วันนี้อู่อำนวยปิดหนึ่งวันเพราะไปธุระที่กรุงเทพฯ นายอำนวยพาฉัตรชัยมาขึ้นเงินที่ถูกรางวัลที่หนึ่ง มีนายอำนวยและฉัตรชัย พร้อมลูกห้อยท้ายอีกสองคน คือแก้มใสกับฟ้าใสสองพี่น้องที่อยากไปเที่ยวพาต้าดูคิงคอง ส่วนตากลมอดไปเพราะในเมืองเขาไม่ให้นำสัตว์เข้าห้าง
จุรีอยู่เฝ้าบ้านกับตากลมเพราะไม่อยากทิ้งบ้านไปนาน ั้แ่ที่เ้าตากลมใบ้หวยให้ ที่บ้านก็ถูกหวยทุกงวด ไหนจะถูกเลขท้ายอีกเกิน30,40ใบ ทำให้บ้านลิ้มเจริญกิจต้องไปธนาคารทุกวันที่2และ16 เพื่อไปซื้อทองและเอาที่เหลือฝากธนาคาร ในบ้านตอนนี้จึงมีทองอยู่หลายสิบบาท
โชคดีที่ว่าบ้านนี้ไม่ชอบใส่เครื่องประดับ จะใส่เฉพาะตอนออกงานเท่านั้น อย่างเมื่อวานตอนสายๆอำนวยก็พาเมียไปซื้อ พร้อมลายทองเข้าชุดกัน ทั้งสร้อย,ตุ้มหู,กำไลแขนและแหวน ตอนแรกจุรีจะไม่ซื้อ แต่อำนวยอยากให้เมียดูดีและไม่ให้ญาติฝั่งตนเองดูถูก แถมเขายังซื้อสร้อยคอและสร้อยข้อมือให้ลูกสาวทั้งสองไว้ใส่ตอนออกงาน ด้วยเหตุนี้จุรีจึงไม่อยากทิ้งบ้าน นางจึงอยู่บ้านทำโน้นทำนี้โดยมีเ้าตากลมะโตามต้อยๆ
ส่วนแก๊งที่เข้ากรุงเทพคนที่ตื่นตาที่สุดย่อมเป็ฟ้าใส เพราะเด็กสาวไม่เคยเข้ากรุ่งเทพมาก่อน กระบะของนายอำนวยเป็แบบแคป มีนายอำนวยขับส่วนฉัตรชัยนั่งข้างคนขับ สองพี่น้องนั่งหลังแคป
มาถึงกรุงเทพก็9โมงครึ่ง และนายอำนวยถึงรู้ว่าฉัตรชัยถูกหวยชุด4ชุดทำให้เขาได้เช็คเงินสด36ล้านบาท
พอออกจากกองฉลากแก้มใสก็ให้บิดาแวะหน้าแผงลอตเตอรี่หน้ากองฉลากก่อนมองหาทั่วทุกแผงจนเจอเลขที่ตนเอง้า
"พ่อ..เอาชุดนี้จ้ะ"หญิงสาวให้บิดาจ่ายเงินแล้วเก็บให้ดีๆ เพราะชุดนี้มีถึง8ใบไหนจะเลขใกล้เคียงอีก ครอบครัวเธอไม่รวยรอบนี้จะรวยรอบไหนกัน
เมื่อได้เลขเด็ดแล้วนายอำนวยจึงต้องพาชายหนุ่มไปขึ้นเงินและฝากพร้อมกัน ใช้เวลากว่า3ช.มครึ่งกว่าจะจัดการเื่เรียบร้อย ชายหนุ่มเบิกเงินออกมา2หมื่น เพื่อให้นายอำนวยหนึ่งหมื่น แต่นายอำนวยไม่คิดเอา
