The Lord Of The Battlefield (จบบริบูรณ์)

        บทที่100 เทพอสูร

        เทวานั่งอยู่บนเก้าอี้สีหน้าเงียบขรึมจริงจังเขาจ้องมองไปยังเบื้องหน้าด้วยแววตามีความหมาย ในคลองสาตาเห็นร่างของหนุ่มสาวหลายคนพวกเขาต่างก็มีใบหน้าอันสงบนิ่งจริงจังและมุ่งมั่นอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ แววตาของทั้งหมดฉายแสงแห่งความคมกล้าออกมา

        นี่คือวันถัดมาหลังจากที่เทวาเรียกพวกเขาไปคุยด้วย

        “หลังจากเมื่อคืนทุกคนติดสินใจกันแล้วสินะ?”เทวากล่าว

        “ใช่แล้วพวกเราตัดสินใจแล้ว”วิคตอเรียที่เหมือนเป็นผู้นำกลุ่มเอ่ยตอบเทวา

        “ดีงั้นรับนี่ไป”เทวายิ้มจางแล้วใช้พลังจิตบังคับให้สิ่งในมือของตนเองไปยังหนุ่มสาวเหล่านั้น

        มันคือแหวนสีดำเรียบๆวงหนึ่งแหวนสีดำนี้มีลักษณะเหมือนกันหมดคือมีสีดำเรียบ ทุกคนได้รับแหวนไปคนลงวง วิคตอเรีย,ทัส,ยามิ,เหมย,เอ็ดเวิร์ด,เลโอเนล.ซีวอน,ปกป้อง,ข้าวฟ่างนอกจากทั้งเก้าแล้วยังมีอายาเนะ ซายูริและคาเรนด้วย รวมทั้งหมดสิบสองคน

        ทุกคนรับแหวนมาแล้วจ้องมองแต่ก็ไม่เห็นความพิเศษใดๆเลยแต่ละคนจ้องมองอยู่เล็กน้อยก่อนที่จะสวมแหวนไว้ที่นิ้วชี้ข้างซ้าย เทวาเองก็หยิงแหวนออกมาวงหนึ่งแต่มันไม่ใช่สีดำแต่มันคือสีขาวล้วนเรียบๆ ลักษณะเดียวกันกับแหวนที่หนุ่มสาวทั้ง12คนได้รับไป

        เขาสวมแหวนทันที

        เมื่อทุกคนสวมแหวนทันใดนั้นเองแหวนสีดำก็เปล่งแสงสีดำลี้ลับออกมาในขณะที่แหวนของเทวาก็เปล่งแสงสีขาวเจิดจ้ายิ่งใหญ่ออกมาแสงสีขาวของเทวาเหมือนกับสะกดข่มแสงสีดำลี้ลับของแหวนสีดำ แสงสีดำถูกสะกดข่มอย่างสมบูรณ์ราวกับว่าแหวนสีขาวของเทวาคือนายและแหวนสีดำคือบ่าว!

        วูบบบบบ

        ทันใดนั้นคนทั้ง13ก็รู้สึกเหมือนกับส่วนหนึ่งของวิญญาณเชื่อมต่อเข้าด้วยกัน

        แต่ก็เพียงชั่ววูบเดียวเท่านั้นพริบตาเดียวความรู้สึกนั้นก็จางหายไป คนทั้งหมดนิ่งงันเพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าแต่ก็เลือกที่จะสงบลงอย่างรวดเร็ว

        แหวนวงนี้เรียกว่าแหวนหยินหยางมันเป็นไอเท่มระดับสูงที่เทวาได้รับมาจากกาชาเมื่อครั้งโน้น ในครั้งนั้นเทวาเคยเปรยไว้ว่าเขาได้รับสิ่งที่ยอดเยี่ยมสามอย่างจากกาชาหนึ่งคือลูกปัดกาลเวลาที่ใช้ไปกับลูเซียสสองคือระเบิดนิวเคลียร์ที่ใช้กับลูเซียสอีกครั้งและอย่างที่สามก็คือของชิ้นนี้นี่เอง

        แหวนหยินหยางคือไอเท่มพิเศษอย่างมากโดยมันจะมีอยู่สองส่วนด้วยกันคือแหวนหยินและแหวนหยางแหวนหยินนั้นมีความสามารถพิเศษคือมันจะสร้างหน้าต่างอินเตอร์เฟสที่เหมือนหน้าต่างเกมออนไลน์ขึ้นมาสิ่งที่อยู่ในหน้าอินเตอร์เฟสคือข้อมูลคร่าวๆของผู้ที่สวมใส่อย่างเช่นชื่อ อายุ แข็งแรงหรือไม่ติดพิษหรือเปล่า มันมีความสามารถใกล้เคียงกับสิ่งที่เทวาเห็นด้วยทักษะเกมเมอร์อาย

