Secret Dungeon

"อาหารไม่ได้เรื่องทำไมจ่าย"

"ไม่ได้เรื่องแต่คุณกินจนหมด ?"

"บอกว่าไม่จ่ายก็คือไม่จ่าย ราคาแพงขนาดนี้ทำออกมาไม่ได้เรื่องยังกล้าเปิดร้านอาหาร ?"

"ยังไงก็ไม่จ่าย ?"

"ใช่ไม่จ่าย ใครจะทำไม"

"ถ้าอย่างนั้นเราคงต้องรบกวนเจ้าหน้าที่ของห้างนำตัวคุณออกไปดำเนินการ"

เป็นจังหวะที่เขาเดินมาดูพอดี เป็นชายดูมีอายุคนหนึ่งที่ทำตัวมีปัญหา พี่แคทกำลังยืนเจรจา เจ้าหน้าที่ของห้างสองคนก็ยืนอยู่ใกล้ๆ หลังจากที่พี่แคทบอกให้เจ้าหน้าที่จัดการ เจ้าหน้าที่ห้างทั้งสองคนก็เดินเข้าไปใกล้ชายคนนั้นเพื่อที่จะพาตัวออกไป

"อย่าแตะต้องตัวข้า รู้ไหมว่าหลานข้าเป็นใคร เป็นแค่เจ้าหน้าที่ห้างไม่รู้จักที่สูงที่ต่ำ พนักงานนั้นก็อีกคน เดี๋ยวรอหลานข้ามาถึง จะได้รู้ว่าใครเป็นใคร" พอได้ยินแบบนั้นเจ้าหน้าที่ห้างทั้งสองคนก็มองหน้ากันและมีสีหน้าที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ จึงกลับไปยืนทีเดิมรอดูสถานการณ์พร้อมกับโทรหาใครบางคน

"มีเรื่องอะไรหรือเปล่าพี่แคท" เขาถามออกมา

"ก็อย่างที่เห็น ชายคนนี้ไม่ยอมจ่ายเงิน แถมอ้างชื่อหลานตัวเองอยู่หลายครั้ง ไม่เห็นจะมาสักที คงต้องรอเจ้าหน้าที่ห้างจัดการ" พี่แคทตอบ

"ฉันเคยเห็นตาลุงนั้นนะ ไม่กี่วันก่อนก็ไปหาเรื่องร้านอาหารที่ห้างจี ได้ยินมาว่าหลานเขาได้เป็นผู้มีความสามารถเพิ่งได้เข้าเรียนในสถาบันลำดับ 1 อันดับที่ 10 เท่าไหร่เนี่ยแหละจำไม่ค่อยได้ เห็นว่าได้เงินมาเกือบ 100 ล้านเหรียญ ขนาดได้เงินมาเยอะขนาดนั้นยังจะทำตัวแบบนี้ ไม่รู้ว่าทำไปเพราะอยากกินฟรีหรืออยากอวดหลานตัวเอง" เสียงโต๊ะข้างๆที่เขายืนอยู่พูดคุยกันขึ้น

สถาบันลำดับ 1 ? เขาคิดว่าปล่อยให้เจ้าหน้าของห้างเป็นคนจัดการจึงเป็นเรื่องที่สมควรทำ แต่พอได้ยินแบบนี้แล้วก็รู้สึกอดไม่ได้จริงๆ เขาเดินตรงเข้าไปหาชายคนนั้นทันที

"จะ จะทำอะไร ปล่อย ปล่อยข้า แกเป็นใคร ปล่อย หลานข้า รู้ไหมหลานข้าเป็นใคร แก" เสียงของชายมีอายุดังขั้นหลังจากที่โดนเขาหิ้วออกมาจากร้านและโยนลงที่หน้าร้าน เหมือนกับโยนสิ่งของ

"หลานข้าเป็นผู้มีความสามารถ ได้ยินไหมหลานข้าเป็นผู้มีความสามารถ แกโชคดีมีทักษะนิดหน่อย คิดว่าจะรังแกคนอื่นง่ายๆแบบนี้งั้นเหรอ หลานข้าเป็นผู้มีความสามารถได้เข้าเรียนในสถาบันลำดับ 1 อันดับที่ 16 สถาบันเกรเน็ท คนอย่างพวกแกคงไม่เคยได้ยินละสิ ทำกับข้าแบบนี้แล้วคิดว่ามันจะจบเหรอ"

"ฮัลโหล หลานทีสะ มีคนทำร้ายลุง หลานอยู่ไหนแล้ว จะถึงแล้วเหรอ รอก่อนเถอะแก หลานข้าจะถึงแล้ว"