"ถ้าให้น้ารับเงินเอ็งได้มีโกรธกันแน เก็บไว้ให้พ่อแม่เถอะ ไปไถ่ที่นากลับมาให้พวกท่าน แล้วถ้าให้ดีซื้อที่เพิ่มได้ก็ดีนะ ทำไม่ไหวก็ปล่อยให้เขาเช่า พวกพี่เอ็มได้มีเงินนอนกิน"เอ่ยแนะนำพร้อมตบบ่าชายหนุ่มเบาๆ เขารักและเอ็นดูฉัตรชัยเหมือนลูกชายคนหนึ่ง ตอนที่เ้าเด็กนี้ขอมาฝึกงานด้วย เขาก็รับไว้เพราะกลัวว่าถ้าไม่รับเ้านี้มันจะเตลิดไปจนเสียคน สู้ให้อยู่ฝึกงานกับตน มีอะไรจะได้คอยแนะนำได้
"ก็ได้ครับ..อย่างนั้นวันนี้ชัยจะเป็คนจ่ายเองครับ น้องๆอยากเที่ยวพาต้าเดี๋ยวพี่ชัยพาไป"
"เย้...พี่ชัยใจดีที่สุดเลย"ฟ้าใสร้องออกมาอย่างดีใจ นายอำนวยจึงแวะห้างพาต้าปิ่นเกล้า แก้มใสเดินดูรอบๆบริเวณห้าง เธอเห็นชุดที่ใส่ในหุ่นก็นึกถึงมารดา
"พ่อ..ชุดนี้สวยเนอะ ถ้าแม่ใส่ต้องเหมาะแนๆ "นายอำนวยเมื่อได้ยินว่าเมียใส่แล้วสวยก็พาลูกแวะเข้าไปดู
ที่สุดก็ได้ชุดสมัยนิยมเอาไปฝากเมียถึงสองชุดและรองเท้าหุ้มส้นอีกหนึ่งคู่ และก่อนที่นายอำนวยจะจ่ายเงิน ฉัตรชัยก็แย่งจ่ายก่อน
"ชัยบอกแล้วไงครับวันนี้ชัยเป็เ้ามือ น้าจุรีก็เหมือนแม่ชัยอีกคนนะครับ"ชายหนุ่มตอบยิ้มๆ
นายอำนวยจึงเถียงไม่ออก แก้มใสนึกอะไรขึ้นได้ก็ชวนสองชายหนุ่มไปแผนกกางเกงยีสชื่อดังเพื่อให้ฉัตรชัยซื้อกางเกงยีสและเสื้อเพราะตอนนี้ชายหนุ่มมีแต่เสื้อผ้าเก่ากางเกงยีสตัวเก่งกับเสื้อยืดตราห่านคู่สีขาว ไหนๆก็มีตังแล้วต้องเปลี่ยนการแต่งตัวให้สะหน่อย ที่สุดชายหนุ่มก็ได้กางเกงยีนไป3ตัวเสื้อยืด4เสื้อเชิ๊ตอีก2 เสื้อยืนตัวนอกอีก1แถมผ้าใบยี่ห้อดังมาเพิ่มอีกหนึ่งคู่ แต่ชายหนุ่มก็ซื้อกระโปรงเอี้ยมให้สองสาวอีกด้วยเพราะเห็นว่าเหมาะกับสองพี่น้อง เมื่อได้สิ่งที่้าแล้วทั้งหมดก็แวะแผนกอาหารเมื่อหาข้าวกิน
ฉัตรชัยกับแก้มใสเดินไปแลกคูปองเอามาให้ทุกคน ก่อนจะพากันเดินดูรอบๆว่าจะกินอะไร
"หนูอยากกินราดหน้าจ้ะพี่แก้มใส"
"ได้สิ..เดี๋ยวพี่ซื้อให้"พูดแล้วก็จุงมือน้องสาวไปร้านราดหน้า
อำนวยกับฉัตรชัยต่างพร้อมใจกันกินข้าวราดแกงทั้งคู่ เพราะอยู่ท้องกว่า แก้มใสกินสุกี้น้ำ พร้อมเดินไปซื้อน้ำโพลาลิตให้ทุกคนๆละขวด
