“ฉันเจออะไรบางอย่าง” ทัชชากล่าวขณะที่เขาดึงหนังสือเก่า ๆ ออกมาจากชั้นวาง “หนังสือเล่มนี้พูดถึงการทดลองที่เกิดขึ้นในแล็บที่นายน่าจะสนใจ”
นนทียิ้มเล็กน้อย “ดีเลย เอามาดู”
พวกเขานั่งลงที่โต๊ะและเริ่มเปิดดูหน้าหนังสือ ทันใดนั้น ทัชชาก็พบหน้าที่มีภาพถ่ายเก่า ๆ และชื่อของบุคคลที่เกี่ยวข้องกับการทดลองเหล่านี้ แต่หน้าประหลาดใจที่ไม่ระบุถึงเจตุจำนงในการทดลองในนี้ บอกแค่เป็หนึ่งในวิธีรักษาคนจิตเวช
“ดูนี่สิ มีชื่อและภาพของคนที่เกี่ยวข้อง” ทัชชาชี้ไปที่ภาพและข้อมูลบนหน้าหนังสือ
นนทีขมวดคิ้ว “แต่ไม่มีรายละเอียดเกี่ยวกับวัตถุประสงค์ของการทดลองเลย มันดูแปลก ๆ นะ”
ทัชชาพยักหน้า “ใช่ มันน่าสงสัยมาก บางทีการทดลองนี้อาจมีบางอย่างที่ไม่อยากให้คนอื่นรู้”
“เราอาจต้องหาข้อมูลเพิ่มเติมจากที่อื่น” นนทีเสนอ “บางทีเราอาจต้องติดต่อคนเหล่านี้โดยตรง”
“นั่นเป็ความคิดที่ดี” ทัชชาตอบ “เราจะเริ่มจากใครก่อนดี?”
นนทีหยิบแผ่นกระดาษจดรายชื่อคนที่เกี่ยวข้องออกมา เขาเหลือบมองรายชื่อที่มีอยู่ “เราควรเริ่มจากคนที่มีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับการทดลองมากที่สุด”
ทัชชาเห็นด้วย “ใช่ คนที่น่าจะรู้ข้อมูลมากที่สุดน่าจะเป็คนที่เกี่ยวข้องกับการทดลองั้แ่ต้น ถ้าเราหาข้อมูลจากพวกเขาได้ เราอาจจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับนายดลเทพ”
นนทีพยักหน้า “งั้นเราจะเริ่มจากนายสุชัย เขาเป็นักวิจัยหลักในการทดลองเหล่านี้”
ทั้งสองคนมุ่งหน้าไปยังที่ทำงานของนายสุชัย เมื่อพวกเขาไปถึง พวกเขาพบว่านายสุชัยยังคงทำงานอยู่ที่แล็บเก่าๆ ของเขา เมื่อพวกเขาเข้าพบนายสุชัย เขาดูใเล็กน้อย แต่ยินดีที่จะช่วยให้ข้อมูล
“ผมสงสัยว่าคุณพอจะให้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการทดลองที่ทำกับนายดลเทพได้ไหมครับ?” นนทีถามอย่างสุภาพ
นายสุชัยถอนหายใจ “พวกคุณคงรู้เื่บางอย่างมาแล้ว แต่ผมยินดีที่จะให้ข้อมูลเพิ่มเติม การทดลองนั้นมีวัตถุประสงค์เพื่อรักษาคนจิตเวช และเราเชื่อว่ามันจะเป็ประโยชน์มากกับคนเมืองนี้”
“แล้วเกิดอะไรขึ้นกับนายดลเทพครับ?” ทัชชาถาม
“อย่างที่พวกคุณทราบ ผมบอกได้เพียงว่านายดลเทพมีอาการเห็นภาพหลอนหนักขึ้นรายวัน ตอนนั้นครอบครัวก็พามาให้ทางแล็บทำการรักษาเท่านั้น” นายสุชัยตอบ
“พอจะบอกวิธีการรักษาได้มั้ยครับ?” ทัชชาถาม
นายสุชัยยืนขึ้นและหันหน้าไปยังหน้าต่าง มองออกไปยังท้องฟ้าที่มืดครึ้ม “วิธีการรักษาที่ใช้เป็การทดลองด้วยยาชนิดใหม่ ซึ่งผสมสารสกัดจากพืชบางชนิดที่ยังอยู่ในขั้นทดสอบ”
นนทีสนใจ “สารสกัดจากพืช? คุณหมายถึงอะไรครับ?”
