เซียนสาวเขย่าขวัญ(ใจ)

​บรรยากาศในห้องนั่งเล่นคฤหาสน์ตระกูลหวังเคร่งเครียดปนรั่วอย่างบอกไม่ถูก ท่านประธานหวังนั่งกุมขมับจ้องหน้าจอไอแพดที่กราฟหุ้นดิ่งลงเหวราวกับจะทะลุลงไปหาจอมมารใต้ดิน ส่วนพี่ชายทั้งสามก็เร่งประสานงานจนหัวหมุน

​"คุณพ่อคะ ใจเย็นๆ ค่ะ หุ้นตกได้ก็ขึ้นได้" ชิงเซียนเอ่ยปลอบพลางจิบชาดอกมะลิที่เฟยหลงชงให้ แม้น้ำเสียงจะดูนิ่งสงบตามสไตล์เซียนโบราณ แต่เท้าที่กำลังกระดิกอยู่ใต้โต๊ะแสดงถึงความรำคาญใจ

​[เสียงในใจของชิงเซียน: หนอย... นังลี่ถัง! แผนการช่างต่ำตมสมเป็นนางสนมวังหลังจริงๆ คิดจะทำลายตระกูลหวังเพื่อบีบให้ข้าจนตรอกงั้นรึ? แกคงลืมไปว่าในอดีต ข้านี่แหละคือเหรัญญิกของสำนักเซียน! ข้านับแต้มแลกปราณมาตั้งแต่แกยังนั่งคัดอักษรอยู่เลยโว้ย! จะมาเล่นเกมตัวเลขกับข้าเหรอ... ได้! เดี๋ยวข้าจะสอนให้รู้ว่า 'ดวงชะตาการเงิน' มันเปลี่ยนกันได้ด้วยปลายนิ้ว!]

​สองนักพรตกับการแก้ดวงไซเบอร์ 

​ในขณะที่ทุกคนเครียด อาจารย์ไป๋เสวี่ย (ชุดโปโล) และนักพรตยาจกไป๋จวิน กลับนั่งจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่หวังลั่วเปิดทิ้งไว้ ทั้งคู่ดูตื่นเต้นกับ "ตัวเลขสีแดง" ที่กะพริบไปมา

​"ศิษย์พี่... ข้าสัมผัสได้ถึงไอปีศาจที่ซ่อนอยู่ในสายใยแมงมุมทองแดงนี่ (สาย Lan)" ไป๋จวิน (นักพรตยาจก) เอ่ยพลางใช้นิ้วจิ้มๆ แป้นพิมพ์ "พวกมารมันส่ง 'ทหารเงาตัวจิ๋ว' (Virus/Malware) เข้าไปกัดกินตัวเลขในกล่องกระจกนี่ใช่ไหม?"

​"ถูกต้องแล้วเจ้าศิษย์น้อง!" อาจารย์ไป๋เสวี่ยขยับแว่น "แต่มันลืมไปว่าข้าคือนักพรตผู้คุมกฎแห่งธาตุเหล็กและน้ำ (สื่อนำไฟฟ้า) ชิงชิง! เจ้าจงใช้มหาจิตสัมผัส เชื่อมโยงดวงจิตเข้ากับสิ่งที่เรียกว่า 'อินเทอร์เน็ต' เสีย ข้าจะส่งปราณชำระล้างเข้าไปทางเราเตอร์นี่เอง!"

​[เสียงในใจของชิงเซียน: หือ? อาจารย์คะ... ท่านจะให้หนู 'โทรจิต' เข้าเซิร์ฟเวอร์ตลาดหลักทรัพย์เนี่ยนะ?! มันจะล้ำยุคเกินไปไหมคะ? แต่ก็เอาเถอะ ในเมื่อมารมันใช้มนต์ดำแทรกซึม ข้าก็จะใช้ปราณเซียน 'ดีดนิ้ว' กู้กราฟกลับคืนมาเอง!]

​ปฏิบัติการ "เซียนปั่นหุ้น" 

​ชิงเซียนลุกขึ้นยืนช้าๆ รัศมีเซียนสีชมพูหม่นแผ่ออกมาจางๆ เธอวางมือลงบนโน้ตบุ๊กเครื่องหลัก เฟยหลงเดินเข้ามาประคองไหล่เธอไว้พร้อมถ่ายทอดปราณหยางเพื่อเสริมความมั่นคง

​"ข้าจะเข้าสภาวะ 'ฌานดิจิทัล' สักครู่... ท่านแม่ทัพ ช่วยกันพวกมดปลวกอย่าให้มาขัดขวางข้าได้"

​[เสียงในใจของชิงเซียน: เอาล่ะนะ... ไอ้พวกแฮกเกอร์ข้ารับใช้นังลี่ถัง เตรียมตัวเจอ 'ไวรัสเป็ดทองคำ' ของข้าหน่อยเป็นไง! ข้าจะเสกให้รหัสโค้ดของพวกแกกลายเป็นบทสวดเจ้าแม่กวนอิมให้หมดเลยคอยดู!]