แก้มใสให้ฉัตรชัยซื้อกล้องแบบถ่ายแล้วทิ้งเพื่อนำมาถ่ายรูปในวันนี้
"แก้มใสซื้อแบบดีไปเลยมั้ย ได้ใช้ได้นานๆ"ชายหนุ่มถามขึ้น
"เอาไว้ก่อนจ้ะ ถ้าแก้มใสจะซื้อ รับรองมาไถ่เอากับพี่แน อิอิ "หญิงสาวพูดทีเล่นที่จริง
"พี่ยอมให้ไถ่"ชายหนุ่มตอบยิ้มๆ แก้มใสพอฟังแล้วก็แก้มแดงขึ้นทันทีเพราะเขิน
"พี่พูดแล้วนะ ห้ามผิดคำพูดด้วย"หญิงสาวรวบรวมความกล้าแล้วหันไปพูดกับอีกฝ่าย
"ครับ"ทั้งสองคุยกันโดยลืมไปว่ามีบิดากับน้องสาวยื่นอยู่ข้างหลัง
ฟ้าใสเอามือปิดปากยิ้มด้วยความเขินแทนพี่สาว ส่วนนายอำนวยก็ไม่ได้พูดอะไร ถ้าทั้งสองคนจะคบกันในสายตาผู้ใหญ่เขาก็ไม่คิดขัด
เที่ยวพาต้าวันนี้ คนที่มีความสุขที่สุดย่อมต้องเป็ฟ้าใสเช่นเดิม เด็กสาวตื่นตากับสัตว์ในสวนสัตว์ติดแอร์มาก แก้มใสก็จับน้องสาวถ่ายรูปทุกมุมบางรูปก็ให้ถ่ายกับบิดา มีบ้างที่ฉัตรชัยเป็คนถ่ายให้สามพ่อลูก และไม่ลืมที่เธอจะมีรูปคู่กับชายหนุ่ม
จนบ่าย3โมงก็ชวนกับกลับ จนมาถึงบ้านก็เป็เวลาค่ำแล้ว
จุรีที่นั่งรออยู่หน้าบ้านกับเ้าตากลม เมื่อได้ยินเสียงรถมาแต่ไกล เ้าตากลมก็ส่งเสียงร้องพร้อมตีปีกอย่างดีใจ
พอรถมาจอดหน้าประตูรั้วแล้วเห็นฉัตรชัยเดินลงประตูถึงลุก
"กลับมากันแล้วเหรอ ซื้ออะไรกันมาเยอะแยะเชียว "เห็นบุตรสาวหิ้วถุงลงมาจากรถหลายใบก็ถาม
"ของฝากแม่จ้ะ"แก้มใสบอกมารดา ส่วนฉัตรชัยนั้นอุ้มฟ้าใสที่หลับมาตลอดทางลงจากรถ
เมื่อเข้าบ้านจุรีก็ปลุกลูกสาวคนเล็กมาอาบน้ำเพราะเดินทางมาทั้งวัน
ฉัตรชัยเมื่อเห็นไม่มีอะไรแล้วก็เอ่ยขอตัว
"ไม่มีอะไรแล้วงั้นชัยขอตัวกลับก่อนนะครับ วันนี้ต้องขอบคุณน้าอำนวยมากที่พาไปธุระมากครับ"
"ไม่เป็ไรเื่แค่นี้เอง น้าก็ได้พาเด็กๆไปเที่ยวกรุงเทพด้วย"
ชายหนุ่มยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสองแล้วหันมาส่งยิ้มให้หญิงสาวก่อนจะไปขึ้นค้อมรถแล้วขี่กลับบ้านไป
