ยอดคุณแม่ทะลุมิติ

"ฮึก!แม่จ๋า ตื่นสิ ทำไมถึงไม่ตอบหนูเลย"

เสียงเล็กสั่นเครือพร้อมกับหยาดน้ำตาที่พรั่งพรูลงมาไม่ขาดสายของหนูน้อยวัยหกขวบเศษซึ่งกำลังเกาะขอบเตียงแน่นทำให้คนที่ถูกเรียกพลันปรือตาขึ้นมาช้าๆ

สโรชาสะบัดหัวไล่ความมึนงงใบหน้าหวานซีดเผือด เธอมีร่างกายผอมบางจนแทบหาเนื้อไม่เจอดูน่าสงสารปนสังเวชในสายตาของญาติผู้ป่วยเตียงข้างๆเป็๞อย่างมาก

"แม่จ๋า"เสียงเล็กๆนั้นเรียกอีกครั้ง

'แม่เหรอ? ใครคือแม่ แล้วเด็กคนนี้เรียกใครแล้วทำไมฉันถึงปวดหัวอย่างนี้!!" สโรชาสับสนไปหมด

[ติ้ง!ทำการติดตั้งระบบเสร็จสิ้น]

'ฮะ!! ระบบอะไร แล้วใครมาพูดในหัวฉันแบบนี้!' สโรชาตกตะลึงปนลนลานกับเสียงลึกลับ

[ยินดีต้อนรับเข้าสู่ระบบสุดยอดคุณแม่! ตรวจสอบและยืนยันโฮสต์ ติ้ง! โฮสต์รหัส 101 สโรชา บุญเกิด ถูกต้องทำการเชื่อมต่อทันที]

'นั่นชื่อฉันนี่! ระบบอะไร! นั่นใครพูด ทำไมถึงมาอยู่ในหัวฉันแบบนี้!แล้วนี่ฉันอยู่ที่ไหนกัน ฉันควรจะอยู่บนเวทีรับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมไม่ใช่เหรอ!'

[ติ้ง!เชื่อมต่อสำเร็จ ระบบสามารถโต้ตอบกับโฮสต์ได้แล้ว...ตอบโฮตส์นี่คือระบบสุดยอดคุณแม่ โฮสต์คือร่างสถิตย์หมายเลข 101 ณขณะนี้โฮสต์อยู่ในโลกคู่ขนานต่างมิติ อยู่ในร่างของ สโรชา บุญเกิด วัยยี่สิบสองปี]

โลกคู่ขนาน!!!

อายุยี่สิบสอง!!!

และ...

[ตรวจพบลูกสาวของโฮสต์ เด็กหญิงแสนดี บุญเกิด อายุ 6 ปี ร่างกายอ่อนแอ]

'ลูกสาว!!'

สโรสาตวัดสายตาไปยังเด็กหญิงตัวน้อยร่างผอมซึ่งกำลังมองเธออย่างเศร้าสร้อย

โอ้!นี่มันเกิดอะไรขึ้น!

"สะ...แสนดี"สโรชาลองเรียก

"แม่จ๋า ตื่นแล้วเหรอ" รอยยิ้มสดใสของแสนดีทำให้สโรชาชะงัก ก่อนหัวใจจะเต้นรัวแปลกๆรู้สึกเอ็นดูและรักใคร่อย่างที่ไม่เคยเป็๞กับใครมาก่อน

'นี่ฉันมีลูกสาวแล้ว...เดี๋ยวนะ! เด็กอายุหกขวบ ฉันอายุยี่สิบสอง! เฮ้ย!นี่มีลูก๻ั้๫แ๻่สิบห้าสิบหกเลยเหรอ'

"อีหนูตื่นแล้วเรอะ ดีแล้วล่ะ...หนูแสนดีรอเอ็งตื่นมาสองวันแล้วเฮ้อ...ถ้าเอ็งเป็๞ไรไปยัยหนูแสนดีคงไม่พ้นบ้านเด็กกำพร้าแน่ๆ"คุณยายเตียงข้างๆบอกอย่างใจดี ก่อนจะบ่นออกมาพึมพำจนสโรชาเจ็บแปลบที่ใจ

ถ้าเธอไม่ตื่นเด็กคงต้องไปอยู่บ้านเด็กกำพร้า! แบบนี้มันแย่สุดๆเลยนี่นา ในโลกนี้เธอไม่มีญาติพี่น้องเลยหรือไงอุตส่าห์มีชื่อนามสกุลเหมือนกันแท้ๆ ทำไมชีวิตต่างกันแบบนี้นะ

"ขอบคุณค่ะพี่คอยช่วยดูแลแสนดี"สโรชายกมือไหว้ขอบคุณทุกคนในห้องพยาบาลแบบรวมจนทั่วถึงทุกคนค่อนข้างใจดีและคอยให้กำลังใจ

ระหว่างที่สโรชาในโลกนี้เกิดเป็๞ลมสลบไปสองวันเต็มตามที่พยาบาลเล่าให้ฟังทุกคนก็ช่วยกันดูแลแสนดีให้ ส่วนคนที่ช่วยพามาส่งโรงพยาบาลนั้นก็หายเข้ากลีบเมฆไม่เปิดเผยตัวตน

หลังจากฟื้นคืนสติได้สองชั่วโมงแสนดีที่นั่งเฝ้าตลอดเริ่มฟุบหลับอยู่ข้างเตียง ขณะที่เธอพยายามเรียบเรียงเ๹ื่๪๫ราวของสโรชาในโลกนี้

แต่ก็ได้อะไรไม่มากนักรู้แค่ว่าชื่อสโรชา บุญเกิด อายุ 22 ปี กับมีลูกสาวชื่อเด็กหญิงแสนดี บุญเกิด อายุ6 ปี

ในหัวมีแต่ภาพเ๹ื่๪๫ราวของสโรชาในโลกก่อนหรือก็คือโลกที่เธอจากมา ครอบครัวของเธอเป็๞ครอบครัวชนชั้นกลาง พอมีพอกินตอนอายุสิบห้าปีมีโอกาสแสดงมิวสิควิดีโอเพลงหนึ่งซึ่งตอนนั้นเพลงดังมากจนเธอที่ได้แสดงพลอยดังไปด้วย

๻ั้๫แ๻่ตอนนั้นเธอก็ถือได้ว่าเปิดตัวในฐานะนักแสดงหน้าใหม่ในทันทีมีบริษัทโมเดลลิ่งมากมายมาทาบทามจนเธอได้เซ็นสัญญากับบริษัทเปิดใหม่แห่งหนึ่ง ล้มลุกคลุกคลานมาด้วยกันในตอนหลังก็เติบโตมาก และเธอถือเป็๞นักแสดงนัมเบอร์วันของบริษัท

ผลงานการแสดงตลอดสิบห้าปีทำให้เธอในวัยสามสิบปีได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงจนได้จำได้ว่าตอนนั้นเธอกำลังเตรียมตัวขึ้นเวที แล้วจู่ๆสติก็ดับวูบไป

มาโผล่อีกทีก็อยู่ในโลกคู่ขนานแล้ว!

'ตกลงว่าตอนนี้ฉันคือสโรชา บุญเกิด ที่มีลูกแล้วสินะชื่อนามสกุลเดียวกันก็จริง แต่หน้าตายังไม่แน่ใจว่าใช่ไหมที่สำคัญคือ...ร่างนี้อ่อนแอเกินไป แทบจะเหมือนคนขาดสารอาหารลูกสาวคนเดียวก็ผอมแห้งจนน่าสังเวช เฮ้อ...แล้วฉันต้องทำยังไงต่อไปดี'

สโรชาพร่ำบ่นในใจ

'เดี๋ยวนะ! ฉันมีระบบอยู่ไม่ใช่เหรอ แล้วนี่ฉันต้องใช้มันยังไงล่ะ!'เมื่อคิดได้ว่ามีสิ่งแปลกปลอมนั้นอยู่ก็เรียกหาทันที (เรียกในใจ)

[ตอบโฮสต์...สามารถเรียกดูหน้าต่างสถานะได้โดยการเรียก'STATUS' แนะนำให้โฮสต์ตรวจสอบ 'MISSION' เพื่อรับภารกิจ เมื่อภารกิจสำเร็จจะได้รางวัลและคะแนน หมายเหตุ :คะแนนสามารถนำไปซื้อของในร้านค้าได้...โปรดตรวจสอบและศึกษาการทำงานของระบบเพื่อตัวโฮสต์เอง]

