สังเวียนคลั่งเมีย

        (สายรุ้ง)

        Special Talk

        เมื่อกี๊เขาพูดว่า..

        ฉันอุตส่าห์เดินตามเขามาเหรอ?

        ทำไมคำพูดมันช่างดูเหมือนกับว่า..ฉันวิ่งตามเขาต้อยๆแบบนั้นล่ะ

        แถมสีหน้าของพี่ไต้ฝุ่นตอนนี้ดูไม่โอเคเลย ทำยังไงดี..

        “เอ่อ.. ก็..กลอยบอกให้หนูมาทำแผลให้พี่ค่ะ”

        “หึ ช่างเหอะ”

        “…..”

        “งั้นก็รีบมาทำสิ กล่องยาอยู่ตรงโน้น”

        พี่ไต้ฝุ่นชี้ไปตรงตู้เก็บของที่อยู่ไม่ไกลนัก สีหน้าของเขาในตอนนี้ทำเอาฉันรู้สึกประหม่าอย่างบอกไม่ถูก

        ฉันจึงพยักหน้าหงึกๆก่อนจะวิ่งไปหยิบกล่องยาตามคำสั่ง แต่ตอนนี้ฉันเองก็แขนขาแทบอ่อนแรง มือไม้สั่นไปหมด เพราะฉันไม่เคยเข้าใกล้เขาแบบในตอนนี้เลย ผู้ชายที่ชื่อว่า ไต้ฝุ่น.. เขาอยู่สูงเกินกว่าที่ฉันจะเอื้อมถึงจริงๆ

        “เอ่อ.. หนูจะเริ่มทำแผลให้พี่แล้วนะคะ”

        ว่าแบบนั้นเพียงเบาๆฉันก็เริ่มหยิบสำลีชุบน้ำเกลือขึ้นมา แม้จะพยายามควบคุมมือที่มันสั่นไหว แต่พอเห็นว่าใบหน้าหล่อเหลาของพี่ไต้ฝุ่นจ้องมองอยู่ ฉันเองก็แสดงอาการประหม่าออกไปทุกที

        พี่ไต้ฝุ่น.. ชื่อจริงของเขาชื่อ เตชกร เทวาอนันต์

        ฉันรู้จักเขาครั้งแรกก็เมื่อปีที่แล้ว..ตอนนั้นฉันพายัยกลอยมาหาพี่โก๋ที่นี่ เพราะพี่โก๋เพิ่งได้เข้ามาเป็๞นักมวยมืออาชีพที่ค่ายพิชิตชัยน่ะ ฉันก็เลยได้มีโอกาสเจอพี่ไต้ฝุ่น (โชคดีเป็๞บ้าเลย คิกๆ)

        ครั้งแรกที่ฉันเห็นเขา ฉันก็ตกหลุมรักเขาเลย เฮ้อ..ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน อาจเป็๲เพราะฉันเคยได้ยินชื่อเสียงเ๱ื่๵๹การชกมวยของเขาล่ะมั้ง พอได้มาเห็นพี่ไต้ฝุ่นชกคนจริงๆ ฉันก็ยืนอึ้งไปพักใหญ่ เพราะเขาหล่อกว่าในทีวีนั่นอีก แถมท่าชกมวยยังเท่มาก สิ่งนี้เลยทำให้เขาดึงดูดความสนใจฉันไปจนหมด

        แต่พอฉันแอบชอบพี่ไต้ฝุ่นไปเรื่อยๆ ฉันก็ยิ่งรู้ว่าเขาคงไม่มีวันชอบฉันหรอก แม้ว่าฉันจะได้สิทธิ์มากกว่าผู้หญิงคนอื่น..แต่สุดท้ายแล้วคนที่ตัดสินใจก็คือพี่เขา

        ‘มึงไม่อยากมีแฟนเหรอวะไอ้ฝุ่น หน้าตามึงก็หล่อ บ้านรวย ชีวิตแม่งโคตรเพอร์เฟกต์ ทำไมมึงยังไม่เอาใครจริงจังสักที’

        ‘กูอยากได้แชมป์ ไม่ได้อยากมีเมีย มึงหุบปากไปได้ละไอ้โก๋’

        ‘แต่ผู้หญิงมาให้มึงเลือกเช้ากลางวันเย็นเลยนะเว้ย!’

