สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

    ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบหก Alchemist’s Box

    ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบหก Alchemist’s Box

    Alchemist’s Box กล่องเล่นแร่แปรธาตุ

    ที่ผมได้มาจากดันเจี้ยนของฮิมเลอร์กับเบียทริซนั้น

    ไม่ใช่แค่กล่องของการเล่นแร่แปรธาตุธรรมดา

    แต่คือของระดับตำนานที่ไม่มีวางขายตามท้องตลาด

    อาจจะเรียกว่าแบบเดียวกับดาบแห่งสวรรค์ที่ได้มาจากการปราบลูซิเฟอร์ที่อยู่มุมสุดของแผนที่นั่นล่ะ

    คนสร้างเกมส์คงคิดว่าหากเข้ามาในดันเจี้ยนของลิชเสียน้ำยาและอุปกรณ์ไปจำนวนมากแล้ว

    การให้กล่องเล่นแร่แปรธาตุที่ให้เงินตอบแทนคงไม่ได้มีผลอะไรมากนัก

    เพราะเหตุการณ์เนื้อเรื่องในช่วงหลังๆนั้นต้องการความเก่งกาจที่การมีเงินเพียงอย่างเดียวอาจจะไม่เพียงพอ

    แต่คนที่ได้กล่องเล่นแร่แปรธาตุนี้มาเรียกว่าต่อไปนี้จะสามารถเสกเงินได้แบบไม่จำกัดออกมาได้เลยก็ตาม

    แต่หากการคำนวณของผมมันมีข้อจำกัดในด้านเวลาที่เราจะใช้มันกับกล่องนี้

    แม้ทางทฤษฎีอาจจะสามารถสร้างกำไรได้ “ไม่จำกัด”แต่ภาคปฏิบัติข้อจำกัดของเราคือ “เวลา” และ “ความตั้งใจ”ที่จะใช้ไปกับกล่องเล่นแร่แปรธาตุนั่นเอง

    หากเป็นมาเรียที่ผมกำลังลวนลามอยู่ในชุดนุ่งน้อยห่มน้อยอยู่ในตอนนี้นั้น

    “อ๊าย นายท่านคะ นายท่าน”

    ผมสีทองของมาเรียสะบัดไปมาตามการเคลื่อนไหวของมือของผม

    เธอคงบอกว่า

    “เรามีเงินกันแค่นี้ก็พอแล้วนี่คะ”

    เป็นแน่แท้

    ผู้หญิงแบบนางเอกติดนิสัยมักจะชอบของที่เราให้มากกว่ามูลค่าของไอเท็มนั้นๆ

    ต่างกับชาวสวนแม่ลูกสามอย่างสิ้นเชิง

    ที่ตอนนี้ด้วยสาเหตุบางประการมาเรียยังชอบชุดชั้นในปลอกคอ โซ่ล่ามและกรงทองที่ผมให้กับเธอมากจนผมต้องสั่งทำกรงใหม่เพื่อมาใช้กับคนอื่นๆ

    ผมลวนลามมาเรียไปด้วยพร้อมกับคิดเรื่องอื่นๆไปด้วย

    ว่าหากตามการคำนวณของผมผมสามารถใช้หารายได้ได้ประมาณ 200,000 G ต่อวันหากผมขยันใช้กล่องเล่นแร่แปรธาตุนี้

    ตามเนื้อเรื่องอธิบายว่าเพราะกล่องนี้ฮิมเลอร์จึงสามารถสร้างดันเจี้ยนที่ร้ายกาจได้ขนาดนั้นนั่นเอง

    เป็นการแถว่าทำไมถึงมีอุปกรณ์วัตถุดิบต่างๆในการสร้างดันเจี้ยนขนาดใหญ่ได้ทั้งที่ลิชนั้นคงไม่สามารถสั่งซื้อวัตถุดิบได้ตามร้านขายสินค้า

    ว่าน้ำมัน เชิงเทียนภาพเขียนพวกนั้นมันมีที่มาที่ไปอย่างไรนั่นเอง

    โดยแถว่ามาจากการผลิตจากกล่องเล่นแร่แปรธาตุนี้

    และชั้นใต้ดินลงไปกว่านั้นก็ยังมีดันเจี้ยนที่มีบอสลับอีกตัวหนึ่ง..ซึ่งผมคิดว่าผมน่าจะพอจัดการได้ตอนนี้แล้วแต่เลือกที่จะกลับมาสร้างความแข็งแกร่งให้ตนเองอีกขั้นก่อน..ทำไมต้องเสี่ยงด้วยล่ะหากเรามีคนอื่นให้ไปเสี่ยงแทนเรา?

