หลังแจกจ่ายอาวุธให้เหล่าอัจฉริยะเเล้วซวนหวู่จี๋ก็พาโม่หงเย่จากไปส่วนคนอื่นๆก็ตามอาจารย์ของตนกลับนิกายสำหรับคนของทวีปเมฆาในครั้งนี้พวกเขาได้รับผลประโบชน์อย่างมากหยางจื่อกลายเป็นผู้ชนะการแข็งขันและรุ่นเยาว์คนอื่น ๆก็ได้เข้าร่วมกับนิกายใหญ่ทั้งสอง
ส่วนกระบี่ระดับนักบุญหยางจื่อได้ขอให้จักรพรรดิฉินส่งมันไปให้หมิงฮ่าวพ่อของตนด้วยการมีดาบมังกรสวรรค์อาวุธอื่น ๆไม่จำเป็นต่อหยางจื่อเลยแม้แต่น้อย กลุ่มของจักรพรรดิฉินที่ได้รับการคุ้มครองจากจี้หยินและผู้อาวุโสของนิกายทั้งสองได้เดินทางกลับอาณาจักรฉินในทันทีในตอนนี้ทั้งจักรพรรดิเหยียนและจักรพรรดิเฝิ่นต่างก็ตัดใจจากการรุกรานอาณาจักรฉินเเล้วพวกเขาไม่คิดจะเข้าไปตอแยอาณาจักรแห่งนี้อีกต่อไปเพราะด้วยมีรุ่นเยาว์ของอาณาจักรฉินได้เป็นศิษย์ของนิกายใหญ่ทั้งสองคงไม่มีใครกล้าเข้าไปตอแยกับอาณาจักรฉินอย่างแน่นอน ด้วยอุปกรณ์บินได้ของผู้อาวุโสนิกายเหมันต์ศักดิ์สิทธิ์ทำให้จักรพรรดิฉินใช้เวลาเดินทางเพียงแค่5 วันเท่านั้นก็ถึงอาณาจักรพรรดิฉินด้วยอุปกรณ์บินได้อันนี้มีความเร็วมากกว่าสัตว์อสูรปราณนักบุญซะอีก เมื่อจักรพรรดิฉินมาถึงอาณาจักรฉินก็รีบประกาศถึงชัยชนะของหยางจื่อในทันทีวีรกรรมของหยางจื่อถูกบรรยายออกไปให้ผู้คนทั่งทั้งอาณาจักรได้รับรู้เหล่าประชาชนต่างรู้สึกตื่นเต้นจนแทบจะบ้าคลั่งการประลองที่ทวีปศักดิ์สิทธิ์เป็นการประลองที่ยิ่งใหญ่ที่ผ่านมาพวกเขาไม่เคยมีรายชื่อติดอันดับด้วยซ้ำแค่ผ่านรอบแรกก็ยากเเล้วแต่หยางจื่อกลับได้อันดับที่ 1 มีหรือที่พวกเขาจะไม่รู้สึกตื่นเต้นและที่สำคัญหยางจื่อยังได้ส่งกระบี่ระดับนักบุญมาให้หมิงฮ่าวด้วยหมิงฮ่าวอดไม่ได้ที่จะน้ำตาใหลเต็มใบหน้า "น้องเล็กชั่งแข็งแกร่งยิ่งนักข้าคิดไว้อยู่เเล้วว่าสักวันนึงเขาจะต้องเปล่งประกายแต่ข้าไม่คิดว่าจะรวดเร็วขนาดนี้"หมิงสุ่ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม "มันไม่ใช่แค่นั้นหยางจื่อในตอนนี้แข็งแกร่งอย่างมากข้าคิดว่าหลังจากที่เขาออกมาจากห้องบ่มเพาะพลังเเล้วละก็เขาจะต้องแข็งแกร่งกว่าข้าอย่างแน่นอน"จักรพรรดิฉินกล่าว "ผู้อาวุโสที่เป็นบิดามารดาของจื่อเอ๋อพวกท่านเห็นหรือไม่จื่อเอ๋อนั้นเป็นเด็กดีขนาดใหนพวกท่านควรจะรีบมารับตัวเขากลับไปอย่าปล่อยให้เขาต้องรู้สึกเหงาถึงเขาจะเรียกข้าว่าพ่อแต่ในใจของเขาก็ยังต้องการที่จะพบกับพ่อแม่ที่แท้จริงของเขาอยู่ดี"หมิงฮ่าวกล่าวพรางมองขึ้นไปบนท้องฟ้า บนเกาะลอยฟ้าในดินแดนเทวะหยางเทียนอวี้อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านเมื่อได้ยินคำกล่าวของหมิงฮ่าวแม้แต่ซูชิงก็ไม่สามารถกลั่นน้ำตาของนางเอาไว้ได้ "พวกเจ้าคิดว่าพวกเราไม่อยากจะพบบุตรของตนเองอย่างงั้นรึถ้าทำได้พวกเราอยากจะไปรับจื่อเอ๋อตอนนี้เลยด้วยซ้ำแต่เพื่ออนาคตของจื่อเอ๋อพวกเราจึงต้องอดทนและคอยเฝ้าดูเขาผ่านกระจกใบนี้"หยางเทียนอวี้กล่าวด้วยน้ำเสียงหดหู่ "ข้าคิดถึงเขาเหลือเกินอีกนานเท่าไหร่เขาถึงจะกลับมายังตระกูลของเราได้"ซูชิงกล่าว "อีกไม่นานหรอกเพียงแค่เขาขึ้นมาถึงดินแดนเทวะเมื่อไหร่พวกเราจะไปรับเขาในทันที"หยางเทียนอวี้กล่าว ทางด้านหยางจื่อหลังจากผ่านไปสองวันหยางจื่อก็ถูกส่งออกมาจากห้องบ่มเพาะพลังพิเศษเมื่อหยางจื่อออกมาก็พบกับชายชราที่เป็นผู้อาวุโสของนิกายฟีนิกซ์ศักดิ์สิทธิ์ "ในที่สุดท่านก็ออกมาคุณชายหยางจื่อ ข้ากำลังรอท่านอยู่นานเเล้ว"ชายชรากล่าว"ท่านคือ...."
