ขจรจับมือของน้องหมวย แล้ววิ่งหน้าตั้งเข้าไปที่ซอยขนาดเล็กที่มีชื่อเรียกว่า ตรอกโรงหมู ซึ่งไอ้โซ้ยตี๋ พอมันลุกขึ้นได้ สั่งลูกน้องอัดใส่พี่ธง ส่วนตัวมันก็วิ่งไล่ตาม หมายจะฉุดน้องหมวยไปให้ได้ ขจรวิ่งได้ไม่เร็วนัก เพราะว่าต้องดึงหมวยไปด้วยทำให้วิ่งช้ากว่าปกติสองเท่า พอเข้าไปในซอยตรอกโรงหมู พวกของโซ้ยตี๋ 15 คน ก็เข้ามาจับแขนของ น้องหมวยเอาไว้ แล้วะโถีบใส่ ขจรที่หันหน้ากลับมา ไม่ทันได้ระวัง ก็ถูกถีบเข้ายอดอก ลงไปกองกับ พื้น คราวนี้ทั้งตีน ทั้ง ไม้รุมฟาดใส่ ขจรไม่ยั้ง จนหัวแตกเือาบ แขนซ้ายถึงกับหัก
“ ปล่อยพี่จร ไปนะไอ้พวกบ้า” หมวยดิ้นสุดฤทธิ์พยายามจะเข้าไปช่วย แต่ไอ้โซ้ยตี๋ มันโมโหจัด ต่อยเข้าไปที่ท้องของน้องหมวยจนจุก ไม่อาจพูดได้แล้วแล้วมันก็ถูกไอ้โซ้ยตี๋ เอายาสลบมาแปะที่จมูกน้องหมวย
“ อีเวร เล่นตัวดีนัก วันนี้ละมึง ก็จะอัดแม่งให้ยับเลย พวกเราไป”
ตรอกโรงหมูในซอยแคบๆ แบบนี้มีแสงไฟ ส่องจากถนนใหญ่เข้ามาเพียงเล็กน้อย
เืที่ไหลจากหน้าผากของ ขจร มันไหลซึมเข้าไปในดวงตาของเขา แล้วก็มีแสงสว่างวาบขึ้นที่รอยแผลเป็ที่กลางหน้าผากของเขา ทันใดนั้นเองเขาก็ลืมตาขึ้นมา บัดนี้ดวงตาเขากลายเป็สีแดงฉาน เขาจับข้อมือซ้ายที่ถูกตีจนหัก แล้วทำการจับเข้าที่ แล้วท่องคาถาบางอย่างแล้วเป่าไปที่ข้อมือที่หัก แล้วมันก็หายเป็ปกติ แล้วก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ แล้วเอ่ยออกมาเบาๆ
“ พวกแกคิดจะไปง่ายๆ อย่างนั้นรึ?”
พวกของโซ้ยตี๋ สิบห้าคนไม่ได้ยินเสียงของขจรที่พูดออกมา แต่ทันใดนั้นเอง ร่างของขจร ก็พุ่งโจนทะยานราวกับพยัคฆ์ เข้าโจมตี คนที่อยู่ด้านหลัง อย่างฉับไว ด้วยสันมือ ฟันเข้าที่ต้นคอ แล้วฟันศอกซ้ายขวา แล้ว ตวัดเท้าเข้าก้านคอซ้ายขวา การเคลื่อนไหวจังหวะเดียว ทำให้คนของโซ้ยตี๋ หลับร่วงผลอยไปทันที ห้าคน