    ด้วยกล่องเล่นแร่แปรธาตุนี้

    นอกจากเรื่องเงินแล้วที่หาเงินได้ประมาณสองแสนต่อวันหากเราทุ่มเทเวลาทั้งวันไปกับการใช้กล่องเล่นแร่แปรธาตุนี้

    อุปกรณ์เวทย์นี้ก็สามารถผลิตวัตถุดิบจำนวนมากให้กับผมได้ตราบใดที่ยังมีของที่ให้เล่นแร่แปรธาตุได้

    ต่างจากอุปกรณ์กล่องเล่นแร่แปรธาตุอื่นๆที่อาจจะมีขีดจำกัดในการใช้ต่อวันหรือข้อจำกัดในด้านวัตถุดิบ

    กล่องนี้สามารถแปรรูปได้แทบจะในทันทีขอเพียงมีวัตถุดิบและเวทย์เพียงพอ

    และยังสามารถทำให้เราสามารถบรรลุสายวิชาเล่นแร่แปรธาตุระดับสูงได้ด้วย

    ผมมองว่าคือการแถจากคนผลิตเกมส์ว่าทำไมลิชฮิมเลอร์ถึงได้อึดกว่าพวกเนโครแมนเชอร์คนอื่นๆและลูกเล่นเยอะขนาดนั้น

    ในเกมส์การได้กล่องเล่นแร่แปรธาตุมานี้ก็เรียกว่าไม่ต่างอะไรกับได้ดาบแห่งสวรรค์มาสักเท่าไร

    เพราะทางเทคนิคต่อให้เราไม่ปราบดันเจี้ยนที่เป็นเควสต์ย่อยก็ไม่มีผลอะไรต่อเนื้อเรื่องหลักนอกจากมีอุปกรณ์ไอเท็มหรือเลเวลไม่มากพอที่จะปราบเควสต์หลัก

    และการได้ชื่อเสียงเพิ่มขึ้นจากสมาคมต่างๆเท่านั้น

    ซึ่งการกำจัดลิชนี้จะทำให้เราได้ชื่อเสียงจากทางโบสถ์มากขึ้นนั่นเอง

    สามารถทำให้ค้าขายหรือรับสมัครยูนิทของทางโบสถ์ได้

    แต่ผมคือดยุกที่เรียกกองทหารของโบสถ์มาได้ด้วยความรวดเร็วยิ่งกว่านับหนึ่งสองสามอยู่แล้ว

    เลยไม่ค่อยมีประโยชน์กับผมเท่ากับก๊วนของมาเรียในเกมส์

    ที่ด้วยเหตุผลบางประการ

    บรรดาเจ้าชาย ลูกหลานของจอมเวทย์ ลูกท่านนายกรัฐมนตรีลูกบารอน ฯลฯ

    พวกนั้นยังไม่ได้มีอำนาจในการควบคุมกองทัพหรือทรัพยากรของตระกูลตนเองเท่ากับผมที่จะสั่งให้คนในแคว้นซ้ายหันขวาหันได้ทัน

    ที่ลูกสาวดยุกหรือขุนนางต้องอ้างว่าตกอับเพราะรู้ถึงความจริงข้อนี้นั่นล่ะ

    ว่าหากมีอำนาจอยู่ในมือ เนื้อเรื่องบางอย่างจะไม่สามารถดำเนินไปได้

    สำหรับผมแล้วที่มีอำนาจมากอยู่แล้วนั้น

    ก็สามารถมีอำนาจมากขึ้นได้ไปอีกด้วยอุปกรณ์

    ไม่ต้องเจอกับมุก

    “ปล่อยทองคำหรือสินค้ามาไปในตลาดจะทำให้ราคาตลาดตกลงผู้คนวุ่นวาย”

    คนที่คิดเช่นนี้ท่าทางจะไม่เข้าใจเรื่องทุนนิยมที่หิวกระหายทรัพยากรมากมายแค่ไหน

    หรือไม่เข้าใจคาถาต่างๆที่มีคาถาที่ต้องใช้เงินที่กำจัดเงินจำนวนหนึ่งออกไปจากระบบเงินตราของโลกนี้เรื่อยๆอยู่แล้ว

    แต่ผมจะไม่ทำเรื่องที่ผิดสังเกตจากการกระทำของดยุกหมูอ้วน

    ผมก็อาจจะแค่เอาเงินมากกว่าสองแสนอัพเกรดอาวุธอีกครั้งได้อย่างไม่จำกัดหรือจะเรียกว่ามีข้อจำกัดด้านเวลาเท่านั้น

    Bribe ติดสินบน

    ในขณะที่พี่กล้ามแห่ผมไปรอบเมืองบนบัลลังก์ทองคำฉลองที่ผมผ่านเข้าสู่แรงก์บีได้

    ผมก็โปรยเงินให้กับประชาชนที่มาร่วมงานเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจของเมืองและเพิ่มค่าความรักจากประชาชน

    นี่น่าจะเป็นสาเหตุที่ประชาชนรักดยุกหมูอ้วนมาก

    แม้กระทั่งมาเรียที่ค่าเสน่ห์สูงปานปรมาจารย์เตียวก๊ก

    ยังเกลี้ยกล่อมประชาชนลำบากหลังจากที่ปราบดยุกอูลริกได้แล้วในเกมส์

    “ท่านดยุกจงเจริญ”

    “ท่านดยุกจตงเจริญ”

    “ท่านดยุกคือนักผจญภัยที่แข็งแกร่งที่สุด”

    “ก็บอกว่าอย่าพูดความจริงข้าเขิน”

    ข้อดีของการเป็นดยุกหมูอ้วนคือ

    ไม่ว่าเราจะทำพฤติกรรมแบบไหน

    ประชาชนก็ไม่รู้สึกถึงความผิดปรกติแต่ประการใด

    คล้ายกับเรื่องสามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน ที่คุณอ่าน