เมื่อแขกกลับทุกคนก็เตรียมตัวอาบน้ำ แต่พอฟ้าใสได้อาบน้ำแล้วกลับตาสว่างไม่ยอมนอน พ่อแม่จึงพาเด็กสาวเข้านอนด้วยเพื่อให้เล่นในห้องกับตากลม จนตี1 หนูน้อยถึงยอมหลับ จุรีตื่นมาเห็นลูกสาวนอนกั้นกลางระหว่างพ่อแม่ก็เบาใจว่าลูกสาวยอมนอนแล้วก่อนจะห่มผ้าให้ลูกสาวแล้วนอนกอดลูกด้วยความรัก
หลังจากนั้น 2วันอัญชลีก็โทรถามว่าจะนัดกันวันไหน
"แก้ม..ตัวจะนัดกับดาววันไหนเหรอ เราได้เตรียมของกินไปเผื่อ"อัญชลีถามขึ้น
"อีก4วัน เพราะ่นี้ดาวเขารับจ่างทำงานนะ"
"เหรอ..งั้นแก้มมารับเราด้วยสิ"
"ไม่ได้หลอก เราขี่ไม่เก่ง ถ้าสองคนละพอไหว "
"งั้นมารับเรารอบสองก็ได้"
"เราไม่รู้จักบ้านอัญนะว่าอยู่ไหน เอางี้มั้ยเดี๋ยวให้มานิตไปรับ บ้านอัญอยู่ตรงไหนเหรอ?"
"ตัวให้พี่ชายตัวมารับเราก็ได้"อัญชลีรีบเสนอ
"พี่ชัยเขาช่วยพ่อทำงานนะ ไม่มีเวลา มานิตไปรับก็ได้ อ่ะ แม่เราเรียกแล้วแค่นี้ก่อนนะ เจอกันวันอังคาร"พูดแล้วก็วางสายอย่างไม่ใส่ใจ
จนถึงวันนัดกัน แก้มใสก็ขี่รถเครื่องไปรับละอองดาวแล้วให้มานิตไปรับอัญชลี
สองสาวแวะซื้อวัถุดิบกลับไปตำส้มตำ บิดานึกอยากกินคอหมูย่าง แก้มใสจึงซื้อของกลับไปให้พร้อม
พอถึงบ้านก็เห็นมะละกอ5ลูกขนาดกลางวางตรงกระต๊อบพร้อมปอกเปลือกให้เรียบร้อยมานิตคงเอามาจากบ้าน เพราะเมื่อวานเขาบอกอยู่ว่าที่บ้านมีกะละกอ
แถมมานิตยังติดเตาเตรียมไว้ให้สาวๆย่างคอหมู อัญชลีแกล้งเดินเข้าไปช่วย
"ว้าย...นกแสก"อัญชลีร้องอยากใเมื่อเห็นเ้าตากลมเดินมาจ่องตน
"มันเป็นกเค้าแมวค่ะไม่ใช่นกแสก"ฟ้าใสที่เดินนำเ้าตากลมมาเพื่อเปิดตู้เย็นดื่มน้ำก็รีบแก้ทันที
"แก้ม..บ้านตัวเลี้ยงเ้านี้ด้วยเหรอ มันเป็นกอัปมงคลนะไปอยู่บ้านใครมีแต่เื่ร้ายๆ"
"ไม่จริงอ่ะ ั้แ่ที่เ้าตากลมมาอยู่ที่บ้านเลา พ่อแม่เราถูกหวยเกือบทุกงวด อย่าพูดให้แม่ได้ยินเชียว เ้านี้ลูกรักแม่เราเลย"แก้มใสหั่นเนื้อหมูเป้นชิ้นเล็กแล้วใส่จานเพื่อให้มันกิน แต่มันกลับหันหนี
'หนูจะกินคอหมูย่างครับ เมื่อไรหมูย่างจะสุก'
"มากไปแหละ เดี๋ยวนี้กินอาหารสดไม่ได้แล้ว"แก้มใสพูดกับมันอย่างหมั่นใส้
