รองประธานของฉันเป็นสายลับ

พวกเขานั่งคุยกันเรื่องโครงการที่กำลังจะเกิดขึ้นอย่างลับๆนี้กับน้ำทิพย์และแอมอย่างไม่ปิดบัง แน่นอนว่าพวกเธอก็มีส่วนร่วมกับแผนการใหญ่ในครั้งนี้ และได้ส่วนแบ่งที่เหมาะสม พวกเธอทั้งแอมและน้ำทิพย์ก็ต่างตาลุกวาวเป็นรูปเงินในทันทีที่ได้ยิน จากนั้นไม่นานแผนที่เขาจะหลอกเอาเงินจากมหาเศรษฐีก็พร้อมแล้ว เมื่อเอมี่ติดต่อเข้ามาเรื่องของตึกเช่า และการขนส่งที่ได้รับการยืนยันการว่าจ้างจากมิเกลเองก็ด้วย “หัวหน้าคะ เรื่องตึกที่ให้ติดต่อเช่าพร้อมแล้วค่ะ..” เอมี่กล่าว“หัวหน้าครับ ผมกับบัสโก้ติดต่อรถพ่วงเอาไว้แล้ว พร้อมขนส่งตลอดเวลาเป็นรายรอบๆไปครับ ราคา และรายละเอียดอื่นๆผมจะส่งเข้าไปให้ทางเครือข่ายนะครับ” มิเกลกล่าว แผนการพวกนี้ไม่มีอะไรมากเท่าไร มันสืบเนื่องมาจากที่จางชีหลงได้ข้อมูลไป และจากการคาดการณ์ทางบริษัทของจางชีหลงคงจะติดต่อมายังบริษัทปลอมที่ทำการค้ากับบริษัทไลท์อย่างแน่นอน และมันก็เป็นอย่างนั้นตามที่พวกเขาคิด เพราะตอนนี้เบอร์ของอินเตอร์ไพร์ได้ติดต่อเข้ามาแล้ว“สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าผมกำลังเรียนสายกับคุณสมควรอยู่หรือเปล่าครับ ...” เสียงของผู้ชายคนหนึ่งดังออกมาในขณะเดียวกับที่อาร์ทได้เปิดลำโพงให้กับทั้งสามได้ยินด้วยพร้อมกัน“ใช่ครับ แล้วไม่ทราบว่าทางคุณเป็นใครกันครับ ถ้าจะเสนอเรื่องประกัน ผมขอบอกก่อนเลยว่าผมมีหลายตัวแล้ว..” อาร์ทกล่าวออกมาด้วยไหวพริบของเขา ถ้าเป็นคนปกติจะพูดอย่างไร ทั้งๆที่รู้อยู่เต็มอกว่าไม่ใช่พวกขายประกันก็ตามที“เออ ผมไม่ใช่คนขายประกันชีวิตครับ ต้องขอโทษที่แนะนำตัวช้านะครับ ผมชื่อพิพัฒน์พงศ์ครับ ผมเป็นตัวแทนจากบริษัทอินเตอร์ไพร์นะครับ พอดีทางบริษัทได้ข่าวมาว่าวัสดุอุปกรณ์หลายอย่างที่ทางบริษัทของคุณสมควรทำออกมานั้นมีคุณภาพที่ดีเยี่ยม ทางบริษัทของเราอยากจะติดต่อเพื่อซื้อขายกับบริษัทของคุณสมควรน่ะครับ..” ปลายสายกล่าว แน่นอนว่ามันก็ทำให้อาร์ทถึงกับยิ้มออกมาพร้อมกับทุกคนที่ได้ยิน เพราะตอนนี้ปลาติดกับดักแล้ว แถมยังเป็นปลาตัวใหญ่อีกด้วย“ขอบคุณสำหรับคำชมเรื่องสินค้าของทางเรานะครับ แล้วก็ขอบคุณที่ติดต่อเข้ามานะครับ แต่บริษัทของเราทำการค้ากับบริษัทไลท์เอาไว้นานมาแล้ว แน่นอนว่าเราก็ไม่ได้อยากจะปฏิเสธการค้ากับทางคุณเลย แต่เราติดสัญญาเอาไว้หลายสิบปี ถ้าจะยกเลิกสัญญาก็ต้องชดเชยหลายสิบล้าน ผมไม่สามารถเอาบริษัทของผมที่มีอีกหลายชีวิตให้ดูแลเข้าไปเสี่ยงยกเลิกสัญญาได้ครับ ต้องขอโทษด้วย..” อาร์ทกล่าวด้วยน้ำเสียงเข้มๆเล็กน้อย เพื่อที่จะได้แสดงความจริงใจด้วยน้ำเสียงให้อีกฝ่ายได้ยิน ทั้งๆที่กำลังโกหกอยู่ก็ตาม“เป็นเรื่องนั้นเองเหรอครับ คุณสมควรไม่ต้องเป็นกังวลไปนะครับ ทางเราก็คิดเอาไว้แล้วว่าคุณจะต้องตอบกลับอย่างนี้ แต่ถ้าคุณสมควรอยากร่วมธุรกิจกับทางอินเตอร์ไพร์ ทางเรายินดีที่จะชดเชยค่าเสียหายตามสัญญากับบริษัทไลท์ได้ แน่นอนว่าเราจะทำสัญญาเป็นระยะเวลา 20 ปีอีกด้วย นอกจากนี้เรายังสามารถให้ราคากับวัสดุในราคากลางที่สูงกว่าเล็กน้อยจากราคาของบริษัทไลท์.. มันเป็นข้อเสนอที่ทางประธานใหญ่ของเรามอบให้ทางคุณโดยเฉพาะเลยนะครับ..” ปลายสายกล่าวออกมา อาร์ทก็ทำเป็นถ่วงเวลาเล็กน้อยเหมือนคนกำลังคิดหนัก ก่อนที่เขาจะพูดออกมาน้ำเสียงสั่นๆ“คือมันก็ค่อนข้างเสี่ยงอยู่นะครับ แต่ก็ถือว่าเป็นข้อเสนอที่ดีครับ .. บริษัทของเราอยู่ได้มาถึงตอนนี้เพราะบริษัทไลท์ ถ้าเราทำอย่างนี้มันก็เหมือนกับเป็นการหักหลังบริษัทที่เราทำธุรกิจมาด้วยหลายสิบปี ความเชื่อมั่นของเราเองในวงธุรกิจเองก็จะเสียหายไม่น้อยเลยทีเดียว..” อาร์ทกล่าวตอบออกมา“เรื่องของธุรกิจผมว่าจริงๆแล้วมันควรจะมองหาสิ่งที่ดีที่สุดนะครับ .. ท่านประธานใหญ่ของเราจางชีหลงยังเสนอให้กับทางคุณเพิ่มเงินอัดฉีดเข้าโรงงานของคุณหากยอมเซ็นสัญญากับทางเราเป็นจำนวนเงิน 10 ล้านบาทเปล่าๆอีกด้วย .. เอาเป็นว่าผมยังไม่ได้ต้องการคำตอบตอนนี้ และไม่อยากเร่งทางคุณเท่าไรนัก ถ้ายังไงตัดสินใจได้แล้วก็ค่อยติดต่อกลับมาก็ได้นะครับ..” พิพัฒน์พงศ์ค่อนข้างมั่นใจเลยว่าอีกฝ่ายจะตอบรับในไม่ช้า เขายิ้มออกมาอย่างมีความสุขที่งานครั้งนี้ถูกจัดอยู่ในโหมดไม่อั้นเรื่องการเงิน แน่นอนว่าเขาอาจจะได้หน้าตา และตำแหน่งที่เพิ่มขึ้นหากเจรจาแล้วคุณจางชีหลงสูญเสียน้อยที่สุด“ขอบคุณที่ติดต่อเข้ามานะครับ ทางผมเองก็จะเร่งประชุมผู้ถือหุ้นของบริษัทเราเกี่ยวกับเรื่องนี้เป็นการด่วน ถ้ายังไงเราจะติดต่อกลับไปในทันทีหลังจากที่ทราบผลที่แน่ชัดแล้ว ขอบคุณครับ..” อาร์ทกล่าวไป และทั้งสองก็ว่างสายกันไป จากนั้นไม่นานโทรศัพท์อีกเครื่องก็ดังขึ้นมา มันเป็นเบอร์เดียวกันกับของพิพัฒน์พงศ์“สวัสดีครับ ผมกำลังเรียนสายอยู่คุณปิยะนุชหรือเปล่าครับ...” แน่นอนว่ามันเป็นคำพูดที่ดูวนลูปอยู่ที่เดิม เหมือนกับครั้งก่อน แอมพูดคล้ายกับตัวอย่างที่อาร์ทได้แสดงให้เธอดูเมื่อสักครู่ แน่นอนว่ามันก็ผ่านไปได้ด้วยดีไม่มีอะไรเกิดขึ้น จากนั้นก็เป็นตาของปาร์ค และน้ำทิพย์ ตอนนี้พวกเขาทั้งสี่คนเป็นสี่บริษัทปลอมที่สร้างขึ้นมาหลอก ทุกอย่างมันผ่านไปอย่างรวดเร็ว โดยอาร์ทตัดสินใจให้กับบริษัทที่ปาร์คเป็นประธานในนามร่วมเซ็นสัญญาไปเลย เพื่อไม่ให้เกิดความสงสัยเรื่องแพทเทินเดียวกัน อาร์ทยิ้มและกำลังมีความสุข ตอนนี้ก็เหลือแค่ติดต่อสินค้าจากบริษัทจริงๆเรื่องสินค้าให้มาส่งของตามตึกที่เขาได้เช่าเอาไว้เท่านั้นเอง