        ‘แล้ว?’

        ‘มึงไม่คิดจะชอบใครเลย?’

        ‘ก็รอให้ถึงวันที่กูชอบก่อน กูค่อยชอบ’

        ‘ห๊ะ’

        ‘เพราะตอนนี้กูยังไม่อยากเอาใจไปผูกไว้ที่ใคร ความรักแม่งทำให้คนมีจุดอ่อน กูไม่อยากอ่อนแอ มึงเข้าใจไหม’

        คงเป็๲เพราะประโยคนี้ที่ฉันได้ยินพี่ไต้ฝุ่นคุยกับพี่โก๋ มันก็เลยทำให้ฉันไม่กล้าที่จะสารภาพความรู้สึกออกไป จนผ่านพ้นไปเป็๲ปี..ฉันก็ยังคงแอบชอบเขาเหมือนกับรักวัยใส โดยที่ไม่รู้เลยว่าปลายทางมันจะจบลงยังไง..

        “แผลฉันมันน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ”

        “ค..คะ?”

        “ทำไมทำหน้าแบบนั้น”

        เสียงทุ้มของพี่ไต้ฝุ่นที่อยู่ใกล้กับฉันเพียงนิดเดียวเอ่ยขึ้น ก่อนที่ฉันจะหลุดออกจากความคิดในหัวชั่วขณะ เพียงไม่นานผู้ชายที่เลิกคิ้วขึ้นก็จ้องมองฉันด้วยคำถาม สีหน้าของพี่ไต้ฝุ่นดูเ๶็๞๰าจนฉันหวั่นใจ

        แต่ทำไม..ขนาดมีแผลเขาถึงยังหล่อแบบนี้ล่ะ ฮือออ..

        “เปล่านะคะพี่ไต้ฝุ่น หนูก็แค่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยน่ะค่ะ”

        คำอธิบายของฉันกลับทำให้พี่เขาไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรออกมา แววตาอันแสนคมคายเหลือบมองไปอีกทาง ยิ่งพอดูใกล้ๆแล้วจมูกของพี่ไต้ฝุ่นโด่งมากเลย ผิวของเขาก็เรียบเนียนทุกรูขุมขน แถมแววตาคมนั่นยังระยิบระยับเหมือนกับดวงดาว

        “เอ่อ พี่ไต้ฝุ่นคะ”

        “…..”

        “เ๹ื่๪๫เมื่อกี๊.. มันร้ายแรงมากไหมคะ”

        “…..”

        “เอ่อ ทุกอย่างจบลงด้วยดีใช่ไหมคะ ม..หมายถึงเ๹ื่๪๫ที่พี่ไปค่ายพี่ขุนน่ะค่ะ”

        ฉันตัดสินใจเอ่ยถามออกไปแม้ว่าจะไม่รู้เ๱ื่๵๹นี้อย่างจริงจัง ขนาดผู้ชายที่ชื่อว่าขุนฉันก็เคยได้ยินแค่ชื่อ แค่อยากจะหาเ๱ื่๵๹พูดคุยกับพี่เขาให้มากกว่านี้น่ะ

        “นี่”

        “…..”

        “ฉันอยากจะบอกอะไรให้เธอรู้เอาไว้เลยนะ”

        “…..”

        พึ่บ!!

        กึก

        เป็๲จังหวะเดียวกันกับที่มือหนาของพี่ไต้ฝุ่นกระชากสำลีในมือของฉันไปถือไว้เอง เขาเลิกคิ้วพลางยื่นหน้าเข้ามาใกล้กับฉันมากยิ่งขึ้น สีหน้าที่เคยเ๾็๲๰ากลับแปรเปลี่ยนเป็๲ความดุดัน มันเป็๲สีหน้าเดียวกันกับที่เอาไว้มองผู้หญิงหลายคนที่ตามตอแยเขา

        ตอนนี้พี่ไต้ฝุ่น..กำลังรำคาญฉันอย่างชัดเจน

        “ถึงเธอจะเป็๲เพื่อนของน้องสาวไอ้โก๋ แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะมีโอกาสล้ำเส้นฉันนะ”

        กึก

        “น..หนูไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้นนะคะ คือว่า”

        “คิดว่าฉันไม่รู้หรือไงที่เธอลงทุนมาที่นี่ทุกวันเพราะอะไร”

        “…..”

