ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

  "พวกเราออกเดินทางก่อนเถอะน่าจะใกล้ถึงส่วนยอดของต้นไม้โลกแล้ว ข้ารู้สึกถึงแรงสั่นไหวจากด้านบนเหมือนด้านบนจะมีการต่อสู้ใหญ่อยู่"

พวกเขาออกเดินทางอีกครั้งเร่งฝีเท้าไปด้านบนทันที เหมือนด้านบนต้นไม้โลกจะเกิดการต่อสู้ครั้งใหญ่ รอบๆ สั่นไหวตลอดเวลา

พวกเขาเดินทางไปสักพักหนึ่ง รอบๆ กลับมีแต่หมอกสีเขียว อี้เฉินรู้สึกว่าหมอกนี้แปลกๆ

เขาเลยลองเอามือเข้าไปแตะหมอกสีเขียวที่อยู่รอบๆ ดู ทันทีที่ อี้เฉินลองเอามือเข้าไปแตะที่หมอกสีเขียว

มือของเขาถึงกับชาหนึบอย่างรุนแรง มีอาการเวียนหัวขึ้นมากะทันหันเมื่อสูดดม "พวกเจ้ารีบสร้างเกาะป้องกันเร็วเข้ามันหน้าจะเป็นหมอกพิษ"

ทุกคนทำตามที่อี้เฉินบอกทันที ในกลุ่มพวกเขามีบางคนถึงกับมึนหัวอย่างรุนแรง จากการสูดดม หมอกพิษเข้าไป

ซีเผิงรีบไปดูอาการของนางทันที "กงหนานเจ้าเป็นอะไรหรือไม่" คนอื่นๆ เองอาการมึนหัวแต่ไม่หนักมาก

กงหนานเอ่ยพูดด้วยท่าทีหมดเรี่ยวแรง"ข้าแค่มึนหัวเท่านั้น ไม่เป็นอะไรมาก" ก่อนที่นางจะล้มพับไปอย่างหมดแรง

  ซีเผิงครุ่นคิด พวกเขาเองก็เร่งรีบหากอยู่ที่นี่นานๆ พวกเขาได้หมดปราณพลังกันเป็นแน่ "งั้นข้าจะแบกเจ้าไปเอง มาขึ้นหลังข้าสิ"
กงหนานไร้ทางเลือก หากนางได้พักสักระยะหนึ่งก็น่าจะหายดีขึ้นตัวนางจึงไม่ได้คัดค้าน

เวินรั่วเจียงกับซีเยว่มองไปที่กงหนานกับซีเผิงด้วยสายตาแปลกๆ "พวกเจ้าสองคนสนิทกันมากขนาดนี้เลยงั้นหรือ"

แม้แต่อี้เฉินกับหริ่นหลันยังมองมาด้วยสายตาคมกล้า

กงหนานที่ได้ยินพวกนางพูดถึงกับหน้าแดงระเรื่อ ซีเผิงถึงกับกระแอมออกมา "ออกเดินทางกันต่อเถอะ ข้าไม่อยากเถียงกับพวกเจ้า"

   กลุ่มพวกเขาเริ่มออกเดินทางต่อ ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วยามหมอกพิษก็เบาบางลงไปมาก พวกเขาเจอสาเหตุจากการเกิดหมอกพิษ

ดอกไม้ชนิดหนึ่งปล่อยพิษออกมา ทั่วบริเวณไม่มีใครอยากเข้าไปเก็บมัน รอบๆ ดอกไม้เต็มไปด้วยหมอกพิษหนาแน่นเป็นอย่างมาก

พวกเขาไม่มีข้อมูลสมุนไพรชนิดนี้จึงไม่คิดจะเก็บมัน

เมื่อไร้สิ่งกีดขวางการเดินทางของพวกเขาก็รวดเร็วขึ้นไปมาก ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงด้านบน

ยิ่งเข้าใกล้ทางด้านบนก็ยิ่งรู้สึกถึงแรงสั่นไหว ด้านบนต้องมีการต่อสู้ครั้งใหญ่เป็นแน่

ไม่นานพวกเขาก็ถึงชั้นบนมีประตูไม้บานใหญ่ขวางกั้นอยู่ก่อนที่อี้เฉินจะผลักประตูไม้บานใหญ่ออกไป ทันทีที่พวกเขาก้าวเดินออกไป

สายตาหลายคู่จ้องมองมาที่กลุ่มของพวกเขาอย่างไม่วางตา อี้เฉินกวาดตามองไปรอบๆ เห็นจอมยุทธ์คนอื่นๆ ขึ้นมาไว กว่าพวกเขาไปก้าวหนึ่ง พวกเขาถึงกับหน้ามืดทะมึน หรือว่าพวกเขามาช้าเกินไป รอบบริเวณเต็มไปด้วยการต่อสู้ มีจอมยุทธอยู่ ราวๆ 30คนได้
แต่สิ่งที่ทำให้อี้เฉินดวงตาเปล่งประกาย คือสิ่งของที่เหล่าจอมยุทธเข้าแย่งชิง