แน่นอนว่าต้องใช้ชื่อของบริษัทไลท์ในการติดต่อ สินค้าโดยรวมมันจึงมีราคาที่ถูกขึ้นไปอีก นอกจากนี้อาร์ทยังได้ลงทุนเพิ่มฐานการผลิตให้กับพวกเขาเหล่านั้นอีกตามอัตราส่วนที่พอเหมาะสมอีกนิดหน่อย แต่ในขณะเดียวกันนั้นเอง ทางพิพัฒน์พงศ์เองก็มีความสุขเช่นกันที่อย่างน้อยๆหนึ่งในสี่บริษัทเหล่านั้นได้ตกลงร่วมมือกับทางอินเตอร์ไพร์แล้ว เขาจึงรีบเร่งเข้าไปรายงานท่านประธานของเขาในทันที “ท่านประธานใหญ่ครับ ผมได้ติดต่อไปยังบริษัททั้งสี่เป็นที่เรียบร้อยแล้วครับ มีหนึ่งในสี่บริษัทที่เขาสามารถทำการซื้อขายให้กับเราได้เลยทันที เนื่องจากทางเขานั้นไม่ได้ติดสัญญากับบริษัทไลท์ไว้ครับ... อีกอย่างงานที่ท่านประธานให้ผมตรวจสอบบริษัททั้งสี่นั้น พวกเขาไม่ใช่บริษัทปลอมหรือบริษัทลูกของบริษัทไลท์อย่างแน่นอนครับ พวกเขามีการไหลเวียนของเงิน การเสียภาษีในระบบการคลังมาหลายสิบปี และการจดทะเบียนเองก็ไม่เป็นที่น่าสงสัยครับท่านประธานใหญ่..” พิพัฒน์พงศ์ตอบกลับออกมา แน่นอนว่ามันทำให้ตัวของจางชีหลงยิ้มหน้าบานออกมา ที่เขาจะสามารถทำให้บริษัทไลท์ถึงกับสะดุดในเชิงธุรกิจได้ ถึงเขาจะลงทุนไปค่อนข้างมาก แต่ก็เชื่อว่าเงินเพียงเท่านี้ มันก็คุ้มค่ามากแล้วจริงๆ สินค้าของบริษัทไลท์จะขาดตลาดไปช่วงหนึ่ง การผลิตจะติดขัดไม่สามารถส่งมอบกับร้านใหญ่ๆหรือลูกค้าได้ทันกำหนด เสียค่าปรับ เสียเวลาการตกลงกับบริษัทอื่นอีก อย่างแย่ก็อาจจะถึงขั้นที่ทำให้สินค้าของพวกเขามีคุณภาพต่ำลง เพราะวัสดุไม่เหมือนเดิม และกว่าจะกลับเข้าสู่ตลาดได้อีกครั้ง บริษัทอินเตอร์ไพร์ก็ครองตลาดส่วนใหญ่ไปแล้ว นับว่ามันเป็นหายนะของบริษัทไลท์ที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคต แต่เขากลับไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เขากำลังจะสูญเสียนั้น มันจะมาจากการตัดสินใจที่ทำลายคนอื่น และมันก็เป็นบทเรียนที่เจ็บปวดมากในอนาคต... “ดีมาก.. ถ้าพวกเขาจะขออะไรเพิ่มเติม ก็ให้เขาไป ฉันเชื่อฝีมือแก ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามกำหนด ฉันจะให้โบนัสแกตามความเหมาะสม... ไปทำงานต่อเถอะ..” จางชีหลงกล่าวออกมาพร้อมกับยิ้มอย่างมีความสุข ส่วนพิพัฒน์พงศ์เองก็ยิ้มเช่นกันก่อนที่จะโค้งเคารพประธานใหญ่ ฝันถึงเงินก้อนโตที่จะได้รับในอนาคต..

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 65

คล้ายกับเรื่องรองประธานของฉันเป็นสายลับ ที่คุณอ่าน

รองประธานของฉันเป็นสายลับ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 65

คล้ายกับเรื่องรองประธานของฉันเป็นสายลับ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้