วันนี้เป็นวันสำคัญยิ่ง
ตั้งแต่เช้าตรู่เหล่าสัตว์กลายพันธุ์ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายอันทรงพลังต่างพากันเดินออกจากหุบเขา
แม้แต่จระเข้จักรพรรดิที่อยู่ไกลออกไป ณใจกลางขุนเขาแห่งหมอก ก็ยังค่อยๆ เคลื่อนกายมา สายตาจับจ้องเขม็ง
เมื่อมองตามสายตาของพวกมันไปจะพบวัวทมิฬร่างยักษ์ตัวหนึ่งที่มีเขาเสี้ยวจันทร์คู่มหึมาผิวหนังดำขลับเป็นมันวาวดุจผ้าไหม กำลังยืนนิ่งสงบอยู่ที่ทางเข้าหุบเขา
“ท่าน... เทพ... ต้นไม้...”
ปีศาจกระทิงพึมพำสายตาจับจ้องไปยังต้นไม้เทพเทียมฟ้าที่ซ่อนเร้นอยู่ในม่านหมอกหนาทึบ
ในแววตาฉายชัดถึงความซับซ้อนอย่างลึกซึ้ง
ทั้งความอาลัย และความผูกพัน...
“ท่านเทพต้นไม้เช่นนั้นข้าขอไปหาพี่ใหญ่ก่อนนะขอรับ”
สิ้นคำ ปีศาจกระทิงก็หันหลังกลับออกเดินจากไปอย่างมุ่งมั่น
ทว่าในขณะนั้นเอง
“ฟึ่บ...”
ได้ยินเพียงเสียงแหวกอากาศน้ำบำรุงชีวิตสีเขียวใสหลายหยดพุ่งออกมาจากส่วนลึกของม่านหมอก
“กลับมาอย่างปลอดภัยนะ”
“ท่าน... เทพ... ต้นไม้...”
ปีศาจกระทิงกัดฟันแน่นเมื่อมองดูน้ำบำรุงชีวิตสีเขียวใสที่ลอยมา ดวงตาของมันก็ฉายแววซาบซึ้งใจ
น้ำบำรุงชีวิตของเทพต้นไม้คือสมบัติล้ำค่าที่แท้จริง
การมอบให้หลายหยดในคราวเดียวเช่นนี้สำหรับเทพต้นไม้แล้วถือเป็นการเสียสละที่ไม่น้อยเลย
สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าเทพต้นไม้เมตตาต่อมันมากเพียงใด
ไม่มีคำพูดอื่นใดหรือจะบอกว่าไม่จำเป็นต้องมีคำพูดใดๆ อีก
ความมุ่งมั่นเยี่ยงมนุษย์ที่ปรากฏบนใบหน้าของปีศาจกระทิงได้พิสูจน์ทุกสิ่งแล้ว
ชั่วครู่มันอ้าปากสูดลมหายใจเพื่อเก็บน้ำบำรุงชีวิตไว้ในร่างกาย
ปีศาจกระทิงเร่งเร้าพลังวิญญาณเสียงระเบิดดังสนั่น ร่างแปรเปลี่ยนเป็นกระแสธารสีดำ ทะยานพุ่งตรงสู่เส้นขอบฟ้า
.....
“เจ้าห้า เจ้าว่าพี่รองไปหาพี่ใหญ่คราวนี้จะราบรื่นไหม?”
เสือขาวส่งเสียงคำรามต่ำเอ่ยถามมดทองคำที่นั่งอยู่บนหัวของมัน
“ปั้ก!”
หมัดหนักๆ กระแทกลงกลางหัวเสือขาว
“หงิง...”
ความเจ็บปวดรุนแรงแล่นพล่านจนเสือขาวอดไม่ได้ที่จะร้องครางออกมา
ทว่าก่อนที่มันจะทันได้โวยวายเสียงเย็นชาเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหู
“ปากอัปมงคลพี่รองน่ะไว้ใจได้มากกว่าพี่สามเยอะ”
สิ้นคำ มดทองคำก็กระโดดลงจากหัวเสือขาวมุ่งหน้าไปยังสาวน้อยที่มีเถาวัลย์สีเลือดพันรอบกายดูราวกับมนุษย์สีเลือดที่อยู่ไม่ไกล
จิงจี๋สัตว์เดินดินลำดับที่หกภายใต้บัญชาของอวี๋จื่ออวี๋...
และยังเป็น ‘สัตว์เดินดิน’เพียงตนเดียวภายใต้บัญชาของอวี๋จื่ออวี๋ที่ใช้ร่างมนุษย์เดินเหินในโลกใบนี้
ส่วนงูขาวที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ผืนดินลึกนั้นยังอยู่ในช่วงเยาว์วัยพลังยังไม่เพียงพอจะรับตำแหน่ง...
