อสูรล้างสวรรค์

พี่เย่การบาดเจ็บของท่านเป็นยังไงบ้าง?” 

         เถียนซีเว่ยถามอย่างเป็นกังวล และเธอก็รีบวิ่งไป

           ข้าไม่เป็นไร" โจวเย่กล่าว และเขาก้าวที่ละก้าวไปยังทิศทางของเฟยเซียวหลง 

          เฟยเซียวหลงที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสพยายามดิ้นรนที่จะลุกขึ้น ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวดอย่างรุนแรงด้วยใบหน้าที่ซีดเซียว

                โจวเย่! เจ้าโจมตีเบาๆ ไม่ได้เหรอ? ข้าเป็นผู้หญิงนะ !

             เฟยเซียวหลงบ่น เธอโมโหเธอเจ็บปวดมากจนตัวสั่น

            นี่คือยารักษา” โจวเย่มอบมันให้เฟยเซียวหลงและพูดด้วยรอยยิ้มจางๆ 

              เฟยเซียวหลงรับและกลืนยาเข้าไป และตัวเธอก็แข็งทื่อทันที พลังของเธอได้รับการฟื่นฟูอย่างรวดเร็ว 

               ในเวลาเดียวกัน เฟยเซียวหลงยังค้นพบว่าอาการบาดเจ็บของโจวเย่ไม่ได้ร้ายแรง แค่บาดเจ็บเล็กน้อยเท่านั้น ซึ่งทำให้เธอตกใจมากยิ่งขึ้น

               เจ้าเป็นใคร? ด้วยความแข็งแกร่งที่แข็งแกร่งนี้ พื้นหลังของเจ้าต้องไม่เล็ก” โจวเย่ถามอย่างสงสัย เขาประทับใจในตัวเฟยเซียวหลงมาก 

            ตระกูลเฟยโลกแผ่นดินอเวจี เฟยเซียวหลงพูดอย่างเรียบง่าย เธอจ้องมองไปที่โจวเย่แล้วพูดว่า "เจ้าควรจะบอกข้าได้แล้ว ว่าเปลวไฟนั้น คือเปลวไฟชนิดใด"

                   เจ้ามาทำอะไรในจีกรวรรดิอัคคี?” โจวเย่ถามต่อโดยไม่ตอบคำถามของเฟยเซียวหลง 

          เฟยเซียวหลง ตบฝุ่นบนร่างกายของเธอและมองไปที่โจวเย่

          เจ้ายังไม่ได้บอกข้าว่าเจ้ามีเปลวไฟชนิดใด เฟยเซียวหลง ถามอีกครั้ง

            โจวเย่กางมือออกแล้วพูดว่า อันที่จริง ข้าไม่รู้ ข้าได้มาโดยบังเอิญ

แม้ว่าโจวเย่จะรู้ เขาก็จะไม่พูด 

               โจวเย่ เจ้ารู้จักปรมาจารย์เย่ไหม?” เฟยเซียวหลงถามทันที

           ปรมาจารย์เย่เหรอ?” โจวเย่หลงเหลือบมองเฟยเซียวหลงแล้วถามอย่างสงสัย "แน่นอน ข้ารู้ แล้วเจ้าตามหาปรมาจารย์เย่เพื่ออะไร"

           ขณะที่ข้าผ่านจักรวรรดิอัคคี ข้าได้ยินมาว่ามีปรมาจารย์นักปรับแต่งระดับที่หก เขาสามารถปรับแต่งอาวุธโดยไม่ต้องใช่เตาปรับแต่ง เขาเป็นนักปรับแต่งที่ทรงพลังมาก ข้าอยากให้เขามาเป็นอาจารย์ของข้า เจ้าช่วยบอกข้าทีว่าปรมาจารย์เย่อยู่ที่ไหน” เฟยเซียวหลงกล่าวด้วยความตื่นเต้น

