มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

    ตอนที่44

    เสี่ิิิิิยวเอ้อวิ่งตามซูเฉินออกมาอย่างรวดเร็ว เขาไม่คิดว่าซูเฉินจะทำเงินมหสษสลขนาดนั้นในเวลาอันสั้น แถมเซียนน้อยโม่จวิ้นยังพ่ายแพ้ให้กับเขาอีกด้วย เมื่อซูเฉินก้าวออกมาอาคารแห่งนั้นเขาก็รู้สึกถึงสายตานับสิบที่จ้องมองมาทางเขา หลังจากเลื่อนขั้นเป็นรวบรวมลมปราณขั้นที่11แล้วซูเฉินรู้สึกว่าประสามผัสของเขาดีขึ้นอย่างมาก ซุเฉินหันไปกับเสี่ยวเอ้อว่า"ตามมาเงียบๆ อย่าเอะอะพวกเรากับโดนคนลอบโจมตี"เสี่ยวเอ้อตกตะลึงแต่เขารีบกลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็วและพยักหน้าให้ซุเฉินอย่างเงียบ ทั้งสองเดินลัดเลาะกว่า10นาทีก่อนมาหยุดที่ซอยที่มีทางตันไม่สามารถไปต่อได้ จากนั้นซูเฉินก็หันกลับไปแล้วพูดว่า"ออกมาได้แล้ว จะให้ข้ารอไปถึงเมื่อไร"จากนั้นร่างกาย30ร่างก็ปรากฏขึ้น พวกเขาแต่งตัวด้วยชุดดำมิดชิดและปกปิดใบหน้า ระดับพลังในกลุ่มพวกเขาต่ำสุดคือก่อตั้งลมปราณขั้นก้าวและสูงสุดอยู่ที่ลมปราณจิตระดับ1 ทั้ง30คนไม่พูดจาอะไรกับซูเฉินแม้แต่น้อย พวกเขาพุ่งเข้าใส่ซูเฉินอย่างรวดเร็ว ซูเฉินไม่รีรอพุ่งเข้าปะทะ ปังๆๆๆๆ ราวกับซูเฉินคือเทพแห่งการทำลายล้าง 1หมัดคือการสังหาร1คนไม่ว่าระดับใด เมื่ออยู่ภายใต้หมัดของเขา ก็ตกตายอย่างรวดเร็ว แต่แปลกที่คนพวกนี้ไม่หวาดกลัวใดๆ แม้ซูเฉินฆ่าพวกเขาไปกว่า20คนแต่พวกเขายังเขามาต่อสู้อย่่างไม่หยุดหยั้ง และซูเฉินรับรู้ในที่สุด ร่างอีก50ร่างได้มาถึงแม้ระดับลมปราณขอองพวกเขาจะไม่แตกต่างจาก30คนแรกแต่คำนวนของพวกเขาเยอะกว่าเกือบเท่าตัว แต่ซูเฉินไม่ได้หวาดกลัวใดๆและยังเข้าปะทะกับคนพวกนี้ โดยใช้เพียง1หมัดในการฆ่า เวลาผ่าน ภายในซอยนี้มีเพียงซูเฉินและเสี่ยวเอ้อที่มากับเขาเท่านั้นที่ยังมีลงหายใจ แต่ที่น่าหวาดกลัวคือใต้เท้าของซูเฉินมีศพกว่า300คนกองอยู่ หยาดเลือดย้อมชุดสีขาวของเขาให้กลายเป็นสีแดงสด เสี่ยวเอ้อที่ยืนดูตั้งแต่ต้นจนจบนั้นเขาได้เพียงแต่ลงไปนั่งกองกับพื้นด้วยความสั่นกลัว ชายหนุ่มตรงหน้าของเขาน่ากลัวเกินไปแม้แต่ระดับปราณจิตที่เป็นคนระดับผู้อาวุโสหลักยังตกตายภายใต้หมัดของเขาเพียงครั้งเดียวซูเฉินเมื่อเขาฆ่าทั้ง300กว่าคนเสร็จแล้วเขารู้สึกอยากล้างตัวเล็กน้อยเลยให้เสี่ยวเอ้อพาเขากับกลับโรงแรมเพื่อไปล้างตัว เส้นทางที่เสี่ยวเอ้อพาเขาไปนั้นสะดวกอย่างมากไม่มีแต่คนสัญจรและพบเห็น ถ้าพวกเขาเห็นซูเฉินในตอนนี้พวกเขาคงหวาดกลัวจนเป็นลมเป็นแน่แท้ เมื่อซูเฉินกลับโรงแรมมาและล้างเนื้อล้างและแต่งตัวเรียบร้อย เขาก็ออกไปอีกครั้ง