เส้นทางอสนีบาต - The Road Lightning - ตอนที่ 125 ผืนน้ำและท้องฟ้า

“กลุ่มโจรสลัดเก้ากะโหลก? พวกเจ้าคือกลุ่มคนที่ฆ่านาคางั้นเหรอ?”เซย์ร่าเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าตื่นเต้น“เจ้ารู้ด้วยเรอะ?”“รู้สิ ครั้งแรกที่ได้ยิน ข้านึกว่าพวกโจรสลัดที่ล้มสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งขนาดนั้นได้จะพวกเถื่อนๆ ตัวใหญ่ๆ หนวดเครายาวรุงรัง สกปรก ซกมก บ้าๆบอๆ ที่แท้คือพวกเจ้าเองงั้นเหรอ? แล้วพวกเจ้าฆ่ามันได้ยังไง เล่าให้ฟังหน่อยสิ”“เดี๋ยวๆ เจ้าจินตนาการภาพลักษณ์ของพวกข้าเลยเถิดไปถึงไหนวะเนี่ย? ว่าแต่พวกเจ้ารู้ข่าวนี้มาจากไหน?”“สายของค่ายเจ็ดดาวมีอยู่ทุกที่ อีกอย่าง ข่าวนี้มาจากคนของเกาะคลีนตัสที่ไปป่าวประกาศเองว่าเกาะพวกเขาปลอดภัยแล้ว มันไม่ใช่ข้อมูลที่ความลับอะไรหรอก”“มิน่าล่ะ เจ้าพวกนั้นถึง!”“ฝีมือพวกกองเรือจักรวรรดิสินะ”แกรนด์เอ่ยแทรกขึ้นมา สภาพยับเยินขนาดนี้พ้องกับเหตุการณ์ที่แจ๊คถูกกองเรือจักรวรรดิโจมตีเมื่อหลายวันก่อน “เข้าไปคุยกันข้างในก่อน”แกรนด์เชื้อเชิญให้ทั้งคนของค่ายเจ็ดดาว และคนของกลุ่มโจรสลัดเก้ากะโหลกเข้ามาที่ห้องโถงของหน่วยนักล่า ซึ่งก่อนจะย้ายเข้าไปในแดนมังกรหลับใหล สถานที่แห่งนี้เป็นบ้านหลักที่ทีมมังกรสายฟ้าอาศัยอยู่“ก็นึกอยู่ว่าทำไมเจ้าพวกนั้นมันรู้ว่าเราอยู่ไหน ถึงกับยกขบวนแห่กันมาจับอย่างเร็ว ทีนาคาสร้างความเดือดร้อนอยู่เป็นปีๆไม่รู้พวกมันไปมุดหัวอยู่ไหนกันหมด”แจ๊คเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ มือของเขายกเบียร์ขึ้นมาดื่มให้ใจเย็นก่อนจะพูดต่อ“เออ มีไอ้ขี้เก๊กมาด้วยคนนึง หึ้มมมม! พูดถึงแล้วของขึ้น!”“ไอ้ขี้เก๊ก? คนรู้จักเจ้าเหรอ?”แกรนด์ถามออกไปอย่างสงสัย แจ๊คเป็นอดีตทหารที่เคยสังกัดในกองเรือจักรวรรดิ การที่เขาพูดถึงใครสักคนโดยใช้บุคลิกแทนตัวบุคคล นั่นย่อมหมายความว่าเขารู้จักคนๆนั้น“กาเซล รัชทายาทคนปัจจุบันไง มันพาคนมาล้อมกระทืบพวกข้าถึงถิ่น”“เฮ้ย! แล้วเจ้ารอดมาได้ไง?”