บทที่ 120: เป้าหมายแรก
"เฟิงหลิน"...
นี่คือชื่อใหม่ของหลินฟาน... ชายหนุ่มพเนจรผู้มีใบหน้าธรรมดาและกลิ่นอายที่ไม่โดดเด่น...
หลังจากออกจากราชธานีสวรรค์ เขาไม่ได้กลับไปยังสำนักเมฆาคราม แต่เลือกที่จะเดินทางลงใต้ มุ่งหน้าไปยัง "เมืองพฤกษาเหล็ก" เมืองที่ขึ้นชื่อเรื่องการตีเหล็กและเป็นศูนย์กลางของเหล่าทหารรับจ้างที่ใหญ่ที่สุดในภาคใต้
ตามข้อมูลที่เขาได้มาจากความทรงจำของนักฆ่าบัลลังก์เงา... ที่นี่มี "เสาหลัก" คนสำคัญขององค์กรซ่อนตัวอยู่
หลินฟานใช้เวลาหลายวันในเมืองพฤกษาเหล็ก เขาไม่ได้เคลื่อนไหวอย่างบุ่มบ่าม แต่กลับทำตัวเป็นนักบำเพ็ญเพียรธรรมดาที่เดินทางมาแสวงหาโอกาส เขาเข้าไปในโรงเตี๊ยมและร้านอาหารต่างๆ เพื่อรวบรวมข้อมูลอย่างเงียบๆ
เป้าหมายของเขาคือ "ผู้อาวุโสเถี่ย"... หัวหน้าสมาคมทหารรับจ้าง "โลหิตเหล็ก" ซึ่งเป็นสมาคมที่ใหญ่และทรงอิทธิพลที่สุดในเมือง
ในสายตาของคนทั่วไป ผู้อาวุโสเถี่ยคือบุรุษชราผู้ใจดีและน่าเคารพ แต่หลินฟานรู้ดีว่าเบื้องหลังหน้ากากนั้น... คือหนึ่งในผู้ประสานงานระดับสูงของบัลลังก์เงา! ผู้ที่รับผิดชอบด้านการส่งกำลังบำรุงและคัดเลือกนักฆ่าหน้าใหม่ในเขตภาคใต้ทั้งหมด!
หลังจากที่ได้ศึกษาแผนผังและมาตรการป้องกันของ "ป้อมปราการโลหิตเหล็ก" ซึ่งเป็นที่ตั้งของสมาคมทหารรับจ้างจนทะลุปรุโปร่งแล้ว... หลินฟานก็ได้เลือกคืนที่เหมาะสมที่สุดในการลงมือ...
คืนที่พายุฝนโหมกระหน่ำ...
ท่ามกลางเสียงฟ้าร้องและสายลมที่บ้าคลั่ง... ร่างของ "เฟิงหลิน" ได้หายไปจากห้องพักของเขา...
เขาใช้หน้ากากหมื่นโฉมผสานเข้ากับก้าวย่างอสนีบาตมายา... กลายเป็นภูตผีที่แท้จริงในยามค่ำคืน
ค่ายกลป้องกันที่แข็งแกร่งของป้อมปราการโลหิตเหล็ก... ยามลาดตระเวนที่เฉียบคม... ล้วนไร้ความหมายต่อหน้าเขา! เขาสามารถแทรกซึมผ่านทุกสิ่งเข้ามาได้อย่างง่ายดายราวกับเดินผ่านอากาศธาตุ!
เป้าหมายของเขาคือห้องทำงานลับที่อยู่ใจกลางป้อมปราการ... สถานที่ที่ผู้อาวุโสเถี่ยใช้ในการติดต่อกับองค์กร
...
ภายในห้องทำงานลับที่ถูกป้องกันไว้อย่างหนาแน่น...
ผู้อาวุโสเถี่ย... ชายชราผู้มีระดับพลังอยู่ที่ขอบเขตก่อตั้งรากฐานขั้นปลาย... กำลังสื่อสารกับใครบางคนผ่านผลึกสื่อสารด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด
"สถานการณ์ในเมืองหลวงเลวร้ายอย่างยิ่ง! ฐานลับของเราที่นั่นถูกทำลายจนสิ้นซาก! ท่านเงาหนึ่งและเงาสองก็สิ้นชีพ! ทั้งหมดเป็นฝีมือของเจ้าเด็กที่ชื่อหลินฟานเพียงคนเดียว!"
