีการต่อสู้โดยรอบมีคนตายให้เห็นดุจใบไม้ร่วง

แต่จากการสังเกตจากระยะไกลของเซี่ยซีหาน เขาพบว่าเคอซวนดูเหนือล้ำกว่าอยู่มาก คล้ายกับว่าชายใบหน้าแก่หงำคนนี้ กำลังเย้ยหยันคู่ต่อสู้ทั้งสามของเขาอยู่ เขาเอามือไพล่หลังและหลบการโจมตีของสองนักรบระดับห้าดาบ และหนึ่งผู้วิเศษแท้จริงได้แทบทั้งหมดอย่างง่ายดาย

คำสาปที่ก่อรูปเป็นแมลงใบหน้ามนุษย์ขนาดใหญ่โตพยายามแผดเผาเคอซวนและสาปแช่งเขา แต่กลับทำอะไรเคอซวนผู้สง่างามตอนนี้ไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

ความเร็วของเคอซวนสำหรับเซี่ยซีหานมันต้องเรียกว่า !เคลื่อนย้ายในพริบตา

นอกจากนั้นใบหน้าของเหล่าพวกคนชั่วช้าทั้งสาม ตอนนี้ต่างแสดงสีหน้าไม่ดี โดยเฉพาะนักบวชนอกรีต เขาดูร้อนรนและหวาดผวาต่อเคอซวนมากมาย แต่ก็พยายามโจมตีเคอซวนไม่หยุดด้วยทุกสิ่งที่เขามี เซี่ยซีหานเห็นชายหน้าศพนักบวชนอกรีตคนนี้ใช้เวทย์หลากหลาย แต่มันกลับทำอะไรเคอซวนอย่างเป็นจริงเป็นจังไม่ได้เลย

แม้แต่การเปลี่ยนศพเป็นระเบิดทำลายล้างขนาดใหญ่ และใช้ร่างมนุษย์มากมายพยายามแพร่โรคให้กับเคอซวน แต่ร่างเปล่งแสงจางๆ ของเคอซวนราวกับไม่ได้รับผลกระทบต่อไสยเวทย์มืดนอกรีตทั้งหลายเหล่านี้

ทำไมกัน? หรือนี่คือความแข็งแกร่งอย่างเหนือล้ำจนข้ามเส้นแห่งชนชั้นไปแล้ว เคอซวนเป็นแบบนั้นหรือ

แต่เซี่ยซีหานก็รู้สึกแปลกๆ บางอย่าง หากเคอซวนเป็นแบบนั้นจริง เขาไม่ควรหยอกล้อกับคนเหล่าพวกนี้นานจนเกินไป ปกติเคอซวนมีนิสัยรอบคอบ เขาไม่มีทางทำอะไรโดยติดประมาท ตลอดการร่วมงานกันเซี่ยซีหานและถางเทียนเจี๋ย พวกเขาต่างได้ยินแต่เคอซวนบ่นว่าให้รีบฆ่า ฆ่าพวกมันเร็ว พวกเจ้าห้ามทำอะไรโง่ๆ อย่างเช่นการเปิดช่องว่างให้ศัตรูโต้กลับเราได้เด็ดขาด

คำพูดแบบนี้ดังซ้ำๆ เข้าหูเซี่ยซีหานและถางเทียนเจี๋ย ราวกับว่ามันคือการสะกดจิตให้ซึมซับความขี้ขลาดของชายชื่อเคอซวนให้ซึมเข้าไปในเส้นเลือดของพวกเขาทั้งสองคน

แต่ตอนนี้เคอซวนกลับทำแบบนี้ หยอกล้อกับศัตรูราวกับแมวหยอกหนู

เขาทำไปทำไมกัน

...