การหาเงินยังไม่จบ จากคำบอกเหล่าของเสี่ยวเอ้อนั้นภายในเมืองหลวงมีบ่อนทั้งหมด6แห่งและดูเหมือนพวกมันทั้งหมดจะอยู่ในการดูแลของตระกูลใหญ่ทั้ง6 แต่ซูเฉินไม่ได้สนใจ เขาเริ่มตระเวนไปยังบ่อนอีกทั้ง5แห่ง และกวาดเงินไป100,000เหรียญทองในแต่ละแห่ง แต่มีเพียงแห่งหนึ่งที่เขากวาดไปถึง300,000เหรียญทองเพราะบ่อนแห่งนั้นเป็นบ่อนของตระกูลจ้าว ซูเฉินเลยไม่จำเป็นต้องปราณีใดๆ และเช่นเดียวบ่อนของตระกูลโม่ เมื่อเขากอบเงินของพวกเขาออกไปมากมาย ตระกูลทั้ง6จึงเริ่มเคลื่อนไหวและส่งนักฆ่ามากับจัดเขา แต่มันกลายเป็นการนำคนของเขาไปฆ่าตัวตาย ตลอดทั้งวันนั้นซูเฉินได้ฆ่าคนไปกว่า1,000คน ถึงทั้งหมดเป็นคนของตระกูลใหญ่ทั้ง6 และตอนนี้ตระกูลทั้ง6กำลังหัวปั่นกันอย่างมากเรื่องของซูเฉิน พวกเขาไม่เพียงแค่สูญเสียเงินไปเท่านั้น เหล่าบุคคลสำคัญหลายคนในตระกูลของพวกเขาก็โดนสังหารไปด้วย เมื่อตะวันเริ่มลับฟ้าซูเฉินก็กลับมายังโรงเตี้ยม เขากลับมาทานอาหารอย่างสบายใจ โดยตอนนี้ในกระเป๋าของเขามีเงินกว่า1,100,000เหรียญทอง เขาว่าเพียงเท่านี้เขาก็สามารถกวาดของที่เขาต้องการในการประมูลมาได้แล้วเเต่เมื่อนึกถึงวันเเละเวลาที่จะเริ่มการประมูลซูเฉินก็ได้ถามเสี่ยวเอ้อทันที"เสี่ยวเอ้อ การประมูลของคาระวานมังกรปฐพีจะเริ่มเมื่อไร"เสี่ยวเอ้อเบิกตากว้างราวกับเขาลืมสิ่งสำคัญไป"แย่แล้วนายน้อย ตอนนี้การประมูลจะเริ่มแล้ว""อะไร?ตอนนี้?"ซูเฉินงุนงงและรู้สึกตกใจ"ใช้ขอรับ งานจะเริ่มในอีกครึ่งชั่วยามแล้วขอรับ(1ชั่วยาม=2ชม.)"ซูเฉินได้ยินเช่นนั้นเขาก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและถามเสี่ยวเอ้อต่อไปว่า"งานจัดขึ้นที่ใด""งานจัดขึ้นที่*ลานบุบผาราตรี*ขอรับ""เข้าใจแล้ว"ซูเฉินพยักหน้าเข้าใจก่อนจะโยนเหรียญทอง10,000ให้เสี่ยวเอ้อ"นายน้อยนี่!?"เสี่ยวเอ้อถือเหรียญทอง10,000ด้วยสายตางุนงง"เจ้าควรออกจากเมืองหลวงอย่างรวดเร็วที่สุด ถ้ามีครอบครัวก็รีบพาไปด้วย ตอนนี้ตระกูลใหญ่ทั้ง6คงรู้แล้วว่าเจ้าอยู่กับข้าตลอด ในตอนนี้เจ้าอาจจะยังหนีไปทันเนื่องจากพวกเขาน่าจะกำลังวิ่งวุ่นอยู่กับการประมูล ไม่มีเวลามาสนใจเจ้า เอาล่ะขอให้โชคดี ถ้ามีวาสนาเราอาจจะได้พบกันใหม่"เมื่อกว่าจบซูเฉินก็รีบพุ่งออกไป ทิ้งเสี่ยวเอ้อให้อยู่ในห้องอย่างเดียวด่าย "นายน้อย ขอบคุณท่านมากขอรับ"

    เสี่ยวเอ้อคุกเข่าและโค้งคำนับไปยังทิศทางที่ซูเฉินออกไป น้ำตาของเขาไหลอาบสองแก้มระลึกถึงชายผู้มีบุญคุณที่สุดของเขา

    คล้ายกับเรื่องมรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!! ที่คุณอ่าน