ระบบผู้นำตระกูลสุดแกร่ง 【จบ】

"วารีมายา อยู่ในมือของเหยาซี?"

สีหน้ามู่เสินฉวนดูฉงนไม่น้อย

หากเป็นคนอื่นคงไม่เท่าไรอย่างมากก็จ่ายราคาสองเท่าเพื่อซื้อมา

แต่สำหรับสตรีผู้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเขาคนนี้เขาไม่รู้ว่าจะเอ่ยปากขออย่างไร

"เจ้าหนุ่มเที่ยวเตร่ไปทั่วแถบแดนเหนือทั้งวี่ทั้งวันความสัมพันธ์กับแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือคงไม่เลว"

"เจ้าลองไปขอให้หน่อย เป็นไร?"

"เรื่องราคาคุยกันได้" มู่เสินฉวนเอ่ยด้วยท่าทีลำบากใจ

"…" มู่อวี่เซิงรีบส่ายหน้ารัวๆก่อนกล่าวเสียงแผ่วว่า "ข้าน้อยไปคงไม่รอดท่านต้องออกโรงเองแล้ว!"

ระหว่างที่เดินทางจากแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือมายังเมืองศักดิ์สิทธิ์เขากับเหยาซีต่างก็เป็นศัตรูคู่อาฆาต

ไปขอซื้อวารีมายา แค่อีกฝ่ายแสดงสีหน้าดีๆให้ก็แปลกแล้ว

"หรือไม่ก็เจ้าลงไปตัดหินสักสองสามก้อนลองเสี่ยงโชคดู?"มู่เสินฉวนยังไม่หมดหวัง

"…ท่านผู้นำตระกูลข้าจะมีโชคขนาดนั้นได้อย่างไร"

"วารีมายาในยุคบรรพกาลก็เป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์แห่งฟ้าดินที่หายากใช้ชำระล้างจิตวิญญาณของผู้ฝึกตน ช่วยให้เข้าถึงวิถี"

"ใช่ว่าตัดออกมาแล้วจะได้เลยนะขอรับ"

"…" มู่เสินฉวนเริ่มลังเลครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ

เฮ้อ เพื่อเจ้าหนูน้อยสายหก

ผู้นำตระกูลเช่นเขาคงต้องเสียหน้าสักหน่อยแล้ว

"พวกเจ้ารอข้าอยู่ที่นี่ก่อน"

กล่าวจบมู่เสินฉวนก็ก้าวเท้าออกไปอย่างรวดเร็ว มุ่งไปยังตำหนักเซียนเหยาฉือ

กายาศักดิ์สิทธิ์ผงาดขึ้นมาใหม่เช่นเขาในเมืองศักดิ์สิทธิ์เรียกได้ว่าอยู่ในความสนใจของผู้คน

เพิ่งเดินออกไปไม่ไกลก็ถูกผู้ฝึกตนบางคนสังเกตเห็นแล้ว

"หืม?"

"เหตุใดกายาศักดิ์สิทธิ์ถึงเดินไปหาตำหนักแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือ?"

"ไม่ทราบเขาอาจมีความสัมพันธ์กับคนของแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือกระมัง"

"จะมีความสัมพันธ์อะไรกันคนหนึ่งอยู่ในทะเลไร้สิ้นสุด อีกคนอยู่แดนเหนือ ห่างกันไกลขนาดนั้น"

ผู้ฝึกตนจำนวนไม่น้อยสงสัยสายตาเคลื่อนตามร่างของมู่เสินฉวนไป

ตำหนักเซียนของแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือถูกล้อมรอบด้วยป่าไผ่อันอุดมสมบูรณ์เขียวชอุ่ม สดชื่น และทิวทัศน์โดยรอบก็งามยิ่งนัก

ในไม่ช้า มู่เสินฉวนก็มาถึงข้างป่าไผ่

เขายกมือคารวะเหล่าผู้อาวุโสสูงสุดของแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือพร้อมกล่าวเสียงดัง

"ทะเลไร้สิ้นสุด มู่เสินฉวนมีเรื่องจะขอพบท่านธิดาศักดิ์สิทธิ์ เหยาซี"

"หืม?"

"กายาศักดิ์สิทธิ์อยากพบเหยาซี?"

