Chapter 06
สามีของเธอที่ผมเป็ผู้ดูแล
“คนที่ท้าทายฉัน... คือนายต่างหาก ตั้งใจเหลือแต่บ็อกเซอร์ตัวเดียวไว้ล่อสายตาขนาดนี้...” คราวนี้เป็ฝ่ายที่ผมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีนิลที่กำลังทอประกายแพรวพราวบ้าง
“จะทำอะไรผมเหรอ?”
“ก็สิ่งที่นายอยากรู้ไงล่ะ” ว่าพร้อมกับบีบมันแรงขึ้นจนใบหน้าของคนตรงหน้าเหยเก
“โอ๊ย เบา ๆ มือหน่อยสิครับ”
ผมยันตัวเองลุกขึ้นแล้วโน้มไปกระซิบข้างหูเขา “ฉันทำให้นะ...”
“มันจะไม่ผิดใช่ป้ะ?” มอสกระซิบตอบเสียงพร่า
ผมไม่ได้ตอบอะไรแต่ซุกปลายจมูกไปหอมที่ซอกคอระหง เพียงเท่านั้นก็ััได้ว่าท่อนเนื้อที่จับอยู่ในฝ่ามือภายใต้ร่มผ้ากำลังชูชันขึ้นอย่างช้าๆ
“ผม... ไม่เคยกับผู้ชายนะ...”
“ชู่ว... เฉย ๆ เถอะน่า”
ผมสะบัดผ้าห่มออกแล้วถลกเสื้อกล้ามของเขาขึ้นจนเผยให้เห็นมวลมัดกล้ามเนื้อและผิวพรรณอันเนียนเกลี้ยง ก่อนจะจรดปลายลิ้นร้อนลงบนจุดสีชมพูอ่อนซึ่งรับััอันอ่อนไหวบนแผงอกกำยำจนไม่นานนักตุ่มไตก็แข็งขึงขึ้นมา
“อ้าห์...” เ้าของร่างนั้นครางลึกในลำคอพร้อม ๆกับที่แก่นกลางกายเขาก็แข็งเต็มลำล้นมือผม
“ไม่เคยกับผู้ชาย แต่จุดติดง่ายเชียวนะ”
“ไม่รู้สิ...”
ผมมองอีกฝ่ายที่จ้องผมด้วยดวงตาปรือแล้วแสยะยิ้มมุมปาก ก่อนจะเลื่อนใบหน้าตัวเองลงมายังส่วนที่กำลังพลุ่งพล่านที่สุด ยังไม่ทันทำอะไรปลายหัวของมันก็โผล่พ้นขึ้นมาบนขอบกางเกงยางยืดเสียแล้ว
โดยไม่รอช้าผมดึงกางเกงของเขาลงแล้วคว้าท่อนลำอวบใหญ่ไว้เต็มกำมือ ขนาดว่าผมเป็คนมือใหญ่ยังกำแล้วปลายนิ้วไม่กัน ความยาวของมันทำผมเสียวเสียดบริเวณหน้าท้องเพราะไม่ต่ำกว่าแปดนิ้วแน่ๆ ถึงจะคาดคะเนได้จากรูปร่างของเขา แต่ผมก็ไม่คิดว่าจะอลังการเต็มตาขนาดนี้
มาถึงตอนนี้ก็ไม่มีอะไรยับยั้งผมได้อีกแล้ว...
เืลมของผมกำลังสูบฉีดเมื่อคิดว่ากำลังจะได้มัน... ระคนกับความตื่นเต้นจากการแหกกฎแห่งศีลธรรม
ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีถูกทำลายให้จางหายด้วยความอยากเอาชนะ
เส้นทางชีวิตที่เต็มไปด้วยการแข่งขันจนซึมเข้าสายเืของผมไม่ปรารถนาให้ใครมาท้าทายอยู่แล้ว
อย่างไม่รอช้าผมรูดเปลือกเนื้อบางลงจนหัวสีชมพูสวยโผล่พ้นมาพร้อมหยาดเกสรสีใส ผมลากปลายลิ้นเพื่อลิ้มรสหวานของมันด้วยความรู้สึกซาบซ่านแล้วซอนแซะไปตามรอยแยกพร้อมดูดกลืนเข้าไปในโพรงปากอุ่นราวกับหิวโหย ท่อนเอ็นหนาคับแน่นจนเริ่มต้นได้อย่างยากลำบากเล็กน้อย
หน้าท้องแบนราบที่เต็มไปด้วยก้อนคลื่นของกล้ามเนื้อกำลังกระตุกสั่นเทิ้มพร้อมเสียงครางกระเส่าจากเ้าตัว
มือหนาป่ายสะเปะสะปะมาบนหัวไหล่และศีรษะของผมอย่างไร้หลักและทิศทาง
ผมรูดรั้งดุ้นร้อนด้วยความรัวเร็วเพราะ้าสอนสั่งให้เขาได้ตระหนักรู้
ไม่ใช่ว่าผมไม่มีใครเอา...
