3 วันต่อมาหลังจากการประลองดาบ กับ ปรมาจารย์ เตียวฮง
จอมดาบ อาลัม ก็เดินทางท่องเที่ยวไปพร้อมกับหลิงเอ๋อ เพื่อหาคู่ต่อสู้ที่จะประลองใหม่
...ในโลกนี้จะไม่มีใครสู้ข้าได้เลยรึไง จอมดาบ อาลัมคิด
" ท่านไม่ต้องห่วงหรอกนะ ในโลกนี้ย่อมหาคนสู้ท่านได้ในซักวันหนึ่ง " หลิงเอ๋อ กล่าว
" นี่เจ้าแอบอ่านใจข้าอีกแล้วรึ สมแล้วที่เป็นเผ่ามังกร" อาลัมพูดพร้อมกับเขกกระโหลก หลิงเอ๋อ ไป 1ที นี่ต้องเรียกว่า กล่าวชมแล้วลงโทษ สินะ
ในขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่นั้น
ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย เสียงร้องขอความช่วยเหลือมาจาก หุบเขาข้างหน้า จอมดาบเทพ อาลัม จึงวิ่งไปที่ต้นเสียงในทันที พร้อมหลิงเอ๋อ
สภาพที่ อาลัมเห็นคือ มี หมาสามหัว กำลังเล่นงาน ผู้หญิงชาวบ้านอยู่ เธอชื่อ ชารอน
...เซอเบอร์รัส!!!ทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่ได้ จอมดาบ อาลัมคิด ก่อนจะกระโดดลงไป ขวางระหว่างเซอเบอรัสกับชารอนทันที
เคร้ง เคร้ง เคร้ง เสียงดาบมุรามาสะ ดังกังวาล เพียงแค่ 3 เพลง ก็ล้มเซอเบอร์รัสได้ จอมดาบ อาลัม หลังจากจัดการ เซอเบอรัสแล้ว ก็หันไปหา ชารอน แต่ยังไม่ได้กล่าวอะไร ชารอนก็ทำท่าจะวิ่งหนีด้วยความกลัว แต่ถูกหลิงเอ๋อ สกัดทางถอยไว้ ตอนนี้ในใจ ชารอน คิดอยู่สามวิธี
1 . หลบหนี : มีหลิงเอ๋อ ขวางอยู่ ทำให้หลบหนีไม่ได้
2. ต่อสู้ : คนตรงหน้าน่าจะเก่งกว่าเธอ หลายสิบเท่า ทำให้ทำไม่ได้เช่นกัน
เหลือวิธีเดียว คือ 3. ยอมแพ้ นั่นคือวิธีเดียวที่จะทำให้เธอรอดชีวิตได้
ชารอนค่อยๆหันไปกล่าวกับ จอมดาบ อาลัม
" ข้ายอมแพ้ "
จอมดาบอาลัมค่อยๆเก็บดาบมุรามาสะ เข้าฝัก แล้วเดิน อาดๆ มาถึงชารอน แล้วถามว่า
" เจ้ามาทำอะไรที่นี่คนเดียว มันดึกมากแล้วนะ "
ซึ่งชารอนก็ตอบกลับไป
" เมื่อ 3เดือนก่อนอยู่ๆก็เกิดหมอก มาบังแสงแดด ในหมู่บ้าน พวกเราไม่รู้ว่าไปทำอะไรให้ท่านเทพ ราชันต์ราชสีห์สิงโตนรก บารัน โกรธ จึงต้องส่งเครื่องสังเวยทุกเดือน เพื่อระงับโทสะ ของท่านเทพ บารัน "
" แล้วมันแข็งแกร่งมั๊ย บารันที่เจ้าว่ามาเนี่ย " จอมดาบ อาลัมกล่าว
" ท่านแสวงหาคู่ต่อสู้? "
" ใช่แล้ว เพราะว่าข้าไร้พ่าย มันทำให้ชีวิตน่าเบื่อ " อาลัม
" งั้นข้าขอเชิญพวกท่านไปกินข้าวที่หมู่บ้านของเราก่อน เรายินดีที่จะมอบอาหาร และที่พักให้ท่านในคืนนี้ และข้าขอไหว้วานท่านให้กำจัด เทพ บารันให้กับหมู่บ้านเราด้วย " ชารอน
" ย่อมได้ " อาลัม
และแล้ว จอมดาบ อาลัม กับ หลิงเอ๋อ ก็เดินทางไปที่หมู่บ้านกริม โดยมีชารอนเป็นคนนำทาง
พวกเธอจัดงานเลี้ยงใหญ่ ให้กับ จอมดาบ อาลัมในหมู่บ้าน พร้อมกับหลิงเอ๋อ ในระหว่างงาน จอมดาบอาลัม ก็สังเกตเห็นว่า ชารอน เป็นจอมเวทย์ เพราะเธอ เสกให้ของลอยได้ ในการแสดงร่ายรำ กลางแสงเพลิง
" เจ้าเป็นจอมเวทย์รึ ชารอน " อาลัม
" คะ ค่ะ ใช่ค่ะ " ชารอน
" งั้นเจ้าจะสอนเวทย์มนต์ ข้าได้รึไม่ " อาลัม
" นี่ท่านไม่รู้จักเวทย์มนต์รึ " ชารอน
" ใช่แล้ว ข้าใช้ได้เพียงแต่ดาบ ถ้าขาดดาบไปชีวิตข้าคงวิบัติ " อาลัม
" ถ้างั้นข้าจะสอนท่านเอง " ชารอน
แล้วชารอน ก็พา อาลัม มาที่ลานกว้างหน้าหมู่บ้าน สำหรับการฝึกวิชาเวทย์มนต์
" ท่านต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ และจินตนาการว่า ท่านถือ ลูกบอลไฟ กลมๆไว้ในมือ " ชารอนกล่าว
30 นาทีต่อมา...