อี้เฉินพูดออกมาด้วยความตกใจ"นั่นมันผลต้นไม้โลก ไม่ใช่หรือแถมยังมีหลาย10ผล"

แม้แต่ซีเผิงยังตาลุกวาว "น่าจะใช่ พวกเราจะเอาอย่างไรดีจะเข้าแย่งชิงหรือไม่"

หริ่นหลันเอ่ยถามด้วยท่าทีสงสัย "แล้วป้ายทองนั้นคืออะไรกันแน่"

พวกเขาที่เห็นต่างขมวดคิ้ว "หรือว่าจะเป็นป้ายผ่านไปชั้นบนดูสิยังมีประตูอีก 7บาน"

   เวินรั่วเจียงแปลกใจเป็นอย่างมาก"แล้วทำไมป้ายทองถึงมีเพียง 6ป้ายละ มีประตู7บานไม่ใช่หรือ"
พวกเขาได้ยินถึงกับหน้ามืดทะมึน จอมยุทธ์ส่วนใหญ่ต่างพากันแย่งชิงป้ายทอง

พวกเขาอยากจะขึ้นไปชั้นบนสุดหมายอยากครอบครองมรรคาวิถีของเทพผู้ล่วงลับ

   อี้เฉินเห็นนายน้อยจ้าวอี้เทียน แย่งชิงป้ายทองกับ ซีเอ๋อร์อย่างบ้าคลั่ง เสียงต่อสู้ดังก้อง
ศิษย์พี่อวิ้นซานซี เองก็ปะทะกับ คนตระกูลเซียนหลายคน
พวกเขาพุ่งเข้าแย่งชิงป้ายทองกันอย่างบ้าคลั่ง ไม่มีใครอดใจไหวล้วนอยากได้มรรคคาวิถีของเทพผู้ล่วงลับ

   จอมยุทธหลายๆ คนเลือกที่จะละทิ้ง ไม่เข้าแย่งชิงผลต้นไม้โลกแต่หันมาต่อสู้แย่งชิงป้ายทองแทน
มีจอมยุทธหลายๆ คนบาดเจ็บหนักจากการแย่งชิงป้ายทอง บางคนถึงกับตายตกลงไป
ป้ายทองถูกเปลี่ยนมือหลายครั้งหลายคราว ใครที่ชิงป้ายทองไปถือไว้ในมือ ล้วนถูกไล่ล่าจนบาดเจ็บหนัก

หากไม่ปล่อยป้ายทองออกจากมืออาจตายตกลงได้ ป้ายทองเหมือนสิ่งต้องห้ามใครถือล้วนถูกไล่ล่า

อี้เฉินกวาดตามองอยู่นาน ก่อนจะเอ่ยพูด "พวกเจ้าจะร่วมมือกับข้าหรือไม่ ข้าว่าแย่งผลต้นไม้โลกก่อนดีกว่า

ส่วนป้ายทองใครดีใครได้ พวกเจ้าคิดว่าอย่างไร"

สาวๆ ต่างครุ่นคิด ป้ายทองมีน้อยเกินไปโอกาสที่พวกเขาจะได้มันมาครอบครองครบทุกคนเป็นไปไม่ได้

ซีเผิงเองก็คิดเช่นนั้น ตอนนี้ยังไม่เหมาะที่จะแย่งชิงป้ายทอง การต่อสู้แย่งชิงดุเดือดเกินไป

"ได้พวกเราตกลง"

ผลต้นไม้โลกมีเหลืออยู่10ผล มีโอกาสที่พวกเขาจะแย่งชิงมันมาได้ตอนนี้ผลของมันยังอยู่ที่ลำต้น ยังไม่ถูกใครเด็ดออกไป
ส่วนผลที่ถูกเด็ดออกไปแล้วล้วนอยู่ในมือของเหล่าจอมยุทธที่ถูกไล่ล่า

ซีเผิงเอ่ยพูด "งั้นให้พวกนางเข้าไปเก็บ ส่วนเจ้ากับข้าคุ้มกัน"

อี้เฉินพยักหน้าให้พวกซีเผิง ผลต้นไม้โลกน่าจะมีจอมยุทธ์หลายๆ คนเก็บไปบ้างแล้วจึงทำให้จอมยุทธที่แย่งชิงมีอยู่เพียง11คนได้
พวกเขาต่างต่อสู้กันอย่างบ้าคลั่ง แรงระเบิดสั่นไหวทั่วบริเวณ บางคนบาดเจ็บหนักมีแผลฉีกขาด เลือดสาดกระเซ็นทั่วบริเวณ

กลุ่มพวกอี้เฉินไม่สนใจใครทั้งสิ้น พุ่งเข้าใส่ผลต้นไม้โลกทันที

จอมยุทธ์หลายคนถึงกับเบิกตากว้าง "เจ้าหยุดเดียวนี้ ไม่เห็นหรือพวกเราต่อสู้แย่งชิงกันอยู่" กลุ่มคนที่ต่อสู้แย่งชิงถึงกับเดือดดาล