             เถียนซีเว่ยเบ่งบานด้วยความดีใจทันที แต่เธอถูกโจยเย่ขัดจังหวะก่อนที่เธอจะพูด

            โจวเจ่กล่าวว่า ปรมาจารย์เย่อยู่ที่เมืองอัสนี เจ้าไปหาเขาที่นั้นได้ เมื่อวานเขาอยู่ที่นั้น แต่วันนี้ข้าไม่รู้ บางทีเขาอาจจะยังอยู่ที่นั่น"

            เมืองอัสนีเหรอ ?” เฟยเซียวหลงพยักหน้าและพูดว่า ตกลง ข้าจะไปหาเขาทันที" 

              โจวเย่ ข้าขอตัวก่อน เธอประสางหมัดของเธอและคับนำเพื่อจากล่า

               โจวเย่ เราค่อยเจอกันไหม ข้าจะมาหาเจ้าอย่างแน่นอน! 

             เฟยเซียวหลง พูดกับโจวเย่ขณะที่เธอเดินจากไป

               พี่เย่ ทำไมท่านถึงต้องโกหกนาง เถียนซีเว่ยถาม

              ข้ายังต้องฝึกฝน และข้าจะมาเสียเวลากับนางได้อย่างไร” 

                โจวเย่ส่ายหัว มีเวลาฝึกฝนไม่มากแล้วในการฝึกฝน 

รีบไปฝึกกันเถอะ” 

              หุบเขาเล็ก ๆ ที่เคยเป็นระเบียบ ดอกไม้ที่สวยงามดั้งเดิมหายไปทั้งหมด มีรอยแตกขนาดใหญ่ในพื้นหุบเขา แต่ถ้ำยังคงอยู่

               เหตุใดพี่เย่ ถึงกังวลเกี่ยวกับระดับพลังยุทธ์ของเขากัน?” ในระหว่างการฝึกฝนเถียนซีเว่ยรู้สึกสับสน แต่ก็ไม่ได้คิดมาก

                ไม่นานหลังจากที่เฟยเซียวหลงจากไป เธอก็หยิบยาออกมาแล้วกลืนลงไป ซึ่งดูเหมือนจะเป็นยารักษาที่ค่อนข้างทรงพลัง

                   ทันทีที่ยาเม็ดเข้านั้นไปในลำคอ อาการบาดเจ็บของ เฟยเซียวหลง ก็ฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว

                 โจวเย่คนนั้นแข็งแกร่งมาก ที่สามารถทำให้ข้าได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้” เฟยเซียวหลงพูดกับตัวเองแล้วมองย้อนกลับไปที่หุบเขา

                   โจวเย่เขาคือใครกัน? อาจารย์ที่แข็งแกร่งแบบไหนที่สามารถฝึกฝนศิษย์ที่น่ากลัวเช่นนี้ได้?” เฟยเซียวหลง แอบเดา เธออยากรู้มากเกี่ยวกับที่มาของโจวเย่

                  ดวงตาของเธอนั้นเป็นประกายและแน่วแน่ และเฟยเซียวหลงกล่าวว่า โจวเย่สักวันหนึ่งข้าจะเอาชนะเจ้าอย่างแน่นอน! รอก่อน!"

         เมื่อสิ้นคำพูด เฟยเซียวหลง ก็กระพริบหายไป 

            หลังจากนั้นประมาณครึ่งชั่วโมง เฟยเซียวหลงก็ไปถึงเมืองอัสนี ทันทีที่เฟยเซียวหลง เข้าไปในเมือง เขาเริ่มสอบถามอย่างบ้าคลั่งเกี่ยวกับที่อยู่ของปรมาจารย์เย่

              แต่ไม่มีใครรู้ว่าปรมาจารย์เย่อยู่ที่ไหน และหลายๆ คนก็เตือนเฟยเซียวหลงว่าอย่ายั่วยุปรมาจารย์เย่เพื่อไม่ให้เกิดภัยพิบัติร้ายแรง

             เเต่เฟยเซียวหลง ไม่ได้สนใจกับเรื่องนี้ ด้วยฐานะของเธอ นับประสาอะไรกับปรมาจารย์เย่ เขาไม่กลัวแม้แต่ราชวงศ์ของจักรวรรดิ