ฟ้าววววววว ตูมมมมมมมมมมม เพียงชารอนอธิบายไม่กี่คำ จอมดาบ อาลัม ก็สามารถใช้เวทย์มนต์ได้ สิ่งแรกที่พวกเขาเรียนกันคือ ไฟเยอร์บอล ซึ่งเป็นเวทย์พื้นฐานของทุกสรรพสิ่ง
ชารอนยิ่งสอนก็ยิ่งมันส์ เธอจึงสอนเวทย์ต่างๆ ให้ อาลัมจนถึงเช้า แล้วเผลอหลับไป เมื่อเธอ ตื่นขึ้นมาในช่วงสาย จอมดาบอาลัม ก็หายตัวไปซะแล้ว เหลือเพียง หลิงเอ๋อ นอนหลับอยู่ในกระโจม
...ท่านจอมดาบ อาลัม ท่านคิดจะไปปราบ ราชันต์ราชสีห์สิงโตนรก บารัน คนเดียวหรือคะ ไม่ได้นะคะ ข้าต้องรีบตามไปแล้ว หลังจากชารอนคิด เธอก็รีบวิ่งตามไปในทันที
****
จอมดาบอาลัม มาถึงภูเขาที่บารันอยู่ เขาไม่คิดจะปกปิดการมาของตนเอง จึงตะโกนออกไปด้วยเสียงอันดังก้อง
" บารัน เจ้าเต่าหดหัว รีบออกมากราบตีนพ่อเอ็ง มา "
ในไม่ช้า ก็มีหมอกลงจัด ราชันราชสีห์สิงโตนรก บารัน ค่อยๆเคลื่อนกายออกมา
" เจ้าแน่มากที่กล้ามาหาเรื่องข้าถึงถิ่น แถมยังเรียกข้าว่า เต่าน้อยอีก ให้อภัยไม่ได้ " บารัน
แล้วการต่อสู้ ของ จอมดาบ อาลัม กับ ราชสีห์สิงโตนรก บารันก็ได้เริ่มต้นขึ้น
ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมงต่อมา...
ฉัวะ ฉัวะ
เสียงดาบมุรามาสะ ดื่มเลือด ของบารันไปไม่น้อย ทำให้มันร้องเสียงหลง และกำลังคิดที่จะหาทางจัดการ จอมดาบ อาลัม อย่างไรดี
...ดาบมุรามาสะ เวิร์ลไอเทม ระดับพระเจ้า ข้าจะทำอะไรกับมันดี บารันคิด ก่อนจะคิดได้แล้วเริ่มสร้างบาเรีย แคบๆ มากักขังจอมดาบ อาลัม เอาไว้ แล้วกล่าวว่า
" 5555+ เจ้าต้องอดอาหารตายอยู่ ในบาเรียที่ข้าสร้างนี่ล่ะ ถึงยังไงเจ้าก็เป็นมนุษย์ไม่มีทางอยู่เกิน 10 วันหรอก "
เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เพียงแค่ 10 นาทีหลังจาก บารัน กักขัง อาลัม จอมดาบ อาลัม ก็ได้ขยับดาบ มุรามาสะ ฟันใส่ บาเรียไม่ยั้ง จนมันเกิดรอยร้าว
...เป็นไปได้ยังไงกัน มนุษย์ไม่น่าจะ สร้างรอยร้าวให้กับ บาเรียของข้าได้ ม่ายยยยยยยยย
เพล้ง เสียงบาเรียแตก และ จอมดาบ อาลัมก็ค่อยเดินออกมา เขาเตรียมจะตวัดดาบสุดท้ายเพื่อกำจัด บารัน
" ฟะ..ฟังข้าก่อน จอมดาบ อาลัม " บารันกล่าวอย่างหวาดกลัวต่อมนุษย์ตรงหน้า
" ข้ามาฆ่า ไม่ได้มาคุย " แล้วจอมดาบ อาลัมก็ตวัดดาบมุรามาสะ เพื่อสำเร็จโทษ บารัน
ดีที่บารัน สามารถรับดาบนี้ไว้ได้ โดยการเคลื่อนพลังทั้งหมดไปไว้ที่หัว แล้วสร้างบาเรียทั้งหมดมาป้องกัน แต่ เธอ ก็ยังกระเด็นออกไปไกลกว่า 10 เมตร
" ฟ..ฟังข้าก่อน ถ้าท่านไว้ชีวิตข้า ข้าจะยอมเป็นสัตว์เลี้ยงของท่าน " บารันกล่าววิงวอน ด้วยเสียงของหญิงสาว
" แท้จริงเจ้าเป็นผู้หญิง ยังงั้นรึ บารัน " อาลัม
" ใช่ค่ะ นายท่าน " บารันค่อยๆ กลายร่างเป็นหญิงงามล่มเมือง ความงามของเธอถ้าหากชายใดได้เห็น คงต้องอยากทำมิดีมิร้ายกับเธอแน่ๆ แต่จอมดาบ อาลัมกลับรู้สึกเฉยๆ เขาสะบัดดาบมุรามาสะ กลับเข้าฝัก และกำลังจะเดินจากไป
" ข..ขอข้าติดตามท่านไปด้วยได้มั๊ย คะ นายท่าน "
" ถ้าอยากตามมา ก็เชิญ แต่ข้าไม่รับรองความปลอดภัยนะ " อาลัม กล่าว
" คะ ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ " แล้ว บารันก็เดินตาม จอมดาบ อาลัม เหมือนคู่รักกำลังเดทกัน ในหุบเขาสายหมอก
****************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
6K