"มันจะกินอะไรเหรอ"ละอองดาวที่กำลังล้างผักก็ถามขึ้น
"ดูท่าคงอย่างกินคอหมูย่าง..วันก่อนพ่อเราไปซื้อไก่ย่างมาแล้วลองให้มันชิม ที่นี้เลยติดใจ"พูดพร้อมตำกระเทียบ,พริกไทย,รากผักชีเข้าด้วยกันพอหยาบก่อนจะตักเอามาใส่ในกาละมังที่มีคอหมูอยู่ พร้อมใส่เครื่องปรุงลงไป
'ผู้หญิงนิสัยไม่ดี พี่ให้มาบ้านทำไมก็ไม่รู้'เ้าตากลมมองอัญชลีตาไม่กระพริบ
"แก้ม..ตัวทำกับข้าวเป็เหรอ?"อัญชลีถามเพื่อนอย่างสงสัย
"อย่าใช้คำว่าทำเป็ ต้องบอกว่าแก้มใสทำกับข้าวเก่งมาก มาทีไรคุณเธอทำอาหารให้กินไม่ซ้ำเมนูจ้ะ"ละอองดาวรีบชมเพื่อนให้อีกฝ่ายรู้ เพราะรู้ว่าอัญชลีไม่ชอบแก้มใสเพราะแก้มใสเก่งกว่า
อัญชลีไม่อยากจะเชื่อ แต่ก็ไม่พูดอะไรต่อ
เมื่อหมักคอหมูแล้วก็เอาซ้อมจิ้มลงไปเพื่อให้เครืองปรุงซึมเข้าไปในเนื้อให้มากที่สุด
"ดาวตัวเอาคอหมูไปแช่ตู้เย็นให้เค้าที"แก้มใสเอาถุงคอบและผูกปากให้แน่นก่อนจะส่งให้เพื่อนเอาไปแช่
"เราเอง"อัญชลีรีบอาสา แก้มใสหันไปเตรียมครกดินเผาเพื่อเอาไปข้างบ้าน ละอองดาวกับอัญชลีจึงช่วยกันยกของไปกระต๊อบเพื่อเตรียมตำส้มตำ
สักพักฉัตรชัยก็ขี่รถเครื่องมาพร้อมฝักกระถินหลายพวก จุรีเห็นจึงเดินออกมารับไปแกะเม็ดเอง
"ชัยไปได้ที่ไหนมา ฝักกำลังกินเลย"
"ทางไปคลองดอนคูครับ ขึ้นข้างทางเยอะเลย"
พูดจบก็เดินไปซ่อมรถต่อ เมื่อวานมีคนเอารถขุบมาให้ซ่อม นายอำนวยจึงซ่อมเอง แต่ก็มีฉัตรชัยกับมานิตเป็ลูกมือ
ผ่านไปครึ่งช.ม แก้มใสก็ให้เพื่อนเดินไปเอาคอหมูมาย่าง
"ใครว่างช่วยไปหยิบคอหมูในตู้เย็นให้เค้าทีสิ น่าจะได้ที่แล้ว"
"เค้าไปเอง"อัญชลีที่หาเื่อยากไปใกล้ฉัตรชัยก็อาสาไปเอาให้เอง
พอเดินผ่านก็พยายามมองอีกฝ่ายให้รู้ตัว แต่ฉัตรชัยที่กำลังทำงานอย่างใช้สมาธิจึงไม่ได้สนใจว่าใครจะมอง
"ฮู๊กกกก"หญิงสาวใที่อยู่ๆก็มีเสียงดังขึ้น
"ไอ้นกผี ไปไกลๆ"ด้วยความใเธอจึงตวาดเ้าตากลมเบาๆเพราะไม่อยากให้ชายหนุ่มได้ยิน ก่อนจะรีบเดินเข้าไปเอาหมูหมักในตู้เย็น
3K
