เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคปฐมบท (จบแล้ว)

“ ท่านราชันบูรพา” ผบ.ซันเทีย มือปราบแล้วก็เทียนรีบคำนับตามทันที

“ ท่านผบ. ซันเทียน ท่านแน่ใจหรือว่าข้างในมีปีศาจที่เข่นฆ่าผู้คนนับพัน" ราชันบูรพาถาม

“ มั่นใจ100%” ผบ.ซันยืดอกอย่างมั่นใจ

“ ถ้าเช่นนั้น เปิดสุสานราชวงศ์ “ องค์ราชันสั่งการทันที

ท่านผบ.ซันเทียรีบเข้าไปในสุสานตามแสงสีแดงไป แล้วเริ่มหยุด ณ หน้าโลงศพหิน มีป้ายเขียนว่า ราชินีแห่งองค์ราชันบูรพา

ผอ.ซันเทียนมองดูด้วยความเครียด แต่ก็รีบเอาเข็มทิศล่าปีศาจออกมาตรวจสองอีกครั้งหนึ่ง แสงสีแดงพุ่งเข้าไปที่ โลงศพหิน เหมือนเดิม

องค์ชาย และ องค์ราชัน มองเห็นก็ตกใจทันที

“เสด็จแม่ นี่ท่านจะบอกว่าปีศาจที่ฆ่าคนตายนั้นคือเสด็จแม่หรือ” องค์ชายถาม

“ ใช่แล้ว พวกท่านโปรดรอดู” ผบ.ซันเทีย หยิบกระจกเงาออกมา แล้วส่องไปที่โลงศพ สว่างขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่เริ่มมีกลิ่นอายของปีศาจพลังเทพสูงสุด กระจายออกไป ทั่ว บึ้ม เสียงระเบิดทำให้โลงหิน แตกกระจาย เริ่มปรากฏร่าง

หญิงสาววัย30กว่า อยู่ในชุดสีขาว ใบหน้างดงาม แต่ดวงตาคล้ายมีความเศร้าแฝงอยู่ ค่อยๆ เปิดปากออก

“ ในที่สุดพวกเจ้าก็รู้แล้วซินะ ว่าข้าเป็นใคร ฮ่า ฮ่า ฮ่า วันนี้ข้าจะแก้แค้นที่พวกเจ้าเคยทำไว้กับข้าอย่างสาสม” ปีศาจสาวกล่าว

“ ท่านหมอเทียน ตอนนี้ข้ามีอาวุธใหม่มา ข้าจัดการปีศาจตนนี้ เอง แต่ถ้าไม่ไหว ท่านค่อยช่วยละกัน” ผบ.ซันเทียรีบบอก

ผบ. ซันเทียหยิบอาวุธใหม่ เป็นกล่องเหล็กกล่องหนึ่ง แล้วโยนเข้าใส่ปีศาจสาว

กล่องเหล็กเปิดออกมามีโซ่เหล็กพุ่งเข้าไปนับ 10 เส้น เข้ารัดปีศาจสาวทันที

ปีศาจสาวไม่ขยับ แต่ เปิดตากว้างขึ้น แล้ว มีพลังปล่อยออกมา ทุกคนต่างมองไปที่ดวงตาปีศาจสาวพรึบ ภาพรอบข้างล้วนเปลี่ยนไป โดยแต่ละคนต่างมีภาพแตกต่างกันไป ผบ.ซันเทียหัวร่อลั่น ข้าจับเจ้าได้แล้ว ในที่สุดก็จับเจ้าได้แล้ว

“ ปีศาจมายา” เทียนเอ่ยเบาเบา

ผบ.ซันเทียนยังดีใจอยู่เพราะคิดว่าตัวเองได้จับ ปีศาจสาวได้แล้ว แต่ควาเป็นจริง

โซ่ที่รัดนั้นได้หลุดไปตั้งนานแล้ว ส่วน มือปราบทั้ง4 ก็รู้สึกว่าตนกำลังอยู่ในดินแดนแห่งความฝัน มีทั้งรอยยิ้ม บางคนร้องไห้คิดถึงคนรัก ตอนนี้ทั้ง4 ล้วนไม่มีสติที่จะต่อสู้ได้ทั้งสิ้น องค์ชายก็เริ่มหัวเราะเสียงดัง เหมือนว่าจะสมหวังอะไรซักอย่าง มีแต่องค์ราชันบูรพา กลับไม่เป็นอะไร จ้องมองไปที่ ปีศาจสาว แล้วเอ่ยว่า