"ข้าคือหลินไห่เป็นผู้อาวุโสของนิกายฟีนิกซ์ศักดิ์สิทธิ์"หลินไห่กล่าว"เเล้วพวกที่มากับข้าละพวกเขาปลอดภัยหรือไม่" หยางจื่อรีบกล่าวถาม
"พวกเขาปลอดภัยดี"
หลินไห่รีบอธิบายสถานการณ์ของแต่ละคนให้หยางจื่อฟังหยางจื่อก็รู้สึกตกตะลึงไม่คิดว่าพวกนางจะถูกชักชวนจากนิกายใหญ่ทั้งสอง "ท่านประมุขได้กลับมาจากดินแดนเทวะเเล้วและท่านประมุขต้องการจะพบกับคุณชายหยางจื่อ"หลินไห่กล่าวด้วยความสุภาพอย่างยิ่ง หยางจื่อพยักหน้าและตามหลินไห่ไปหลินไห่สำรวจหยางจื่ออย่างระเอียดก่อนที่ใบหน้าจะแสดงความตกตะลึงด้วยการเติบโตของหยางจื่อที่รวดเร็วขนาดนี้ปกติรากฐานจะไม่มั่นคงแต่หยางจื่อกลับมีรากฐานที่มั่นคงอย่างยิ่งแถมหยางจื่อในตอนนี้ยังอยู่ปราณจักรพรรดิขั้นที่6 อีกด้วย"นี่มันพรสวรรค์ระดับสัตว์ประหลาดชัดๆ" หลินไห่อดคิดในใจไม่ได้
ไม่นานพวกหลินไห่ก็พาหยางจื่อไปยังค่ายกลเคลื่อนย้ายที่เป็นของนิกายฟีนิกซ์ศักดิ์สิทธิ์ด้วยค่ายกลนี้ทำให้พวกเขาไม่ต้องเสียเวลาในการเดินทาง
หยางจื่อที่ปรากฏตัวอีกครั้งในนิกายฟีนิกซ์ศักดิ์สิทธิ์บรรยากาศในนิกายทำให้หยางจื่ออดม่ได้ที่จะรู้สึกร้อนหยางจื่อโคจรปราณมังกรเพื่อป้องกันความร้อนนั้นออกไปบ้างก็สายตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉา และมีกลุ่มที่มองมาที่หยางจื่อด้วยสายตาที่ชั่วร้ายในขณะที่หยางจื่อเดินตามหลินไห่ไปมีศิษย์จำนวนมากที่มองมาที่หยางจื่อด้วยสายตาอยากรู้"รุ่นเยาว์กลุ่มนั้นคือคนของตระกูลหลี่" หลินไห่กล่าว
หยางจื่อเข้าใจในทันทีว่าเพราะอะไรทำไมพวกนั้นถึงมองมาที่ตนด้วยสายตาไม่เป็นมิตรแต่ในตอนนั้นเองก็มีชายชรามายืนขวางทางพวกหยางจื่อเอาไว้หยางจื่อที่มองแวบแรกก็จำได้ในทันทีชายชราคนนี้คือผู้อาวุโสตระกูลหลี่ที่อยู่กับหลี่หู่ "เจ้าคิดอะไรอยู่ถึงได้พาคนนอกเข้ามายังเขตหวงห้ามของศิษย์สายตรงแบบนี้"ผู้อาวุโสตระกูลหลี่กล่าว "เขาไม่ใช่คนนอกนับจากนนี้เขาคือคนของนิกายฟีนิกซ์ศักดิ์สิทธิ์ของเราเเล้ว"ผู้อาวุโสหลินไห่กล่าว "เหอะอย่าพูดให้ขำ ใหนละป้ายชื่อของเขาใหนละชุดที่แสดงถึงการเป็นศิษย์ของเขา ข้าไม่เห็นสักอย่างเดียว" ผู้อาวุโสตระกูลหลี่กล่าว"อย่าให้มันมากนักหลี่เห่อ" หลินไห่กล่าวด้วยความโกรธ
"มากเหรอ ข้าก็แค่ทำตามกฎใครที่ไม่ใช่ศิษย์ของนิกายห้ามเข้าไป"หลี่เห่อกล่าว "ข้าเป็นคนเรียกเขามาเองเจ้ามีปัญหาอะไรรึ"เสียงที่ทรงพลังดังออกมาจากส่วนลึกของนิกายฟีนิกซ์ศักดิ์สิทธิ์ หลี่เห่อสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวในทันทีตัวเขาที่ต้องการจะมากลั่นแกล้งหยางจื่อไม่ได้รับรู้ว่าหยางจื่อถูกเรียกมาโดยเจ้านิกาย "ช่วงที่ข้าไม่อยู่ดูเหมือนว่าตระกูลหลี่ของพวกเจ้าจะเหิมเกริมมากไปเเล้วนะข้าคงจะต้องให้บทเรียนแก่พวกเจ้าบ้างเเล้ว" สิ้นเสียงของเจ้านิกายหลี่เห่อก็กรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ร่างกายของหลี่เห่อถูกไฟสีทองเผาทำให้กลิ่นไหม้รอยออกมาหยางจื่อที่ยืนอยู่อดที่จะตกใจไม่ได้---------------------------------------------------------------------------------------
146K
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