“ใช่ มันเป็พืชที่พบได้ยากในป่าลึก มีคุณสมบัติที่เรายังไม่เข้าใจอย่างเต็มที่ แต่เราเชื่อว่ามันสามารถช่วยลดอาการเห็นภาพหลอนได้” นายสุชัยอธิบาย “เราทดลองให้ยานี้กับคนไข้ไม่กี่คน ซึ่งหนึ่งในนั้นคือนายดลเทพ”
“แล้วผลเป็อย่างไรครับ?” ทัชชาถามด้วยความอยากรู้
“ผลลัพธ์ยังไม่เป็ที่น่าพอใจ การเห็นภาพหลอนไม่ได้ลดลง และในบางกรณีมันกลับแย่ลง” นายสุชัยตอบด้วยน้ำเสียงที่เคร่งเครียด “และนั่นเป็สิ่งที่เรายังกังวล”
“นี่หมายความว่า การทดลองนี้ยังไม่เสร็จสิ้น และมีความเสี่ยงสูงมาก” นนทีสรุป “เราคงต้องค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับยานี้และพืชที่ใช้”
ทัชชาพยักหน้า “ใช่”
“แล้วอุปกรณ์ที่กระจัดกระจายในภาพพวกนี้คุณพอจะบอกอะไรได้บ้าง” ทัชชาถาม
นายสุชัยมองไปยังภาพบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของเขา “อุปกรณ์เหล่านี้เป็ส่วนหนึ่งของชุดทดลองที่เราใช้ในแล็บ บางชิ้นใช้สำหรับวิเคราะห์สารเคมี บางชิ้นใช้สำหรับตรวจสอบปฏิกิริยาทางชีวภาพ”
“แล้วมีอุปกรณ์ใดที่ใช้กับการทดลองพืชที่คุณกล่าวถึงไหม?” นนทีถามด้วยความสนใจ
“ใช่” นายสุชัยตอบ “เรามีอุปกรณ์เฉพาะที่ใช้ในการสกัดสารจากพืชชนิดนั้น มันเป็เครื่องที่ค่อนข้างซับซ้อนและ้าการดูแลรักษาอย่างดี”
“คุณพอจะบอกวิธีการทำงานของมันได้ไหมครับ?” ทัชชาสงสัย
“ได้ครับ” นายสุชัยเริ่มอธิบาย “เครื่องนี้ทำงานโดยการสกัดสารออกมาแล้วทำการกรองสารที่ไม่้าออก เป็กระบวนการที่้าความแม่นยำสูง”
“ฟังดูซับซ้อนมาก” นนทีกล่าว
“ผมไม่สามารถให้ข้อมูลเพิ่มเติมได้ และขอเตือนว่ามันเป็ข้อมูลที่ค่อนข้างละเอียดซับซ้อนและอันตราย” นายสุชัยตอบ
นนทีมองไปรอบๆห้องทำงานของนายสุชัย เอะใจภาพหนึ่งที่สดุดตามากเป็รูปทีมงานชุดแล็บถ่ายในห้องเอกสาร ที่ปกติห้องเอกสารแบบนี้มักจะไม่อยู่ในแล็บทดลอง ที่เดียวที่จะมีเอกสารมากขนาดนี้มีเพียงห้องสมุดของเมืองนี้ แต่เขาไม่คุ้นเคยกับห้องนี้มาก่อนสงสัยว่าต้องมีห้องลับแน่
"นนทีค่อย ๆ ก้าวไปยังภาพนั้นที่ติดอยู่บนผนัง เขาพิจารณาอย่างละเอียด พลันความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในใจ 'ห้องสมุดเมืองนี้มีเพียงแห่งเดียว... แล้วทำไมคนในรูปนี้ถึงอยู่ในห้องเอกสาร?'
เสียงเคาะประตูทำให้นนทีสะดุ้ง นายสุชัยหันไปมองพร้อมส่งยิ้ม 'คุณนนทีมีอะไรจะถามอีกไหม?' เขาถามพลางทำหน้าตาสงสัย
นนทีเก็บความคิดไว้ในใจ เขาหันกลับมายิ้ม 'ไม่มีครับ ขอบคุณมากครับ'
เมื่อออกจากห้องทำงานของนายสุชัยแล้ว นนทีกลับมีเป้าหมายใหม่ในการสืบหา มันต้องมีความลับบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในห้องสมุดเมืองนี้แน่ ๆ"