แจ็คที่อาการดีขึ้นมาหน่อยยังคงเดินหาทางออกจากเขาวงกตต่อไปเรื่อย ๆ โดยมีมาร์คัสคอยเดินอยู่ข้าง ๆในระหว่างทางก็มีมอนสเตอร์เข้ามาโจมตีอยู่เรื่อย ๆแต่ทั้งสองคนก็สามารถกำจัดมอนสเตอร์เ่าั้ได้จนหมดจนทำให้แต้มของแจ็คเพิ่มขึ้นมาเป็สามสิบห้าแต้มและส่วนแต้มมาร์คัสนั้นเพิ่มมาเป็สามสิบสามแต้ม
“นายเป็ไงบ้าง” มาร์คัสเอ่ยถามด้วยความเป็ห่วง
“ไม่เป็ไรตอนนี้ฉันรู้สึกดีขึ้นเยอะแล้ว” แจ็คหันไปตอบมาร์คัสที่เดินอยู่ข้างๆ
“ไม่รู้คนอื่นจะเป็ยังไงบ้างน่ะ” แจ็คเอ่ยขึ้น
“นั้นสิแต่ตอนนี้ยังไงเราก็ต้องหาทางออกไปจากเขาวงกตนี้ให้ได้ก่อนน่ะ” มาร์คัสพูดขึ้นแล้วทั้งสองคนก็เดินต่อไปในเขาวงกตที่สลับซับซ้อนโดยไม่รู้ทิศทางเหมือนโดนเอาผ้ามาปิดตาแล้วโดนปล่อยทิ้งไว้กลางบ้านหลังหนึ่งจากนั้นจึงให้เดินหาทางออกจากบ้านด้วยตัวเอง
เสียงคำรามดังขึ้นเบื้องหน้าของทั้งสองคนอีกครั้งทำให้แจ็ค และมาร์คัสเตรียมคทาไว้พร้อมเพื่อร่ายคาถาโจมตีแล้วเรือนร่างของเสียงคำรามนั้นก็ค่อย ๆ แสดงให้เห็นผ่านหมอกที่หนาท่ามกลางแสงแดดที่สาดส่อง ร่างกายกำยำ มีขนสีน้ำตาลปกคลุมทั่วตัว มีเขี้ยวยาวอีกทั้งยังมีสองมือ และสามารถยืนสองขาได้อีกด้วย ในมือของมันนั้นถือดาบบิ่น ๆเล่มนึงไว้แน่น จากนั้นเมื่อมันเห็นแจ็คและมาร์คัสมันจึงคำรามอีกครั้งนึงก่อนพุ่งตัวเข้ามาหมายจะโจมตีทั้งสองคน
“นั้นตัวอะไร” มาร์คัสร้องขึ้น
“นั้นสำคัญด้วยเหรอ” แจ็คร้องตอบแล้วร่ายคาถาลูกไฟเวทย์ใส่มอนสเตอร์ตัวนั้นในทันทีซึ่งในชั่ววินาทีที่ลูกไฟเวทย์ใกล้จะถึงตัวมอนสเตอร์ตัวนี้นั้น มันกลับตอบสนองไวและเหวี่ยงตัวหลบออกไปได้ในทันทีทำให้รอดจากการโจมตีของแจ็คไปได้
“พฤกษาพันธนาการ” มาร์คัสร่ายเวทย์มนตร์ขึ้นมาบ้างทันใดนั้นก็มีรากไม้พุ่งออกมาจากพื้นดิน มุ่งตรงไปที่มอนสเตอร์ตัวนั้นแต่กระนั้นมันก็ะโลอยตัวขึ้นไปในอากาศ ก่อนจะหันมาใช้ดาบบิ่น ๆของมันฟันรากไม้เ่าั้อย่างรวดเร็ว
“ตอนนี้แหละที่มันยังลอยกลางอากาศอยู่” มาร์คัสะโ
“ลูกไฟเวทย์” แจ็คร่ายเวทย์อีกครั้งบังเกิดเป็ลูกไฟเวทย์พุ่งตรงไปยังตัวของมอนสเตอร์ตัวนั้นในทันที
“เสร็จฉันล่ะ” แจ็คะโ
เ้ามอนสเตอร์ตัวนั้นคำรามขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะใช้ดาบที่บิ่นของมันฟันลูกไฟเวทย์ของแจ็คทิ้งไปภาพตรงหน้าทำให้แจ็ค และมาร์คัสได้แต่อึ้งกับมอนสเตอร์ตัวนี้ความสามารถของมันไม่เหมือนมอนสเตอร์ตัวอื่น ๆ ที่เคยเจอมามีทั้งความสามารถในการตอบสนองที่รวดเร็วความสามารถในการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าได้ในทันที