แต่ตอนนี้เซี่ยซีหานก็ไม่มีเวลาคิดมาก

เสียงเรไรฮัมเพลงของดวงวิญญาณเงือกขาวยังคงดังก้องกังวานไม่หยุด หากเมื่อไหร่เสียงนี้จบลง ปัญหาทุกอย่างก็จะจบ ตัวเซี่ยซีหานตอนนี้สำคัญที่สุดคือ เขาต้องอยู่รอดจากเสียงฮัมเพลงแห่งเงือกขาวจบลง แล้วทุกอย่างก็จะได้บทสรุปตามที่เขาหวัง

ร่างเซี่ยซีหานที่วิ่งหนี เขาพบกับนักรบกล้าที่มีระดับสามดาบ สองดาบและหนึ่งดาบจำนวนมาก

คนเหล่านี้ไม่ใช่ปัญหาของเซี่ยซีหาน แต่การฆ่าพวกเขาทั้งหมดอย่างรวดเร็ว เซี่ยซีหานก็ไม่มีศักยภาพมากพอ แม้พวกนี้จะไร้ระเบียบ แต่การสู้แบบกลุ่มและรุมคนๆ เดียว พวกมันกับดูเก่งเหลือเกิน ธนูที่แฝงพลังวิเศษบ้าง ปราณพลังบ้าง พุ่งมาหาเซี่ยซีหานไม่หยุด คนเหล่านี้รู้ว่าตัวเองสู้เซี่ยซีหานตรงๆ ไม่ได้ พวกเขาจึงเน้นการต่อสู้ระยะไกลที่ตัวเองไม่เป็นอันตราย

แต่เซี่ยซีหานก็หลีกหนีได้อย่างปลอดภัย พร้อมโต้กลับสร้างปัญหาให้พวกเขาได้เป็นระยะระยะ แต่ไม่มีการเข่นฆ่าที่เด็ดขาดจากเซี่ยซีหาน เพราะฆ่าอย่างไรก็ไม่มีวันหมดในตอนนี้

'ข้าควรซ่อนตัวมากกว่าที่จะวิ่งอย่างไม่รู้ทิศทางแบบนี้ ไม่เช่นนั้นพลังกายและพลังโอน่าของข้าจะหมดลงอย่างไรประโยชน์ แต่ข้าควรซ่อนตัวอย่างไรและที่ไหนดีละ' เซี่ยซีหานคิดกับตัวเอง

ในระหว่างวิ่งไปหนีไป เซี่ยซีหานก็คิดอะไรออก ว่ากันว่าที่ที่อันตรายที่สุดคือที่ที่ปลอดภัยที่สุด

เขตการต่อสู้ระหว่างเคอซวนกับนักบวชนอกรีตและสองนักรบห้าดาบ คือเขตที่ปลอดภัยที่สุดจากการไร้ล่าของศัตรูระดับต่ำ

เซี่ยซีหานไม่จำเป็นต้องเข้าไปในเขตต่อสู้ที่อยู่ในรัศมีการปะทะจริงๆ เพียงแต่ตัวเขาต้องอยู่ในรัศมีที่ใกล้กับหมอกสีแดงดำมากหน่อย

หมอกนั้นทำให้เจ็บป่วยด้วยคำสาปโรคภัยได้ ดังนั้นหากไม่บ้าพอจะไม่มีใครเข้าไปใกล้ๆ จุดนั้นแน่

คิดแบบนี้เซี่ยซีหานก็เหลียวหลัง ก่อนมองตรอกซอกซอย เขาจะไม่วิ่งกลับไปอย่างโง่ๆ แต่เซี่ยซีหานกำลังวางแผนให้คนที่วิ่งตามเขางงงัน

เซี่ยซีหานจะเข้าไปในตรอก และเขาจะดำดิน และจะวิ่งผ่านกองซากปรักหักพังทั้งหลายในมุมมืด โดยอาศัยหมอกขาวช่วยบดบังทัศนวิสัยของไอ้พวกชั่วกองกำลังหมาล่าเนื้อที่ไล่ล่าตัวเขา จากนั้นเซี่ยซีหานจะไปแอบซ่อนในอาคารที่ถล่มบางแห่งที่ไม่มีคน

'แผนนี้ยอดเยี่ยม ข้าฉลาดล้ำ!' เซี่ยซีหานคิดแบบนี้ในใจ ก่อนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม

