ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

ฟึบ! พริบตานั้นเองชายหนุ่มก็ได้รับความรู้จำนวนมาก ขอย้ำว่า ‘จำนวนมาก!!’ ร่างของเขากระตุกไปมาด้วยความเจ็บปวด ซอว์ต้องทนรับความรู้หลาย ๆ อย่างจนล่วงเวลาผ่านเข้าวันที่ 3 ช่วงเที่ยงคืนเขาถึงจะได้สติอีกครั้ง ซอว์พักผ่อนเล็กน้อยแม้จะสิ้นสติไปตั้งแล้วครั้ง
“เยอะชะมัด…” สุดท้ายซอว์ก็ไม่รู้อยู่ดีว่าเขาได้รับความรู้อะไร เนื่องจากมันฝังเข้ามารากลึกในหัวใจ
“บางทีลุงฉัตรอาจจะไม่ได้สร้างเกมธรรมดา ๆ ซะแล้ว” เขาลุกขึ้นเซไปมาอย่างช้า ๆ สรุปแล้วหลังจากที่ทนเจ็บปวดมาหลายชั่วโมง เขาก็ไม่รู้อยู่ดีว่าตัวเองได้รับความรู้อะไรมาราวกับว่าเขานั้นความจำเสื่อมแต่หากได้จับดาบก็จะกลายเป็นปรามาจาร์ยแห่งดาบที่ฝึกฝนมากว่าร้อยปีอย่างไงอย่างงั้น
“รู้สึกไร้สาระฉิบหาย” ซอว์มองชายทะเลสาปก็พบว่าคนได้หายไปเกือบหมด เหลือเพียงไม่กี่คนเท่านั้น แต่ระดับของพวกเขาก็ไม่ได้มากอะไร ระหว่างที่เขาสลบตื่นสลบตื่นก็ไม่ได้ให้ซอมบี้เทพสายฟ้าทำอะไร ดังนั้นสุดท้ายและท้ายสุดหลังจากที่เสียเวลาไปเขาก็ยังไม่ได้เลเวลอัพอย่างที่คิด ยังอยู่ระดับลมปราณที่ 20 เหมือนเดิมราวกับช่วงที่ผ่านมาพักผ่อนอย่างไงอย่างงั้น
“หื้ม!? ” ซอว์ขมวดคิ้วเมื่อเขาสัมผัสได้ว่ารอบตัวเขาระยะ 40 เมตร เขาสามารถรับรู้ได้หมดทุกอย่างทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็ไม่ได้เลเวล 40 สักหน่อย พอชายหนุ่มเดินเข้าไปใกล้ ๆ สายธารแห่งหมอกก็ถอนหายใจผ่อนคลาย ดูเหมือนว่าความสามารถในการรับรู้ของเขาจะถูกจำกัดในน้ำเท่ากับ 10 เมตรเหมือนเดิม
“ทำไมฉันถึงมีเขตแดนเฝ้าระวังล่ะเนี่ย? ” แม้จะเดาได้แหละว่า มันมาจากความรู้ของซอมบี้ฝ่ามือราชาปีศาจ แต่ผลกระทบของมันส่งผลมาถึงโหมดมนุษย์ด้วยหรอเนี่ย พอเขาเปิดบันทึกวิญญาณก็ไม่พบสกิลทักษะใด ๆ งั้นก็หมายความว่ามันเป็นความเข้าใจที่เขามีต่อโลกใบนี้แน่นอนเหมือนกับทักษะหมัดมวยที่ไม่มีเรียนในเกมนี้แต่ก็สามารถนำไปใช้จริงได้
“น่าสนใจแหะ! ” ซอว์เริ่มรู้สึกตื่นเต้น บางทีเขาอาจจะซัดไอ้หมิงยู่ได้ง่าย ๆ หลังจากเลเวลเท่ามัน
“แต่ก่อนอื่นเลย…” เขาเสียเวลาจนขึ้นวันที่สามเวลาเที่ยงคืน อีกวันเดียวประมาณตีสี่เซียนพเนจร และเหล่าก๊วนนั่นก็จะฟื้นคืนชีพกันแล้ว เขาไม่ต้องการให้แผนที่จะปล้นดันเจี้ยนของสำนักพเนจรได้รับผลกระทบ ดังนั้นครึ่งวันนี้เขาต้องเก็บระดับพร้อมหาเหยื่อในการปลอมแปลงให้ได้ หลังจากจัดการเสร็จก็ห้าโมงเย็นในโลกจริงกินข้าวพักผ่อนพอดี
