บทที่ 53 ทำลายค่ายกล
เถาเทียนเต็มไปด้วยความตกใจและโกรธแค้นอย่างไรก็ตามเขาได้กดมือลงบนหลังของน้องชายอีกสองคนเพื่อกระตุ้นให้ภาพธรรมของแมงป่องยักษ์โจมตีอีกครั้ง!
“เข็มพิษหางแมงป่อง!”
หนามแหลมคมวาววาบอยู่บนหางของแมงป่องในขณะนี้หนามนั้นดูเหมือนจะเจาะความว่างเปล่าและแทงไปที่เย่อู๋เชวียซึ่งกำลังวิ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง!
“ซัวะ”
หางของแมงป่องที่เกือบจะยาวเท่ากับลำตัวของแมงป่องแกว่งไปมาในอากาศและในพริบตามันก็อยู่ในระยะที่สามารถโจมตีเย่อู๋เชวียได้แล้ว!
“มาได้ดี!”
เมื่อเย่อู๋เชวียเห็นหางแมงป่องที่กำลังโจมตีเข้ามาดวงตาของเขาเปล่งประกายสดใส เขาไม่ได้เกิดความหวั่นเกรงต่อท่าสังหารของศัตรูมิหนำซ้ำยังเต็มไปด้วยความเบิกบานอีกด้วย!
“หมัดพยัคฆ์ถล่มปฐพี!”
“โฮก!”
จิตวิญญาณการต่อสู้แห่งกฎศักดิ์สิทธิ์ในร่างกายของเขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วในขณะเดียวกันวิญญาณจันทราสีเงินอ่อนก็ค่อยๆ ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าจากนั้นร่างของเย่อู๋เชวียก็พุ่งเข้าหาแมงป่องยักษ์ก่อนที่กำปั้นสีทองของเขาจะกระแทกเข้าหาเข็มพิษของแมงป่องตรงๆ!
“ปัง!”
พยัคฆ์สีทองและหางแมงป่องแตกเป็นเสี่ยงๆทันทีที่สัมผัสกัน!
“โฮก!”
ในเวลาเดียวกันพยัคฆ์สีทองอีกตัวก็ปรากฏตัวขึ้นในความว่างเปล่าพร้อมกับกระโจนเข้าหาโคนหางของแมงป่องโดยที่สามพี่น้องตระกูลเถายังไม่ทันตั้งตัว!
“มันรู้จุดอ่อนทั้งหมดของพวกเราเร็วเข้า รีบกำจัดเจ้าหนูนี่ซะ!”
แรงสั่นสะเทือนจากโคนหางของแมงป่องทำให้เถาเทียนกังวลอย่างมากแม้ว่าเขาไม่ต้องการที่จะเชื่อแต่ความจริงที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าก็แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเย่อู๋เชวียรู้จุดอ่อนของค่ายกลแมงป่องตัวนี้เป็นอย่างดี!
“ฮัม”
ภาพธรรมของแมงป่องสูงสิบวาสั่นเบาๆก่อนจะวิ่งไปข้างหน้าเพื่อทิ้งระยะห่างจากเย่อู๋เชวียอย่างไรก็ตามต่อให้เคลื่อนตัวออกห่างมาหลายสิบวาแล้วพี่น้องตระกูลเถาก็ยังรู้สึกว่าภาพธรรมแมงป่องของพวกเขายังคงสั่นไหวไม่หยุดคล้ายกับจะพังทลายลงได้ตลอดเวลา!
“เกิดอะไรขึ้นทำไมข้ารักษาสมดุลไม่ได้!”
“ข้าด้วยพี่ใหญ่!”
เถาเหรินและเถาตี้ซึ่งคุกเข่าอยู่ที่พื้นทั้งซ้ายและขวาเริ่มลนลานและกังวลอย่างมาก!
“อย่าตกใจไป!”
เถาเทียนตะโกนเสียงดังเขารู้ว่าสาเหตุของการสั่นนี้เกิดขึ้นจากการที่ค่ายกลของพวกเขาถูกโจมตีในจุดอ่อนอย่างรุนแรงถึงสามครั้งจุดอ่อนทั้งสามนี้เป็นจุดเชื่อมต่อที่พวกเขาทั้งสามคนถ่ายโอนพลังเข้าสู่ร่างของแมงป่องยักษ์เมื่อมันถูกโจมตี ร่างของแมงป่องจึงเกิดความไม่เสถียรอย่างรุนแรง!
“ครืน”
ภายใต้เสียงตะโกนของเถาตี้และเถาเหรินพวกเขากัดฟันและถ่ายโอนพลังทั้งหมดในร่างกายเพื่อประคองไม่ให้ร่างของแมงป่องสูญสลายไปในความว่างเปล่า!
“คนผู้นี้จะพบจุดอ่อนทั้งสามจุดภายในช่วงเวลาสั้นๆได้อย่างไร?”