หลายๆ คนบาดเจ็บหนัก แต่เมื่อเห็นพวกอี้เฉินฝ่าวงล้อมพวกเขาเข้าไป

พวกเขาถึงกับหน้ามืดทะมึน "พวกเจ้าคิดจะชุบมือเปิบหรือ ถอยออกมาจากตรงนั้นซะ"

อี้เฉินยิ้ม "มันไม่มีกฎอะไรไม่ใช่หรือ ใครเด็ดผลต้นไม้โลกไปได้ ก็เป็นของคนนั้นสิ"

"เจ้าๆ พูดมาได้ไม่อายปากพวกข้าสู้มาตั้งนาน คิดจะมาแย่งพวกเราไปดื้อๆ เลยงั้นหรือ กลุ่มของพวกเจ้าหน้าหนากันจริงๆ

พูดมาได้ไม่อายปากบ้างหรือ"

กลุ่มพวกอี้เฉินบางคนถึงกับ กระแอมมันเป็นเรื่องน่าอายจริงๆนั่นแหละ มีเพียงอี้เฉินคนเดียวที่ไม่สะทกสะท้าน

   อี้เฉินเอ่ยเสียงเรียบ "พวกเจ้าเด็ดผลต้นไม้โลกมาซะ อย่ามัวแต่ลังเล"

จอมยุทธหลายคนที่ต่อสู้แย่งชิงถึงกับหน้ามืดทะมึน เมื่อเห็นภาพด้านหน้าของพวกเขา
ซีเยว่ หริ่นหลัน กงหนาน เวินรั่วเจียง ต่างเด็ดผลต้นไม้โลกออกมา6ลูก ก่อนที่จะโยนให้อี้เฉินกับซีเผิง

"เจ้า เจ้ากล้าทำแบบนี้ต่อหน้าพวกเรางั้นหรือ ฆ่ามันซะ"จอมยุทธหลายๆ คนที่ต่อสู้แย่งชิงมาตั้งนานกลับถูกพวกอี้เฉินชุบมือเปิบไปซะได้

พวกเขาต่างหน้ามืดทะมึน กลุ่มพวกอี้เฉินได้ ผลต้นไม้โลกไปอย่างง่ายดาย ตอนนี้ผลต้นไม้โลกเหลืออยู่เพียง4ผล

หลายคนเดือดดาลบ้าคลั่ง พุ่งเข้าใส่พวกอี้เฉินหมายแย่งชิงผลต้นไม้โลก

อี้เฉินยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ "พวกเจ้ารีบกินผลต้นไม้โลกเข้าไปซะ" กลุ่มพวกอี้เฉินที่ได้ยินสิ่งที่อี้เฉินพูดถึงกับ

ส่ายหัว แต่ก็เป็นวิธีที่ดีหากไม่มีผลต้นไม้โลก ก็ไม่มีใครอยากเข้ามาแย่งชิง แต่มันเป็นเรื่องที่น่าอายอย่างมากสำหรับเหล่าจอมยุทธ

ทันทีที่พวกเขากินผลต้นไม้โลกเข้าไป พวกเขาก็พากันถอยหนีทันที

ซีเผิงเข้าใจสิ่งที่อี้เฉินคิด อี้เฉินคงคิดอยากลดการปะทะเก็บออมปราณพลังไว้ เพื่อที่จะไปแย่งชิงป้ายทอง

   จอมยุทธที่ต่อสู้แย่งชิงผลต้นไม้โลกมานานเมื่อเห็นภาพตรงหน้าถึงกับ แค้นเคืองอี้เฉิน
เป็นอย่างมากกระอักเลือดออกมาด้วยความโกรธ คิดจะห้ามก็ไม่ทันการกลุ่มของพวกอี้เฉินกินผลต้นไม้โลกไปจนหมด

ก่อนจะถอยหนีออกไปอย่างรวดเร็ว
จอมยุทธคนอื่นๆ ที่มีผลต้นไม้โลก เมื่อเห็นพวกอี้เฉินทำแบบนั้นพวกเขาก็ทำตามทันที อย่างน้อยก็ไม่มีใครอยากเสียเวลามาไล่ล่าพวกเขา

"พวกเจ้า ช่างใจกล้าห่อฟ้านัก" หลายคนต่างเดือดดาลอย่างบ้าคลั่ง คิดจะตามไล่ฆ่าอี้เฉินเสียให้ได้ แต่ผลต้นไม้โลกเหลืออยู่เพียง4ผล

หากไล่ล่าอี้เฉินพวกเขาได้อดผลต้นไม้โลกเป็นแน่ ไม่มีใครอยากเสียโอกาสนี้ไป

"พวกเจ้าฝากไว้ก่อนหากข้าแย่งชิง ผลต้นไม้โลกมาได้เมื่อไหร่พวกเจ้าได้ตายแน่" หลายๆ คนต่างสาปส่งพวกอี้เฉิน