ชิวเพ่ยเพ่ยกลับจากตำหนักเมฆาดับได้หลายวันแล้ว นางถูกท่านแม่ผู้แสนดีสั่งให้ออกไปเลือกปิ่นสำหรับงานปักปิ่นที่ใกล้จะถึงนี้ของนางด้วยตัวเอง ทั้งที่เื่แบบนี้ผู้เป็แม่ต้องจัดหาให้นางไหม? เฮ้อ วันนี้นางจึงได้เดินออกมาจากบ้านพร้อมบ่าวคนสนิทเพียงคนเดียวของนางที่ชื่อเตียวเตียวคนนี้นี่เอง
เตียวเตียวเป็ลูกสาวแม่ครัวที่ท่านย่าชอบในฝีมือการทำอาหาร นางจ้างแบบไปเช้าเย็นกลับมาตลอดหลายสิบปี พอเห็นว่าเตียวเตียวอายุมากกว่านางห้าปี เลยรับเข้ามาดูแลนางตอนอายุห้าขวบ ดีที่เตียวเตียวรู้ความ นางไม่เคยเอ่ยสิ่งที่นางรู้ให้พ่อกับแม่ของนางฟังแม้แต่ครั้งเดียว ทำให้ชิวเพ่ยเพ่ยไว้วางใจและช่วยเหลือนางไม่น้อยยามที่ครอบครัวนางลำบาก เป็เพราะพี่ชายผู้ฟุ้งเฟ้อของนางที่สอบขุนนางได้แบบฉิวเฉียด เอาแต่คอยเรียกร้องเงินทองไปรองรับเหล่าคุณหนูและคุณชายเพื่อหวังไต่เต้าตำแหน่งขุนนางในเมืองหลวงนั่นแหละ ทำให้เตียวเตียวต้องเจียดเงินส่วนตัวไปช่วยเหลือพ่อแม่จนตัวเองแทบไม่มียาไส้ นางสงสารจึงคอยให้ทีละนิดละหน่อย ไม่อย่างนั้นพี่ชายสารเลวนั่นต้องมาปล้นสาวน้อยเตียวเตียวของนางแน่
เตียวเตียวที่เดินตามหลังคุณหนูพร้อมเหงื่อกาฬจากการเดินระยะไกล นางได้แต่บ่นในใจว่าทำไมคุณหนูไม่เอารถม้ามาหนอ นางเหนื่อยจะตายอยู่แล้วเนี่ย ชิวเพ่ยเพ่ยผู้แข็งแกร่งไม่ได้รู้เลยว่าสาวใช้อ่อนแอของนางขาแทบจะลากไปตามทางอยู่รอมร่อ นางเดินไปเห็นเหมือนร้านเครื่องประดับที่ท่านแม่บอกอยู่ไม่ไกลนัก นางเร่งฝีเท้าลิ่ว ๆ ตรงไปในทันใด เตียวเตียวที่อ้อนล้ากลับพยายามก้าวตามเต็มที่แล้ว แต่ไม่ถึงสามก้าว นางก็เซถลาจากขาที่อ่อนล้าไปทางถนน ขณะเดียวกันก็มีรถม้ากำลังจะมาถึงพอดี
ชิวเพ่ยเพ่ยได้ยินเสียงอุทานดังเซ็งแซ่จึงหันกลับไปดู นางเห็นภาพเตียวเตียวน้อยบ้านนางกำลังจะถูกรถม้าชนตายแล้ว ด้วยความฉุกละหุก นางรีบใช้วิชาตัวเบาไปคว้าตัวเตียวเตียวกลับเข้าทางด้านข้างได้อย่างฉิวเฉียด