ไป!!!
ห่างจากจุดที่ซอว์อยู่หลายกิโลภายในทะเลสาปแห่งหมอก
ในเวลานี้บนใบบัวได้ปรากฎผู้เล่นกว่า 3 คนกำลังสังหารนางฟ้า สัตว์น้ำที่เป็นซอมบี้ไปจำนวนมาก เรียกได้ว่าหากใครมาเห็นก็ต้อตกตะลึงเพราะซอมบี้ในทวีปกลางนั้นต้องใช้เลเวลเดียวกันรุมกันสามคนถึงจะฆ่าพวกมันได้ตัวนึง แต่กลับชายหญิงสามคนนี้กลับสามารถต่อสู้กับพวกมันได้แบบหนึ่งต่อหนึ่ง ถึงแม้จะได้รับความเสียหายจำนวนมากแต่ถึงแบบนั้นพวกเขาทั้งหมดก็มีไอเทมคล้ายขวดเลือดฟื้นฟูในเกมต่าง ๆ ดูขี้โกงราวกับลูกหลาน GM
“ยี๊!! นางเงือกพวกนี้น่าขยะแขยง⁓” สาวชุดม่วงสะบัดดาบใส่นางเงือกที่พุ่งเข้ามา ใบดาบของเธอกระแทกกรงเล็บที่แหลมคมของมันจนเกิดเสียงดังเป๊ง! ผลักร่างซอมบี้นั้นกระเด็นลงน้ำไป ก่อนที่จะดื่มขวดเลือดฟื้นฟูพลังชีวิตเนื่องจากเศษน้ำของสายธารทำให้เธอบาดเจ็บแทนที่จะถูกโจมตีจากซอมบี้
“อย่าบ่นน่าราพิส ไม่อยากได้ยาราฉัตรรึไง? ” ชายชุดม่วงผมสั้นกล่าวพลางยิงลูกศรออกไปใส่นางเงือกจนตกตายไปได้หนึ่งตัวสำเร็จก็ยิ้มขึ้นอย่างดีใจ ราพิสที่ได้ยินก็ทำหน้าไม่สบอารมณ์ระเบิดลมปราณที่เฉียบคมราวกับใบดาบที่สองบาดคอนางเงือกตายสำเร็จก็กรอกตาใส่
“ทำไมจะไม่อยากได้ล่ะคะคุณดินแดน? ฉันจะแตะประตูห้วงกำเนิดได้แล้วแท้ ๆ ” หญิงสาวเรียกชื่อเล่นอีกฝ่าย ดินแดนที่ได้ยินก็คิ้วกระตุกเริ่มรัวลูกศรใส่นางเงือกไม่ยั้ง ชายคนสุดท้ายที่ถูกดาบและโล่เค้นเสียงยิ้มมุมปากเบา ๆ ซึ่งสวมชุดสีม่วงเหมือนกัน ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าอยู่สำนักเดียวกันแถมเป็นเพื่อนสนิทกันด้วย ราพิสเหลือบตามอง ‘บลู’ ที่เงียบมานาน
“ทำไมนายเงียบจังเดี๋ยวนี้” บูลใช้โล่กระแทกนางเงือกจนตกน้ำไป ก็กล่าวเบา ๆ
“ฉันแค่รู้สึกว่าพวกเราเริ่มล้าหลังกันแล้วน่ะ” ดินแดนและราพิสมองอย่างสนใจ บลูที่เห็นก็กล่าวต่อ
“เราอยู่ในคลาสเรียนเทพสงครามแท้ ๆ แต่ดูตอนนี้สิ…น้องสาวแก้วเลเวล 40 ไปแล้ว แถมได้ฉายาว่า [ธิดาศักดิ์สิทธิ์] ทั้ง ๆ ที่ฝีมือก็ยังไม่แตะประตูห้วงกำเนิดสักนิด” ราพิสที่ได้ยินก็ถลึงตายใส่
“แกจะบ้ารึไง! ยัยแก้วนั้นก็ไปคว้าตัวลูกชายผู้อำนวยการมาไง นังเด็กนั้นก็เลยได้รับอานิสงค์ไปด้วย ไม่สงสัยรึไงว่าทำไมไอเทมน้องมันดีซะเหลือเกิน” ดินแดนฟังมาก็ส่ายหน้าเล็กน้อยกับความอคติของผู้หญิงอย่างราพิสเลยเริ่มอธิบายขึ้น