             หลังจากสอบถามตลอดทาง ก็ไม่พบเบาะแสของปรมาจารย์เย่

             เฟยเซียวหลง ถึงกับไปตระกูลเถียน เพื่อถามหาปรมาจารย์เย่ แต่เธอไม่ได้รับเบาะแสแม้แต่น้อย แม้ว่าเธอจะถามชื่อจริงๆของปรมาจารย์เย่ แต่ก็ไม่มีใครรู้ 

              ด้วยเหตุนี้ เฟยเซียวหลงจึงรู้สึกหดหู่อย่างยิ่งและสงสัยว่าโจวเย่กำลังโกหกเธออยู่หรือไม่ ?

-

                 ในแต่ละวันโจวเย่ และเถียนซีเว่ย ก็ยังคงฝึกฝนอย่างหนัก ในขณะที่เฟยเซียวหลง ยังคงถามถึงที่อยู่ของเขา

                 ในเดือนที่ผ่านมา ฐานการบ่มเพาะของโจวเย่เพิ่มขึ้นอย่างมาก ด้วยความช่วยเหลือของเม็ดยาวิญญาณสีทอง เถียนซีเว่ยเองฐานการบ่มเพาะของเธอก็เพิ่มขึ้นอย่างมากเช่นกัน

              ผู้โชคร้ายเพียงคนเดียวคือเฟยเซียวหลง ซึ่งเดินทางไปทั่วดินแดนทิศใต้ และไม่ได้เบาะแส่เกี่ยวกับที่อยู่ของฌจวเย่

          เธอได้สอบถามมาเป็นเวลาหนึ่งเดือน ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความอุตสาหะของเฟยเซียวหลง 

             ผ่านไปหนึ่งเดือน กองกำลังหลักในดินแดนทิศใต้ค่อนข้างสงบ และไม่มีใครกล้าส่งคนไปลอบสังหารโจวเย่

เวลาผ่านไปอย่างสงบ

พริบตาเดียวก็ผ่านไปอีกเดือนหนึ่ง

               โจวเย่ผู้ฝึกฝนอย่างบ้าคลั่ง พยายามใช้ความสามารถทั้งหมดของเขา บุกทะลวงไปถึงระดับที่เก้าของอาณาจักรคุรุยุทธ์ ได้สำเร็จ แต่นี้ไม่ใช่เป้าหมายของเขา เป้าหมายของเขาคืออาณาจักรมหาคุรุยุทธ์ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถทะลวงผ่านอาณาจักรมหาคุรุยุทธ์ได้

                 ยิ่งระดับฐานบ่มเพาะสูงเท่าไร ฐานการฝึกฝนก็ยิ่งยากขึ้นเท่านั้น โจวเย่ก็ไม่มีข้อยกเว้น

ยิ่งไปกว่านั้น โจวเย่ไม่กล้ากลืนเม็ดยามากเกินไป โดยกลัวว่าจะส่งผลกระทบต่อรากฐานของเขา

                  ไม่มีเวลาพอที่ข้าจะทะลวงผ่านอาณาจักรมหาคุรุยุทธ์ ! ใช่แล้ว ! วันนี้เป็นวันที่ไป๋หมิงจะวิวัฒนาการ ” โจวเย่ แอบพูดอย่างตื่นเต้น และรีบนำไป๋หมิงออกมาทันที

               เมื่อโจวเย่นำไป๋หมิงออกมา โจวเย่ก็ต้องตกใจเมื่อพบว่า แต่เดิมที่ร่างของไป๋หมิงถูกปกคลุมด้วยแสงทองตอนนี้มันกลายเป็นไข่สีทองขนาดใหญ่และมีรอยแตกร้าวมากมายบนไข่ โจวเย่ไม่รู้ว่ามันกลายเป็นไข่ตั้งแต่เมื่อไหร   

              ในหกเดือนที่ผ่านมา โจวเย่ไม่เคยนำไป๋หมิงออกมาดูเลย