พวกมันที่เหลือ ได้ยินเสียงตุบตับ ก็หันกลับมามอง เห็นเงาดำๆ เคลื่อนไหวปานภูตพราย กระแทกปลายคาง สับศอก กระแทกเข่า แต่ละดอกนั้น ล้วนเข้าจุดสำคัญ คนที่โดนล้วนไม่ทันได้เห็นหน้า ของขจร สติก็พลันดับวูบเสียแล้ว
จนกระทั่งทุกคน โดยอัด จนเดี้ยง ไปกองกับพื้น ทำให้ไอ้โซ้ยตี๋กำลังจะหันมา ก็ไม่ทันได้มองหน้าคนทำ ก็ถูกศอกฟันเข้าที่ปลายคาง ฟันของมันร่วง กรามหัก หลับกลางอากาศ ร่างของน้องหมวย ล้มทับไปที่ตัวมัน โดยที่ไม่มีเจ็บตัวแต่ อย่างใด
ขบวนท่าจับ ยัด หัก กระแทก ชก ต่อย เตะ ท่าเหล่านี้ล้วนปรากฏในคัมภีร์ยุทธ์โบราณ เป็หนึ่งในยุทธ์วิธี ของหน่วยจาตุลังคบาท ซึ่งล้วนแล้วต้องใช้การฝึกมาหลายสิบปี ถึงจะทำได้ช่ำชองเช่นนี้ แต่ขจรทำไปได้แบบรวดเร็วและแม่นยำ จนตัวของเขาเองก็ไม่รู้ทำไปได้อย่างไร หากให้เขาทำอีก คงทำไม่ได้อีก คงเป็สัญชาตญาณมากกว่า สุดท้ายเขา ก็ไม่อาจฝืนร่างกายที่ถูกซ้อมจนยับ จึงค่อยๆ ล้มตัวลงไปนอนกับพื้นสลบไป
พอฟื้นตัวอีกที ก็มาอยู่ที่โรงพยาบาลกรุงเทพชัยปราการแล้ว โดยมีหมวย พี่ธง และหมอ พยาบาล กำลังตรวจข้อมือที่หักของเขาอยู่
“ พี่จรตื่นแล้ว”
“ เป็ไงพระเอก นี่เธอเรียนหมอนะ ไม่ใช่เรียนเป็นักเลง ดีนะที่แค่หัวแตก และบอบช้ำอีกนิดหน่อย หากไม่มีอาการปวดหัว ก็กลับบ้านได้ ่นี้มาเรียนหากมีอาการผิดปกติ ก็รีบมาตรวจสมองทันทีนะ”
“ ครับ ขอบคุณอาจารย์มากครับ” หมอและพยาบาลเดินออกไป น้องหมวยก็เอ่ยว่า
“ ดูอบอุ่นจัง พี่จรนี่โชคดีนะ ที่ได้เรียนที่หมาลัยแพทย์ที่นี่ ได้รักษาฟรี แถมอาจารย์หมอ ยังมาดูอาการด้วยตัวเองอีก”
“ อาจารย์หมอ ท่านมาตรวจคนไข้ตอนเช้าทุกคนอยู่แล้ว ว่าแต่ เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น ทำไมพี่ธงไม่เห็นเป็อะไรเลย”
“ พวกมันเห็นมึงพาน้องหมวยวิ่งหนีไป ไอ้โซ้ยตี๋แม่งก็ไม่สนใจกูเลย ทิ้งพวกมันคอยขวางกูเอาไว้ ห้าคน เท่านั้น ที่เหลือวิ่งตามมึงไปหมดเลย โชคดีมันบอกว่าไม่เห็นคนที่ช่วยมึงเอาไว้”
“ หืม...มีคนช่วยผมไว้?”