“เหอะ! อ้างเหตุผลข้างๆคูๆเพื่อมาล้อมจับพวกข้า แล้วไม่ใช่แค่มันนะ ตัวเด็ดๆยังมีอีกสองคน ชื่ออะไรวะลืม? ใช้สร้อยจักรพรรดิเทพนภา แล้วก็อีกคนผสานร่างกับมังกรได้!”“คนที่ใช้สมบัติจักรพรรดิเทพนภาชื่อลูเซียส พ่อของเขาเป็นถึงผู้นำสภาแห่งเมืองหลวง ปู่ของเขาเป็นแม่ทัพใหญ่แห่งจักรวรรดิ”เซย์ร่าพยักหน้าก่อนจะเอ่ยออกมา ตอนเด็กๆเธอมีโอกาสเข้าไปเที่ยวเล่นวังหลวงบ่อยๆ ทำให้เธอรู้จักทั้งกาเซลและลูเซียส“เออใช่ ไอ้หมอนั่นแหละ! ลูกคนใหญ่คนโตใช่ย่อยนี่หว่า”“เดี๋ยวๆ ที่บอกว่ามีอีกคนผสานร่างมังกรได้นี่..เจ้าไม่ได้ดูผิดใช่มั้ย? ไม่ใช่ผสานร่างกับไวเวิร์นหรอกนะ?”ปึ้งงงงงง!!!“ปั๊ดโถ่! อันไหนมังกรอันไหนไวเวิร์นข้าดูออก!”“กัปตันใจเย็น!”แอชเชอร์รีบลุกขึ้นมาห้ามไว้เมื่อเห็นแจ๊คเอามือฟาดโต๊ะ“ขออภัย กัปตันของเรายังอารมณ์ค้างที่ศึกนั้นอยู่”เซบัสเตียนลุกขึ้นมาอธิบายสนับสนุนพร้อมกับรินเบียร์ให้แจ๊คดื่มเพื่อสงบสติอารมณ์“ร่างผสานของเจ้านั่นมันมังกรชัดๆ แถมมันไม่ได้เป็นผู้ฝึกพลังขั้นสูงอะไร อายุมันเท่าพวกเรานี่แหละ”แจ๊คอธิบายเสริมเพื่อให้แกรนด์เข้าใจ“งานงอกแล้วมั้ยล่ะ! แล้วตอนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นบ้าง?”“ขยับเข้ามาใกล้ๆ ข้าจะเล่าให้ฟัง เรื่องมันมีอยู่ว่า...”แจ๊คเริ่มเล่าย้อนกลับไปในเหตุการณ์ที่เขากำลังล่องเรืออยู่ท่ามกลางทะเลในวันที่ท้องฟ้าและคลื่นลมอันแสนสงบ.................................................“กัปตัน! ทิศสามนาฬิกา กองเรือจักรวรรดิกำลังตรงมาทางนี้ขอรับ! ทิศแปดนาฬิกาก็ด้วย ทางนี้ก็ด้วย เราโดนล้อมเข้าแล้ว!”“แค่สามสี่ลำกลัวอะไรวะ ทุกคนเตรียมพร้อม! ข้าจะพากระทืบพวกมัน!”“ไม่! กัปตัน ไม่ใช่สามสี่ลำ มันมากันสิบสองลำขอรับ!”“ฉิบหาย! มาจากไหนเยอะแยะวะ?”แจ๊คดีดตัวลุกขึ้นอย่างเร็ว เมื่อมองผ่านกล้องส่องทางไกลออกไปก็เห็นว่าตนถูกเรือนับสิบล้อมจริงๆ เรือเหล่านั้นเคลื่อนที่โอบเข้าเป็นวงกลมไม่เปิดทางให้หนี หากเหาะขึ้นท้องฟ้าย่อมต้องถูกระดมยิงด้วยฉมวกโซ่ แต่ถึงกระนั้นแจ๊คหาได้เกรงกลัวต่อศัตรูที่อยู่ตรงหน้า เขาฉีกยิ้มที่มุมปากแล้วเดินมากลางเรือ ดูเหมือนว่าหัวหน้าของทางนั้นต้องการขอเจรจาด้วย