เหล่าผู้อาวุโสสูงสุดของแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือชะงักค้างในใจสงสัยอยู่ครามครัน แต่ก็ลุกขึ้นยกมือคารวะ และตอบรับด้วยความเคารพ

หากเป็นผู้ฝึกตนอื่นมาขอเช่นนี้ยังไงก็ถูกพวกนางปฏิเสธกลับไปด้วยคำพูดไม่กี่คำ

แต่มู่เสินฉวนหาใช่ผู้ฝึกตนธรรมดา

จากพลังที่แสดงออกมาเมื่อครู่นี้โดยพื้นฐานแล้วมีคุณสมบัติที่จะนั่งเทียบเคียงกับเหล่าผู้อาวุโสสูงสุดของแดนศักดิ์สิทธิ์ได้แล้ว

และพรสวรรค์ในการฝึกตนของเขานั้นใกล้เคียงกับปีศาจที่โตเร็วเกินไป

ตราบใดที่ไม่ตายเสียก่อนอนาคตอาจเป็นหนึ่งในผู้ทรงอิทธิพลของโลกใบนี้

“อะไรกัน? กายาศักดิ์สิทธิ์แค่มาหาธิดาศักดิ์สิทธิ์เหยาซีรึ"

"ดูเหมือนว่าวีรบุรุษก็ยากที่จะผ่านด่านหญิงงามไปได้[1]"

"แต่ข้าว่าท่านผู้นำตระกูลมู่คงถูกปฏิเสธกลับมาแน่"

"เหยาซีบริสุทธิ์ผุดผ่องไม่เคยพบแขกเป็นการส่วนตัว"

"ยิ่งไม่ต้องพูดถึงในที่สาธารณะเช่นนี้"

ผู้ฝึกตนจำนวนไม่น้อยส่ายหน้าดูเหมือนจะคาดการณ์ได้ถึงสถานการณ์น่ากระอักกระอ่วนที่มู่เสินฉวนจะต้องพบเจอ

"ธิดาศักดิ์สิทธิ์เจ้าคะท่านผู้นำตระกูลมู่ต้องการพบท่าน"

"ท่านจะว่าอย่างไร?"

หญิงชราท่านหนึ่งของแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือมองไปยังภายในตำหนักแล้วส่งกระแสจิตสอบถาม

ร่างอรชรของเหยาซีสั่นสะท้านแววตาคู่สวยฉายแววลึกซึ้ง ใจดวงน้อยไม่อาจหักห้ามความปั่นป่วนได้

คิดไปคิดมาอยู่หลายลมหายใจเสียงดุจทิพย์จากสวรรค์จึงค่อยๆ ลอยออกมา

"เชิญ"

เมื่อหญิงชราได้ยิน สีหน้าก็ฉายแววประหลาดใจ

แต่ก็ไม่ได้กล่าวสิ่งใด ร่างวูบไหวพุ่งออกไปนอกป่าไผ่ ยกมือคารวะพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"ท่านผู้นำตระกูลมู่ ท่านธิดาขอเชิญ"

"ขอบคุณ" มู่เสินฉวนพยักหน้าเบาๆมุ่งหน้าไปยังภายในตำหนัก

ในขณะนั้นเอง ผู้ฝึกตนจำนวนไม่น้อยรอบๆต่างก็ยืนตะลึงอยู่กับที่ ไม่อาจหักห้ามความตกตะลึงในใจได้

ท่านผู้นำตระกูลมู่มีหน้ามีตาขนาดนี้เลยหรือ?

แม้แต่ธิดาศักดิ์สิทธิ์เหยาซีก็ยังไม่อาจปฏิเสธ

ต้องรู้ว่า ผู้ที่ต้องการพบเหยาซีต่างก็เป็นหนุ่มน้อยมากความสามารถ หากพูดเกินจริงไปหน่อยก็คือต่อแถวจากแดนใต้ไปยังแดนเหนือก็ยังไม่หมด

แต่ท่านผู้นำตระกูลมู่กลับเข้าไปได้อย่างง่ายดาย

วาสนาเช่นนี้ ช่างน่าอิจฉายิ่งนัก!

"ศิษย์น้องอวี่เซิงเจ้ากับท่านผู้นำตระกูลส่งกระแสจิตคุยอะไรกัน?"

"เหตุใดท่านถึงไปหาธิดาศักดิ์สิทธิ์เหยาซี?"