องค์ชายสามกับแม่ทัพเฟยที่นั่งดื่มชาคุยกันริมหน้าต่าง คราแรกแม่ทัพเฟยกำลังจะลงไปช่วยบ่าวโชคร้ายคนนั้น แต่เมื่อเขาเห็นสาวน้อยน่ารักใช้วิชาตัวเบาสุดเลิศล้ำภายใต้สายตาเข้า เขาก็หััวใจเต้นแรงจนแทบทะลุอก เขาเหม่อมองใบหน้าน่ารักนั้นอย่างไม่กระพริบตา นางเป็คุณหนูบ้านใดกัน ทำไมเขาไม่เคยเห็นมาก่อน ทั้งที่เขาก็เข้าร่วมงานเลี้ยงในวังแทบทุกปี แต่ไม่เคยเห็นคุณหนูที่เก่งกาจและน่ารักแบบนี้มาก่อน แล้วดูดวงตาใสซื่อของนางที่กล่าวขอโทษคนขับรถม้านั่นอีก อ่า เขาคิดว่าเขาน่าจะตกหลุมรักเป็ครั้งแรกเข้าเสียแล้ว
องค์ชายสามเห็นสหายรักจ้องสาวน้อยด้านล่างตาไม่กระพริบ แถมอยู่ดี ๆ ยังหน้าแดงก่ำขึ้นมาเสียเฉย ๆ เขาสามารถรู้ได้ในทันทีว่าสหายรักของเขาที่ไม่เคยชายตาแลคุณหนูบ้านไหนมาก่อน ตกหลุมรักสาวน้อยด้านล่างเสียแล้ว
“เ้าอยากให้ข้าส่งคนไปสืบให้หรือไม่” องค์ชายสามที่รู้ใจสหายรีบสอบถามอย่างอยากรู้อยากเห็น เขาเองก็อยากรู้ว่าคุณหนูคนนั้นเป็ลูกเต้าเหล่าใคร ถึงได้มีวาสนาตกอยู่ในสายตาเ้าแม่ทัพเ็าผู้นี้ได้
“ไม่จำเป็ ข้าจะให้คนไปสืบเอง” เฟยหยุนตอบกลับน้ำเสียงเ็า เื่ของนางในดวงใจ เขาต้องจัดการเองสิ คนอื่นจะมายุ่งด้วยทำไมกัน หึ
องค์ชายสามหัวเราะร่วนกับความขี้หวงของสหายรัก นี่ขนาดยังไม่ได้เป็อะไรกัน อาการของเขายังหนักขนาดนี้ แล้วถ้าวันหนึ่งเขาได้สาวน้อยคนนี้มาจริง ๆ สหายรักของเขาจะคลั่งใคล้นางขนาดไหน เขาอยากให้ถึงวันนั้นเร็ว ๆ จริง ๆ เ้าน้ำแข็งนี่จะเปลี่ยนไปได้ขนาดไหนกันนะ?
เฟยหยุนมองค้อนสหายสนิทจอมเสแสร้งของเขา องค์ชายสามที่ไม่คาดหวังตำแหน่งรัชทายาทเหรอ ฮึ หลอกได้แค่ควายเท่านั้นแหละ เบื้องหน้าเป็องค์ชายเสเพล แต่ลับหลังกลับช่วยงานฮ่องเต้เป็บ้าเป็หลัง แถมยังเป็ลูกชายคนเดียวของฮองเฮาสุดที่รักของฝ่าาอีก ถึงคนอื่นจะเกิดก่อนก็ไม่มีภาษีดีเท่ากับสหายเขาคนนี้
ด้านชิวเพ่ยเพ่ยที่ช่วยสาวใช้ของตนได้อย่างฉิวเฉียดนั้น นางไม่รู้เลยว่ากำลังตกอยู่ในสายตาของคนดังในเมืองหลวงอย่างแม่ทัพเฟยเข้าแล้ว นางประคองพาเตียวเตียวไปที่ร้านเครื่องประดับแล้วรีบเลือกซื้อแบบสุ่มมาเสียหนึ่งชุด เื่ราคานางไม่แม้แต่จะถาม เพียงแค่หยิบตั๋วเงินหมื่นตำลึงมาวางตรงหน้าแล้วนั่งรอเงินทอนเท่านั้น ขากลับ นางยังให้คนของร้านเครื่องประดับไปจ้างรถม้าให้นางเสียอีก ตอนนี้เตียวเตียวของนางคงเดินกลับเองไม่ไหวแน่ เฮ้อ สงสัยนางต้องให้เตียวเตียวฝึกร่างกายเสียหน่อยแล้ว ไม่อย่างนั้นนางจะเดินตามข้าผู้เป็นายได้อย่างไร ข้าเบื่อการนั่งรถม้าจะตาย
24K