แจ๊คจ้องมองไปยังชายหนุ่มที่ยืนอย่างองอาจฝั่งตรงข้าม เขาสัมผัสพลังได้ถึงพลังที่คุ้นเคย นั่นทำให้แจ๊ครับรู้ได้ทันทีว่าชายหนุ่มผมสีเงินที่ยืนอยู่ตรงนั้นคือร่างสถิตอาชาสวรรค์ ส่วนกาเซลที่ยืนอยู่ท่ามกลางทหารคุ้มกันมากมายก็สัมผัสได้เช่นกันว่าอีกฝ่ายคือร่างสถิตไฮดร้า ทั้งสองไม่เคยพบกันมาก่อน นี่จึงเป็นการเผชิญหน้ากันครั้งแรก“กัปตันกลุ่มโจรสลัดเก้ากะโหลก องค์จักรพรรดิส่งข้ามาเพื่อมอบมิตรไมตรีและเชื้อเชิญให้เจ้ามาเข้าร่วมกับเรา หากเจ้ารับไมตรีนี้ ความผิดทั้งหมดที่เคยก่อขึ้นจะถูกลบล้าง ทั้งยังจะแต่งตั้งให้เจ้าเป็นผู้บัญชาการแห่งกองเรือจักรวรรดิ เป็นบุตรบุญธรรมแห่งองค์จักรพรรดิ มีศักดิ์และสิทธิ์เทียบเท่าองค์ชายทุกประการ นอกจากนั้นถ้าเจ้าต้องการสิ่งใด หากอยู่ในข้อตกลง ทางเราสามารถจัดหาให้ได้ทุกอย่าง เจ้าจะรับไมตรีและความกรุณานี้หรือไม่?”“ความกรุณา? ทำไมไอ้คำนี้มันฟังดูแหม่งๆวะ? มอบมิตรไมตรีบ้าบออะไรเอาเรือมาล้อมกันแบบนี้? แล้วถ้าข้าไม่รับพวกเจ้าจะทำอะไร?”“หากไม่รับเราจะทำการจับกุมเจ้าในฐานะของโจรสลัดและภัยคุกคามต่อจักรวรรดิ”“อ้าว! ยัดข้อหาข้างี้เลยเรอะ! เฮ้ย! จริงรึเปล่าที่เขาว่าเจ้าได้ที่สี่อ่ะ?”คำพูดของแจ๊คเสียดแทงใจของกาเซลเข้าอย่างจัง ที่สี่ในที่นี้คือลำดับการก้าวข้ามขีดจำกัด แกรนด์คนแรก แจ๊คคนที่สอง มาแชลคนที่สาม ส่วนกาเซลคนที่สี่ เรื่องนี้รบกวนจิตใจของเขามาตลอด กาเซลถูกเลี้ยงดูฟูมฟักดั่งบุตรแห่งสรวงสวรรค์ตั้งแต่เกิด แต่ไหนแต่ไรเขาล้วนทำทุกสิ่งได้ดีกว่าใคร แต่นั่นเป็นครั้งแรกที่ทำให้กาเซลรู้สึกว่าตนด้อยกว่าคนอื่น วันที่เขาก้าวข้ามขีดจำกัดและได้กลายเป็นร่างสถิตอย่างเต็มตัว ทั่วทั้งจักรวรรดิล้วนเฉลิมฉลองให้กับสุดยอดอัจฉริยะอันดับหนึ่ง ผู้ที่ก้าวข้ามขีดจำกัดด้วยอายุเพียงแค่ 20 ปี หากแต่ภายใต้คำสรรเสริญเยินยอนั้นไม่มีผู้ใดรับรู้ว่ากาเซลรู้สึกเช่นไร เขารับรู้จากปากเทพอาชาสวรรค์ว่ามีถึงสามคนที่ก้าวข้ามขีดจำกัดไปก่อนหน้านี้แล้ว เขาพยายามไม่ใส่ใจ ไม่พูดถึง จนกระทั่งตอนนี้แทบจะลืมไปเสียแล้ว แต่แจ๊คกลับรื้อฟื้นเอามันมาพูดถึงอีกครั้ง“เงียบเลยว่ะ ไม่อยากพูดถึงสินะ ลืมๆมันไป ถือว่าข้าไม่เคยถามแล้วกัน”“ตกลงเจ้าคือเจ้าจะไม่รับมิตรไมตรีที่องค์จักรพรรดิหยิบยื่นให้สินะ”น้ำเสียงของกาเซลแข็งกร้าว ใครที่ได้ฟังพลันรับรู้ได้ถึงความโกรธของเขาในตอนนี้ แม้จะเป็นการถามย้ำว่าจะรับมิตรไมตรีหรือไม่ หากแต่ภายในใจชายหนุ่มภาวนาในเจ้าโจรสลัดคนนี้มันรีบๆปฏิเสธไป และเขาจะได้มีข้ออ้างในการฝังพวกมันทุกคนลงก้นทะเลเสียที“ข้ารับ!”แจ๊คเอ่ยขึ้นอย่างมั่นใจ คำตอบนั้นถึงกับทำให้กาเซลคิ้วขมวด“แต่ข้าจะขอเพิ่มข้อเสนอหน่อย”“ว่ามา”“ข้าจะไม่เอาตำแหน่งผู้บัญชาการกองเรือจักรวรรดิ แต่จะเป็นจักรพรรดิ บอกพ่อของเจ้ายกบัลลังก์ให้ข้า”“สามหาว!!!”ทหารของกองเรือจักรวรรดิแทบจะทนฟังสิ่งที่แจ๊คพล่ามออกมาไม่ได้ อารมณ์ของพวกเขาตอนนี้โมโหถึงขีดสุด พวกเขาเหลืออดกับไอ้โจรสลัดคนนี้เต็มทนแล้ว“องค์รัชทายาท ได้โปรดออกคำสั่งให้กระหม่อมไปตัดหัวของมันด้วย!”“กลัวจังเลยยยยยยยยย”ยิ่งแจ๊คล้อเลียนเท่าไหร่ ความโกรธของฝั่งตรงข้ามยิ่งมากขึ้นเท่านั้น“ได้ยินว่าเจ้าแข็งแกร่งมากถ้าได้ต่อสู้กลางทะเลแบบนี้”กาเซลระงับความโกรธของเขาไว้ก่อนจะพูดคุยกับแจ๊คด้วยน้ำเสียงปกติ เขาเกือบตกหลุมพรางมันเสียแล้ว แจ๊คที่เคยสังกัดอยู่ในกองเรือจักรวรรดิมาก่อนล้วนรู้ดีถึงจุดแข็งและจุดอ่อนของกระบวนรบ เจ้านี่มันเลยจงใจล่อให้ศัตรูโกรธจนเสียกระบวน ซึ่งนั้นจะทำให้เกิดช่องโหว่ให้พวกมันหนีไปได้“ก็ตามนั้น”“ข้าอยากเห็นฝีมือของร่างสถิตไฮดร้า ว่ามันแข็งแกร่งจริงรึแค่ราคาคุย”“ข้ารอคำนี้อยู่เลย”ทั้งแจ๊คและกาเซลลอยขึ้นบนอากาศพร้อมๆกัน สนามที่ใช้ต่อสู้คือผืนน้ำและท้องฟ้า แจ๊คเอาดาบใหญ่ออกมาจากแหวนมิติ ใบดาบมันเงาสะท้อนแสง ออร่าที่แผ่ออกมาถึงกับทำให้เหล่าทหารที่อยู่บนเรือตื่นตะลึง ความรู้สึกเมื่อเห็นดาบเล่มนี้คล้ายกับพบเจอสัตว์อสูรที่พร้อมจะขย้ำกลื่นกินทุกสิ่ง“เพิ่งได้มาสดๆร้อน ดีจริงที่มีคนมาให้ลองคม ตระกูลอาชาสวรรค์ได้ยินว่าใช้ท่าเตะเป็นหลักสินะ ขาขาดอย่าว่ากันล่ะ”ซู่ววววววววววว!!!