“ น้องหญิง ข้าผิดต่อเจ้า หากเจ้าแค้นข้า ก็มาทำที่ข้าเถอะ คนอื่นไม่เกี่ยวข้องปล่อยพวกเขาไปเถอะ” องค์ราชันกล่าวเหมือนรู้สึกผิด

“ รู้สึกผิดหรือ ไยตอนนั้นท่านถึงทำกับข้าเช่นนั้น ประหารข้า ให้ประชาชนขว้างสิ่งของใส่ข้า พรากลูกออกจากข้า สะกดวิญญานข้าไม่ให้ไปผุดไปเกิด แล้วท่านพูดคำเดียวว่า รู้สึกผิด ท่านช่างพูดง่ายเหลือเกิน “ เสียงปีศาจสาวยังเต็มเปี่ยมไปด้วยความแค้น

“ ถ้าเจ้าไม่จับหญิงสาวบริสุทธิ์นับพัน มาทั้งดื่มทั้งอาบ แล้วฆ่าพวกนางทิ้ง ข้าคงไม่ทำอย่างนั้นกับเจ้าหรอก” องค์ราชันกล่าวความจริง

“ ข้าบอกแล้วว่านั่นไม่ใช่ตัวข้า แต่ท่านก็ไม่ฟัง เหตุการณ์ผ่านมาแล้วช่างมันเถอะ บัดนี้ความแค้นของข้ากำลังจะสำเร็จแล้ว พวกท่านตายพร้อมกันเถอะ” แล้วนางปีศาจสาวก็เปิดใช้พลังมายาใส่องค์ราชัน บูรพา

องค์ราชันบูรพา จิตใจเหม่อลอยทันที นางปีศาจสาว ยกมือที่มีกรงเล็บยาวเฟื้อยเตรียมพุ่งเข้าควักหัวใจองค์ราชันบูรพาต่อ ทันใดนั้นเองก็มีดาบพุ่งเข้ามาสกัดกั้นเอาไว้ ทำให้ปีศาจสาวถอยหลังไปหลายก้าว

“ เจ้าเป็นใคร ทำไมถึงไม่ตกอยู่ภายใต้ มนตรามายา ของข้าได้” ปีศาจสาวสงสัย

“ ข้าปราบปีศาจมาแล้ว 7 ตน เจ้าคิดว่ามายาของเจ้าเหนือกว่าปีศาจแห่งฝันหรือ

ช่างโง่เขลายิ่งนัก วันนี้ข้าจะทำลายปีศาจอย่างเจ้า ให้ไปอยู่กับเพื่อนๆ ของเจ้าซะ”

เทียนพูดเสร็จ ก็สั่งให้ดาบสัตตะโลหะ พุ่งเข้าไปที่หัวใจของปีศาจสาวทันที

ปัง ปัง ปีศาจสาวใช้พลังเทพขั้นสูง สร้างรัศมีพลังป้องกันไว้ ทำให้ดาบสัตตะโลหะไม่สามารถ พุ่งเข้าใกล้ ตัวปีศาจสาวได้ เทียนขว้างหยกค่ายกลสี่อันเข้าไปรอบปีศาจสาว ทั้งสี่ทิศ แล้วใส่หยกที่อัดพลังไฟฟ้า ไปอีก 4 อัน วางคู่กับหยกค่ายกลตุบ แล้วเดินเข้าไปใกล้ อย่างช้าช้า

เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง เสียงฟ้าผ่าดังลั่น เมื่อ ปีศาจพยายามจะออกจากค่ายกลจับปีศาจของเทียนที่สร้างขึ้น แต่กระเด็นกลับเข้าไปอยู่ในค่ายกลเช่นเดิม

ทุกคนที่อยู่นอกค่ายกล ได้สติกลับมาเช่นเดิม แล้วต่างก็มองหน้ากันอย่างงงๆ

“ท่านแม่ น้องหญิง นังปีศาจชั่ว” เสียงดังข้างๆ เทียน แต่เทียนไม่สนใจใคร

เดินไปหยุดอยู่หน้าค่ายกล

“ เจ้าเป็นคนป่วย เจ้ารู้หรือไม่ “ เทียนพูด

“ ไม่ ข้าไม่ได้ป่วย พวกมันทำร้ายข้า ทรมานข้า พรากลูกจากข้าไป ลูกข้า..”