        แต่มันก็แค่ข้อมูลคร่าวๆเท่านั้นและบอกแค่ทักษะเด่นของตนเอง(หรือก็คือพลังกลายพันธุ์นั่นเอง)นอกจากนั้นข้อมูลในนี้ก็มองไม่เห็นอีก เรียกว่าเป็นข้อมูลหยาบๆก็ว่าได้

        นอกจากนั้นมันยังมีแผนที่สามมิติติดตั้งมาด้วยพร้อมระบบจีพีเอสทำให้สามารถดูได้ว่าตนเองอยู่ตรงไหนของโลกโดยไม่ต้องง้อดาวเทียมให้ยุ่งยากมันยังสามารถรับส่งข้อความหาผู้ครอบครองแหวนคนอื่นๆได้แม้ว่าจะอยู่คนละซีกโลกก็ตามและนอกจากนี้ก็ยังมีความสามารถอีกพอสมควรซึ่งจะขอกล่าวถึงในภายหลัง

        ส่วนแหวนหยางนั้นก็มีความสามารถทั้งหมดของแหวนหยินแต่มันมีความพิเศษกว่าแหวนหยินคือแหวนหยางสามารถควบคุมความสามารถของแหวนหยินวงอื่นๆได้ตลอดเวลามันยังสามารถผลิตแหวนหยินออกมาได้อย่างไม่จำกัดจำนวนตราบที่เทวาต้องการ นอกจากนั้นผู้ครอบครองแหวนหยางยังสามารถตรากฎแห่งผู้ครอบครองแหวน(หยิน)ได้

        และสิ่งที่เทวาทำคือเขาตั้งกฎเอาไว้ว่าผู้ที่สวมแหวนหยินนั้นไม่สามารถทรยศตนเองได้ไม่สามารถนำข้อมูลที่เป็นความลับหรืออะไรที่เกี่ยวข้องกับเทวาที่เป็นความลับให้แก่ผู้อื่นได้

        เทวายังสามารถติดตามการเคลื่อนไหวของผู้ครอบแหวนหยินทั้งหมดได้ตลอดเวลาและแหวนหยินหยางนั้นยังมีระบบกล้องอีกด้วยทำให้เทวาสามารถเปิดดูภาพวีดีโอแบบเรียลไทม์ของแหวนหยินได้ตลอดเวลาอีกต่างหาก

        นี่คือกฎคร่าวๆที่เทวาตั้งขึ้นให้กับผู้ถือครองแหวนหยินทุกคน

        สาเหตุที่ต้องทำเช่นนี้ก็เพราะว่าเทวาต้องป้องกันเอาไว้ก่อนเพราะไอเท่มบางอย่างที่จะใช้ต่อไปนี้นั้นถือว่าเป็นความลับของเขาพอสมควรดังนั้นเขาไม่อาจไม่ระวังไม่ได้ แม้ว่ากฎเหล่านี้และพลังของแหวนหยินหยางยังละเมิดความเป็นส่วนตัวของเพื่อนๆแต่เทวาก็ต้องทำ

        ความลับของเขามีหลายสิ่งหลายอย่างและเมื่อคิดจะแบ่งปันกับคนอื่นเขาจึงต้องใช้มารตการเช่นนี้

        ในตอนแรกที่เขาเอ่ยเงื่อนไขนี้กับทั้ง12คนส่วนหนึ่งนั้นต้องคิดหนัก แม้แต่แฟนสาวของเขาอย่างอายาเนะและซายูริก็ต้องครุ่นคิดอยู่นานเช่นกันการเปิดเผยเรื่องส่วนตัวให้กับคนอื่นรู้นั้นไม่ใช่เรื่องล้อเล่นได้ แต่พวกเขาก็เข้าใจเทวาดีและไม่คิดจะตำหนิเขาด้วยหากพวกเขาอยากได้ความแข็งแกร่งมาครอบครองมันก็ต้องแลกกับอะไรบางอย่างอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ

        เทวาไม่ได้เร่งรัดให้ทุกคนตัดสินใจในตอนนั้นแต่ให้เทวาทุกคนคิดหนึ่งคืนแล้วมาบอกเขา

        ความจริงมันก็ไม่ใช่เรื่องที่สูญเสียมากนักเพราะว่ามีแค่เทวาที่ครอบครองแหวนหยางเท่านั้นที่สามารถดูข้อมูลหรือเปิดภาพวีดีโอแบบเรียลไทม์ได้แหวนหยินหรือผู้ครอบครองแหวนคนอื่นๆนั้นไม่มีความสามารถเช่นนี้นอกจากเทวาจะอนุญาตดังนั้นทุกคนจึงลังเลไม่นานเมื่อพวกเขากลับไปคิด