แจ๊คตวัดดาบออกไป คลื่นดาบที่ก่อเกิดจากน้ำพลันพุ่งใส่เป้าหมาย“ปีกสวรรค์”กาเซลกางปีกของเขาออกมาพร้อมกับเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง“อาชาเหยียบสวรรค์”“กงจักรเขี้ยววารี”เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงง!!!ชั่วพริบตาเดียวร่างของกาเซลก็หายมาอยู่ด้านหลังแจ๊คพร้อมกับพุ่งถีบลงมา แต่แจ๊คไหวตัวทันจึงหมุนตัวเหวี่ยงดาบเข้าปะทะ คลื่นพลังที่เกิดจากการหักล้างกันของสองทักษะแผ่ออกมาจนทหารบางคนต้องตั้งท่าป้องกันเอาไว้ย้ากกกกกก!!!ซู่ว!!! ซู่ว!!! ซู่ว!!! ซู่ว!!! ซู่ว!!!แจ๊คเหวี่ยงดาบออกไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง คลื่นพลังน้ำที่คมกริบตวัดพุ่งเข้าใส่เป้าหมายอย่างน่าหวาดหวั่น มันอันตรายถึงขนาดตัดหินก้อนใหญ่ให้แยกออกจากกันได้ในพริบตา คลื่นดาบหลายสายพุ่งออกมาอย่างต่อเนื่องทุกครั้งที่แจ๊คเหวี่ยงดาบ แต่ถึงกระนั้นกลับไม่มีคลื่นดาบใดต้องกายกาเซลแม้แต่ครั้งเดียว ทุกการโจมตีที่ถาโถมเข้ามาเขาหลบได้หมด ความเร็วอันน่าทึ่งนี้ทำให้เหล่าทหารเรือส่งเสียงเชียร์ผู้เป็นนายดังสนั่นจนกลบเสียงของกลุ่มโจรสลัดเก้ากะโหลก“ย้ากกกกกกกกกก!!! : เจ้าสมุทรผ่าเกลียวคลื่น!!!”ซูมมมมมมมมมม!!!แม้แต่ทักษะที่สร้างคลื่นดาบยักษ์แหวกท้องสมุทรได้เป็นกิโลก็ยังถูกหลบได้อย่างง่ายดาย แจ๊คเริ่มกัดฟันเมื่อเห็นการโจมตีของตนล้วนไร้ผล“อาศัยแค่ลูกบ้าแบบนั้นคิดว่าจะทำอะไรข้าได้เหรอ?”“โอ๊ะ! แล้วโจมตีแบบไหนถึงจะดีล่ะ? ที่ผ่านมาข้าก็เห็นแต่เจ้าหลบไปหลบมา”“แบบนี้ไง”พลั้ว! พลั้ว! พลั้ว! พลั้ว! พลั้ว!พูดไม่ทันขาดคำเท้าของกาเซลก็เตะเข้าที่ใบหน้าของแจ๊คเต็มๆ แจ๊คถึงเหงื่อตก เพราะเขาตั้งสติและระวังอย่างรอบคอบ ไม่เปิดโอกาสให้ศัตรูโจมตีได้ แต่กาเซลกลับใช้ความเร็วที่เหนือชั้นเข้าประชิดตัวและเตะเข้าเต็มเบ้าหน้า ยิ่งไปกว่านั้น แจ๊คมั่นใจว่ากาเซลเตะเขาแค่ครั้งเดียว แต่ทำไมพอโดนแล้วมันกลายเป็นห้าครั้งไปได้?“อะไรวะเนี่ย?”แจ๊คถึงกับเอามือจับที่หน้าของตนพร้อมกับอุทานออกมา ความสามารถประจำตัวร่างสถิตของแกรนด์คือเขตสัมผัสมังกร ของแจ๊คคือโลหิตอมฤต ส่วนของกาเซลมันถูกเรียกว่าร่างเงาเทพอาชา ถ้าไม่นับรวมการโจมตีที่ใช้ทักษะเฉพาะ ทุกการโจมตีของกาเซลจะโดนเป้าหมายห้าครั้งต่อเนื่องที่จุดเดิม นอกจากนั้นเขายังสามารถแยกร่างออกมาได้ถึงห้าคน และทุกคนล้วนเป็นตัวจริง!