“พลอยไม่ใช่คนแบบนั้น ถ้าเธอรู้จักเธอจะรู้ว่าสองพี่น้องนั้นเกลียดกันจะตายไป ดูง่าย ๆ ก็คือตอนที่ซอว์คบกับแก้วนั่นแหละ น้องพลอยก็เล่าวีรกรรมเลว ๆ ของพี่สาวเธอให้ซอว์ฟังใหญ่เลย ฮ่า ๆ ๆ ” ชายทั้งสองหัวเราะออกมาพลางแอบสะใจนิด ๆ ที่ซอว์ถูกปัดตกไป เพราะไอ้เวรนั้นค่อนข้างอัธยาศัยดีเกินไป เป็นขวัญใจของสาว ๆ ขนาดเล่นเกมก็กาก ทำตัวก็กระจอก ไม่คู่ควรกับคลาสเรียนเทพสงครามแท้ ๆ
แน่นอนว่าพวกเขาแค่เคยได้ยิน แต่ใบหน้าเจ้าตัวก็ไม่เคยเห็น เนื่องจากคลาสเทพสงครามแบ่งเป็น A B C D E F ซึ่งไอ้คนที่พวกมันว่าอยู่ก็เป็นเด็กทุนอยู่ชั้น F แต่เสล่อมาคลอเคลียกับกิ่งแก้วชั้น A
“ว้าว! ดูเหมือนหนูพลอยจะเป็นคนดีจริง ๆ ” ราพิสพยักหน้าเข้า ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย
“เอ๊ะ!? ทำไมพวกนายรู้ดีจัง หรือว่าสนใจนังหนูนั้น” ดินแดนและบลูยกมือชนกัน
“แม่นแล้วน้องสาว” ราพิสที่ได้ยินก็ทำหน้าเหยเกราวกับสงสารธิดาศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมา แต่เธออดสงสารชายหนุ่มนามว่าซอว์ไม่ได้ เพราะอีกฝ่ายนั้นค่อนข้างนิสัยดีไม่เหมือนผู้ชายสมัยนี้ที่ใช้สายตาเล้าโลมขณะที่ซอว์ให้เกียรติไม่มีเสแสร้ง น่าเสียดายที่เขายังไม่ทันได้รู้ข้อมูลเบื้องต้นที่ยิ่งใหญ่ของเกมออนไลน์ก็ถูกปัดตกไปก่อนด้วยน้ำมือของกิ่งแก้วแฟนของเขา
“แล้วเมื่อไหร่หมิงยู่จะภารกิจเสร็จเนี่ย” ดินแดนถามขึ้น บลูที่ได้ยินก็ยักไหล่
“การลอบเข้าสำนักไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ หรอกนะเว้ย แม้สำนักเวรนี้จะไม่มีเบื้องหลังที่ยิ่งใหญ่แต่กลุ่มของเราก็ใช่ว่าจะเปิดเผยตัวได้ตามที่ต้องการ…จนกว่าเราจะแทรกแซงสำนักพเนจรเสร็จ และควบรวมอำนาจภายในอาณาจักรหั่วซานก่อน ไม่งั้นอาณาจักรอื่น ๆ ในทวีปกลางคงรับรู้แผนการเราแน่ ๆ ”
ในฐานะคลาสเรียนเทพสงครามที่มีอยู่กันหลายชั้นเรียนและหลายรุ่น เขาจำเป็นต้องแก่งแย่งกันเพื่อกลายเป็นที่สุดของทวีปกลาง หลังจากนั้นก็จะได้เข้าสู่เวทีการต่อสู้ระดับโลกเสียที

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

คลาสเรียนเทพสงคราม

คล้ายกับเรื่องยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์ ที่คุณอ่าน

ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

คลาสเรียนเทพสงคราม

คล้ายกับเรื่องยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้