[จบแล้ว]มังกรพลัดถิ่น - Student Fighter - ตอนที่ 5 เฉยๆ

ศิษย์ในสำนักได้ค่าแรง 2 เท่า!!นี่ถือเป็นผลประโยชน์เฉพาะหน้าล้วนๆ หนี้ท่วมหัว ค่ารักษาพยาบาลที่จะขาดตอนไม่ได้แม้แต่วันเดียวแม้เงินเหล่านี้ไม่ได้ทำให้รวย แต่ช่วยให้พวกเขารอดตายไปได้อีกหลายวัน หลังตีหนึ่งเขาต้องรีบกลับมาพัก ..เพราะเขาไม่อยากขาดเรียนอีกแล้ว -โรงเตรียมอุดมศึกษาชั้นนำในประเทศ- "ชอนไปไหนมา ? เราเป็นห่วงเธอนะ"เพื่อนร่วมชั้นเข้ามาทักอย่างห่วงใย.. แต่เด็กหนุ่มย่อมไม่ห่วงใคร และถ้าทุกคนรู้ความอัตคัดของเขา พวกเพื่อนๆจะยังห่วงใยเขาอยู่หรือเปล่า ?หนุ่มหน้าตาดี ฐานะทางบ้านดี เรียนเก่งมาก ที่ 1 ของโรงเรียน ซึ่งแน่นอนว่าจะเข้า มหา'ลัย หรือ U ไหนๆในต่างประเทศย่อมไม่เป็นปัญหา ...แต่ใครจะรู้ว่าปัญหาไม่ได้มาจากเขาเลยและปัญหาก็มาจาก 'เงิน' ล้วนๆ เขาอยากจะหลุดพ้นจากมัน อยากจะมีอิสระภาพเหนือมัน..หากไม่นับพระอรหันต์ คงมีไม่กี่คนในโลกที่หลุดพ้นจากมันอย่างแท้จริง"เราไม่สบาย น้ำไม่ต้องห่วงหรอก""โทรบอกเราก่อนก็ได้ จะได้ช่วยๆกัน".... เงียบ เพราะชอนไม่รู้จะพูดว่าอะไร"หลังจากที่คุณพ่อเธอเสีย เธอเปลี่ยนไปเลยนะ เธอรู้ตัวไหม ?"...นี่มันล้ำเส้นเกินไปแล้วล่ะ"คุณแม่ฉัน ตอนอยู่บนเตียง และน้ำก็ไม่ใช่แม่ฉันซักหน่อย!!"...ฮือๆสาวน้อยกลั้นน้ำตาไม่ได้จริงๆ เธอวิ่งไปพร้อมน้ำตาเป็นสาย ..เขาช่างเย็นชาและร้ายกาจ ....ตัดใจจากเราเสียเถอะ ชีวิตเราวุ่นวายพอแล้ว.............................. -ในชั้นเรียน-ชอนไม่เคยมีปัญหากับการเรียนรู้ทุกประเภท แม้เกิดเหตุการณ์โศกเศร้าแค่ไหน แต่จิตใจยังมีสมาธิ ใจนิ่งประดุจเพชรแกร่ง เพราะชอบเจริญสติและทำสมาธิเป็นประจำ ..ยิ่งนำมาประยุกต์เข้ากับตำราวรยุทธ ระดับการบ่มเพาะด้านจิต ยิ่งก้าวกระโดด!!ลองแผ่จิตเมตตา ทั่วทั้งห้องดูเหมือนจะสุขสงบลองแผ่จิตกดดัน คล้ายเพื่อนหวั่นวิตก ..แม้แต่คุณครูที่อยู่หน้าชั้นเรียน"ครูรู้สึกไม่ค่อยสบาย วันนี้เลิกเรียนเท่านี้" .. "ขอบคุณค่ะ/ครับ คุณครู" -ช่วงพักกลางวัน-ลูกคุณหนู ห่อข้าวมากิน ?มันเป็นเรื่องจำเป็นในการประหยัดเงินทุกบาททุกสตางค์เพื่อคุณแม่ของเขา ...แม้มากกว่านี้ก็ย่อมได้แต่ขณะกำลังกินข้าวห่อใหญ่ๆ ที่ผู้ฝึกยุทธย่อมบริโภคมากกว่าคนปกติหลายเท่าตัว "เฮ้ย ชอนมึงกล้าดียังไงมาทำให้น้องสาวกูร้องไห้วะ"ดินพี่ชายแท้ๆของน้ำ มาเอาเรื่องถึงห้อง ..พี่-น้อง เรียนชั้นเดียวกันแต่อยู่คนละห้อง เพราะดำเกเรจึงซ้ำชั้นมาเรียนกับรุ่นน้อง....เงียบ ไม่พูดเสียดีกว่า "กูพูดกับคน หรือกับหมาวะ ?"และขณะจะเดินเข้าไป ..น้ำก็มาขวางพอดี"ใครใช้ให้พี่มา ? พี่ดินออกไปก่อน เดี๋ยวครูฝ่ายปกครองมา"......."ไปทั้งพี่ทั้งน้องนั่นแหละ ผมจะทานข้าว"..ไร้ใจอย่างแท้จริง...ฮือๆๆๆ วิ่งร้องไห้ไปอีกแล้ว..."มึง มึงๆๆ คิดว่ารวยแล้วหยิ่งเหรอ "วิ่งเข้าไปทำร้ายทันที ..แต่คงยากซักหน่อย วืด วืด วืดพลาดทุกหมัดวืด วืด วืดพลาดทุกตีน"แน่จริงอย่าหลบสิวะ" พั้ว ..อากกไม่หลบจริงๆ และเจ็บจริงๆ แต่คนที่เจ็บกลับเป็นคนที่ต่อยเตะเพราะลมปราณของเขาทั้งป้องกัน และกระแทกคนทำร้ายกลับไปจนหน้างาย ...พลั๊ก..โอยๆๆ"ฝากไว้ก่อนเถอะมึง อูยย" ชอนลงมือรับประทานด้วยสีหน้าเรียบเฉย ..เกินกว่าเด็ก ม.ปลายทั่วไปจะวางเฉยได้ถึงเพียงนี้ ?

[จบแล้ว]มังกรพลัดถิ่น - Student Fighter

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 5 เฉยๆ

นิยายแนะนำ

[จบแล้ว]มังกรพลัดถิ่น - Student Fighter

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 5 เฉยๆ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้