ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

มีสถานศึกษาอยู่มากมายหลายแห่งให้กับชาวพลเมือง   แต่มีแค่ 5 แห่งที่เป็นสถานศึกษาไว้สำหรับผู้ใช้พลัง  “มีอีกหลายสิ่งในเมืองอาณานิคมที่เจ้าต้องได้พบเจอ เรียนรู้และออกหาประสบการณ์ด้วยตัวของเจ้าเอง

แต่ด้วยศักยภาพอย่างเจ้า ข้าเชื่อว่าไม่นานเจ้าจะสร้างชื่อให้กับตัวเองได้อย่างแน่นอน  

   ทั้งกลุ่มเดินทางมาถึงบริเวณประตูทางเข้าทางทิศตะวันออก  “จากที่เห็นเป็นซุ้มประตูขนาดใหญ่มากแค่ซุ้มประตูเพียงอย่างเดียวก็มีความกว้างใหญ่กว่า กำแพงกันลมของตนแล้ว  บนกำแพงมีเจ้าหน้าที่อาวุธครบมืออยู่ราว 100คน  บางคนประจำตำแหน่งที่มีกล้องมองจากระยะไกลได้

 ตัวประตูทางเข้าเป็นบานเปิดคู่ขนาดใหญ่ต้องใช้แรงจากกลไกถึงจะเปิด ปิดได้    “มีพลเมืองเข้าออกอยู่ไม่มาก  ส่วนใหญ่เป็นคนจากหน่วยงานในอาณานิคมซึ่งดูจากสัญลักษณ์ชุดฟอร์ม ส่วนใหญ่เป็นคนจากหน่วยสำรวจ

มีกลุ่มเจ้าหน้าที่ติดอาวุธครบมือ คอยเป็นคนตรวจบัตรเข้าออกบริเวณหน้าประตู แยกเป็นสองฝั่งทีทั้งขาเข้า และขาออก

 ชุนหยางเหลือบมองกลุ่มเจ้าหน้าที่หน่วยสำรวจ  “ตั้งแต่เกิดความโกลาหลขึ้นคราวก่อนหน่วยสำรวจก็ออกปฎิบัติหน้าที่กันตลอดเลยช่วงนี้!

เร็ตโต้พยักหน้า     “มันเป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเบื้องบนคงวุ่นวายกันหน้าดู     

 “นาฟคิดตามหรือว่าเป็นเพราะลูกไฟยักษ์ลูกนั้นที่ตกลงมาก่อนกำหนด

    ทางกลุ่มค่อยๆขับรถเคลื่อนพลัง เข้าไปตรงทางเข้าเจ้าหน้าที่พอเห็นรถและตราสัญลักษณ์ที่แขวนอยู่ตรงคอของคนเหล่านี้ ถึงกับสะดุ้งเตรียมยืดตัวตรงขึ้น  “เร็ตโต้บอกนาฟ   “นายเข้าอาณานิคมเป็นครั้งแรกนายต้องเอาบัตรประจำตัวนาย ให้เจ้าหน้าที่ไปทำบันทึกก่อน

  เร็ตโต้หันไปมองเจ้าหน้าที่ “มีพลเมืองใหม่เข้ามาพร้อมพวกฉันเดี๋ยวนายเอาบัตรไปทำบันทึกให้ทีสิ    “ได้ครับท่าน!  เจ้าหน้าที่ตอบอย่างแข็งขัน  จากนั้นเจ้าหน้าที่รีบนำบัตรประจำตัวของนาฟไปทำบันทึกอย่างรวดเร็ว

“นาฟเห็นท่าทีของเจ้าหน้าที่ ที่กลัวเกรงกลุ่มของท่านเร็ตโต้มาก สงสัยองค์กรจันทร์เสี้ยวคงมีอำนาจมากมายนัก

เจ้าหน้าที่รีบเอาบัตรประจำตัวมาคืนให้นาฟ   “เรียบร้อยครับท่าน!

เร็ตโต้ พยักหน้าให้ จากนั้นก็เดินทางเข้าอาณานิคม 

จากกำแพงเข้ามาเป็นลานโล่งกว้าง มีเส้นทางเดินรถ อยู่หลายเส้นทาง

ชุนหยางเร่งขับรถเข้าสู่เมือง

นาฟเริ่มมองเห็นอาณานิคมชั้นนอกจากที่ไกลๆ ทั้งกลุ่มขับรถมาสักระยะหนึ่งก็เข้าสู่อาณานิคมชั้นนอก ทุกคนมองเป็นเรื่องปกติแต่มันเป็นเรื่องที่แปลกใหม่มากสำหรับนาฟ

นาฟมองเห็นอาคารทรงแปลกตาเต็มไปหมด มีทั้งสูงใหญ่หลายชั้นมีทั้งอาคารชั้นเดียวที่อยู่บนพื้นที่ขนาดใหญ่ มีรั้วกั้นขอบเขตไว้