“ เออ พวกมันให้การว่า หลังจากตีมึงจนสลบ จู่ๆ ก็มีใครไม่รู้ แม่งคงมากันหลายคน พุ่งเข้าชารต์พวกมัน แต่ละคนมีไม้คมแฝกพกมาทั้งนั้น ต่างรุมตีพวกมันจนไม่ทันตั้งตัว ร่วงไปกองกับพื้นจนหมด ไอ้โซ้ยตี๋หนักหน่อย ถึงกับถูกฟาดเข้าที่กรามถึงกับหักเลย”
“ หมวยเองก็ถูกพวกมันวางยาสลบ ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น แต่ก็โชคดีแล้ว ที่มีคนมาช่วย ไม่งั้น ป่านนี้ไม่รู้ว่าพวกมันจะพาหมวยไปทำอะไรก็ไม่รู้”
เป็ไปได้ยังไง นี่พวกมันไม่รู้เลยหรือไง ว่าที่พวกมันโดนอัดยับขนาดนั้น เป็ฝีมือของเขาเอง
“แต่ว่า ในโชคดี มันก็ยังมีโชคร้าย ตำรวจพบยาไอซ์ ครึ่งกิโล ในกระเป๋าของไอ้โซ้ยตี๋ งานนี้แม่งติดคุกหัวโตแน่”
“ ดีจริง เื่นี้ไม่เกี่ยวกับพวกเรา”
“ ไม่เกี่ยวบ้าอะไร ไอ้เซ่งคุน นักเลงคุมบ่อนให้เฮียเก้า เ้าพ่อเยาวราช มันบอกว่า จะแก้แค้นคนที่ทำกับน้องของมัน”
“ พี่จรไม่ได้ทำอะไรพี่โซ้ยตี๋ พี่เซ่งคุน จะมาแก้แค้นพี่จรได้อย่างไร”
“ ก็พวกมันเป็คนพาล งานนี้พวกมันไม่ยอมจบแน่ ทุกคนต้องระวังตัวเอาไว้ด้วย”
ทุกคนฟังแล้วก็ได้แต่ร้อนๆ หนาวๆ กันไป
ทันใดนั้นก็มีเสียงเคาะประตู เป็กิ๊ฟนั่นเองที่เข้ามาข้างเตียง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า
“ เป็อะไร ทำไมถึงไม่บอกกันบ้าง นี่ถ้าพ่อไม่บอก เราก็ไม่รู้เื่”
“ แค่มีเื่นิดหน่อย”
“ นี่หรือนิดหน่อย หากพวกมันใช้แป๊บเหล็กฟาดเข้าไปกลางหัว หากสมองจะต้องถูกกระทบกระเทือน อาจถึงสมองตายได้เลยนะ”
น้องหมวยที่มอง หญิงสาวที่มาใหม่ รู้สึกไม่ชอบใจเท่าไร ที่ดูสนิทสนมกับ พี่จรของเธอมากขนาดนี้
“ พูดยังกับเป็หมอแน่ะ”
“ น้องหมวย นี่คือ คุณหนูกิ๊ฟ ลูกสาวของท่านผู้กำกับ เป็เพื่อนที่เรียนมหาลัยแพทย์ที่เดียวกับ ขจร”
“ หวัดดี” หมวยยกมือไหว้อย่างรวดเร็ว
กิ๊ฟมอง หมวยด้วยหางตา แล้วไม่สนใจหันมาคุยกับ ขจรต่อ
“ เราว่า จร ย้ายไปอยู่ที่หอพักของมหาลัยเถอะ ปลอดภัยกว่า”
“ ไม่ล่ะ เราเบิกค่าหอพักมาให้พ่อกับแม่หมดแล้ว”
“ ไม่เป็ไร เราจะออกให้เอง”
“ พี่จร ม๊าบอกแล้ว จะจ่ายค่าเรียนค่ากินอยู่ให้ พี่จรไม่ต้องจ่ายแม้แต่บาทเดียว ไม่จำเป็ต้องไปเอาของคนอื่น”
“ หมวย” พี่ธงเอ่ยเตือน กิ๊ฟมองหน้าหมวยอย่างจริงจัง
“ น้องคะ พี่ขอคุยกับจรเป็ส่วนตัวด้วยค่ะ”
“ ไปข้างนอกกันเถอะ น้องหมวย” พี่ธงจับมือน้องหมวยให้รีบออกจากห้องไปไม่อยากให้มีทั้งสองต้องทะเลาะกันอีก
“ แม่ยกของจรนี่ มีลูกสาวหน้าตา หน้ารักไม่เบาเลย เมื่อคืน ที่เกิดเื่ ก็เพราะน้องคนนี้นี่ใช่ไหม?”