        สำหรับแหวนหยินนั้นผู้จะครอบครองได้นั้นจ้องต้องเต็มใจโดยเจตนาจึงจะสวมแหวนได้หากไม่เต็มใจหรือถูกบังคับไม่ว่าด้วยวิธีใดแหวนจะไม่สามารถสวมใส่นิ้วได้ ดังนั้นเทวาจึงต้องทำให้ทุกคนเต็มใจยอมรับข้อเสนอของเขาและสำหรับผู้สวมแหวนหากคิดทรยศก็จะเกิดความเจ็บปวดแสนสาหัสหรือถ้าร้ายแรงมากก็อาจจะถึงขั้นตายเลยก็ได้

        ด้วยบทลงโทษที่โหดร้ายนี้ทำให้หนุ่มสาวหลายคนกลืนน้ำลายลงคอแต่ขอเพียงแค่ไม่คิดจะทรยศเทวาก็ไม่จำเป็นต้องกลัวอะไรอยู่แล้ว

        นอกนี้แล้วแหวนไม่สามารถถูกทำลายหรือสูญหายได้หากนิ้วที่สวมแหวนขาดจนแหวนหล่นหายไปแหวนจะวาร์ปกลับมาสวมที่นิ้วอื่นของเจ้าของทันทีโดยอัตโนมัติเรียกว่าผู้ครอบแหวนไม่สามารถทิ้งแหวนได้ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตามนอกเสียจากว่าเทวาจะยอกเป็นคนถอดแหวนให้

        “เอาล่ะทุกคนก็แค่คิดในใจว่า“เปิดดาต้า””เทวากล่าว

        ทุกคนก็ทำตามที่เทวากล่าว

        พรึบ!

        หน้าต่างข้อมูลโปร่งใสปรากฏออกมาทุกคนที่สวมแหวนสามารถมองเห็นหน้าต่างข้อมูลของคนอื่นได้ยกเว้นของเทวาแต่ผู้ที่ไม่ได้ครอบครองแหวนจะมองไม่เห็นหน้าต่างนี้ไม่ว่าด้วยกรณีใดๆก็ตาม

        ทุกคนจ้องมองหน้าต่างข้อมูลของตนเองอย่างสนใจแต่ก็ไม่ได้อะไรมากนักเพราะว่ามันไม่แปลกตาเท่าไหร่

        เวลานั้นเทวาสอนการใช้ฟังก์ชั่นต่างๆของหน้าต่างข้อมูลทั้งเปิดแผนที่ช่องสนทนา(ทั้งแบบข้อความและแบบเสียง) เปิดกล้องวีดีโอและอีกสองสามอย่างที่สำคัญทุกคนที่ได้ลองก็รู้สึกสนุกเล็กน้อยเทวาจึงปล่อยให้ทุกคนได้ลองใช้งานแหวนให้เต็มที่ก่อนจะไปถึงขั้นถัดไป

        ผ่านไปครึ่งชั่วโมงทุกคนก็คุ้นชินกับพลังของแหวน

        เทวาจึงเรียกทุกคนให้มาสนใจตนเองเขานำของหลายสิ่งออกมาไม่ว่าจะเป็นผลไม้ลี้ลับ การ์ดฝึกฝนย่อย คัมภีร์ของเคล็ดวิชาลมปราณภูติอุดรเคล็ดวิชาพลังภายใน วิชากระบวนท่าและวิชาตัวเบาอีกสามสี่วิชาที่เขาซื้อมาจากระบบและคิดจะตั้งมันเป็นรากฐานของสำนักเทพอสูร

        สำหรับคาเรนนั้นเธอสนใจแค่แหวนเท่านั้นเพราะว่าเธอเรียนรู้วิชาลมปราณภูติอุดรและพลังภายในเรียบร้อยแล้ววิชากระบวนท่าเธอสนใจแค่เล็กน้อยรวมทั้งวิชาตัวเบาด้วยการ์ดแปลกๆเองก็ไม่ทำให้เธอสนใจเท่าไหร่เพราะไม่รู้ว่ามันทำอะไรได้ดังนั้นเธอจึงไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่กับสิ่งที่เทวานำออกมา

        “ผลไม้เล็กๆนี้ทุกคนจะได้รับไปคนละผลพลังของมันคือทำให้ผู้ที่ทานเข้าไปรู้แจ้งบางสิ่งบางอย่างมันจะทำให้พลังของพวกนายพัฒนาขึ้นอย่างมาก แต่ผลไม้นี้ทุกคนสามารถทานได้แค่ครั้งเดียวตลอดชีวิตเท่านั้น”เทวาเอ่ยขึ้นมา

