(จบ)ทะลุมิติไปเป็นแม่บุญธรรมของสามแสบแสนซน

บทที่ 14 ได้งานแล้ว

ฮั่วฟางฟางหยิบขนมในชามอย่างหยาบคาย ก่อนจะโยนตะเกียบแล้วเดินหนีไป

ดูเหมือนคนในครอบครัวจะชินกับนิสัยเอาแต่ใจของเธอแล้ว กินอิ่มแล้วจะไปไหนก็ปล่อยไปเถอะ 

หลังจากกินข้าวและเก็บกวาดเสร็จ ฮั่วฉางชิงก็ปั่นจักรยานพาจางจิงจิงไปที่สถานีวิทยุ 

จางจิงจิงไม่ได้คิดอะไรมาก นั่งกางขาคร่อมจักรยาน มือทั้งสองข้างจับเบาะแน่น 

"ไปกันเถอะ" 

ฮั่วฉางชิง "..."

เห็นฮั่วฉางชิงไม่ขยับ จางจิงจิงจึงเร่ง "ไปสิ"

ฮั่วฉางชิงเม้มริมฝีปาก "สหายจางจิงจิง ผมว่าคุณนั่งตะแคงจะดีกว่านะ"

จางจิงจิงหัวเราะแห้งๆ สองครั้ง พลางก้มลงมองก็เพิ่งรู้ตัวว่าท่านั่งของตัวเองดูไม่งามเท่าไหร่ จึงรีบขยับตัวลงแล้วนั่งตะแคงข้างแทน

แต่การทำแบบนั้นทำให้การจับเบาะรถไม่ค่อยถนัดเอาเสียเลย

เมื่อฮั่วฉางชิงปั่นจักรยานออกจากบ้านไป จางจิงจิงก็มองไปที่ใบหน้าของเพื่อนบ้านโดยรอบอย่างลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเอื้อมมือไปจับเอวของชายหนุ่ม

เดิมทีคนในบ้านพักข้าราชการต่างก็คิดว่าพวกเขาทั้งสองคนไม่เหมาะสมกัน ต่างก็คอยดูเ๱ื่๵๹ตลก เธอจะยอมให้เป็๲อย่างที่พวกเขาคิดได้ยังไงล่ะ?

ในขณะที่มือของเธอแตะลงบนเอวของฮั่วฉางชิง จางจิงจิงรู้สึกได้เพียงแค่ร่างกายของเขาสั่นไหว จักรยานพุ่งออกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว พร้อมกับแรงถีบของเขา เธอรู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงรูปร่างของเอวและแรงที่ส่งออกมา

ไม่รู้ทำไม ในหัวของเธอกลับแวบขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า ‘เอวเล็กแบบนี้ แต่แรงไม่เบาเลยนะ!’

หญิงสาวพลันรีบส่ายหัว ไล่ความคิดบัดสีออกไปจากหัวอย่างรวดเร็ว

หลังจากปั่นจักรยานมาประมาณยี่สิบนาที ฮั่วฉางชิงก็จอดจักรยานที่ใต้ตึกแห่งหนึ่ง

"ถึงแล้ว เข้าไปกันเถอะ"

จางจิงจิงพยักหน้า ๠๱ะโ๪๪ลงจากจักรยานแล้วเดินตามฮั่วฉางชิงเข้าไปในสถานีวิทยุ สอบถามอยู่ครู่หนึ่งก็พบกับหัวหน้าเฉินที่พ่อของฮั่วฉางชิงบอกไว้

เมื่อหัวหน้าเฉินเห็นจางจิงจิง ดวงตาก็ฉายแววประหลาดใจออกมาเล็กน้อย ตอนที่พ่อของฮั่วฉางชิงมาบอกเ๱ื่๵๹นี้กับตน เขาบอกว่าเป็๲ภรรยาจากชนบทที่ลูกชายของเขาแต่งงานด้วย อยากจะมาลองดู ถ้าไม่ผ่านก็ไม่ต้องไว้หน้าเขา ไล่กลับไปได้เลย 

เขาคิดว่าเธอเป็๲ผู้หญิงตัวใหญ่ล่ำสัน เชยๆ ไม่นึกเลยว่าหุ่นจะเพรียวบางขนาดนี้ แถมยังดูดีอีกต่างหาก

ไม่ต้องพูดถึงเ๱ื่๵๹ความสามารถ แค่รูปลักษณ์ภายนอกเธอก็สอบผ่านคุณสมบัติของผู้ประกาศแล้ว

"คุณจาง งั้นผมพาคุณไปทดสอบเลยละกัน พอดีตอนนี้ที่สถานีเรากำลังเปิดรับสมัครอยู่ ถ้าคุณผ่านเกณฑ์ที่เรากำหนดไว้ก็สามารถเริ่มงานได้ทันที"

"ค่ะ รบกวนหัวหน้าเฉินด้วยนะคะ"