“ แม่ยกที่ไหน เราไม่เคยเอาเงินของพวกเขามาใช้เลย หากเอามาจริงๆ ทำไมต้องไปทำงานพิเศษแบบนั้นด้วยเล่า”
ขจรเอ่ยอย่างใจเย็น แต่ก็เริ่มหนักใจกับความคิดของผู้หญิงเหมือนกัน
“ ขอโทษที่เข้าใจผิด พ่อให้มาบอกว่า ตอนนี้ พวกพ่อค้ายามันเสียผลประโยชน์แบบนี้ เกรงว่า พวกมันจะหาเื่กับจรอีก ให้ระวังตัวด้วย หากหลบไปอยู่ที่อื่นได้ ก็ให้หลบไปก่อน เราถึงอยากให้จร ไปพักอยู่ที่หอพักก่อนชั่วคราว”
“ อย่าห่วงเลย เราเอาตัวรอดได้น่ะ” ขจรจับมือกิ๊ฟอย่างแ่เบา
“ ทีหลังอย่าทำตัวให้ เราเป็ห่วงอีกนะ เมื่อเช้าเรารู้ข่าว ก็จะมาแต่เช้า แต่ถูกพ่อบังคับให้ไปเรียนก่อน จึงมาเอาป่านนี้”
“ ขอบใจนะ ต่อไปจะไม่ทำตัวให้กิ๊ฟต้องเป็ห่วงอีก”
ทั้งสองจับมือกัน พร้อมส่งสายตาเชื่อมใจกันอย่างแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น
บ่อนเฮียเก้า
“ เซ่งคุน กูให้น้องมึงเอายาไอซ์ไปส่งให้ลูกค้า แต่มันไปทำเหี้ยอะไรที่ตลาดโต้รุ่งวะ”
“ มันแค่เจอหญิงที่ชอบ ก็เลยลงไปทักทายนะครับ”
“ ทักทายพ่อมึงซิ มันจะฉุดเขากลางตลาดเนี่ยนะ ทั้งที่แม่งมียาไอซ์อยู่ที่ตัวครึ่งกิโล ไอ้สัตว์เอ๋ย แม่งเอาหัวอะไรคิดวะ ทำกูเสียหายเสียหายเกือบล้าน แถมยังโดนลูกค้าด่าอีก มึงไปบอกกับมัน ห้ามพูดถึงที่มาที่ไปเด็ดขาด หากขืนมันปากพล่อย กูจะส่งคนไปเก็บมันในคุกเลย”
“ ไอ้โซ้ยตี๋มันรู้ครับ มันไม่พูดแน่นอน”
“ แล้วแม่งโดนคนของใครรุมอัดมันวะ”
“ ผมว่า น่าจะเป็คนของ เถ้าแก่เส็ง ครับ ได้ข่าวว่าพวกมันมาเตร็ดเตร่แถวตลาดโต้รุ่งที่นั่นด้วย ไอ้โซ้ยตี๋ มันเคยดักตีหัว ลูกชายเถ้าแก่เส็ง พวกมันคงคิดมาล้างแค้น เมื่อคืนไอ้โซ้ยตี๋ประมาทด้วย พวกมันเลยลงมือได้”
“ ไอ้เด็กพวกนั้นที่มีเื่กับ โซ้ยตี๋มันรู้เื่อะไรไหม”
“ ไม่รู้หรอกครับ มันรู้จักแค่ อีหมวยคนเดียว”
“ อย่าประมาท เฝ้าจับตาดูพวกมันสามคนเอาไว้ อย่าเพิ่งลงมือ เดี๋ยวตำรวจจะสงสัย รอให้เื่เงียบก่อน หากพวกมันรู้เื่ของเรา ก็อย่าปล่อยเอาไว้ กูไม่อยากปล่อยให้ใครรู้เื่ของพวกเรา” เฮียเก้าเอ่ยอย่างเหี้ยมเกรียม
“ ครับเฮีย”
