ตำนานจอมกระบี่สะท้านหมื่นภพ

บทที่ 97: การปะทะแห่งเจตจำนง

หลิงเซียวไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกหรือยินดีต่อคำเชิญของเจ้าเมือง เขาเพียงแค่พยักหน้าเบาๆ และก้าวเดินอย่างมั่นคงไปยังที่นั่งว่างที่ถูกจัดเตรียมไว้...ที่นั่งที่อยู่ระหว่างเว่ยหลง และผู้นำตระกูลหวัง

การกระทำที่สงบนิ่งและเป็นธรรมชาติของเขาราวกับว่าที่นั่งนี้เป็นของเขาโดยชอบธรรมอยู่แล้ว ยิ่งทำให้บรรยากาศในห้องตึงเครียดขึ้นไปอีก!

หวังเล่ยและหลี่ซิงเยว่ที่ยืนอยู่เบื้องหลังผู้นำตระกูล ต่างกำหมัดแน่นด้วยความรู้สึกอัปยศ พวกเขาคืออัจฉริยะที่ถูกคาดหวัง แต่บัดนี้กลับทำได้เพียงยืนมอง "อสูรผมเงิน" ผู้นี้...ก้าวขึ้นมานั่งในระดับเดียวกับบิดามารดาของตน!

ในขณะที่หลิงเซียวกำลังจะนั่งลงนั่นเอง...

ตูม! ตูม!

แรงกดดันอันมหาศาล สองสาย...สายหนึ่งร้อนแรงดุจเพลิง...อีกสายหนึ่งเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง...ก็ระเบิดออกมาจากร่างของผู้นำตระกูลหวังและผู้นำตระกูลหลี่พร้อมกัน!

มันคือแรงกดดันของยอดฝีมือขอบเขตแก่นทองคำ!

พวกเขาไม่ได้โจมตีโดยตรง...แต่กลับใช้แรงกดดันทางพลังลมปราณทั้งหมดกดทับลงมายังร่างของหลิงเซียว! นี่คือการ "ทดสอบ"! คือการ "ข่มขวัญ" ต้อนรับน้องใหม่!

หากหลิงเซียวเป็นเพียงยอดฝีมือขอบเขตแก่นทองคำขั้นต้นที่เพิ่งทะลวงขอบเขตมาอย่างทุลักทุเล...เพียงแค่แรงกดดันนี้ก็จะทำให้เขากระอักเลือดและได้รับบาดเจ็บภายใน! มันคือการแสดงพลังเพื่อบอกให้เขารู้ว่า...ที่นี่ใครคือผู้คุมกฎ!

เจ้าเมืองและเว่ยหลงยังคงนั่งนิ่ง...พวกเขาไม่ได้ห้ามปราม แต่กลับมองดูเหตุการณ์อย่างสนใจ นี่คือบททดสอบที่หลิงเซียวต้องผ่านไปให้ได้ด้วยตนเอง

ทว่า...

หลิงเซียวยังคงไม่แม้แต่จะขมวดคิ้ว

เขานั่งลงบนเก้าอี้อย่างแผ่วเบา...ราวกับว่าแรงกดดันมหาศาลที่สามารถบดขยี้ภูเขาเล็กๆ ได้นั้น...เป็นเพียงสายลมในฤดูใบไม้ผลิ

"แค่นี้รึ?" เขาคิดในใจ

จากนั้น...เขาก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น...และสบตากับผู้นำตระกูลทั้งสองโดยตรง

ในวินาทีนั้นเอง...หลิงเซียวได้ปลดปล่อยพลังที่เขาเพิ่งฝึกฝนมาตลอดสามวัน!

เขาไม่ได้ปลดปล่อยพลังลมปราณ...ไม่ได้ปลดปล่อยแก่นทองคำรูปกระบี่...

เขาปลดปล่อยเพียง "เจตจำนง" เท่านั้น!

[เพลงกระบี่จักรพรรดิไร้ใจ...ผสาน...เจตจำนงกระบี่สังหาร!]

วูมมมมม!

มันไม่ใช่การปะทะกันของพลังงาน...แต่มันคือการโจมตีทางจิตวิญญาณโดยตรง!

ในห้วงความคิดของผู้นำตระกูลหวังและผู้นำตระกูลหลี่...ภาพที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดก็ปรากฏขึ้น! พวกเขาไม่ได้เห็นเด็กหนุ่มผมเงินอีกต่อไป...แต่กลับเห็น "จักรพรรดิ" ในชุดเกราะสีดำทมิฬนั่งอยู่บนบัลลังก์ที่สร้างจากกระดูกนับล้าน! และในมือของจักรพรรดิองค์นั้น...คือกระบี่เล่มหนึ่งที่กำลังชี้มายังจิตวิญญาณของพวกเขา!

มันคือเจตจำนงแห่งการสังหาร...เจตจำนงแห่งความตาย...เจตจำนงที่ไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกใดๆ!

"อึก!"

"อ๊า!"

ผู้นำตระกูลหวังและผู้นำตระกูลหลี่พลันหน้าซีดเผือดในทันที! ร่างของพวกเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง! แรงกดดันพลังลมปราณที่พวกเขาปลดปล่อยออกมาก่อนหน้านี้สลายไปในพริบตา!

ทั้งสองคนถึงกับผงะถอยหลัง! เก้าอี้ของพวกเขาล้มลงเสียงดังโครมคราม!

เว่ยหลงที่นั่งอยู่ข้างๆ ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง!

มีเพียงเจ้าเมืองเท่านั้นที่ยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม...แต่ในดวงตาของเขากลับเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงอย่างสุดขีด!

"เจตจำนง! การโจมตีด้วยเจตจำนงโดยตรง!" เขาร้องลั่นในใจ "นี่มัน...นี่มันคือทักษะของยอดฝีมือขอบเขตวิญญาณแรกเริ่ม (หยวนอิง) ไม่ใช่รึ!?"

หลิงเซียวหันกลับมามองตรงไปเบื้องหน้า เขารินชาให้ตัวเองหนึ่งจอกอย่างใจเย็น...ราวกับว่าเหตุการณ์เมื่อครู่ไม่เกี่ยวข้องกับเขาแม้แต่น้อย

"ไม่ทราบว่า...การประชุม...จะเริ่มได้หรือยัง?" เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

บรรยากาศในห้อง...ได้เปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิงแล้ว