“ ท่านราชันรักเจ้ามาก และลูกของเจ้าก็เช่นกัน มิเช่นนั้นเขาจะตั้งลูกเจ้าเป็น

รัชทายาท แห่งแดนบูรพา ได้อย่างไร “ เทียนหันไปมององค์ชายตงฟาง

“ ท่านแม่ ข้าฟางเอ๋อ ท่านจำข้าได้ไหม” องค์ชายตงฟางรีบเข้ามาใกล้ทันที

“ ฟางเอ๋อ ลูกแม่ เจ้ายังอยู่ดีหรือลูก แม่นึกว่าคนชั่วเหล่านั้นฆ่าลูกของแม่ไปแล้ว”

ปีศาจสาวพยามจะเข้ามาหาองค์ชายตงฟาง แต่โดนค่ายกลกระแทก ถอยหลังไป

“ น้องหญิง ถึงแม้เจ้าจะทำผิด ข้าก็ไม่เคยที่หยุดรักเจ้า “ องค์ราชันกล่าวเสริม

“ ทำไม แล้วทำไม ท่านไม่เชื่อที่ข้าพูดบ้าง ว่าข้าไม่ได้ทำ...” ปีศาจสาวกล่าวอย่างเจ็บใจ

“ เอาล่ะ ข้าจะบอกให้ว่าทำไม “ เทียนเปิดปาก

“ จริงหรือ ท่านรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น?” ปีศาจสาวรีบถามด้วยความอยากรู้

“ ท่านหมอเทียน ท่านไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ ท่านไม่รู้หรอก” ราชันบูรพากล่าวแบบไม่เชื่อหน้าเทียน แต่องค์ชายตงฟางนั้นเริ่มไม่แน่ใจ..

“ ราชินีไม่ได้ทำผิด เพียงแค่ราชินีป่วยเป็นโรคชนิดหนึ่ง” เทียนพูดเรื่อยๆ

“ ราชินีป่วย” ราชันร้อง

“ท่านแม่ป่วย” องค์ชายตกใจ

“ท่านหมอเทียนอย่าพูดเล่น” ท่านผบ.แย้งเหมือนกัน

“ ราชินีเป็นโรคสองบุคลิก มีสองดวงจิตอยู่ในร่างเดียวกัน” เทียนอธิบาย

“ จริงหรือนี่” ราชันตกใจร้องเสียงดัง

“ ใช่แล้ว หลังจากท่านจับราชินีครั้งแรก ดวงจิตแรกก็อ่อนแอไม่มีพลังต่อต้าน ทำให้ดวงจิตอีกดวงกลับมา และพยายามบอกว่านางไม่ได้ทำผิด ท่านราชันไม่คิดว่านางจะมี 2 จิต เลยไม่เชื่อ จึงนำนางไปประหาร นางจึงสะสมความโกรธเคืองทั้งหมด กลายเป็นความแค้น และมาวันหนึ่ง ราชินีก็ได้พบเจอกับเจ้านายของปีศาจแห่งรัตติกาล

จึงถูกถ่ายทอดพลังให้ และสอนให้ฆ่าคนเพื่อเพิ่มพลังในการฝึกตน ข้าพูดถูกไหมท่านราชินี บูรพา” เทียนหันกลับมาทางปีศาจสาว

“ ท่านรู้เรื่องนี้ได้ยังไง “ ปีศาจสาวตกใจที่เทียนรู้เรื่อง

“ ถ้าข้าไม่รู้จะตามจัดการปีศาจทั้งหมดได้อย่างไร” เทียนไม่ตอบแต่คุยข่ม

“ ท่านพูดถูกทุกอย่าง ถ้าแก้แค้นเสร็จแล้ว ข้าสัญญาจะมอบพลังที่มีให้กับเขา” ปีศาจสาวบอกกล่าว

“ ท่านซันเทีย เรื่องราวก็ชัดเจนแล้วช่วยปล่อยนางได้หรือไม่” ท่านองค์ราชันรีบเอ่ยถาม