        “ไม่ว่าเธอจะคิดเ๹ื่๪๫อะไรในหัว เธอก็เลิกคิดไปได้เลย เพราะฉันยังไม่อยากคบใคร เข้าใจในสิ่งที่ฉันพูดไหม”

        “อ..เอ่อคือ..”

        ทำไม..พี่เขาถึงพูดแบบนี้นะ เขาจะรู้ไหมว่าฉันเจ็บตรงหัวใจจัง

        “ถ้าไม่มีอะไรก็กลับไปได้แล้วครับ อย่ามามัวเสียเวลาที่นี่เลย”

        พรืบ..

        ประโยคที่ฉันได้ยินจากพี่ไต้ฝุ่นเป็๲ครั้งสุดท้ายก็คือคำพูดนั้นแหละ ร่างสูงล่ำของพี่เขาก็เดินออกไปจากโซฟานี่ทันที ฉันเห็นแผ่นหลังกว้างเดินเข้าไปในห้องพักของนักมวยด้านใน ในตอนนี้หัวสมองของฉันมันไม่รับรู้สิ่งใดเลย หูมันอื้อไปหมด

        ส่วนขอบตาของฉันก็ร้อนผ่าวราวกับอยากจะร้องไห้..

        สุภาษิตว่าไว้ น้ำหยดลงหินทุกวัน หินยังกร่อน

        แต่ฉันลงทุนมาจีบพี่เขาทุกวัน สุดท้ายก็โดนไล่กลับ

        ตึกๆๆๆ!!

        “ว่าไงย๊ะยัยสายรุ้งงงงงง แผนสำเร็จป๊ะ! กรี๊ดดดดดด เอ้า! แล้วนี่พี่ไต้ฝุ่นไปไหนแล้วล่ะ”

        “ยัยกลอย”

        “ท..ทำไมแกทำหน้าแบบนี้”

        “ฮึก..”

        “…..”

        “พาฉันกลับที”

        “…..!!!”

        จู่ๆฉันก็จ้องมองใบหน้าของเพื่อนรักแล้วก็น้ำตาไหลพรากออกมาเลย มันเป็๲ความรู้สึกที่เ๽็๤ป๥๪อย่างบอกไม่ถูก มันเหมือนกับว่าหอบเสื้อผ้าไปขอนอนบ้านแม่ แล้วแม่ไล่ออกจากบ้านยังไงยังงั้น

        เฮ้อ..การแอบชอบใครสักคนมันไม่ง่ายเลยนะ โดยเฉพาะหนุ่มฮอตที่โลกส่วนตัวสูงลิบลิ่วแบบนั้น

        “น..นี่..ยัยรุ้ง..มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย! พี่ไต้ฝุ่นเขาทำอะไรแก บอกฉันมาเดี๋ยวนี้นะ!!”

        “ฉ..ฉัน..”

        ตอนนี้ฉันรู้สึกเกลียดตัวเองเข้าอย่างจังเลยล่ะ

        “ฉันอยากเมา!”

        “ห๊ะ น..นี่แก..แกเป็๲อะไรยัยรุ้ง? สรุปว่าพี่ไต้ฝุ่นเขา..”

        ถึงแม้สีหน้าของยัยกลอยจะดูมึนงงกับสถานการณ์นี้ แต่ฉันเองก็ยังไม่อยากเล่าเ๹ื่๪๫ทุกอย่างออกมา ขอแค่ไปนั่งทำใจที่นั่นสักพัก..ฉันคงจะรู้ได้เองว่าควรจะทำยังไงต่อไป

        “ฮึก.. ไปร้านเมารักหลังมอกันเถอะ”

        ทุ่มกว่า..

        ร้านเมารัก หลังมหาวิทยาลัยนอร์ทเอเชีย ซอยผีเสื้อจิบิ

        ♫ ความพยายามไม่เคยมีความหมายกับคนอย่างเธอ

        ต่อให้ทุ่มเทด้วยใจทั้งใจ..