        ทุกคนอึ้งเมื่อได้ยินสิ่งที่เทวากล่าว

        แต่นั่นยังไม่หมด

        “นี่คือพลังภายในที่แข็งแกร่งกว่าพลังลมปราณอย่างน้อยสองเท่าพวกนายทุกคนมีลมปราณอยู่ในร่างอยู่แล้วและยังเป็นเพียงขั้นเริ่มต้นเท่านั้น ดังนั้นหากอยากพัฒนาพลังในด้านนี้ก็ต้องเปลี่ยนมาเป็นพลังภายในของฉันแต่มันไม่สามารถเรียนรู้ได้แบบปกติ มีแค่ฉันเท่านั้นที่ถ่ายทอดให้กับคนอื่นได้ซึ่งปกป้องและคาเรนก็เรียนวิชานี้แล้ว”

        “วิชาลมปราณภูติอุดรคือยอดวิชาในแนวทางการโคจรพลังภายในมันเหนือล้ำกว่าที่รัฐบาลกลางนำเสนออย่างน้อยก็สิบเท่าได้ความทรงพลังของมันนั้นไร้ที่สิ้นสุดพวกนายจะแข็งแกร่งขึ้นแบบปุบปับจนฉุดไม่อยู่เชียวล่ะและปกป้องกับคาเรนเองก็เรียนวิชานี้แล้วเช่นกันส่วนวิชากระบวนท่าและวิชาตัวเบาเราจะพูดถึงในภายหน้าที่สำเร็จวิชาพลังภายในเสียก่อน”

        ทุกคนได้ยินคำพูดของเทวาเริ่มสูดหายใจ

        “เอาล่ะมาถึงของชิ้นนี้”เทวาหยิบการ์ดแปลกขึ้นมา

        “นี่คือการ์ดฝึกฝนย่อย...พลังของมันก็คือสามารถทำให้คนที่ใช้งานนั้นเข้าสู่มิติแห่งการฝึกฝนภายในมิตินั้นจะช้ากว่าโลกภายนอกอย่างมาก หนึ่งวินาทีในโลกนี้อาจเท่ากับหนึ่งวันในมิติฝึกฝนนอกจากนี้มันยังมีพลังในการทำให้ความเข้าใจในพลัง(ทักษะ)ของพวกนายเพิ่มขึ้นอีกหลายส่วนนี่คือสิ่งล้ำค่าและมันก็ยัง...เป็นความลับของความแข็งแกร่งของฉันส่วนหนึ่งเช่นกัน”

        คำกล่าวของเทวาทำให้ทุกคนอ้าปากค้าง

        มิติแห่งการฝึกฝนที่หนึ่งวินาทีเท่ากับหนึ่งวันนี่ไม่ใช่ของที่สุดยอดหรอกหรือ หากทุกคนมีเวลาที่เพิ่มขึ้นแบบนั้นการจะแข็งแกร่งขึ้นจนน่าตกใจก็ไม่ใช่เรื่องยากแล้วสายตาของทุกคนแม้แต่คาเรนก็ถูกการ์ดใบนั้นดึงดูดไปพวกเขารู้ดีว่าสิ่งนี้มีค่ามากเพียงใด

        เทวาที่เห็นสายตาของคนอื่นๆก็พอใจมากเขาแกว่งการ์ดฝีกฝนย่อยในมือแล้วกล่าวขึ้นมาว่า

        “แต่ของสิ่งนี้มีไม่มากและยากที่จะได้มากแม้แต่ฉันเองก็ยังมีมันเพียงไม่กี่ใบเท่านั้น แต่ไม่ต้องห่วงทุกคนจะได้รับหนึ่งใบในครั้งแรกและในภายภาคหน้าพวกนายก็จะสามารถรับทรัพยากรบางอย่างจากฉันเพื่อพัฒนาฝีมือของตนเองได้อย่างต่อเนื่องไร้อุปสรรค์...เป็นอย่างไรรู้สึกว่าการยอมตกลงกับกฎของแหวนเป็นเรื่องที่ยอดรับได้มากขึ้นแล้วหรือยังพวกนายคิดว่ามันคุ้มค่าแล้วหรือยังล่ะ?”

        เทวายิ้มกริ่ม

        ทุกคนนอกจากคาเรนก็อึ้งแล้วคิดว่าหากทั้งหมดที่เทวากล่าวมานั้นเป็นความจริงมันก็ถือว่าคุ้มค่าแล้ว

        “เอาล่ะก่อนอื่นพวกนายก็ทานผลไม้ลี้ลับไปคนละผลก่อนแล้วเข้าไปฝึกฝนการ์ดฝึกฝนย่อยซะเราจะคุยเรื่องอื่นทีหลังหลังจากที่พวกนายออกมาจากมิติฝึกฝนก่อน”เทวาส่งผลไม้ลี้ลับและการ์ดฝึกฝนไปให้กับทุกคน

        เทวายิ้มแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจออกมาว่า

        “ยินดีต้อนรับสู่สำนักเทพอสูร”

......................................................