และที่น่ากล่าวถึงคือความสามารถของจิงจี๋หลังจากศึกระหว่างนางกับมดทองคำเมื่อคืน นางก็ได้รับการยอมรับจากอวี๋จื่ออวี๋แล้ว
แม้แต่ผู้แข็งแกร่งอย่างมดทองคำก็ยังไม่สามารถสยบนางลงได้
ท่าไม้ตายสุดท้าย...‘เถาวัลย์สังหาร’ ถึงกับฟาดมดทองคำกระเด็นไปไกลกว่าร้อยเมตรชนเข้ากับผาชันอย่างแรง ซึ่งอวี๋จื่ออวี๋พอใจกับพลังนี้มาก
หลังจากได้รับความยินยอมจากหญิงสาวเขาจึงมอบนาม ‘จิงจี๋’ ให้แก่นาง
นับจากนี้จงลืมเลือนอดีต และเริ่มต้นใหม่
ส่วนจิงจี๋จะแกล้งยอมจำนนหรือไม่นั้น?
“หึหึ...”
อวี๋จื่ออวี๋หัวเราะเยาะเขามีความมั่นใจอยู่บ้าง
สิ่งมีชีวิตต่างเผ่าพันธุ์และยังเป็นสิ่งมีชีวิตต่างเผ่าพันธุ์ที่มีอดีตเป็นมนุษย์สถานการณ์ของนางช่างคล้ายคลึงกับอวี๋จื่ออวี๋ยิ่งนัก
ตราบใดที่นางไม่ได้โง่เขลานางย่อมเข้าใจว่าตนเองไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว
มนุษย์ไม่มีที่ให้นางยืนอีกต่อไปและในหมู่สัตว์ป่ากลายพันธุ์ นางจะเป็นผู้โดดเดี่ยวตลอดกาล
มีเพียงอวี๋จื่ออวี๋เท่านั้นที่ปกป้องนางได้และมีเพียงอวี๋จื่ออวี๋เท่านั้นที่จะทำให้นางรู้สึกถึงความใกล้ชิด
เพราะเดิมทีพวกเขาก็คือพวกเดียวกันดังนั้นอวี๋จื่ออวี๋จึงมั่นใจมากว่าจิงจี๋จะไม่ทรยศเขา
แน่นอนว่า ความเชื่อใจก็ส่วนความเชื่อใจ
การทดสอบที่จำเป็นย่อมขาดไม่ได้
และตอนนี้มดทองคำจะนำทางจิงจี๋ออกไปเผชิญโลกภายนอกจริงๆ!
....
หมอกหนานัก
ม่านหมอกที่ปกคลุมขุนเขาแห่งหมอกมานานแสนนานยังคงเป็นปริศนา
จนถึงทุกวันนี้ ยังไม่มีใครสามารถหาคำตอบได้
ทว่าท่ามกลางขุนเขาที่เต็มไปด้วยหมอกนี้แขกผู้มาเยือน ‘จากแดนไกล’ กลุ่มหนึ่งกลับมีสีหน้าเคร่งเครียด
คนกลุ่มนี้มีเจ็ดคน มีทั้งชายหญิงทั้งคนชราและคนหนุ่ม
พวกเขาคือทหารรับจ้างอาชีพใหม่ที่ถือกำเนิดขึ้นในสหพันธรัฐหลังยุคฟื้นคืนพลังวิญญาณ
ล่องลอยอยู่ระหว่างความมืดและความสว่างรับเงินผู้อื่นเพื่อขจัดภัยพิบัติ
ตราบใดที่ค่าตอบแทนสูงพอพวกเขาถึงขั้นยอมขายชีวิตได้
อาชีพนี้เคยมีอยู่ในยุคโบราณ
เพียงแต่ในตอนนั้นลึกลับมากและมักจะอยู่ในระดับสากลมากกว่า
ในประเทศที่มีการควบคุมเข้มงวดอย่างสหพันธรัฐนั้นหาได้ยากยิ่งทว่านับตั้งแต่พลังวิญญาณฟื้นคืน มนุษย์จำนวนมากเริ่มวิวัฒนาการ
พลังอันมหาศาล... พรสวรรค์ที่พิสดาร...
