พลิกบทบาทนางร้าย สู่สะใภ้ผู้ดีหมายเลขหนึ่ง

“หม่อมคิดดีแล้วเหรอครับว่าจะหยุดทำทุกอย่าง”

“ใช่ ตอนนี้ฉันคงหยุด”

“ถ้าอย่างนั้นหม่อมมีความสุขไหมที่ทำแบบนี้”

หม่อมเพชรซึ่งยังครองตัวเป็นสาวโสดในวัยห้าสิบสองปีเธอมีอาการป่วยเกี่ยวกับหัวใจและโรคภัยอีกหลายอย่างรุมเร้าต้องการความเอาใจใส่และการดูแลเป็นพิเศษ

หนึ่งในผู้ป่วยพิเศษท่ามกลางการดูแลของนายแพทย์ทิวากรกุลศิริบริรักษ์

“...” เธอไม่ตอบที่คุณหมอตั้งคำถามอีกทั้งยังหันหน้าหนีด้วยท่าทางน่าเกรงขาม มองสาดส่องออกไปทางด้านนอกหน้าต่างแทน

“ผมแค่อยากให้หม่อมไตร่ตรองทุกอย่างอีกทีหม่อมเคยบอกผมว่าอยู่ได้เพราะสิ่งที่ทำ จำได้ไหมครับ?”

“...” ไร้ซึ่งคำตอบเช่นเคย

ทิวากรมีผู้ป่วยในการดูแลมากมายแต่หม่อมเพชรถือเป็นผู้ป่วยคนแรกๆ ที่เขาทำการดูแลมาหลายปีตั้งแต่เริ่มเข้ามารับตำแหน่งในโรงพยาบาลจนสนิทกัน

ทิวากรเป็นแพทย์เฉพาะทางด้านหัวใจแต่คล้ายว่าผู้ป่วยต้องการความช่วยเหลือทางด้านจิตใจเป็นส่วนมากแล้วเขาก็ทำได้ดีอีกด้วย

ผู้ป่วยหลายรายด้วยกันที่ต้องการพลังบวกจากเขาทิวากรทำหน้าที่ในโรงพยาบาลได้ดีเยี่ยม ที่ผ่านมาทุกข่าวที่ก่อเกิดความเสื่อมเสียเขาหนีเวรจริงแล้วก็ตั้งใจหนีด้วย

แต่ทุกครั้งก็ได้ดูแลผู้ป่วยภายใต้การดูแลดีเสมอฝากฝังกำชับเพื่อนในวิชาชีพที่ไว้ใจได้ให้ดูแลอย่างดี คอยส่งสายสอบถามแทบทุกเวลา

ที่เขาทำอย่างนั้นก็แค่ต้องการสร้างความเสื่อมเสียต่อตระกูลเพื่อประชดผู้ใหญ่ที่ชอบตีกรอบชีวิตเท่านั้น

“ขอบคุณหมอกรที่ช่วยเหลือมาตลอดวันไหนที่มีแรงมีกำลังใจมากพอวันนั้นฉันจะกลับไปทำสิ่งที่ตัวเองรักฉันจะไม่ใช้ชีวิตไร้ค่าอย่างนี้จนตาย ฉันสัญญา”หม่อมเพชรหันมาสบตาทิวากรแล้วพูดด้วยเสียงแหบเบา จนคุณหมอเผยยิ้มเล็กน้อยพึงพอใจ

เขารับรู้ได้ว่าผู้ป่วยที่อยู่ในการรักษารายนี้ไม่ได้ย่อท้อจนคิดถอยหลัง หลายคนเมื่อเจออุปสรรคหรือหมดกำลังใจคนเหล่านั้นก็แค่ต้องการเวลาเพื่อค้นหาคำตอบในสิ่งที่ต้องการ...เท่านั้นเอง

แต่หากมีกำลังใจผ่านเข้ามาในช่วงเวลายากลำบากก็ถือเป็นการดี

“ว่าแต่ปัญหาของหมอกรบ้างล่ะได้รับการแก้ไขแล้วหรือยัง” ทั้งหมอและผู้ป่วยในการดูแลอย่างหม่อมเพชรเขาทั้งคู่ค่อนข้างสนิทกัน ต่างฝ่ายต่างรับรู้เรื่องราวของกันและกันราวว่าเป็นเพื่อนที่ปรึกษา

ทิวากรทำตัวไม่ถูกเมื่อถูกหม่อมเพชรยิงคำถามกลับเขาประหม่าเกินกว่าจะเล่าถึงเรื่องราวของตัวเองที่เวลานี้ก็คล้ายมีคำถามและอุปสรรคมากมายในหัวใจ

เขารู้ตัวว่าหัวใจดวงนี้ไม่เหมือนเดิม

“มีอะไรให้ฉันช่วยไหม?”

“ไม่เป็นอะไร ขอบคุณมากครับ”

“ฉันได้รู้จักผู้หญิงหลากหลายประเภทก็เพราะหมอกรแต่ดูเหมือนคุณหมอจะมีปัญหาเรื่องผู้หญิงของตัวเองซะอย่างนั้น”หม่อมเพชรพูดพลางยิ้มขำ

“ฮ่า” ทิวากรเองก็อดไม่ได้จะหัวเราะออกมา

“ผมปล่อยให้เธอใจเย็นลงสักหน่อยแต่จริงแล้ววันนี้จะกลับไปเคลียร์เรื่องที่แล้วมากับภรรยาหวังว่าทุกอย่างจะราบรื่นเหมือนกันครับ”

“ขอให้ผ่านไปด้วยดีฉันเชื่อมั่นในหมอกรแล้วก็เชื่อว่าสักวันภรรยาของคุณจะเชื่อมั่นในตัวคุณเหมือนกัน”

“ขอบคุณครับหม่อมเพชร”ไม่รู้ว่าทิวากรคิดจะทำอะไร

เขาต้องการแก้ปัญหาในรูปแบบไหนปรับความเข้าใจกับแสงจันทร์ใช่หรือเปล่า หรือแก้ปัญหาด้วยการเดินไปคนละเส้นทางยิ่งตอนนี้คุณสมบัติของแสงจันทร์ก็ยิ่งสูญสิ้นลงทุกที