จางจิงจิงรีบพยักหน้าตอบรับ

หัวหน้าเฉินพาจางจิงจิงไปสัมภาษณ์ ส่วนฮั่วฉางชิงรออยู่ข้างนอก

ตำแหน่งที่จางจิงจิงสมัครคือผู้ประกาศ เธอจึงแค่ต้องอ่านต้นฉบับเท่านั้น ถ้าสมัครเป็๲บรรณาธิการ เธอต้องเขียนต้นฉบับด้วย เธอรู้สึกว่าตำแหน่งนี้ค่อนข้างสบายกว่า ถ้าในอนาคตหย่ากับฮั่วฉางชิง ตัวเองมีทั้งเงินและมีที่อยู่ ก็ไม่ต้องไปง้อขอใครแล้ว เธอจะได้ทุ่มเทให้กับงานได้อย่างเต็มที่ 

แต่ทั้งหมดนี้ก็เป็๲แค่ความคิดชั่วคราว รอให้มีการปฏิรูปและเปิดประเทศ อนุญาตให้ทำธุรกิจส่วนตัวได้เมื่อไหร่ เธอจะออกมาทำธุรกิจหาเงินเอง ในยุคที่เต็มไปด้วยโอกาสแบบนี้ เธอต้องสร้างรากฐานความเป็๲อยู่ที่ดีให้กับตัวเองในอนาคต

หัวหน้าเฉินพาเธอเข้าไป เขานึกว่าจางจิงจิงจะต้องตื่นเต้นประหม่า แต่ไม่เลย เธอทำตัวสบายๆ หยิบต้นฉบับขึ้นมาดู แล้วก็อ่านออกเสียงอย่างชัดเจน

ปกติเธอเป็๲คนเสียงหวาน แต่เวลาอ่านต้นฉบับ เธอกลับปรับเป็๲น้ำเสียงแบบผู้ประกาศได้อย่างเป็๲ธรรมชาติ  ต่างจากตอนพูดคุยทั่วๆ ไปโดยสิ้นเชิง

หัวหน้าเฉินคิดว่าจะออกไปข้างนอก ปล่อยให้คนอื่นเป็๲คนสัมภาษณ์ แต่พอได้ยินเสียงนี้เท่านั้นแหละ เขาก็หยุดเดินกะทันหัน อยากดูต่อจนห้ามใจไม่ได้ คนอื่น ๆ เองก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันทีเช่นกัน

ส่วนฮั่วฉางชิงที่ยืนอยู่หน้าประตู ตอนนี้ใจเริ่มร้อนรุ่ม เลยตัดสินใจเดินลงไปสูบบุหรี่ที่ห้องน้ำชั้นล่าง

จางจิงจิงอ่านต้นฉบับจบก็หันไปมองหัวหน้าเฉินและคนอื่น ๆ ที่อยู่ข้าง ๆ

"ขอถามหน่อยค่ะ แบบนี้ถือว่าฉันอ่านผ่านไหมคะ?" 

หัวหน้าเฉินพยักหน้าหงึก ๆ เหมือนไก่จิกข้าว "ผ่านสิ ผ่านอยู่แล้ว ดีมาก สหายจาง เธอไม่ใช่คนบ้านนอกเหรอ? ทำไมพูดจีนกลางชัดขนาดนี้?"

เขาอดสงสัยไม่ได้ จึงถามออกไป

จางจิงจิงรีบโกหกไปว่า "พ่อแม่รักฉันมากน่ะค่ะ เลยซื้อวิทยุมาให้เครื่องหนึ่ง ฉันว่างๆ ก็เลยเปิดฟัง ฝึกไปฝึกมาเลยพูดได้เองค่ะ"

พอทุกคนได้ยินแบบนั้นก็ไม่รู้สึกแปลกใจอีกต่อไป เพราะไม่ว่าจะวงการไหนก็ต้องมีคนที่เกิดมาเพื่อสิ่งนี้ สำหรับจางจิงจิง นี่แหละที่เรียกว่าฟ้าลิขิตให้กินบุญเก่า

"ฉันคิดว่าความสามารถของสหายจางเหมาะสมกับตำแหน่งนี้นะ พวกคุณคิดว่าไง?"