ใบหน้าสวยของมู่เยว่เหยาเต็มไปด้วยความสงสัยจึงสอบถามไปยังมู่อวี่เซิง

"เรื่องนี้…ความลับสวรรค์เปิดเผยมิได้"

มู่อวี่เซิงอมพะนำท่าเดียว

"…"

"ช่างใจแคบจริง"

มู่เยว่เหยาขุ่นเคืองพลันส่งเสียงฮึ่มในลำคอ แต่ก็ไม่ซักไซ้อีกต่อไป

…

ในไม่ช้า

มู่เสินฉวนถูกศิษย์ของแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือนำไปยังภายในตำหนักกว้างขวาง

ในตำหนักมีคัมภีร์โบราณวางเรียงรายเครื่องดนตรีกู่ฉินบรรเลงเพลงเรียบง่ายวิจิตรบรรจง

เหยาซีสะบัดมือขาวผ่องพื้นที่โดยรอบตำหนักก็ถูกปกคลุมไปด้วยอาคมลับ บดบังจิตสัมผัสจากภายนอก

ร่างอรชรของนางยืนหยัดอย่างสง่าชุดยาวสีม่วงขับเน้นทรวดทรงอันงามหยด

กายวิถีแต่กำเนิดผสานรวมกับหมื่นวิถีใกล้ชิดกับมหาวิถี แผ่กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์บริสุทธิ์ จนผู้คนโดยรอบต่างต้องละอายใจ

"ท่านผู้นำตระกูลมู่ไม่ทราบว่ามีธุระอันใด?"

เหยาซีแย้มริมฝีปากแดงกล่าวด้วยใบหน้าใต้ผ้าคลุมทียากจะคาดเดาอารมณ์

"ขออภัยที่ข้ามาหากะทันหัน"

"เพียงแต่ได้ยินจากคนในตระกูลว่าช่วงก่อนหน้านี้ท่านซื้อวารีมายามาได้จากแดนเหนือ"

"หากยังไม่ได้หลอมรวมไม่ทราบว่าท่านจะใจดีแบ่งปันให้ได้หรือไม่?"

"เรื่องราคาสามารถคุยกันได้"

มู่เสินฉวนรักษาระยะห่างจากนางเอาไว้หลายก้าวยืนตัวตรง และกล่าวด้วยน้ำเสียงสงบ

"วารีมายา?"

ที่แท้เขามาเพื่อสิ่งนี้…

เมื่อเหยาซีได้ยินแววตาคู่สวยก็สั่นไหวเล็กน้อย

วารีมายาเป็นสิ่งที่นางใช้ศิลาวิญญาณห้าแสนจินซื้อมาจากตระกูลผู้เชี่ยวชาญศาสตร์หยั่งรู้ต้นกำเนิดแห่งแดนเหนือเพื่อนำมาชำระจิตวิญญาณและจุดประกายไฟศักดิ์สิทธิ์

แต่ก็หาใช่สิ่งจำเป็นไม่

"ข้ายังไม่ได้หลอมรวม" เหยาซียื่นมือขาวผ่องออกไป ขวดหยกใสก็ปรากฏขึ้นในอากาศ บินไปยังมู่เสินฉวน

มู่เสินฉวนรับมาเปิดดู

ในขวดมีของเหลวสีเทาอยู่ครึ่งขวดกลิ่นอายอันเย็นยะเยือกแผ่ออกมา

วัตถุศักดิ์สิทธิ์จากยุคบรรพกาล วารีมายา!

สีหน้าเบิกบานกล่าวตอบว่า"ขอบคุณท่านธิดาศักดิ์สิทธิ์"

"ข้าต้องจ่ายให้ท่านเท่าไหร่?"

ดวงตาคู่สวยของเหยาซีสั่นไหวเล็กน้อยทว่าไม่ได้ตอบสิ่งใด

ในขณะนี้ แม้สีดวงหน้านางจะสงบแต่ภายในใจกลับสับสนวุ่นวาย

คำพูดของมู่อวี่เซิงก่อนจากไปยังคงดังก้องอยู่ในหู

กายาศักดิ์สิทธิ์ กายวิถีแต่กำเนิด!

หากกำเนิดผู้ที่มีร่างกายแข็งแกร่งที่สุดเช่นนี้ขึ้นมาแม้แต่เซียนแห่งยุคบรรพกาลก็ยังต้องหวาดกลัว