ตอนเย็น ขจรก็กลับบ้านโดยที่ไม่ได้ไปที่ ค่ายมวย ครูทิมสั่งมาว่าให้รักษาตัวให้หายก่อน ค่อยเข้าไป
ทำให้เขากลับมาพักผ่อนที่วัด ขจรมองข้อมือที่หัก แล้วก็จับโยกไปมา ก็ไม่มีอาการใดๆ ไม่รู้ว่าคืนนั้นเขาท่องคาถาอะไรไปกันแน่ ตัวเขาเองยังจำไม่ได้เลย ขจรเริ่มทำท่าฤาษีดัดตนต่อ พอทำไปได้หลายท่า ก็ทำให้ลมปราณเขาไหลเวียนดีขึ้น าแที่ถูกตีเข้าที่หัวกับแผลบอกช้ำ ทั่วร่างกาย ก็เริ่มจะหายดีขึ้นแล้ว
แต่เขาก็ไม่ไปที่ค่ายมวย เกรงว่าคนจะสงสัย
พอมืดลง เขาก็ออกไปวิ่งเหมือนที่ทำปกติ แต่ว่า คราวนี้เขาก็เห็นบางอย่างเกิดขึ้น
จู่ๆ ก็มีรถสปอร์ตหรูคันหนึ่ง ถูกรถแวนสีดำ ขับเบียดขวามา ทำให้รถสปอตร์หรูสีดำ พุ่งแฉลบปาดเข้ามาหาร่างของขจร ที่กำลังวิ่งอยู่บนฟุตบาท แต่ด้วยสัญชาตญานของการเอาตัวรอด ขจรได้ะโลอยตัวข้ามรถสปอร์ต ทำให้รถคันงามไปชนกับเสาไฟฟ้าต้นใหญ่ ทำให้รถยุบไปครึ่งคัน เสาไฟฟ้าหักโค่นลงมาทันที แต่ว่ามันยังคงถูกรั้งด้วยสายฟ้าจากอีกสองต้น
ขจรรีบวิ่งเข้าไปที่ด้านคนขับ พบว่าเป็ผู้หญิงวัยรุ่นอายุ 20 ต้นๆ นอนคว่ำหน้ากับถุงลมนิรภัย เขาจึงได้รีบเปิดประตูเข้าไป แต่ไม่อาจเปิดได้ จึงใช้ข้อศอกกระแทกจนกระจกแตกละเอียด แล้ว ทำการเปิดประตูรถ แล้วดึง ถุงลมออกไป
พบว่าเป็สาวสวย ใส่เสื้อยืดรัดรูปสีดำ กระโปรงสั้น เผยให้เห็นท่อนขาที่เรียวยาวสวยเหมือนนางแบบ หน้าอกคว้านลึกเห็นเนินถันที่ขาวนวลน่าหลงไหล แต่ตอนนี้กลับมีมีเืไหลทะลักออกมาจากปาก จึงพยายามรีบดึงร่างของผู้หญิงคนนี้ออกมา แต่ทว่า ข้อเท้าของเธอไปติดกับ คันเร่งที่ถูกกระแทก ลงมากดทับเท้าของเธอเอาไว้ ขจรรีบใช้มือลูบคลำบริเวณนั้นเพื่อหาวิธีเอาเท้าออกมาแต่ก็ทำไม่ได้
จึงบอกหญิงสาวว่า
“ ผมคงต้องหักข้อเท้าของคุณ เพื่อจะได้พาตัวของคุณให้ออกไปจากรถนี่ก่อน ผมได้กลิ่นน้ำมันรถ กลัวว่ามันอาจะถูกประกายไฟ แล้วจะะเิออกมา”
หญิงสาวหลับตา แต่ยังมีสติ พยักหน้า ขจรจึงมุดหน้าเข้าไปใกล้ชิดกับหว่างขาของเธอ โดยที่ไม่ได้คิดอะไร แต่ทว่าหญิงสาวกลับ กลั้นหายใจอย่างหนักหน่วง แล้ว ขจรก็หักข้อเท้าของเธอดังเป๊าะ !
โอ้ย !!
