“วิ้ววววว นึกว่าสาวๆ ที่ไหนมา” พี่เวย์ปรบมือ แล้วยิ้มทักทายฉันกับยัยแอม
“สวัสดีค่ะพี่ๆ” ฉันทักทายกลับ แล้วแอบมองเขา ก่อนจะดึงตัวยัยแอมให้นั่งคั่นกลาง
“สอบเสร็จกันแล้วหรอครับ” พี่เจมส์ถาม
“รู้ได้ไงคะเนี้ย อย่างกับมีตาทิพย์” ฉันแซว
“ฮ่าๆ เห็นเงียบๆ งี้ เด็กพี่ก็เยอะนะครับน้องพรีม” พี่เจมส์ตอบแล้วหัวเราะล่า
เจเดนนั่งปั้นหน้านิ่ง ยกมือขึ้นโอบไหล่ยัยแอม แล้วดึงเข้ากระทบกับอกเขา ก้มใบหน้าลงมองยัยแอมแบบระยะประชิดจนปากแทบจะชนกัน
“พะ พี่เจ..” ยัยแอมหันไปพูดด้วยสีหน้าเขินอาย ฉันหันหน้าหนี ยกแก้วขึ้นดื่ม พยายามเบนสายตาหนีจากร่างทั้งสองที่กำลังนัวเนียกัน
“เฮ้ย ไอ้เจ มึงเป็อะไรเนี้ย … เปิดห้องไหม เดี๋ยวกูบอกเด็กให้”
“หึ..” เขาหัวเราะทุ้มต่ำ ยกแก้วขึ้นกระดกซ้ำๆ โดยมียัยแอมอยู่ในอ้อมแขน ฉันรู้สึกอึดอัดจนจะอ้วก บวกกับหมั่นไส้คนข้างๆ เลยลุกไปนั่งข้างพี่เวย์แทน
“พรีมขอนั่งด้วยนะคะ” ฉันหันไปบอกกับพี่เวย์ เขายิ้มหวานให้ แล้วยกแขนขึ้นพาดโซฟาด้านหลังฉัน
“สอบเสร็จไปไหนครับ” เขากระซิบถาม
“อืมมม ไม่แน่ใจค่ะ คงจะกลับบ้าน”
“อ่อ เด็กดีจังนะ ฮ่าๆ” เขาหัวเราะใส่เบาๆ
“จะชวนพรีมเที่ยวหรอคะ” ฉันแกล้งหยอด เอนตัวเข้าหาเขา ยกมือขึ้นเท้าคางจ้อง พี่เวย์เอนตัวเข้าหาบ้าง ยกผมที่ปะหน้าฉันขึ้นทัดใบหูให้
“ชอบเลยครับ คนรู้ใจเนี้ย ...งั้นล่ะก็พี่จะ ..”
ปั้ง!
เสียงแก้วกระทบพื้นโต๊ะดังลั่น ดึงความสนใจไปจุดเดียว
“อะไรของมึงไอ้เจ ใหมด” พี่เวย์บ่น แล้วแกล้งลูบหน้าอกตัวเองเบาๆ
“มาเล่นเกมส์แก้เซ็งดีกว่า”
“??” ทั้งโต๊ะงุนงงกับคำชวนของเขา
“หมุนขวดไง ตอบคำถาม ใครไม่ตอบหรือตอบไม่ได้ กินเพียวเต็มแก้ว”
“เออดี กูเซงๆ มาหลายวันละ หาไรทำสนุกๆ ดีกว่า”
“มาดิครับ” พี่เวย์พูด แล้วเคลียร์หน้าโต๊ะ
แจ๊คพ็อตที่รอบแรกปากขวดก็มาหยุดที่ฉัน ทุกคนจ้องมองฉันแบบมีเลศนัยสุดๆ จนต้องกลืนน้ำลายเพื่อเก็บอาการ
“น้องพรีม มีคนในใจหรือยังครับ” พี่เวย์ยิงถามใส่ทันที
“มะ ไม่มีค่ะ” ฉันก้มหน้าตอบ
“ห้ามโกหกน้าาา คนสวยยย” พี่เจมส์แซว
“ไม่ได้โกหกนะคะ .. ไม่เชื่อถามยัยแอมได้” ฉันรีบหาพยานมายืนยัน
“จริงๆ ค่ะ อันนี้ยืนยันได้ ยัยนี่ถึงจะมีคนคุยเยอะ แต่ก็ยังไม่เคยคบใครเป็ตัวเป็ตนซะที..ฮ่าๆ” ยัยแอมพูดยาวเหยียด
“โอเคๆ งั้นน้องพรีมหมุนต่อเลยครับ”
ฉันคว้าขวดหมุนบนโต๊ะ รอบนี้ปลายขวด หยุดที่เขา…
“คนหมุนต้องถามนะครับ” หลังนั่งอึ้งเงียบไปนาน พี่เจมส์สะกิดเรียกสติ แล้วยื่นปากจู๋ๆ ไปทางเจเดน
“เอ่อ… พะ พรีม ไม่รู้จะถามอะไรค่ะ”
“งั้นพี่ถามแทนเอง” พี่เวย์พูด