วิธีการนี้จะทำให้เขาไม่ต้องเหนื่อยกับการถูกไล่ล่า และการต่อสู้ศึกนี้จะมีเพียงพี่ชายถางเทียนเจี๋ย และเคอซวนอดีตชายแก่ที่ขี้บ่น ที่ตอนนี้กลายเป็นผู้วิเศษสุดเท่ห์เท่านั้นที่เหนื่อย... ถ้านั้นเป็นไปตามแผนล่ะนะ

ตอนนี้เซี่ยซีหานไม่สนใจแล้ว ขวานใหญ่ที่สร้างจากพลังวิเศษของตัวเอง เซี่ยซีหานจับมันและฝาดไปที่พื้น ทำให้ฝุ่นควันโขมงหนาขึ้นไปอีก และด้วยมีกลุ่มหมอกขาวมากอยู่แล้ว ทัศนวิสัยตอนนี้ของทุกคนก็แย่หนักยิ่งกว่าเดิม

แต่ด้วยเซี่ยซีหานมีดวงตาแห่งวิหครุ่งอรุณ เขาสามารถมองทะลุชั้นหมอกได้ไกลกว่าคนอื่นหลายเท่า

เซี่ยซีหานวิ่งเขาไปตามตรอกที่เขาสังเกตไว้ ก่อนจะคลานเข่าไปในซากอาคารที่ถล่ม จากนั้นเมื่อมือของเขาประทับกับพื้นดิน สร้างเป็นหลุมขุดให้เขาคลานลงไปใต้ดินได้ จากนั้นเซี่ยซีหานรีบปิดปากหลุม ก่อนใช้พลังแหวกเส้นทางใต้ดิน ไปทางย้อนกลับที่ตัวเองคาดการณ์ไว้ว่าปลอดภัยอย่างช้าๆ

"ข้าน่าจะผ่านไปได้สี่ตรอกแล้ว จุดนี้เมื่อขึ้นไป ข้าสามารถวิ่งเรียดอาคารที่ถล่มโดยไม่มีใครรู้ จากนั้นข้าจะซ่อนตัวใต้ซากปรักหักพังโดยไม่มีคนเห็น แม่เจ้า บิดาฉลาดโคตรๆ คิกคิก" เซี่ยซีหานพูดไปก็หัวเราะไปกับความฉลาดของตัวเอง

พูดกับตัวเองจบ พลังวิเศษของเซี่ยซีหานก็เบิกทางเดินใต้ดินขึ้นสู่เบื้องสูงสำเร็จ ใบหน้าที่รอดออกมาจากหลุมใต้ดินเพียงครึ่ง เซี่ยซีหานพบว่าไม่มีใครสนใจจุดอาคารถล่มจริงๆ

เมื่อทุกอย่างเป็นไปตามแผนเซี่ยซีหานก็ยิ้มไม่หุบ จากนั้นเขาก็เห็นจุดอาคารถล่มที่เหมาะกับการซ่อนตัวที่สุด อาคารหลังใหญ่ ที่ชั้นล่างดูมีสภาพดี และคนรอบด้านดูไม่มีใครสนใจที่จะมาที่นี่ มันยอดเยี่ยม

เซี่ยซีหานพุ่งร่างเข้าไปผ่านสายหมอก

ภายในคล้ายเป็นห้องมืดไร้แสงไฟ ข้าวของภายในระเกะระกะมาก

หากแต่เมื่อเซี่ยซีหานเข้าไปภายในได้เพียงก้าว เขากลับ... ต้องร่างสั่นเทา

...