ขจรไม่สนใจเสียงร้อง รีบอุ้มเธอลงมาจากรถ แล้วน้ำมันที่รั่วก็ไหลไปโดนกับเปลวไฟ เกิดะเิเสียงดังลั่น
หญิงสาว เริ่มมีเืไหลทะลักออกมาทางปากและจมูก เป็จำนวนงมาก
ขจรรีบ ใช้มือล้วงเข้าไปในอกเสื้อ ลูกคลำเพื่อหารอยแผล หรือ รอยแตกหัก บริเวณหน้าอกของเธอ หญิงสาวที่หายใจไม่ค่อยออก พอเห็นว่า ชายคนที่ช่วยชีวิตเธอ ใช้มือลูบคลำหน้าอกของเธอ ทั้งสองข้างอย่างหน้าตาเฉย ก็จะใช้มือยกทุบตีเพื่อขัดขืน แต่ก็ไม่มีแรงจะทำ เืที่ไหลอออกมาก็เริ่มจับตัวเป็ก้อนไม่อาจพูดอะไรออกมาได้ จึงได้แต่น้ำตาไหล โทษโชคชะตาชีวิต
“ ไม่น่าแลย อุตส่าห์หวงเนื้อหวงตัว มาหลายสิบปี มาถูกไอ้บ้าโรคจิต ลูบคลำอย่างหน้าตาเฉย โธ่..ชีวิตกู ”
ขจรก็ลูบคลำ หน้าอกของหญิงสาวทั้งสองข้างแล้วยังไม่พอ ยังใช้มือลูบไปที่แผ่นหลังต่ออีก แล้วก็พูดออกมาว่า
“ เจอแล้ว”
เวลานี้คนมากมายเข้ามา มุงดูกันเต็มไปหมด ขจรเลยะโบอกไปว่า
“ ผมเป็หมอนะ ทุกคน อย่ามามุงใกล้ๆ ถอยห่างออกไปหน่อย แล้วช่วยเรียกรถพยาบาลด่วน”
หญิงสาวที่นอนอยู่พยายามอ้าปาก บอกว่า
“มันไม่ใช่หมอ มันเป็คนโลกจิต ลามก อย่าไปเชื่อมัน ช่วยฉันด้วย” แต่ว่า ไม่มีเสียงพูดออกมาเลยสักนิด
“ใครมีมีด กับหลอดกาแฟบ้าง” ขจระโถามออกไป
“ ผมมี” คนขายผลไม้ ยกมีดที่ใช้หันมาให้ ขจรดู แล้ว รถเข็นขายกาแฟ ก็นำหลอดมาให้ขจรอีกเป็กำ
ขจรรีบนำ มีดมาล้างให้สะอาดเท่าที่จะทำได้ หญิงสาวมองตาค้างนึกในใจ
“ ไอ้บ้านี่ มึงจะทำอะไรกับกูอีกเนี่ย?”
ขจรใช้มีดกรีดที่บริเวณชายโครง เพื่อเปิดแผลให้แล้วใช้มีดเจาะเข้าไป แล้วใช้หลอด กาแฟจิ้มเข้าไปในรูนั้น ซึ่งอยู่ใกล้กับบริเวณปอดมากที่สุด
หญิงสาวที่โดนมีดกรีดเป็แผล ถึงกับสะดุ้ง แล้วก็ ร้องครางออกมาอย่างเ็ป
“ไอ้บ้า มึงจะแทงกูทำไมอีก ปล่อยกูตายไปเถอะ”
เืที่ทะลักออกปากออกจมูกไม่หยุด เริ่มที่จะมีอาการลดลง เืที่อยู่ในปอดไหลออกมา ทางหลอดกาแฟ แต่แล้ว ลมหายใจของหญิงสาวกับขาดห้วงไป
ทำให้ ขจรต้องใช้ปากเริ่มทำ CPR ผายปอด เพิ่มออกซิเจนเข้าไปในร่างของเธออย่างเร่งด่วน
ปากของ ขจรประทับเข้าที่ปากของหญิงสาว ที่ตอนนี้สติดับวูบไปแล้ว พอขจรเป่าลมเข้าไป พร้อมกับจับหน้าอกแล้วก็กดไปตามจังหวะ ทำให้หญิงสาวเริ่มรู้สึกตัว พอเห็นว่า ขจรเริ่มจูปปากของเธอ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าแถมยังขยำหน้าอกของเธอ ต่อหน้าผู้คน ก็ได้แต่ร่ำร้องคร่ำครวญในใจ พูดออกมาไม่ได้