เสียงตะโกนดังก้องอยู่ในใจของเถาเทียนเขาไม่สามารถเข้าใจได้ว่าเหตุใดเย่อู๋เชวียจึงมีความสามารถเช่นนี้ ในช่วงเวลาสั้นๆเขาสามารถค้นหาจุดอ่อนของค่ายกลแมงป่องได้ถึงสามจุดแล้ว
แม้กระทั่งในการฝึกฝนค่ายกลแมงป่องในช่วงแรกพวกเขาพี่น้องก็ยังไม่ค้นพบจุดอ่อนนี้แต่หลังจากพวกเขาฝึกฝนร่วมกันเป็นเวลาหลายปี ในที่สุดจุดอ่อนแต่ละแห่งก็ค่อยๆถูกเปิดเผยออกมา ยิ่งกว่านั้นจุดอ่อนทั้งสามนี้มีขนาดเล็กมากแม้ว่าฝ่ายตรงข้ามจะมีโอกาสได้เห็นแผนภูมิค่ายกลอย่างชัดๆก็ยังเป็นเรื่องยากที่จะโจมตีโดนจุดอ่อนได้!
“กำจัดเจ้าเด็กนั่น!อย่าให้เขารอดไปได้!”
“ฮ่าๆ!!!”
ขณะที่สามพี่น้องตระกูลเถากำลังจะโจมตีทันใดนั้นก็มีเสียงหัวเราะดังมาจากที่ไหนสักแห่งทางด้านขวาของภาพธรรมแมงป่องขนาดสิบวา!
“ปัง!”
สายตาของเย่อู๋เชวียคมกล้าราวกับปลายหอกก่อนหน้านี้เขาโจมตีจุดอ่อนของภาพธรรมแมงป่องถึงสามแห่งและเห็นได้ชัดว่าค่ายกลนี้กำลังจะถูกทำลายแล้วดังนั้นเขาจึงปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งเพื่อโจมตีจุดอ่อนสุดท้ายอย่างไร้ความปรานี
หมัดที่เขาชกออกไปนั้นกระแทกเข้าที่สีข้างของแมงป่องยักษ์ตรงๆโดยไม่เบี่ยงเบนไปจากเป้าหมายแม้แต่น้อย!
“พังไปซะ!”
สีหน้าของเย่อู๋เชวียเคร่งขรึมพร้อมกับเสียงแตกหักที่ดังขึ้นภายในการโจมตีครั้งนี้เขาตระหนักได้ทันทีว่าจุดอ่อนของคู่ต่อสู้ทั้งสี่ถูกทำลายอย่างสมบูรณ์แล้ว!
“ควับ ควับ!”
เย่อู๋เชวียเคลื่อนไหวด้วยท่าทางแปลกๆและหลบรอดจากการตอบโต้ของแมงป่องก่อนจะถอยออกห่างจากคู่ต่อสู้หลายสิบวา!
เถาเทียนซึ่งยืนอยู่ภายในภาพธรรมอสูรแมงป่องยักษ์มีสีหน้าบิดเบี้ยวอย่างถึงที่สุดและในลมหายใจต่อมา!
“ครืน”
“ครืน”
“ครืน”
ภาพธรรมของอสูรแมงป่องก็เริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรงครั้งนี้แรงสั่นสะเทือนของมันแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิมนับสิบเท่า!
“พี่ใหญ่ แย่แล้ว!”
“ระวังด้วย!”
พี่น้องตระกูลเถาอุทานด้วยความตกใจเมื่อสัมผัสได้ถึงความสมดุลที่กำลังสูญเสียไปอย่างรวดเร็วปราณสีเขียวที่ห่อหุ้มร่างกายของพวกเขาขาดความเสถียรก่อนที่มันจะสูญสลายไปในความว่างเปล่าทันที!
“เป็นไปได้อย่างไรเป็นไปได้อย่างไร ค่ายกลแมงป่องมีจุดอ่อนสี่แห่ง? แล้วเหตุใดพวกเราจึงนับได้เพียงสามเท่านั้น!”
ใบหน้าของเถาเทียนซีดเซียวและเต็มไปด้วยความหวาดกลัวพวกเขาฝึกฝนค่ายกลนี้เป็นเวลาเกือบสิบปีแต่สุดท้ายพวกเขาก็ยังไม่รู้เลยว่ามันมีจุดอ่อนแห่งที่สี่อยู่ด้วยแล้วตอนนี้เย่อู๋เชวียกลับเป็นคนแรกที่ค้นพบมัน!
“ไม่คิดจริงๆว่าการโจมตีเพียงเท่านี้จะสามารถทำลายค่ายกลแมงป่องได้ต้นกำเนิดกฎศักดิ์สิทธิ์คืออะไรกันแน่?”
ความคิดของเย่อู๋เชวียพลุ่งพล่านดวงตาของเขาสั่นไหวและมองไปยังตันเถียนของตัวเองด้วยความประหลาดใจ!
“บูม!”
อสูรแมงป่องสูงสิบวาแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆด้วยแรงระเบิดอันน่าสะพรึงกลัวปราณสีเขียวที่แข็งแกร่งเปลี่ยนพื้นที่กว่าสิบวาให้กลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ทันที!
“แค่กๆ”
สามพี่น้องตระกูลเถากระอักเลือดพร้อมกันจากนั้นร่างของพวกเขาก็ล้มลงกับพื้นด้วยสภาพที่ไม่สามารถทำการต่อสู้ได้อีกแล้ว!
“ครืน…”
ปราณสีเขียวที่แข็งแกร่งค่อยๆสลายไป และเถาเหรินซึ่งเป็นน้องเล็กสุดก็ดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรงเขานอนอยู่บนพื้นด้วยสภาพที่น่าสังเวชและจำเป็นต้องได้รับการรักษาอย่างเร่งด่วน!
……………