"อ่อนหัด พวกเจ้ามันอ่อนหัด ทั้งหมดที่พวกเจ้าทำได้มีแค่นี้นะเหรอ รึว่าการหยอกล้อของข้าควรจบลงตอนนี้ดี" เสียงเคอซวนก้องกังวานในห้องมืด แต่จุดที่เคอซวนยืนอยู่นั้นกับดูโดดเด่นสะดุดตาสุดๆ สำหรับเซี่ยซีหาน นั่นเพราะรอบตัวเคอซวนมีวงเวทย์เปล่งแสงจางๆ ออกมาด้วย

ด้านหน้าวงจรเวทมนตร์เรืองแสง เซี่ยซีหานมองเห็นสมบัติวิเศษระดับต่ำ มันถูกเรียกว่า 'กล่องเรียกลม' ของสิ่งนี้มันก็ตามชื่อของมัน คือใช้ในการเรียกลม ทำให้ลมพัดแรงในระดับหนึ่ง

แต่ความหมายของลมพัดแรงในระดับหนึ่งนี้ไม่ใช่พลังทำลายล้าง

หากถ้าคุณอยู่ในหน้าร้อน และมีไอ้สิ่งนี้ ไอ้กล่องเรียกลมชิ้นนี้อยู่ คุณสามารถใช้มันพัดตัวเองให้เย็นสบายได้ไม่ต่างกับพัดลม!

"!ท่านผู้วิเศษเคอซวน..." เซี่ยซีหานพูดด้วยน้ำเสียงประหลาดใจอย่างลึกล้ำ คล้ายไม่กล้าเชื่อว่า นี่คือเคอซวนสุดเท่ที่เขาพึ่งรู้จักไม่นาน ชายที่ปะทะกับนักบวชนอกรีตซึ่งเป็นผู้วิเศษสายมืดที่แท้จริง จริงๆ แล้วเคอซวนที่อยู่ด้านหน้าเซี่ยซีหานคนนี้เขาเป็นใคร

เมื่อครู่ก่อนเข้ามาในอาคารถล่มแห่งนี้ เซี่ยซีหานยังยืดคอหันมองเคอซวนสุดเท่โบยบินต่อสู้กับนักบวชนอกรีต ผู้เป็นผู้วิเศษที่แท้จริงและสองนักรบห้าดาบอยู่เลย

เช่นนั้นชายแก่หงำใบหน้าคล้ายเคอซวนคนนี้คือใคร? เซี่ยซีหานสับสนยิ่งในเวลาสั้นๆ แม้จะมีสุดยอดสมองอัจฉริยะอยู่ แต่อยู่ๆ ก็คล้ายวงจรขัดข้องมึนงงเพราะเคอซวนไปชั่วขณะซะงั้น

"เจ้าเด็กโง่เจ้ายังไม่หนีไปอีกเหรอ" เคอซวนที่ต่อสู้อยู่ภายนอกพูดเสียงดัง ก่อนที่เขาจะพยายามเหลียวมอง แต่เขากลับไม่เห็นเซี่ยซีหานที่อยู่ตรงนี้

โดยที่เซี่ยซีหานไม่รู้ สิ่งที่เคอซวนในห้องมืดกระทำ

เคอซวนที่อยู่ภายนอกก็กระทำเช่นเดียวกัน

"เจ้าเด็กน้อยเจ้าอยู่ไหน ทำไมข้าไม่เห็นเจ้าเลย..." เคอซวนภายนอกพูดอะไรที่ดูแปลกๆ

เซี่ยซีหานตอนนี้อยู่ห่างจากเคอซวนตัวจริงไม่เกิน 30 ก้าว

นี่เป็นระยะที่ทุกคนต่างมองเห็นกันและกันได้อย่างดี แม้นี่จะเป็นห้องมืด แต่เซี่ยซีหานอยู่ที่หน้าปากทางเข้า  มันเป็นจุดที่มีแสงจากภายนอกที่มีคบไฟจุดทั่วส่องถึงได้ โดยเฉพาะตอนนี้รอบบริเวณวุ่นวาย

ด้วยพลังทำลายล้างของนักบวชนอกรีตและเคอซวนสุดเท่ที่อยู่ภายนอก รอบด้านไม่ต่างกับทุ่งทะเลเพลิงที่คละคลุ้งไปด้วยไฟและหมอกขาว เทา แดง ดำ ผสมกันมัวไปหมด