“ พอแล้ว ไอ้บ้า กูหายใจเองได้แล้วเว้ย ไม่ต้องช่วยกูแล้ว แม่งเอ้ย นมกูเพิ่งไปทำมา มันจะแตกอยู่แล้ว โอ้...มีคนถ่ายคลิปอีก หมดกัน...ชีวิตกู ต่อไปสาวสวยเน็ตไอดอล ดาวมหาลัยอย่างกู จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน.. ”
ทันใดนั้นเอง หน่วยกู้ชีพ รถพยาบาลก็มาถึง ปากของขจรกับหญิงสาวก็เริ่มบวมแดงขึ้นมาบ้างแล้ว
“ คนเจ็บ ถูกกระแทกอย่างแรง ทำให้กระดูกซี่โครงหักไปสองซี่ แล้วทิ่มเข้าไปในปอด เืไหลท่วมปอดเต็มไปหมด ผมใช้หลอดกาแฟ เป็ท่อเดนดูดเืออกมาบ้างแล้ว เวลานี้คนไข้เริ่มหายใจเองได้แล้ว แต่ใช้เครื่องช่วยหายใจให้เธออีก ผมจะช่วยต่อกระดูกที่แขน และข้อเท้าของเธอก่อน”
หน่วยกู้ชีพ เห็นท่อกาแฟ แล้วเืที่ไหลออกมาก็อดมองหน้า ขจรไม่ได้ แต่ก็ทำตามที่บอก คือให้เครื่องช่วยหายใจกับคนเจ็บ แล้วก็มอง ขจร จับข้อเท้าของคนเจ็บที่ผิดรูป จับเข้าที่อย่างรวดเร็ว คนเจ็บได้แต่สะดุ้งเล็กน้อย ไม่ร้องออกมาแต่ทำตาโตเท่านั้น
“ มีเฝือกอ่อนกับผ้าพันแผลไหม”
เ้าหน้าที่รีบยื่นให้อย่างรวดเร็ว เห็นขจรพันพันแล้วใช้เฝือกอ่อนคอยลดแรงกระแทกแบบนี้ เ้าหน้าที่ก็อึ้งไป คิดว่า ขจรต้องเป็หมอแน่ๆ แต่ทำไมใบหน้าถึงได้เด็กจัง
จนกระทั่งเขาจับกระดูกแขนและข้อเท้าที่หักให้เข้าที่เสร็จเรียบร้อย ขจรก็บอกว่า
“ เรียบร้อย นอกนั้นเป็าแเล็กน้อย รีบพาคนเจ็บไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดบอกคุณหมอว่า กระดูกซี่โครงด้านขวา หักสองซี่ ทิ่มไปในปอด ให้พวกเขารีบตรวจจุดนี้ก่อนเป็อันดับแรก”
“ ครับคุณหมอ”
“ ผมไม่ใช่หมอหรอกครับ”
ทุกคนได้ยินก็ร้องออกมาอย่างใ โดยเฉพาะหญิงสาวคนเจ็บ ตาโตมองขจรอย่างจะกินเืกินเนื้อ
“ ผมแค่เป็นักศึกษาแพทย์ปี 1 เท่านั้น”
ขจรพูดจบก็ค่อยๆ แหวกฝูงชน แล้วไปวิ่งออกกำลังกายตามปกติ
“ เป็นักศึกษาแพทย์ ยังเก่งขนาดนี้เลยหรือนี่”
เ้าหน้าที่เอ่ยอย่างชื่นชม แล้วพากันยกร่างของ หญิงสาวใส่เปลขึ้นรถพาไปโรงพยาบาล
“ นักศึกษาแพทย์ลามกน่ะซิ” หญิงสาวนึกในใจ แล้วหลับตาลงอย่างอ่อนเพลีย…
1K