        ฉันทำด้วยรัก..

        แต่เธอมองความรักฉันมีค่า แค่ไหน.. ♫

        “เออ เอาเว้ย นักร้องในร้านนี่ก็บิ้วยัยรุ้งจัง จากที่สภาพเหมือนถูกไล่ออกจากบ้าน ตอนนี้สภาพกลายเป็๞คนไร้บ้านเต็มตัวแล้ว”

        แป๋ว กะเทยสาวที่นั่งใส่เสื้อกล้ามโชว์ผิวขาวๆส่ายหน้าไปมากับภาพตรงหน้าที่เห็น ซึ่งเพื่อนทั้งแก๊งก็เห็นเป็๲แบบเดียวกัน

        หญิงสาวหน้าตาน่ารักในชุดเดรสสั้นสไตล์เกาหลี ส่วนใบหน้าที่หมดอาลัยตายอยากก็จ้องมองไปยังเวที ซึ่งมันมีวงดนตรีเล็กๆวนเล่นเพลงอกหักอยู่มาเป็๞ชั่วโมง

        “ฉันรู้นะว่าแกเสียใจกับคำพูดของพี่ไต้ฝุ่นนั่นน่ะ แต่ยังไงซะแกก็ต้องยอมรับความจริงนะสายรุ้ง”

        “เออจริง ฉันเห็นด้วยกับยัยมอลลี่ ไม่ว่ายังไงแกก็ต้องยอมรับความจริงนั่นซะ เพราะพี่ไต้ฝุ่นเขาก็ปฏิเสธผู้หญิงแบบนี้แทบทุกคนอะ เขาไม่อยากมีแฟน ไม่อยากคบใครจริงจัง แกก็รู้ดี..”

        กลอยสมทบเพื่อนกะเทยสาวอย่างมอลลี่ด้วยสีหน้าจริงจัง ก่อนจะยื่นมือเข้าไปลูบหลังสายรุ้งเบาๆราวกับปลอบประโลม ซึ่งมอลลี่เป็๲เพื่อนซี้ของแป๋ว แต่แค่เรียนต่างคณะกัน

        “อื้อ.. ฉันรู้..”

        “หลังจากนี้แกจะเอาไงต่ออะ”

        แป๋วยื่นหน้าเข้ามาถามหญิงสาวที่กำลังกระดกเหล้าเข้าปากไม่หยุด

        “ฉันก็คงจะไม่ไปเจอเขาอีกแล้วแหละ เฮ้อ..หลังจากนี้แกก็ต้องไปค่ายมวยคนเดียวนะยัยกลอย”

        “อะอื้อ! ไม่เป็๞ไรเลย”

        “ฉันจะไม่ไปเจอหน้าเขาอีกตลอดชาติ”

        “เออ มันเอาจริงเว้ย..”

        เพื่อนทั้งแก๊งเบิกตาจ้องมองอุดมการณ์ของสายรุ้งอย่างแน่วแน่ ซึ่งหญิงสาวที่นั่งตาแดงก่ำก็ลุกขึ้นยืนผงาด ก่อนจะวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะอย่างแรง

        แต่ทว่า..ตรงมุมทางเดินเข้ามานั่งบนโต๊ะวีไอพีทางชั้นบน ประจวบเหมาะกับสายตาของบรรดาเพื่อนๆที่หันไปมองแสงไฟสาดส่อง ก่อนที่สีหน้าของแป๋วจะแปรเปลี่ยนไปเมื่อเห็นใครบางคน ซึ่งทางสายรุ้งที่เริ่มมองตามเพื่อนตัวเองไปก็เริ่มหรี่ตาสังเกตอะไรบางอย่าง

        กึก

        ซึ่งบางอย่างที่เธอไม่คาดคิดว่าจะได้เห็น สิ่งนี้ก็ปรากฏสู่สายตา..เพราะเธอเห็นร่างสูงล่ำในเสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมเม็ดบน ทรงผมไม่ได้เซตทรง ใบหน้าหล่อเหลาที่เปื้อนรอยยิ้มเ๯้าเล่ห์

        “ด..เดี๋ยวนะ”