แต่ผมเลือก... คนที่จะมานอนเคียงข้างบนเตียงของผมต่างหาก
คนที่เหมาะสมและคู่ควรเท่านั้น
ไม่ใช่ใครก็ได้...
และผมรับรู้มาตลอดว่าเขาจงใจทำมัน
ไม่ว่าจะเป็การตีสนิทหรือการให้ท่า... ผมถือว่าเขา้าเข้ามาในชีวิตผมทั้งนั้น
ถ้าผมไม่เล่นด้วย คนอย่างเขาก็จะไร้ค่า...
แต่ผู้ชายที่รูปร่างหน้าตาสมบูรณ์แบบอย่างเขา
ถ้ามีโอกาสได้ลิ้มลองสักครั้งก็น่าสนใจ
และไม่คิดว่าเขาจะเปิดโอกาสให้ผมได้เร็วขนาดนี้...
ผมหยุดพักให้เขาได้หายใจหลังจากทุรนทุรายด้วยอาการกระสันซ่านแล้วเคลื่อนตัวขึ้นไปคลอเคลียที่ข้างแก้มของเขาอีกครั้ง
มอสเป็ผู้ชายที่มีกลิ่นกายหอมอยู่ตลอดเวลา
เมื่อได้พิสูจน์แล้ว... หากเขายังไม่แต่งงานผมก็คงเลือกเขาเป็หนึ่งในลิสต์ที่จะเริ่มต้นศึกษาดูใจกันต่อไป
ผมเอียงใบหน้าของเขามาแล้วเกลี่ยนิ้วเนียนไปตามขอบปากอวบอิ่มเพื่อจะพรมจูบเป็สัญญาณแห่งการเปิดใจ แต่ว่า...
“คือ ผม...”
ท่าทีแข็งขืนเล็กน้อยทำให้ผมเข้าใจได้ทันที จึงหยุดที่จะฝืนใจเขา
“นายอยาก... ทำฉันมั้ย?” ผมกระซิบถาม
ดวงตาสีนิลที่ยังเต็มไปด้วยประกายแห่งความพลุ่งพล่านจ้องผมอย่างร้อนใจแล้วเม้มริมฝีปากแน่นราวกับกำลังข่มความ้าบางอย่างไว้
เป็ธรรมดา... เขาอาจจะกำลังคิดถึงบางสิ่งที่ผมก็คาดเดาได้อยู่ในหัวจนรู้สึกว้าวุ่น
แต่ผมจะทำให้เขาลืมมันไปชั่วขณะ...
เมื่อเขาไม่พร้อมสนอง ผมก็จะนำเสนออย่างเต็มที่ เมื่อเกมมันเริ่มแล้วก็ต้องดำเนินต่อไปอย่างเร่าร้อนจนผู้เล่นทั้งสองฝ่ายประทับใจ
เกลียวลิ้นร้อนไล่เลียไปตามเส้นเืปูดโปนบนลำแท่งอย่างดุดัน ผมรูดขึ้นและลงด้วยริมฝีปากบางของตัวเองอีกครั้ง ลิ้นซุกซนลากไล้ไปทั่วแก่นเอ็นอวบแล้วลามไปบดขยี้ยังลูกกลมนิ่มทั้งดูดและขบจนร่างหนาที่นอนกระสับกระส่ายในตอนแรกกระตุกตัวสั่นเทิ้มพร้อมเสียงร้องครางดังก้องออกมาไม่ขาดปาก
เมื่อััได้ว่าเครื่องยนต์กลับมาติดอย่างร้อนแรงอีกครั้งผมจึงถอนริมฝีปากออกแล้วกางฝ่ามือวางไว้บนปลายหัวบานแทน ก่อนจะบดบี้ขยี้ใจกลางความเป็ชายนั้นจนเ้าตัวต้องตั้งศอกลุกมากึ่งนั่งกึ่งนอนมองผมด้วยความระทวย
“โอ๊ย...! สุดยอดเลยครับคุณกาย!” เสียงชื่นชมเปล่งออกมาด้วยความหอบกระเส่า “ผมแทบจะตายอยู่แล้ว!” พร้อมลมหายใจหอบถี่