“ ท่านองค์ราชัน ปีศาจฆ่าคน มา 2 พันแล้วท่านจะปล่อย นางไป แล้วท่านจะพูดกับญาติคนตายที่สูญเสียได้อย่างไร “ ผบ.ซันเทียถอนหายใจ

“ ท่านผบ. ซันเทีย ได้โปรดช่วยท่านแม่ข้าด้วยเถอะ” องค์ชายตงฟาง คุกเข่า ลงทันที

“ ท่านผบ. ซันเทีย” ท่านราชันบูรพา ไม่รู้จะเอ่ยอย่างไร

“ พวกท่านไม่ต้องทำเพื่อข้า ข้ารู้ข้าสร้างกรรมเอาไว้ พวกท่านไม่ต้องเสียใจ ข้ายอมให้พวกเขาทำลายวิญญานของข้า ตอนนี้ข้ารู้ความจริงแล้ว ข้าได้เห็นลูกฟาง เติบโตขนาดนี้ได้เป็นรัชทายาท แห่งบูรพา ตัวข้าก็มีความสุข ไม่ต้องการสิ่งใดแล้ว” ราชินีปีศาจสาว ทำใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น

“ ท่านแม่” องค์ชายตงฟาง ตกใจที่ท่านแม่ยอมเสียแล้ว

“ ท่านหมอเทียนมีวิธีช่วยท่านแม่ข้าได้ไหม” องค์ชายตงฟางหันมาทางเทียน

“ ก็มีอยู่ แต่ว่าต้องถามท่านผบ.ซันเทียจะยอมช่วยหรือเปล่า” เทียนหันไปมองผบ.ซันเทีย

“ ท่านหมอเทียน ลองพูดมาเถอะ” ผอ.ซันเทียเอ่ย

“ ข้าจะแยกดวงจิตที่ฆ่าคนมากมายออกจากร่าง และทำลายเสีย และดวงจิตปัจจุบันข้าต้องทำลายพลังเทพออกไปเพื่อไม่ให้มารร้ายเอาไปใช้ในทางที่ผิดต่อไปแล้วข้าจะขังนางเอาไว้อยู่ในมิติแห่งหนึ่ง ไม่ให้นางออกมาทำร้ายใครได้อีก ท่านผบ.จะว่ายังไง” เทียนหันไปมองผอ.ซันเทีย

“ ถ้าไม่สร้างปัญหาอีกต่อไป ข้าก็แล้วแต่ท่านหมอเทียนก็แล้วกัน” ผบ.ซันเทียกล่าว

เทียนฟังดังนั้น จึงหยิบไข่มุกปราบวิญญาน ไปวางบนหน้าผากของราชินี

แล้วเทียนก็ใช้จิตวิญญาน ดึงวิญญานที่อ่อนแรงตัวแรกออกมาและนำเข้าไปหลอมรวมกับไขมุกปราบวิญญาน

เสร็จแล้ว ก็ดึงพลังเทพทั้งหมดเข้าไปในมุกปราบวิญญาน แล้วเทียนก็ใช้หินมิติสร้างมิติให้ใหม่ และสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกให้นาง โดยเทียนสร้างค่ายกลป้องกันไว้ห้ามออกจากมิติ ตลอดไป แต่ให้องค์ชายตงฟางและองค์ราชันเข้าไปเยี่ยมได้ทุกเวลา

“ต้องขอบคุณท่านหมอเทียนอย่างมากสำหรับเรื่องนี้ “องค์ชายกล่าวขอบคุณ

“ ไม่ต้องขอบคุณหรอก เป็นหน้าที่ แต่หินมิติที่ใช้ไป ข้าต้องมีค่าใช้จ่ายท่านก็รู้ ท่านน่าจะรู้ธรรมเนียมนะ” เทียนพูดเสียงเบาเบา

“ ข้าทราบดี” องค์ชายกล่าวยิ้มๆ แล้วให้ถุงมิติมาถุงหนึ่ง ข้างในมีเหรียญทอง 100ล้าน และหินมิติ อีก 5 ตัน เทียนยิ้ม แล้วก็ค่อยลาจากไปพร้อมกันกับท่านผบ.ซันเทีย….