​พริบตานั้น ดวงตาของชิงเซียนกลายเป็นสีทองเจิดจ้า เธอเห็นกระแสข้อมูลไหลผ่านประดุจแม่น้ำสายใหญ่ และเห็น "เงาดำ" ของนังลี่ถังที่กำลังร่ายมนต์กดทับมูลค่าบริษัทอยู่

​"นังลี่ถัง! คิดจะรวยทางลัดด้วยทางเลวๆ งั้นรึ? ฝันไปเถอะ!" ชิงเซียนตวาดในจิตสำนึกพลางวาดมือกลางอากาศ

​เมื่ออาจารย์ยาจกเจอ "ตู้กดน้ำ" 

​ในขณะที่ชิงเซียนกำลังสู้รบในโลกไซเบอร์ นักพรตไป๋จวินที่เริ่มคอแห้งก็เดินไปที่ตู้กดน้ำอัตโนมัติในห้องทำงาน เขาจ้องมองขวดน้ำในตู้อยู่นานก่อนจะหันไปถามหวังซิง

​"เจ้าหนุ่ม... ตู้นี่มันต้อง 'เซ่นไหว้' ด้วยสิ่งใดมันถึงจะยอมคายน้ำทิพย์ออกมา? ข้าพยายามร่ายมนต์ 'เปิดประตูใจ' ใส่มันแล้ว แต่มันก็ยังนิ่งเฉย"

​"เอ่อ... ท่านอาจารย์ครับ มันต้องใช้ 'เงิน' หรือไม่ก็ 'แอปธนาคาร' ครับ" หวังซิงอธิบายพลางกดมือถือโชว์ "ดูนะครับ แค่สแกน QR Code ตรงนี้..."

​ติ๊ด! น้ำเปล่าหล่นลงมาหนึ่งขวด

​"โอ้! อัศจรรย์ยิ่งนัก!" ไป๋จวินตาโต "มันคือคาถา 'แลกเปลี่ยนความว่างเปล่า' (Cashless) สินะ! มนุษย์ยุคนี้ไม่ต้องพกทองคำให้หนักกระเป๋า แต่พก 'ยันต์เรืองแสง' (Smartphone) ใบเดียวก็ครองโลกได้แล้ว!"

​ผลลัพธ์ที่เหนือคาด 

​เพียงไม่ถึงสิบนาที กราฟหุ้นที่เคยดิ่งเหวก็พุ่งทะยานขึ้นเป็นเส้นตรงจนระบบตลาดหลักทรัพย์เกือบตัดการทำงาน ท่านประธานหวังอ้าปากค้างเมื่อพบว่ามูลค่าทรัพย์สินของเขาเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมถึงสามเท่า!

​"ชิงชิง... ลูกทำได้ยังไง?!"

​ชิงเซียนถอนมือออกพลางเช็ดเหงื่อ (ที่แอบเลอะแป้งพัฟนิดๆ) "หนูแค่ไป 'ปรับจูน' ความคิดของเหล่านักลงทุนนิดหน่อยค่ะพ่อ ให้พวกเขาเห็นว่าบริษัทเรามี 'สิริมงคล' มากกว่าที่คิด"

​[เสียงในใจของชิงเซียน: หึๆ... ที่จริงข้าแค่แอบไปเสกให้หน้าจอมอนิเตอร์ของพวกเศรษฐีมีรูป 'เทพเจ้าไฉ่ซิงเอี้ย' ปรากฏขึ้นมาพร้อมกับเสียงสวดมนต์น่ะสิ ใครจะไม่รีบซื้อหุ้นล่ะทีนี้! เป็นไงล่ะนังลี่ถัง... เจอพลังสายมูฉบับข้ามภพเข้าไป กะจะให้ข้าจน แต่กลับทำให้พ่อข้าเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแทน สมน้ำหน้า!]


​ทันใดนั้น หน้าจอโน้ตบุ๊กที่ชิงเซียนเพิ่งสัมผัสก็กลายเป็นสีดำสนิท และปรากฏใบหน้าของสนมเอกลี่ถังที่บิดเบี้ยวด้วยความโกรธ

​"เจ้าชนะไปแค่เกมเดียว... หลินชิงเซียน! แต่รู้ไว้เถอะว่าเงินทองเหล่านั้นมันกินไม่ได้ เมื่อ 'หมอกโลกันตร์' ปกคลุมเมืองนี้... พรุ่งนี้เย็น เตรียมตัวรับ 'แขก' ที่หน้าประตูบ้านเจ้าได้เลย!"

​ชิงเซียนยิ้มเยาะใส่หน้าจอ "จะมากี่โมงก็บอกมานะนังลี่ถัง ข้าจะได้สั่ง Grab Food มารอไว้เลี้ยงส่งแกไปลงนรก!"

​เฟยหลงเดินเข้ามาใกล้ แววตาเคร่งขรึม "ชิงชิง... หมอกโลกันตร์ที่นางว่า คืออาคมเรียกวิญญาณคนตายมาสิงในร่างคนเป็น พรุ่งนี้เมืองทั้งเมืองอาจจะกลายเป็นเมืองร้าง"