“มาร์คัสมันจะพุ่งมาแล้ว” แจ็คที่ตั้งสติได้ไวะโขึ้นแต่ก็ไม่ทันการเ้ามอนสเตอร์ตัวนั้นพุ่งตรงเข้าโจมตีมาร์คัสโดยใช้ดาบฟันเข้าไป่ส่วนลำตัวของมาร์คัสเข้าเต็ม ๆ แล้วทันใดนั้นตัวมาร์คัสก็ล้มลงไปนอนกองอยู่กับพื้นมีเืไหลออกมาเป็จำนวนมาก
“แก” แจ็คะโขึ้นมาด้วยความโกรธเกรี้ยวแล้วจากนั้นจึงกระหน่ำร่ายเวทย์มนตร์ใส่เ้ามอนสเตอร์ตัวนั้นอย่างไม่หยุดพักหายใจ แต่เ้ามอนสเตอร์ตัวนั้นก็ยังคงหลบได้แล้วพุ่งโจมตีไปที่แจ็คอย่างรวดเร็ว ใบดาบพุ่งฟันเข้าที่ลำตัวของแจ็คแต่แจ็คเองก็ฉลาดมากพอที่จะะโถอยหลังไปทำให้แผลจากดาบไม่ลึกมากแจ็คไม่รอช้าเริ่มใช้คาถาโจมตีต่อไป
“ได้มาดูกันสิว่าแกยังจะหลบได้ไหมเมื่อเจอแบบนี้” แจ็คพูดขึ้น
“พลังเยือกแข็ง” แจ็คร่ายคาถาเสร็จก็ทำให้บนตัวของมอนสเตอร์ตัวนั้นเกิดน้ำแข็งห่อหุ้มร่างกายไว้ทำให้มันไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ มันร้องคำถามใส่แจ็ค
“เชิญร้องไปตามสบาย” แจ็คพูด
“พลังอัสนีบาต” สิ้นเสียงก็เกิดพลังงานไฟฟ้าจากคทาของแจ็คพุ่งตรงไปยังมอนสเตอร์ที่ถูกแช่แข็งตัวนั้นในทันทีอานุภาพของเวทย์มนตร์รุนแรงเป็อย่างมาก ทำให้บริเวณที่แจ็คยืนอยู่เกิดแสงสว่างวาบที่ส่องแสงจ้ากว่าดวงอาทิตย์ชั่วขณะนึง
แจ็คหายใจหอบอย่างแรงพลางทรุดนั่งลงไปกับพื้นด้วยอาการเหนื่อยล้าเพราะพลังเวทย์ที่มีอยู่ในตัวตอนนี้ถูกใช้ไปจนหมดแล้วโดยในการต่อสู้ที่ผ่านมาแจ็คเน้นไปที่การใช้คาถาลูกไฟเวทย์ซึ่งใช้พลังเวทย์ในการร่ายคาถาเพียงเล็กน้อยทำให้ช่วยรักษาพลังเวทย์ของเขาเอาไว้จนถึงตอนนี้แต่ในการต่อสู้กับมอนสเตอร์ตัวนี้ทำให้แจ็คจำเป็ต้องใช้เวทย์มนตร์ธาตุอื่นที่เขายังไม่ถนัดทำให้เขาจำเป็ต้องใช้พลังเวทย์มากขึ้นอีกทั้งในครั้งนี้การร่ายคาถาโจมตีหลายครั้งก็ยิ่งทำให้พลังเวทย์ลดน้อยลงไปทุกที
“อย่าเจอตัวแบบนี้อีกน่ะ” แจ็คพูดขึ้นลอยๆ แล้วจากนั้นที่ข้อมือก็เปล่งแสงขึ้นตัวเลขบนข้อมูลเปลี่ยนไปเป็ห้าสิบแต้ม
“อย่างน้อยก็คุ้มกับที่ลงแรงไปหน่อย” แจ็คพูดก่อนจะถีบตัวเองลุกขึ้นเดินไปอย่างโซซัดเซไปยังที่มาร์คัสล้มลงไปนอนกองอยู่กับพื้น
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น” แจ็คได้แต่ยืนตะลึงทั้ง ๆ ที่ควรจะมีร่างของมาร์คัสนอนจมกองเือยู่ตรงนี้แต่ตอนนี้กลับมีแต่กองเืเท่านั้นที่ยังคงอยู่แต่ร่ายของมาร์คัสนั้นได้หายไปแล้ว ไม่มีร่องรอยของการเดินหรือถูกพาตัวไปในบริเวณนั้น
“มาร์คัสนายอยู่ไหน” แจ็คะโสุดเสียง แต่กลับไม่มีเสียงใดตอบกลับมา
29K