  มีเส้นทางเดินรถอยู่หลายเส้นทางมีรถเคลื่อนพลังรูปร่างแปลกประหลาดอยู่หลายคัน  มีเส้นทางเดินรถชนิดแบบรางที่สร้างอยู่บนที่สูงสำหรับให้รถเคลื่อนพลังรูปร่างแปลกๆวิ่งสวนกันไปมา

นาฟมองรอบๆด้วยความกระตือรือร้น  มองเห็นชีวิตและความเป็นไปของคนในเมืองนี้ที่เต็มไปด้วยพลังความคิดและความสร้างสรรค์   ในทุกมุมของเมืองนี้ เต็มไปด้วยวิทยาการที่ล้ำสมัยและนวัตกรรมที่น่าทึ่งแสงสีสันและความเร้าใจของเมืองนี้มากมายนัก

ไม่มีความเงียบเหงาเหมือนแดนนอกอีกต่อไปมีแต่เสียงการขับเคลื่อนของหมู่มวลชน และเครื่องยนต์กลไก

ไม่เพียงแค่สร้างความประทับใจกับตัวนาฟเอง แต่ยังเป็นที่มาของความรู้สึก ความตื่นตัวและความมุ่งมั่น ที่มองเห็นวิทยาการและนวัตกรรม

”นาฟรู้ตัวของเขาทันทีว่าเขาอยู่ในที่ ที่จะเริ่มต้นพัฒนาตัวเขาเองนับจากนี้

“เดี๋ยวฉันจะไปส่งนายที่หน่วยย่อยขององค์กรเราที่อยู่บริเวณนี้ ส่วนฉันกับชุนหยางจะรีบเดินทางไปอาณานิคมชั้นใน เพื่อเข้าสำนักงานใหญ่“เห็นว่า หลิงจะอยู่เป็นเพื่อนของนายอีกสัก 2 วัน   แต่ก็ดีแล้วแหละหลิงเป็นคนพื้นเพของชาวเมืองฝั่งตะวันออกอยู่แล้ว น่าจะให้ความรู้กับนายได้มากที่สุด

“นาฟหันไปมองหน้าท่านหลิง

“นางพยักหน้าให้นาฟ

ไม่นานชุนหยางขับรถมาส่งบริเวณตึกอาคารขนาด 4 ชั้นมีบริเวณโดยรอบอาคารอยู่พอสมควร

นาฟและหลิงลงจากรถเร็ตโต้ฝากเรื่องราวบางอย่างแก่หลิง ก่อนออกเดินทางต่อ หันไปมองนาฟแล้วพยักหน้าให้ “นาฟโค้งคำนับเป็นการเคารพ

    “หลิงพานาฟเดินเข้าไปในอาคารหน่วยย่อยขององค์กรแต่ตัวอาคารกับป้ายชื่อกับไม่ไช่ชื่อที่บ่งบอกถึง องค์กรจันทร์เสี้ยวแต่อย่างใดเหมือนอาคารที่คนทั่วๆ ไป เข้ามาแลกเปลี่ยนสินค้ากันผู้คนเดินเข้าออกอาคารหลังนี้มีเยอะพอสมควร นาฟมองจนแยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร

“หลิงพานาฟเดินเข้าไปจุดติดต่อแสดงสร้อยจันทร์เสี้ยวออกมา เจ้าหน้าที่ตรงนั้นลุกขึ้นยืนทำความเคารพ และผายมือออกไปด้านข้างจากนั้นเจ้าหน้าที่คนดั่งกล่าว เป็นคนนำทางให้ทั้งสองเดินตามไป

เจ้าหน้าที่พาเข้าไปในห้องกลไกอะไรสักอย่างอยู่ๆ รู้สึกว่าห้องถูกดันขึ้นสู่ที่สูง พอเปิดประตูออกมา ก็อยู่ที่ชั้นที่ 4 แล้ว  “นาฟเห็นกลุ่มคนราวๆ 20 คนนั่งทำงานเอกสารกันอย่างเคร่งเครียดแต่ละคนสวมใส่ฟอร์มเดียวกับ ท่านหลิง เจ้าหน้าที่แต่ละคนสังเกตเห็นท่านหลิงเข้ามา

มองไปที่สร้อยจันทร์เสี้ยวต่างลุกขึ้นทำความเคารพ จากนั้นก็ลงนั่งทำงานกันต่อไปอย่างเป็นระเบียบ

 “ห้องส่งข้อมูลอยู่ทางไหน ! 

 เจ้าหน้าที่คนเดิม ผายมือออกแล้วนำทางไป   เจ้าหน้าที่เปิดห้องให้   ท่านหลิงและนาฟเข้าไป   “ท่านหลิงพยักหน้าให้เจ้าหน้าที่     “เจ้าหน้าที่โค้งลงแล้วเดินถอยออกไป

“ข้ารู้ว่าเจ้าสงสัย!  องค์กรของเราจริงๆแล้วเป็นองค์กรเงา จะอยู่ในที่โล่งแจ้งมากไม่ได้   เดี๋ยวข้าส่งข้อมูลเข้าสำนักงานใหญ่เสร็จแล้วข้าจะพาเจ้าไปชมรอบๆเมือง