ผมได้แต่ยิ้มอมชัยชนะอย่างผู้คุมเกม ก่อนจะก้มใบหน้าลงไปเพื่อมันเข้าไปในโพรงปากอุ่นอีกครั้งแล้วตวัดปลายลิ้นสากเพื่อกระตุ้นจุดกระสันซอกซอนทุกอณูของเอ็นแกร่ง กดดุ้นแข็งนั้นมิดด้ามจนปลายจมูกผมชนเข้ากับเนินหน่าวที่มีไรขนอ่อนสีดำหยิก
“อ๊าก...!” เสียงของเขาราวกับกำลังขาดใจขึ้นเรื่อย ๆ
มันทำให้ผมยิ่งได้ใจ
“ให้ผมแตกใส่ไหน ฮื้อ?” เสียงกระเส่าร้องถามอย่างร้อนรน
ผมช้อนสายตาขึ้นมองแล้วชี้นิ้วมาที่ริมฝีปากของตัวเองเป็คำตอบ ทำให้ใบหน้าคมของอีกฝ่ายคลี่ยิ้มจาง ๆออกมาอย่างพึงพอใจ ก่อนจะยกสองมือหนามาประคองศีรษะผมไว้เบา ๆ แล้วเริ่มขยับบั้นเอวเพื่อบรรเลงจังหวะด้วยตัวเอง
บทเพลงแห่งความกำหนัดที่เขากระหน่ำรัวเข้ามานั้นเนิ่นนานหลายนาทีจนกระทั่งเสียงคำรามราวสัตว์ป่าดังกึกก้องในวินาทีที่โน้ตตัวสุดท้ายถูกขมวด
“อ๊ากกก...!”
ลาวาข้นเหลวพวยพุ่งอย่างร้อนระอุในโพรงปากผม บ่าทะลักเป็สายยาวต่อเนื่องราวกับถูกกักเก็บมานานจนผมละเลียดกลืนลงในลำคอแทบไม่ทัน
มีกลิ่นคาวคลุ้งอบอวลอยู่ในรสััของผมพร้อมๆ กับที่ยังมีความหวานติดอยู่ยังปลายลิ้น
ร่างหนานั้นกระตุกอยู่หลายทีขณะยกมือขึ้นลูบศีรษะผมด้วยท่าทางราวกับเอ็นดู ดวงตาปรือจ้องสบกับผมแล้วหัวเราะเบา ๆอย่างพึงพอใจ
“คุณกลืนหมดเลยเหรอ?”
ผมไม่ตอบแต่ก้มลงไปดูดแรง ๆยังหัวสีชมพูซึ่งกำลังลดความชูชันจนเ้าตัวต้องร้องโวยวายออกมาอีกครั้ง
“โอ๊ย! ยอมแล้ว ๆ ผมยอมแพ้แล้ว!”
คำนี้ล่ะ ที่ผม้า...
เช้านี้บางอย่างที่ดูจะแปลกตาไปคือการที่มีคนนอนหลับปุ๋ยอยู่ข้างกายผม ผมมองใบหน้าที่กำลังหลับสนิทนั้นอย่างพินิจพิเคราะห์อีกครั้ง สิ่งที่พบคือตัวเองกำลังยิ้มบาง ๆเมื่อมองเขาอยู่
มันก็แค่ ‘ความฟิน’ที่ทำให้เขาได้เรียนรู้ความสามารถอีกด้านหนึ่งของผมเท่านั้นแหละ เขาจะได้รู้ว่าผมนั้นสมบูรณ์แบบขนาดไหน ถือว่าได้เพิ่มบทเรียนให้เขาได้ศึกษาตัวตนของผมเพิ่มเติมอีกหนึ่งบท
และผมไม่สนด้วยว่าเราจะเข้าหน้ากันติดไหมหลังจากเหตุการณ์เมื่อคืน
เขาจะรู้สึกอย่างไรผมไม่มีความจำเป็ต้องเก็บเอามาใส่ใจ
เพราะถึงอย่างไร คนที่เป็ฝ่ายเอื้อมมากุมมือผมไว้ตอนกำลังขับรถไปสนามบิน
ก็คือเขา...
สามีของผู้หญิงคนอื่น
544
![สาดขยี้ [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1714749432_32484861.webp)