พลั้วๆๆๆๆพลั้วๆๆๆๆพลั้วๆๆๆๆกาเซลพุ่งเข้าเตะแจ๊คต่อเนื่องแบบไม่ให้พักหายใจ ทำให้ป้องกันทันบ้าง ไม่ทันบ้าง เหล่าลูกเรือกลุ่มโจรสลัดเก้ากะโหลกถึงกับกัดฟันเมื่อเห็นกัปตันของตนเสียเปรียบ ตั้งแต่วันที่ก่อตั้งกลุ่มโจรสลัดมาจนถึงวันนี้ แจ๊คไม่เคยต่อสู้กับคนที่มีอายุรุ่นราวคราวเดียวกันแล้วตกอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบแบบนี้มาก่อน แม้แต่ตอนที่ฝึกซ้อมกับแกรนด์เพื่อปราบนาคา ทั้งคู่ยังดูสูสี แต่ตอนนี้มัน...ตู้มมมมมม!!!แจ๊คทิ้งตัวลงน้ำทำให้เกิดน้ำวนขนาดใหญ่ขึ้น หยดน้ำนับไม่ถ้วนสาดกระเซ็นขึ้นบนอากาศและหมุนวนจนบดบังการมองเห็นของกาเซล“กระสุนวารี”ปิ้ว!จู่ๆก็มีกระสุนน้ำพุ่งขึ้นมาจากน้ำวนด้วยความเร็วสูง กาเซลโยกตัวหลบทัน แต่กระสุนน้ำนั้นเฉียดตัวเขาไปหน่อยเดียวปิ้ว! ปิ้ว! ปิ้ว! ปิ้ว! ปิ้ว! ปิ้ว! ปิ้ว! ปิ้ว! ปิ้ว! ปิ้ว!ห่ากระสุนน้ำพุ่งขึ้นจากน้ำวนนับไม่ถ้วน กาเซลที่แม้จะถูกบดบังการมองเห็นไปบางส่วน แต่เขาก็หลบทุกการโจมตีจากกระสุนน้ำที่พุ่งขึ้นมาได้อย่างคล่องแคล่ว ประสาทสัมผัสที่เป็นเลิศของเขาตอบสนองอันตรายทุกสิ่งอย่างที่เข้าหาตัว จะเรียกว่าการเคลื่อนไหวของเขามาจากก้นบึ้งของสัญชาตญาณก็ไม่ผิดนักซูมมมมมมม!!!ปลายดาบของแจ๊คแหวกตัดม่านหยดน้ำขึ้นมา โดยเป้าหมายของมันเล็งไปที่คอหอย กาเซลยิ้มที่มุมปากก่อนโยกตัวหลบและกำลังจะเตะสวน แต่เมื่อดาบทั้งด้ามพุ่งขึ้นมาปรากฏว่าเจ้าของมันไม่อยู่ ดาบนี้ถูกซัดขึ้นมาเป็นตัวล่อเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจเท่านั้น“หึหึ”แจ๊คแหวกม่านหยดน้ำออกมาและเข้าประชิดตัวกาเซลได้ เขาใช้มือจับไปที่ข้อเท้าขององค์รัชทายาทพร้อมกับเปิดวอริเออร์ฟอร์ซ“ย้ากกกก!!!”ตู้มมมมม!!!แจ๊คฉุดกาเซลลงน้ำไปพร้อมกับเขาบึ้งงงงงงงงง!!! บึ้งงงงงงงงง!!! บึ้งงงงงงงงง!!!