“ไอ้เจ มึงมีสาวในใจแล้วใช่ป่ะ”
“อืม” เขาตอบสั้นๆ แล้วจับขวดหมุนต่อ
เกมส์ดำเนินไปเรื่อยๆ ทั้งคำถามชวนปวดตับ และกวนประสาท ส่วนใหญ่จะเล็งไปทางความรักซะมากกว่า และแจ๊คพ็อตอีกครั้งที่มันไปหยุดที่เขา
“สาวคนนั้น อยู่ในวงนี้หรือเปล่า” พี่เจมส์ยิงคำถามใส่เจเดน
“....” เขายกแก้วแอลกอฮอล์เพียวขึ้นดื่มรวดเดียว จนทั้งโต๊ะหันมองตากันปริบๆ
“อะไรวะ แค่ตอบว่าใช่หรือไม่ใช่เอง” พี่เจมส์แซว พลางเติมแอลเพียวล็อตใหม่ใส่แก้ว
“ไอ้นี่มันมีความลับเว้ย…ฮ่าๆ“ พี่เวย์หัวเราะใส่ เขาจับขวดหมุน ปลายมาหยุดที่ฉันอีกครั้ง
”...“ เขาจ้องฉันนิ่ง ไร้คำถาม ฉันกลืนน้ำลายก้อนใหญ่ลงคอ ก้มหลบสายตา
”เอ้า ให้ถามครับพี่ชาย ไม่ใช่ให้นั่งจ้อง“ พี่เวย์แซว
”กู.. ไม่มีคำถาม“
”อ้ะ งั้นแอมขอใช้สิทธิ์ถามให้เองค่ะ“
”...“ ความเงียบคือคำตอบจากเขา ยัยแอมหันมายิงคำถามสุดช็อคใส่ฉัน
“ผู้ชายที่แกเคยรับพนันอ่อยมาทั้งหมด แกเคยไปนอนกับเขาด้วยป่ะ”
ฉันเงยหน้าขึ้นมองยัยแอมด้วยความใ อะไรกัน ..คำถามแบบนี้
”ไม่เคย..“ ฉันตอบด้วยเสียงสั่นๆ หายใจติดขัด…อึดอัดกับสายตาทุกคนที่จ้องอย่างรอคำตอบ
ยัยแอมยิ้มหวานใส่ ก่อนจะพยักหน้าให้ฉันเป็คนหมุนขวด รอบนี้มันมาหยุดที่ตัวฉันเองอีกรอบ พี่เวย์อาสาเป็คนถาม
”อืมมม พี่จีบพรีมได้ใช่ไหม“
ฉันยังไม่หายอึ้งในคำถามของยัยแอม ก็ต้องมาอึ้งในคำถามของพี่เวย์ต่อ เขายิ้มให้ เหมือนประหนึ่งนี่คือคำถามจริงจัง ไม่ใช่ล้อเล่น
ฉันรีบยกแก้วขึ้นดื่มรวดเดียวหมด จนทั้งโต๊ะ (ยกเว้นเจเดน) ตบมือแปะๆ หัวเราะล่าใส่พี่เวย์
”ฮ่าๆๆๆ ไอ้เวย์โดนสาวปฏิเสธทางอ้อมโว้ยยยย“
”ชิบ.. น้องเขาเลือกไม่ตอบ ยังไม่ได้ปฏิเสธโว้ย“ พี่เวย์พูดด้วยอาการหัวเสีย
”พะ พรีม ขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ“ ฉันรีบลุกหนีสายตา เดินดิ่งไปทางห้องน้ำของผับ
”พรีม ยัยพรีม รอด้วยสิ“ ฉันหันไปถามเสียงะโเรียก ยัยแอมวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา แล้วคล้องแขนฉันแน่น
”ไม่ได้โกธรใช่ป่ะ“
”อะ อะไรหรอ“
”ที่ฉันถามไง.. แค่อยากอำเล่นขำๆ น่ะ“ ยัยแอมยิ้มให้ แล้วดิ่งตัดหน้าเข้าห้องน้ำไปก่อน
ครืดดด ครืดดด
สายเรียกเข้า ‘พ่อจ๋า’
พะ พ่อ ทำไมโทรมาตอนนี้นะ
ฉันรีบวิ่งแจ้นไปหน้าร้าน รับสายด้วยอาการหอบ
”จ้ะ พ่อ แหะๆ“
<พรีม>
“จ้ะ”
<หนู… อยู่ไหนลูก>
“เอ่อออ อ้อ นะ หนู .. อยู่หอไงพ่อ”
<.....>
”พ่อ….ได้ยินหรือเปล่า.. ฮัลโหล“
ติ้ง
หนึ่งข้อความใหม่ จาก ‘พ่อจ๋า’
<พ่อถามหนูอีกรอบ… ว่าหนู อยู่ ไหน>
“อึก!!! พะ พ่อ”