“อ๊าย พ่อเกื้อขา ซี้ดดด”
ตุ่มไตที่ซ่อนอยู่ภายใต้กลีบเนื้ออวบอูมได้ฉีดพ่นเอาน้ำสีใสจำนวนมากออกมาจนไหลนองอยู่บนพื้นกระดานบ้านที่เคยถูกขัดเป็นเงาวับ
ยิ่งนวลปลดปล่อยน้ำรักออกมาพ่อเลี้ยงเกื้อก็ยิ่งดูดเลียสลับกับรัวลิ้นแยงเข้าแยงออกร่องสวาทของเธอรุนแรงยิ่งขึ้น
ในขณะที่ความเร่าร้อนในกายของสาวน้อยกำลังจะดำเนินไปถึงขีดสุดอีกครั้ง...
“คุณเกื้อคะ! คุณเกื้ออยู่ไหนคะมีคนมาหาค่ะ”
เสียงแหลมสูงของคุณนายประยงค์ดังลั่นมาจากห้องโถงด้านนอกห้องทำงานราวกับเสียงฟ้าผ่าที่ผ่าลงมากลางอากาศธาตุทำลายบรรยากาศอันเร่าร้อนให้พังทลายลงในพริบตา
พ่อเลี้ยงเกื้อสะดุ้งเฮือก!เขาผละปากออกจากร่องสาวของนวลอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเขาดูหงุดหงิดและไม่สบอารมณ์อย่างเห็นได้ชัดความปรารถนาที่กำลังพุ่งพล่านถูกขัดจังหวะอย่างกะทันหัน
“โธ่โว้ย! ขัดจังหวะอะไรกันตอนนี้”
พ่อเลี้ยงเกื้อสบถในลำคอเบาๆแต่ก็รีบปาดเหงื่อและน้ำหวานที่เปรอะเปื้อนอยู่รอบริมฝีปากของเขาให้ออกไปจากใบหน้าหล่อเหลาอย่างรวดเร็ว
นวลเองก็ตกใจไม่แพ้กันเธอรีบขยับตัวถูพื้นต่ออย่างเร่งรีบราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นใบหน้าแดงก่ำด้วยความอับอายและรู้สึกผิด
เธอไม่รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่คืออะไรกันแน่แต่สัญชาตญาณบอกว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ควรให้ใครรู้
“คุณเกื้อคะ! ได้ยินไหมคะ มีคนมาหาค่ะ”
เสียงของคุณนายประยงค์ดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่ก้าวเข้ามาใกล้
“เออ ๆ ได้ยินแล้วเดี๋ยวฉันกำลังจะออกไป!”
พ่อเลี้ยงเกื้อตอบกลับไปเสียงห้วนเขามองนวลด้วยสายตาเสียดาย พลางถอนหายใจเฮือกใหญ่
“ไปก่อนนะนวล...พ่อต้องออกไปดูแขกข้างนอกแล้ว... เสียดายจริงๆ เลย...”
พ่อเลี้ยงเกื้อพูดเสียงกระซิบพลางเหลือบมองร่องสาวของนวลที่ยังคงเปียกชุ่มด้วยน้ำใสๆลื่นๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานไปอย่างเสียไม่ได้
ทิ้งให้นวลนั่งค้างอยู่ในท่าโก้งโค้งถูพื้นตัวสั่นเทาด้วยความรู้สึกที่ยังคงค้างคา...ความเร่าร้อนที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจความสับสนในจิตใจที่ยังหาคำตอบไม่ได้และความรู้สึกประหลาดที่ยังคงติดตรึงอยู่ในร่างกายของเธอ
บ่ายคล้อยไปจนเกือบจะตกเย็นเสียงผู้คนที่มาติดต่อการค้ากับพ่อเลี้ยงเกื้อก็เงียบหายไป บรรยากาศในเรือนใหญ่กลับคืนสู่ความสงบเงียบอีกครั้ง
นวลใช้เวลาช่วงบ่ายช่วยป้าน้อยเก็บกวาดล้างจานชามในครัวแต่จิตใจของเธอกลับไม่อยู่กับเนื้อกับตัวความรู้สึกแปลกประหลาดที่พ่อเกื้อกระตุ้นในห้องทำงานยังคงติดตรึงอยู่ในกายของเธอ
น้ำใสๆ ที่ไหลออกมา... ความเสียวซ่านที่รุนแรงจนร่างกายกระตุก...มันคืออะไรกันแน่? นวลพยายามคิดหาคำตอบแต่ก็ไร้ซึ่งความเข้าใจ
เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจในครัวนวลเดินผ่านหน้าห้องทำงานของพ่อเกื้อเพื่อจะไปเก็บผ้าที่ราวตากผ้าหลังบ้าน
ทันใดนั้น...เสียงร้องครางของชายแก่ก็ดังลอดออกมาจากภายในห้อง มันเป็นเสียงที่ฟังดูเหมือนเจ็บปวด ราวกับกำลังทรมาน
“โอ้ยยยย... โอยยยย...จะไม่ไหวแล้วโว้ยยยย...”
เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้งแผ่วลงไปคล้ายกับเสียงคนทุรนทุราย
นวลชะงักฝีเท้าดวงตาคู่กลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจและเป็นห่วง เธอรู้จักเสียงพ่อเกื้อดีและไม่เคยได้ยินท่านร้องครางด้วยความเจ็บปวดเช่นนี้มาก่อน
‘พ่อเกื้อเป็นอะไรไปนะ? เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?’
ความคิดผุดขึ้นในหัวด้วยความซื่อบริสุทธิ์นวลไม่ลังเลเลยที่จะ แง้มประตูห้องทำงานออกดูเพื่อตรวจสอบว่าเกิดอะไรขึ้นกับชายผู้มีบุญคุณของเธอ
ภาพที่เห็นทำให้ดวงตาของนวลเบิกกว้างยิ่งกว่าเดิมเธอเห็น ชายวัยกลางคนอย่างพ่อเกื้อกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ยาว เสื้อผ้ายังคงเรียบร้อย
แต่ทว่า...ท่อนล่างของท่านเปล่าเปลือย และมือของเขากำลังสาวดึง “ท่อนลำแก่นกาย”ของตัวเองอย่างรุนแรง พลางร้องลั่นว่า…