Storyteller Story ผจญภัยไร้ขีดจำกัด

ตอนที่แปดสิบแปดThe Chosen One 8

ราวกับไม่เชื่อใบหูของตนเองหรือมองว่าสิ่งที่ตนเองฟังมานั้นผิดพลาด

จินนี่ตาเบิกกว้างอย่างไม่คิดว่าจะได้ยินคำขอเช่นว่านั้น

ตะเกียงวิเศษเปล่งแสงสีทองออกมาเผยให้เห็นโซ่ที่มองไม่เห็นที่ล่ามแขนและคอของจินนี่อยู่

แม้จะเหมือนมีอิสระและทรงพลังทุกอย่างโซ่ที่มองไม่เห้นจะล่ามจินนี่ไว้กับตะเกียงเสมอ

แลด้วยคำขอพรของผม

สายโซ่ที่พันธนาการจินนี่ก็ขาดลง

ปลอกข้อมือและคอของจินนี่ไม่ถูกผูกมัดโดยตะเกียงอีกต่อไป

จินนี่เป็นอิสระแล้ว

ราวกับไม่เชื่อตนเองจินนี่บิดข้อมือไปบบิดร่างกายเป็นเกลียว

พร้อมกับหันหน้ามาทางผม

ลองขออะไรกับข้ามาก็ได้หน่อยสิ

“ขอตะเกียงหน่อย”

ข้าไม่ให้ ฮา ฮา ฮา

จินนี่พุ่งร่างกายเป็นพุหลากสีไปมา

ข้าเป็นอิสระ อิสระแล้ว

มองจากจินนี่ผมก็พอจะเข้าใจอยู่ว่ามันคือเรื่องของการที่ต้องอาศัยความเชื่อใจและเชื่อว่าอีกฝ่ายจะต้องเห็นผลประโยชน์ของจินนี่มากกว่าตนเอง

แต่ที่ผมทำไปนั้นก็เพราะว่า

เราจะหักหลังเพื่อนได้ลงคอเชียวหรือ?

ผมยังจำได้ดีที่เพื่อนของผมเสียชีวิตก่อนไปถึงฟัลลูจา

เพราะการจากไปของเขาทำให้ผมไม่สามารถเอาทองของซัดดัมมาเป็นของตนเองได้

งานบางอย่างถ้าไม่เชื่อใจกันก็ไม่มีทางสำเร็จ

นี่อาจจะเป็นสาเหตุที่พระเอกอิเซไคต้องการฮาเร็มทาสเพราะพวกเขาหมดความเชื่อใจในตัวเพื่อนมนุษย์ไปเสียแล้ว

แน่นอนผู้คนของแดนอินทรีย์ที่รักเสรีภาพก็อาจะจบอกว่า

เป็นหน้าที่ของเราเองที่ต้องทำให้ความรักมีผล

ไม่ควรจะใช้สถานะทาสทำให้คนรักยอมรับด้วยกระบวนการที่ว่ามีเวทย์ควบคุมหากทำร้ายนายทาสจะตายทันที

คนที่แดนอินทรีย์พูดก็อาจจะถูกต้อง

นั่นคือแนวทางอุดมคติและดีที่สุดจริงๆที่คนเราจะเชื่อใจกันโดยไม่หักหลังกันทำงานให้สำเร็จลุล่วงอย่างนั้น

เรากล้าเสี่ยงไหมล่ะ?

ปัญหาคือคนเราที่ผ่านชีวิตมามากเราจะรู้ว่าคำกล่าวปากเปล่ามันไม่ได้ผลคำที่ยืนยันเป็นมั่นเหมาะสำนวนชาวยุทธคือ

กล่าววาจาผายลม

หาสาระหรือความจริงใจไม่ได้

ยิ่งหากเราอยู่ในโลกของคนแดนโสมที่มีการntr และหักหลังกันตลอดเวลา

คนที่เชื่อใจเพื่อนมนุษย์คือคนที่โง่เขลาไม่ใช่คนที่ยึดถืออุดมคติ

หรืออย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่พระเอกแดนโสมก่อนที่จะตายเพราะโดนเพื่อนหักหลังทิ้งไว้ในดันเจี้ยนจะคิดเช่นนั้น

ผมไม่ใช่พระเอกเอดจี้ที่มีคนหักหลังแค่ครั้งสองครั้งจะหมดความเชื่อใจในตัวมนุษย์

หากเราไม่เชื่อใจใครเราจะค้ายาหรือเปิดโต๊ะพนันบอลไม่ได้เลยสักที่

เราไม่สามารถสงสัยว่าลูกค้าของเราทุกคนเป็นตำรวจได้หรอกนะ

นั่นคือสิ่งที่ลูกพี่ของผมคนหนึ่งเคยบอกเอาไว้ก่อนที่เขาจะถูกจับและผมหนีรอดมาได้

แต่คำสอนของลูกพี่ก็จะยังอยู่ในใจของผมเสมอแม้เราจะมีหลายแดนที่ขวางกันอยู่ก็ตาม

ประสบการณ์สอนให้ผมเรียนรู้ว่า

ทำไมต้องเสี่ยง?

ให้การมีความเสี่ยงเป็นเรื่องของผู้มีศีลธรรมอย่างจอห์นบราวน์

หน้าที่ผมมีแค่เอาชีวิตรอดจากโลกที่ไร้ความเมตตานี้

ฮา ฮา ฮา ข้าจะไปเที่ยวทั่วโลก

จินนี่ลอยไปบนฟ้าด้วยความเร็วสูงจนทิ้งลายเมฆเป็นรูปร่างของตนเองที่ทะลุก้อนเมฆไป