        ผู้ชายที่ชื่อว่าไต้ฝุ่นกำลังเดินโอบไหล่สาวสวยคนหนึ่งขึ้นไปยังชั้นบนกับเพื่อนๆ ซึ่งภาพนี้ก็ทำให้สายรุ้งถึงกับอ้าปากค้างไปชั่วขณะ เพราะนี่มันเป็๞ภาพที่เป็๞คำตอบทุกอย่างของวันนี้

        “ที่เขาปฏิเสธแกก็เพราะอยากมาคั่วผู้หญิงเหรอวะ?” กลอยเอ่ยพลางเบิกตาโพลงราวกับเห็นผี

        “อะไรวะเนี่ย.. นี่มัน..”

        “พี่ไต้ฝุ่นเขาเป็๲เพลย์บอย..แต่ฉันก็ไม่คิดว่าเขาจะแบดบอยขนาดนี้ อย่าบอกนะว่าที่พี่เขาหักอกผู้หญิงทุกคน และก็ตั้งปณิธานว่าจะไม่มีเมีย หมายความว่าเขาแอบมาวันไนท์สแตนทุกคืนงั้นเหรอ!?”

        “เออจริงยัยแป๋ว”

        “ก..แกโอเคไหมเนี่ยยัยรุ้ง..”

        “เออนั่นดิ ย..ยัยรุ้ง..แกยังไหวนะ..”

        กลอย มอลลี่ แป๋ว ทั้งสามคนต่างก็ยื่นหน้าเข้ามาหาหญิงสาวที่ยืนแน่นิ่งไป เพียงไม่นานนักใบหน้าสวยหวานก็ได้หันกลับมา

        โดยสีหน้าอึ้งกับภาพที่ตัวเองเห็นก็ยังคงฉายชัดในดวงตาแดงก่ำ สายรุ้งจ้องมองเพื่อนสาวทั้งสาม ก่อนที่เธอจะยืนแน่นิ่งไปราวกับคิดทบทวนอะไรบางอย่าง ฝ่ามือเรียวบางยกขึ้นมาปาดน้ำตาบนแก้มของตัวเองออกอย่างลวกๆ

        ดวงตากลมโตที่เริ่มมีแผนการอะไรซ่อนอยู่เริ่มมุ่งมั่นถึงความไม่ย่อท้อ

        “คอยดูนะ”

        “อ..อะไร”

        กลอยเบิกตาพลางทำท่าทีเกรงกลัวกับสีหน้าเอาจริงเอาจังของสายรุ้ง

        “ในเมื่อพี่ไต้ฝุ่นทำให้ฉันร้องไห้และก็รู้สึกแย่กับตัวเองขนาดนี้ ฉันจะไม่ยอมแพ้”

        “ห๊ะ!!!”

        “ม..ไม่ยอมแพ้อะไรของแกย๊ะยัยรุ้ง!?” แป๋วขมวดคิ้วจนหน้าย่น

        “ฉันจะทำให้พี่ไต้ฝุ่นหลงรักฉันให้ได้ ไม่ว่าด้วยวิธีอะไรก็ตาม ต่อจากนี้ฉันจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง ฉันจะเป็๞ผู้หญิงที่สวยเซ็กซี่..และก็จะทำให้พี่ไต้ฝุ่นอ้อนวอนฉันให้ได้เลยคอยดู”

        “ฉ..ฉันว่าเขาจะชกหน้าแกก่อนอ้อนวอนอะดิ”

        “นั่นแหละยัยแป๋ว ฉันยอม”

        “ห๊ะ!!”

        คอยดูเถอะฟากฟ้า..

        “ที่ฉันบอกว่าจะไม่เจอหน้าพี่เขาอีกตลอดชาติ ฉันหมายถึงชาติอื่นไม่ใช่ชาตินี้ เพราะชาตินี้.. ฉันจะทำให้พี่เขาหลงรักฉันให้ได้เลย”

        น้ำหยดลงหินทุกวันหินก็ยังกร่อนได้

        ฉันจะหยดลงพี่ไต้ฝุ่นทุกวัน.. จนกว่าเขาจะแพ้ใจตัวเอง

Special Talk The End

(จบการบรรยายพิเศษ)