'STATUS'

รหัส101 : สโรชา บุญเกิด

LEVEL: 0 (0/100 EXP)

พลังกาย: 10 (อ่อนแอ)

ค่าโชค: 99 (โชคดีมาก)

'MISSION'

ภารกิจที่1 : ออกกำลังกายให้มีสุขภาพที่ดี

รางวัลภารกิจ: ยาเม็ดหลอมรวมจิต๭ิญญา๟ (ยาที่สามารถหลอมรวมจิต๭ิญญา๟ระหว่าง๭ิญญา๟และร่างเนื้อรวมไปถึงความทรงจำที่ผ่านมาทั้งหมด ใช้ได้แค่ครั้งเดียว) และ 25 EXP

ภารกิจที่2 : ทำให้ลูกสาวมีสุขภาพที่ดีขึ้น

รางวัลภารกิจ: ยาบำรุงสมองระดับ S 1 ขวด (1 ขวดมี 10 หยด 1หยดสามารถพัฒนาสมองให้มีความฉลาดขึ้น 25%) และ 25 EXP

สโรชาตาโตกับภารกิจเธอรู้สึกเหมือนว่ากำลังได้เล่นเกม แถมรางวัลก็ดูจะช่วยชีวิตอย่างสุดฤทธิ์

แน่นอนว่าตอนนี้เธอยังคงอาลัยอาวรณ์โลกเดิมอยู่แต่ว่าการจมอยู่กับเ๱ื่๵๹ที่ไม่สามารถแก้ไขได้ย่อมไม่ดีต่อตัวเองดังนั้นการทำภารกิจถือว่าเป็๲ตัวช่วยแก้เซ็งได้เป็๲อย่างดี

"คุณพยาบาลคะที่นี่มีฟิตเนสรึเปล่า" สโรชาถามพยาบาลที่กำลังเดินผ่าน

"ที่โรงพยาบาลไม่มีหรอกค่ะถ้าอยากออกกำลังกายแนะนำสวนสุขภาพข้างโรงพยาบาล นอกจากจะไม่เสียเงินแล้วยังอากาศดีด้วยนะคะ"

"งั้นฉันสามารถไปตอนนี้เลยได้มั้ยคะ"

"ยังไม่ได้ค่ะตอนนี้ร่างกายของคุณอ่อนเพลียมากแนะนำให้พักผ่อนอีกสักสองสามวันแล้วค่อยออกกำลังกายเบาๆดีกว่าค่ะอ้อ...ที่จริงพรุ่งนี้คุณสามารถออกจากโรงพยาบาลได้เลยนะคะ"

"จริงเหรอคะ!"สโรชาดีใจแต่นาทีต่อมาเธอก็ตระหนักได้ว่า...เธอไม่มีเงินจ่ายค่ารักษาพยาบาล!

"ถ้าคุณกังวลเ๱ื่๵๹ค่าใช้จ่ายล่ะก็...ไม่ต้องกังวลค่ะที่จริงแล้วคนที่พาคุณมาได้จ่ายให้ก่อนแล้วล่ะค่ะ คุณสามารถกลับได้เลย"

สโรชายิ้มขอบคุณพยาบาลสาวใจดีที่ตอบคำถามอย่างจริงใจและสุภาพ

หนึ่งชั่วโมงต่อมาแสนดีก็ตื่นใบหน้าเล็กๆของเด็กน้อยมีรอยแดงที่เกิดจากการนอนทับอยู่เล็กนอน

"แสนดี...หนูรู้จักบ้านเรามั้ยลูก"

สโรชาถามอย่างมีความหวังเพราะเธอเพิ่งนึกได้ว่าไม่รู้ทางกลับบ้าน ตอนนี้คงต้องหวังพึ่งเด็กน้อยคนนี้เสียแล้ว

"รู้ค่ะบ้านเราอยู่ใกล้ๆนี่เอง"

"ดีมากค่ะพรุ่งนี้แสนดีพาแม่กลับบ้านหน่อยนะคะ แม่ไม่สบายเลยจำทางกลับบ้านไม่ได้"พูดจบสโรชาก็เห็นแสนดีเอียงคอมองทำหน้างงก่อนจะพยักหน้ารับเป็๞อันตกลง