หลังจากโดนเขาโยนลงหน้าร้าน ชายคนนี้ก็ยังคงตะโกนเรียกร้องความสนใจ จนผู้คนในห้างเริ่มมามุงกันจำนวนมาก เจ้าหน้าที่ของห้างก็เพิ่มจำนวนขึ้นแต่ยังคงไม่ทำอะไรนอกจากคุยกับใครบางคนอย่างต่อเนื่อง

"ทุกคนอย่าเข้าใจผิดนะคะ เรื่องที่เกิดขึ้นคือชายคนนั้นทานอาหารและไม่ยอมจ่ายเงิน ทางร้านจึงเรียกเจ้าหน้าที่ของห้างมาจัดการ แต่ชายคนนี้ก็ยังโวยวายและพูดชื่อหลานตัวเองอยู่หลายครั้ง" พี่แคทพูดขึ้นเสียงดัง พยายามให้คนที่มุงอยู่ไม่เข้าใจผิดไป

"เกิดอะไรขึ้น" มีชายคนหนึ่งเดินเข้ามาถามเจ้าหน้าที่ของห้างที่อยู่ในเหตุการณ์สองคนแรก ดูจากลักษณะการแต่งตัวดูเหมือนว่าจะเป็นผู้จัดการ เจ้าหน้าที่สองคนจึงเล่าให้ฟังเสียงเบา

"คุณผู้ชายครับ ไม่ทราบว่าเป็นอะไรหรือเปล่าครับ ผมเป็นผู้จัดการชั้นที่ 4 ของห้างแห่งนี้ พอจะทราบแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น คนนี้ใช่ไหมครับที่ทำร้ายคุณ" หลังจากฟังจากเจ้าหน้าที่ทั้งสองคนเรียบร้อย ผู้จัดการก็ได้เลือกอยู่ในฝ่ายของชายมีอายุอย่างไม่ต้องสงสัย ความยุติธรรมหามีอยู่จริงไม่ในโลกแห่งนี้ ผู้มีความสามารถมักจะเป็นผู้ที่ถูกต้องอยู่เสมอ

"ใช่ เด็กหนุ่มนั้นโยนชั้นออกมาจากร้าน เหมือนว่าจะรู้จักกับคนในร้านด้วย มันต้องรับผิดชอบ" ชายผู้โอ้อวดหลานพอมีคนเข้าข้างตัวเองก็เริ่มได้ใจขึ้น

"ทางห้างต้องขอเชิญตัวคุณไปสอบสวน ระหว่างรอเจ้าหน้าที่ส่วนกลาง กรุณาให้ความร่วมมือด้วย เจ้าหน้าพาตัวไป" ผู้จัดการของชั้นที่ 4 สั่งขึ้น

เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงถอนหายใจเล็กน้อย เจ้าหน้าที่สองคนเดินเข้ามาล็อกตัวเขาจากทั้งสองข้างและพยายามจะพาเขาเดิน แต่เขาไม่ขยับแม้แต่นิดเดียว เจ้าที่หน้าสองคนจึงช่วยกันออกแรงดึงเขาก็ยังไม่เป็นผล

"ถ้าคุณไม่ยอมให้เจ้าหน้าที่พาไปแต่โดยดี คุณจะไม่สามารถโทษเราได้หากเราใช้กำลัง" ผู้จัดการชั้นที่ 4 พูดขึ้นอีกครั้งก่อนจะสั่งให้เจ้าหน้าที่ลงมือ เจ้าที่ทำท่าเหมือนจะไม่ยอมลงมือ จนโดนผู้จัดการพูดขู่เข้าจึงยอมลงมือในที่สุด

เจ้าหน้าที่นำอาวุธที่เหน็บเอาไว้ออกมา เป็นเป็นกระบองสั้น เจ้าหน้าที่คนแรกฟาดกระบอกใส่หลังของเขา

! แป็ก

กระบองหักลง เจ้าหน้าที่คนที่สองฟาดกระบองสั้นใส่ลำตัวด้านหน้าของเขา เขาจึงยื่นมือออกไปจับกระบองนั้นไว้ เจ้าหน้าที่พยายามดึงกระบองของตัวเองกลับอย่างสุดแรงจนกระเด็นถอยหลังไปด้วยแรงของตัวเอง

! กรอบ

เสียงของกระบองสั้นถูกบดลงภายใต้มือของเขา ถ้าฟังจากเสียงของมันดีๆจะทราบว่ากระบองสั้นที่เจ้าหน้าที่ใช้นั้นไม่ใช่พลาสติกอย่างแน่นอน ภายใต้การมองจากผู้คนที่กำลังมองกระบองสั้นที่ถูกบดขยี้ด้วยมือเปล่า หลายคนอดจะมองไปที่กระบองสั้นของเจ้าหน้าที่คนอื่นๆไม่ได้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ความยุติธรรม

คล้ายกับเรื่องSecret Dungeon ที่คุณอ่าน

Secret Dungeon

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ความยุติธรรม

คล้ายกับเรื่องSecret Dungeon ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้