"ตอนนี้องค์กรสั่งให้ทุกหน่วยหยุดการเคลื่อนไหวทั้งหมดและซ่อนตัวให้ลึกที่สุด! อย่าได้เคลื่อนไหวอย่างบุ่มบ่ามเป็นอันขาด! รอจนกว่า..."
แต่คำพูดของเขาก็ต้องหยุดลง...
เพราะเขาสัมผัสได้... ถึงกลิ่นอายเย็นเยียบสายหนึ่ง... ที่ปรากฏขึ้นเบื้องหลังของเขา!
"บ้าน่า!"
เขาหันขวับกลับไปทันที! แล้วก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง!
ชายหนุ่มหน้าตาธรรมดาคนหนึ่ง... กำลังยืนอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้!
"เจ้า... เจ้าเป็นใคร! เข้ามาได้อย่างไร!" ผู้อาวุโสเถี่ยคำรามลั่น เขาปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมาทันที!
แต่หลินฟานกลับไม่ได้ตอบ...
"เคล็ดวิชาปฐพีทลายภูผา!"
ผู้อาวุโสเถี่ยคือยอดฝีมือผู้ช่ำชอง! เขาลงมือก่อนทันที! เขาทุบฝ่ามือลงบนพื้น! ปรากฏเป็นหนามดินขนาดมหึมาพุ่งเข้าใส่หลินฟานหมายจะเสียบให้ทะลุ!
หลินฟานเพียงแค่ยกแขนซ้ายขึ้นมารับ...
พรึ่บ!
เกล็ดมังกรสีม่วงทองปรากฏขึ้นบนแขนของเขา!
เคร้งงงงง!
หนามดินที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้า... เมื่อปะทะเข้ากับเกล็ดมังกรราชันย์... ก็แตกสลายกลายเป็นผงธุลีอย่างง่ายดาย!
"เกล็ด... เกล็ดมังกร! เจ้า... เจ้าคือ...!" ผู้อาวุโสเถี่ยเบิกตากว้างด้วยความหวาดหวั่นสุดขีด!
แต่หลินฟานไม่ปล่อยให้เขาได้พูดจบ! ร่างของเขาหายไป... แล้วมาปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าผู้อาวุโสเถี่ย!
"เคล็ดวิชาจิตทลายสวรรค์!"
เขาไม่ได้คิดจะต่อสู้ยืดเยื้อ... เขาวางฝ่ามือลงบนศีรษะของผู้อาวุโสเถี่ยโดยตรง! พลังจิตที่น่าสะพรึงกลัวพุ่งทะลวงเข้าไปในทะเลแห่งจิตสำนึกของอีกฝ่ายทันที!
"อ๊ากกกกกกกก!"
ผู้อาวุโสเถี่ยกรีดร้องโหยหวน! ความทรงจำ... ความลับ... แผนการ... ทั้งหมดถูกดึงออกมาอย่างรุนแรง!
หลินฟานได้ข้อมูลที่เขาต้องการทั้งหมดแล้ว... ที่ตั้งของฐานลับอีกสองแห่ง... รายชื่อของสมาชิกระดับสูงคนอื่นๆ... และเส้นทางการลำเลียงทรัพยากร...
เมื่อได้ทุกอย่างที่ต้องการ... เขาก็ปลดปล่อยพลังสายฟ้าสายเล็กๆ... ทำลายสมองและจิตวิญญาณของผู้อาวุโสเถี่ยจนหมดสิ้น...
ก่อนที่เขาจะจากไป... เขาได้ทำบางสิ่งบางอย่างทิ้งไว้เป็น "ของที่ระลึก"
เขาใช้นิ้ววาดลงบนผนังห้องทำงานที่ทำจากเหล็กกล้า...
เกิดเป็นสัญลักษณ์ที่น่าสะพรึงกลัว... สัญลักษณ์ของ "มังกรอสุนีบาต" ที่ลุกไหม้!
จากนั้น... ร่างของเขาก็หายไปกับสายลมและสายฝน... ราวกับไม่เคยมีอยู่...
วันรุ่งขึ้น... เมื่อสมาคมทหารรับจ้างโลหิตเหล็กได้ค้นพบศพของผู้นำของตนเอง... และสัญลักษณ์ปริศนาที่ถูกทิ้งไว้...
คลื่นแห่งความหวาดกลัวก็ได้เริ่มต้นแผ่ขยายไปทั่วเครือข่ายของบัลลังก์เงา...
พวกเขารู้แล้วว่า... นี่ไม่ใช่การป้องกันตัวอีกต่อไป...
แต่พยัคฆ์... ได้เริ่มต้น "การล่า" ของมันแล้ว!