สิ่งเหล่านี้ทำให้หลายคนไม่อาจทนอยู่อย่างเงียบเหงาได้อีกต่อไปดังนั้น ทหารรับจ้างจึงเริ่มผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด
อาศัยพลังและพรสวรรค์ของตนทำงานให้ผู้อื่นเพื่อแลกกับค่าตอบแทนมหาศาล นี่เป็นอาชีพในอุดมคติและเหมาะสมที่สุดสำหรับผู้มีพลังเหนือธรรมชาติ
ด้วยเหตุนี้พลเรือนผู้มีพลังเหนือธรรมชาติจำนวนมากจึงกระโจนเข้าสู่อาชีพนี้
และสำหรับอาชีพเช่นนี้ทางการของสหพันธรัฐก็ได้ตัดสินใจเพิกเฉยหลังจากพิจารณาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
หรือจะเรียกว่าเป็นการยอมรับโดยปริยายก็ได้
การอุดกั้นมิสู้การระบายแทนที่จะบังคับให้ผู้มีพลังเหนือธรรมชาติทุกคนทำงานให้รัฐ
มิสู้ปล่อยให้คนหรือขุมกำลังบางส่วนพัฒนาไปเองแบบนี้จะดีกว่า
เมื่อยามสหพันธรัฐต้องการคนเหล่านี้ก็จะกลายเป็นกำลังรบที่ไม่ด้อยไปกว่ากัน
และตอนนี้ทั้งเจ็ดคนคือกลุ่มทหารรับจ้างที่มารวมตัวกันชั่วคราว
ภารกิจที่พวกเขาได้รับคือการมุ่งหน้าสู่ขุนเขาแห่งหมอกเพื่อสืบหา‘ร่องรอยของจระเข้ยักษ์ดึกดำบรรพ์’
นี่เป็นภารกิจที่ลับสุดยอดจนถึงตอนนี้ทั้งเจ็ดคนรู้เพียงว่าผู้ว่าจ้างมีภูมิหลังยิ่งใหญ่มากส่วนข้อมูลอื่นนั้นไม่รู้อะไรเลย
อย่างไรก็ตามค่าตอบแทนในครั้งนี้สูงลิ่วถึงยี่สิบล้าน
ภายใต้อำนาจล่อใจของเงินตราทั้งเจ็ดคนจึงตั้งทีมและมุ่งหน้าสู่ขุนเขาแห่งหมอกอย่างไม่ลังเลเพื่อสืบหาร่องรอยของจระเข้ยักษ์ดึกดำบรรพ์
“ผมสงสัยจังใครกันที่อยากหาร่องรอยของจระเข้ยักษ์ดึกดำบรรพ์เจ้าตัวพรรค์นั้นใช่สิ่งที่ควรไปตอแยเสียที่ไหน”
ชายคนหนึ่งที่ดูท่าทางใจร้อนพลันเอ่ยขึ้น
“ใครจะไปเข้าใจล่ะนั่นมันเรื่องที่เราควรไปสงสัยเหรอ?”
ชายวัยกลางคนอีกคนหนึ่งส่ายหน้าพลางถอนหายใจจากนั้นเหลียวมองผู้พูดแล้วเสริมว่า
“แต่ถ้าลองคิดดูดีๆคุณก็น่าจะรู้ว่านอกจากพวกนั้นแล้ว ใครจะกล้าไปแตะต้องจระเข้ยักษ์ดึกดำบรรพ์อีก”
เมื่อได้ยินคำพูดของชายวัยกลางคนชายร่างกำยำคนนั้นพลันนึกขึ้นได้
“จริงด้วย คงมีแค่กองทัพศูนย์วิจัยพันธุกรรม ไม่ก็ศูนย์วิจัยพลังวิญญาณ...”
ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบเสียงแหลมเล็กเสียงหนึ่งก็ดังแทรกขึ้น
“พวกคุณคิดดูเป็นไปได้ไหมว่าหลังจากที่เรายืนยันพิกัดของจระเข้ยักษ์ดึกดำบรรพ์ได้แล้วขีปนาวุธพิสัยไกลจะพุ่งลงมาตูมเดียว แล้วจระเข้ยักษ์ดึกดำบรรพ์ก็จบเห่”
“เอ่อ...”
ความเงียบปกคลุมอยู่ครู่หนึ่งทุกคนต่างนิ่งเงียบไป
นั่นน่าจะเป็นความเป็นไปได้ที่สุดแล้ว
ทว่าชั่วครู่ ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ชายร่างกำยำคนนั้นพลันชะงักเท้า นิ่งไปแล้วถามว่า
“งั้นทำไมพวกนั้นไม่ส่งคนมาเองล่ะ?”
“คงเคยส่งมาแล้วละมั้ง แต่ตายเรียบ”
หญิงสาวคนหนึ่งตอบอย่างไม่ใส่ใจพลางกอดอกยิ้มหยัน
“อีกอย่างในเมื่อมีพวกเราว่าจ้างได้ด้วยเงินทำไมพวกนั้นจะยอมเสียสละส่งยอดฝีมือที่ฟูมฟักมาเองด้วยล่ะ?”
235K
![มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727670317_62269292.webp)