เดิมทีหัวหน้าเฉินเพียง๻้๵๹๠า๱ดำเนินการตามขั้นตอนเพื่อให้คนของฮั่วจงอี้กลับไปโดยเร็วที่สุดเท่านั้น แต่ไม่คาดคิดว่าจะได้พบกับเ๱ื่๵๹น่ายินดีเช่นนี้ นอกจากจะไม่ทำให้ฮั่วจงอี้โกรธเคืองแล้ว ยังได้พนักงานดีๆ มาทำงานอีกด้วย 

ในยุคที่โทรศัพท์มือถือยังเข้าไม่ถึง และโทรทัศน์ยังเป็๲ของหายาก สถานีวิทยุเป็๲หน่วยงานที่ได้รับความนิยม พวกเขา๻้๵๹๠า๱ผู้ประกาศเกือบ 24 ชั่วโมง ดังนั้นจึง๻้๵๹๠า๱คนจำนวนมาก หากไม่ใช่เพราะตำแหน่งงานดีขนาดนี้ คงไม่ถึงตาเธอแน่ๆ 

"พวกเราก็คิดว่าเธอสอบผ่านนะ" 

หัวหน้าทั้งสามตกลงกันอย่างรวดเร็ว และให้จางจิงจิงเตรียมตัวเริ่มงานในสัปดาห์หน้า

จางจิงจิงดีใจมาก รีบโค้งคำนับขอบคุณ

ไม่นานหลังจากที่ฮั่วฉางชิงขึ้นไปชั้นบน เขาก็เห็นจางจิงจิงเดินออกมาจากห้องบันทึกเสียงพร้อมกับหัวหน้าเฉิน

เมื่อเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของทั้งคู่ เขาอดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้ว

"คุณฮั่ว ภรรยาของคุณเก่งมาก เธอพูดได้ดีกว่าผู้ประกาศรุ่นเก๋าของเราเสียอีก พวกเราตัดสินใจรับเธอเข้าทำงานแล้ว เธอจะเริ่มงานได้สัปดาห์หน้านะครับ"

สีหน้าของฮั่วฉางชิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่เขาก็ยังพยักหน้าให้กับหัวหน้าเฉิน

"รบกวนคุณแล้ว หัวหน้าเฉิน"

จากนั้นจางจิงจิงก็เดินตามหัวหน้าเฉินไปกรอกข้อมูลบางอย่าง เสร็จแล้วก็ลงมาข้างล่างพร้อมกับฮั่วฉางชิงเพื่อเตรียมตัวกลับบ้าน

ตอนที่กำลังลงบันไดอยู่นั้น พวกเขาก็บังเอิญเจอกับจางจือจือเข้า

จางจือจือเห็นพวกเขาทั้งสองอยู่ที่นี่ก็ดูจะประหลาดใจอยู่บ้าง แม้ว่าความสัมพันธ์จะไม่ดีนัก แต่ในเมื่อเจอหน้ากันก็ยังคงต้องรักษามีท่าทีที่ดีต่อกัน

"พี่สาว มาทำอะไรที่สถานีวิทยุเหรอคะ?" 

จางจิงจิงตอบอย่างอ้อมแอ้ม "มาทำธุระนิดหน่อยน่ะ"

จางจือจือคิดในใจ คนบ้านนอกอย่างหล่อนจะมาทำธุระอะไรได้ ที่แท้ก็แค่มาทำเป็๲คุยโวโอ้อวดเท่านั้นแหละ

"อ้อ ถ้าพี่ชอบสถานีวิทยุ ฉันพาเดินชมได้นะ ฉันทำงานอยู่ที่นี่ ค่อนข้างคุ้นเคยเชียวล่ะ"

"ไม่เป็๲ไรหรอก พวกเรามีธุระ ต้องไปแล้วน่ะ"

หลังจากที่จางจิงจิงพูดจบ เธอก็ลงไปข้างล่างพร้อมกับฮั่วฉางชิง

เพื่อนร่วมงานที่นั่งข้างๆ จางจือจือเห็นดังนั้นจึงอดไม่ได้ที่จะถามขึ้น "นี่พี่สาวต่างแม่ของเธอเหรอ?"

จางจือจือพยักหน้าอย่างดูแคลน

"อืม ใช่ เธอคงรู้ว่าฉันทำงานที่นี่ เลยอยากมาดูน่ะ"

แววตาของเธอฉายแววภูมิใจ ที่อายุยังน้อยก็สามารถใช้ความสามารถของตัวเองเข้ามาทำงานที่สถานีวิทยุได้ นับเป็๲เ๱ื่๵๹ที่คนอื่นไม่กล้าแม้แต่จะคิด

นี่เป็๲เ๱ื่๵๹ที่เธอภูมิใจมาโดยตลอด และตอนนี้เมื่อพูดถึงมันขึ้นมาก็ยังรู้สึกพอใจในใจ

"อืม คงงั้นมั้ง เห็นแล้วก็รู้ว่าหล่อนไม่เคยเห็นโลกกว้าง"

ทั้งสองคนพูดจาดูถูกจางจิงจิงไปพลาง เดินขึ้นไปชั้นบนพลาง 

ขณะที่จางจือจือเข้าไปในสำนักงานก็ได้ยินคนพูดกันว่า ทางหน่วยงานมีผู้ประกาศคนใหม่ผ่านการสัมภาษณ์แล้ว ซึ่งจะเริ่มงานอาทิตย์หน้า

ในตอนนั้นจางจือจือไม่ได้คิดเลยว่าคนๆ นั้นจะเกี่ยวข้องอะไรกับจางจิงจิง