ชั่วอึดใจก็เกิดเสียงและแรงสั่นสะเทือนขึ้นที่ใต้น้ำ ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่มีใครสามารถมองเห็นได้ สิ่งที่พวกเขาสัมผัสได้มีเพียงแรงสั่นสะเทือนที่รู้สึกว่ามันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆตู้มมมมม!!!ชั่วไม่กี่อึดใจหลังจากนั้นก็มีบางอย่างพุ่งขึ้นมาจากใต้น้ำ ภาพที่ทุกคนเห็นคือกาเซลถูกแจ๊คถีบเข้ายอดอกจังๆจนกระเด็นขึ้นฟ้า กาเซลเอามือกุมไปที่หน้าอกของเขา จากนั้นก็เอามือไปแตะเบาๆที่มุมปากด้านขวา สิ่งที่เขาเห็นในตอนนี้คือเลือดสีแดงสดที่ซึมออกมาจากปาก“อ่า ถึงกับเลือดตกยางออกเลยรึเนี่ย ไม่นึกเลยว่าองค์รัชทายาทจะบอบบางขนาดนี้ พลั้งมือหนักไปหน่อย ถึงขนาดทำให้พระองค์บาดเจ็บ กระหม่อมสมควรตายยิ่งนัก อิอิ”......................“แล้วไงต่อ?”แกรนด์ถามในขณะที่การเล่าของแจ๊คหยุดไปชั่วขณะ ทุกคนในห้องโถงตอนนี้กำลังฟังเรื่องที่เขาเล่าอย่างใจจดใจจ่อ แต่เจ้าตัวดันมาหยุดเอาดื้อๆในช่วงสำคัญ“จะยังไงอีกล่ะ มันก็โมโหแล้วสั่งคนรุมกระทืบข้าสิ ตอนที่เจ้าติดต่อมาก็ช่วงที่ตะลุมบอนกันพอดี ข้าบอกว่าขอเวลานอกกะจะคุยกับเจ้าแป๊บเดียว แต่ไอ้ขี้เก๊กนั่นมันบอกไม่แล้วถีบข้าซะหัวทิ่ม ข้าล่ะเกลียดนักไอ้ท่าทีเชิดหน้าแบบนั้น ตอนอยู่ใต้น้ำเลยเอากำปั้นทุบหน้ามันไปหลายที โด่ว..โดนแค่นี้ถึงกับเลือดออกเลยเรอะ ไม่เห็นทนมือทนตีนเหมือนเจ้าเลย แต่ตอนตะลุมบอนนี่โคตรมันส์ว่ะบอกเลย ข้าอยากให้พวกเจ้าเห็นจริงๆ ฮ่าๆๆๆ”แจ๊คเล่าให้ทุกคนฟังต่อ อารมณ์ร่วมที่ค้างจากวันนั้นมาเต็ม ฟังเรื่องที่แจ๊คเล่าแล้วแกรนด์กับเซย์ร่าถึงกับมองตากันปริบๆ พวกเขาควรจะพูดว่าดีแล้วที่เจ้ารอดกลับมาได้รึซ้ำเติมด้วยคำว่าสมน้ำหน้าดี?

เส้นทางอสนีบาต - The Road Lightning

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 125 ผืนน้ำและท้องฟ้า

คล้ายกับเรื่องเส้นทางอสนีบาต - The Road Lightning ที่คุณอ่าน

เส้นทางอสนีบาต - The Road Lightning

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 125 ผืนน้ำและท้องฟ้า

คล้ายกับเรื่องเส้นทางอสนีบาต - The Road Lightning ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้