มหาปราชญ์ต่างโลก

    ตอนที่ 74 พวกเจ้าเลือกที่จะไม่ยอมรับมันเอง

    หลินเทียนพยายามกล่าวเตือนพวกมันอย่างใจเย็น การที่พวกมันกล้าที่จะเรียกสัตว์อสูรภายในพันธสัญญาออกมานี่เป็นการประกาศอย่างชัดแจ้งว่าพวกมันนั้นหมายที่จะเอาชีวิตของตน ไม่ว่าจะเป็นคนหรือสัตว์อสูรตัวของหลินเทียนนั้นไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเลยสักนิด แต่ตัวของเขานั้นไม่อยากที่จะลงมือทำ แต่ถ้าหากพวกมันยังบีบบังคับตนไม่เลิกสุดท้ายนี้ก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของโชคชะตาก็แล้วกัน“กร๊ากก ฮ่า ฮ่า เจ้าคงรู้สึกหวาดกลัวซินะหลินเทียน แต่ทุกอย่างมันได้สายเกินไปแล้ว หากจะโทษก็จงโทษที่ความโง่เขลาของเจ้าเถอะ รีบๆตายไป แล้วไปเกิดใหม่ได้แล้ว” บรรดาลูกน้องของหมิงยู่ส่งเสียงหัวเราะออกมาด้วยความชอบใจเพราะดูถ้าชายตรงหน้าจะมีความขี้ขลาดตาขาวกว่าที่พวกตนคิดไปไกลโฮกกกก เสียงกู่ร้องของสัตว์อสูรในพันธสัญญาต่างพากันส่งเสียงกันออกมาอย่างบ้าคลั่ง พวกมันคืบคลานมาที่เบื้องหน้าของหลินเทียนอย่างช้าๆหมายที่จะรุมสังหารฉีกขย่ำร่างของหลินเทียนกันอย่างพร้อมเพียงเห้อ… หลินเทียนไม่ได้กล่าวคำใดออกมาตัวของเขาเพียงแต่แค่ถอนหายใจที่รากยาวออกมาเท่านั้น ความโง่เขลาของเจ้าพวกนี้นั้นมันช่างสุดแสนที่จะเกินเยียวยา ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องพูดจาให้มากความอีก หลินเทียนนำวัตถุที่แหลมคมบางอย่างออกมาจากภายในแหวนมิติของตนมันคือดาบปากฉลาดที่หลินเทียนนั้นตีขึ้นมาด้วยตัวเองมันถูกสร้างมาจากวัตถุธาตุที่แข็งแกร่งที่สุดของโลกใบนี้แล้วและยังไม่เพียงแค่นั้นตัวของเขาถึงขนาดฝังตราอักขระไปที่เจ้าอาวุธชิ้นนี้อีกด้วย แต่อักขระของเขานั้นมันไม่ได้ซับซ้อนอะไรมากนัก มันคืออักขระแห่งการกลืนกิน“นี่มัน!!” ทางด้านของเจ้าหมิงยู่ในยามนี้นั้นตัวของมันถึงกับเบิกตากว้างเมื่อเห็นอาวุธที่อยู่ภายในมือของหลินเทียน อาวุธที่ถูกฝั่งไปด้วยตราอักขระนั้นนับว่าเป็นสิ่งของที่หายากและมีราคาเป็นอย่างมากมันถูกเทียบว่าเป็นอาวุธระดับสูงเลยทีเดียว มันไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าเจ้าบัดซบหลินเทียนนี้นั้นมันจะมีสิ่งของที่มีค่ายิ่งกว่าที่ตัวของมันถือครองเสียอีก ภายในวันนี้มันจะต้องจัดการหลินเทียนและแย่งทุกสิ่งทุกอย่างที่มันมีมาเป็นของตนให้จงได้ มันเพียงแค่เก็บความคิดนี้ไว้แต่เพียงภายในใจของมันเท่านั้นเพราะมันไม่ต้องการที่จะแบ่งสิ่งของมีค่าเหล่านี้ให้กับใครมันต้องการที่จะถือครองเอาไว้คนเดียว
    หวืดดด หวืดดด ในระหว่างที่ทุกคนกำลังอยู่ในอารมณ์ตื่นเต้นยินดีนั้นที่จะได้เห็นฝูกสัตว์อสูรขนาดย่อมรุมฉีกกระฉากร่างของหลินเทียนแต่แล้วพวกมันทุกคนกับต้องผิดหวัง การเคลื่อนไหวของหลินเทียนนั้นเต็มไปด้วยความพลิ้วไหวและว่องไว แทบที่จะไม่เชื่อสายตาของตัวเองว่านี่มันจะเป็นการเคลื่อนไหวของมนุษย์ ภายในสถานที่แห่งนี้นั้นไม่มีพวกมันแม้แต่เพียงสักคนเดียวที่จะมองการเคลื่อนไหวของหลินเทียนได้ทัน ทักษะวิชาที่หลินเทียนใช้อยู่นี้นั้นคือทักษะวิชาเหยียบย่ำพระจันทร์ขั้นที่ 5 ผู้ที่สามารถไปถึงจุดสูงสุดของทักษะวิชานี้นั้นทั้งโรงเรียนมีเพียงแค่ไม่เกิน 3 คนเท่านั้นพวกเขาล้วนแล้วแต่เป็นตัวตนที่ยิ่งใหญ่และหนึ่งในนั้นก็คือหลินเทียน เจ้าพวกปลาซิวปลาสร้อยพวกนี้มีหรือที่จะจับสัมผัสได้ทันมีเพียงแต่ความหวาดกลัวและความสิ้นหวังเท่านั้นที่จะรอคอยพวกมันอยู่ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาตัวของหลินเทียนให้โอกาสพวกมันมามากจนเกินพอแล้ว สัตว์อสูรที่กำลังพยายามบุกจู่โจมหลินเทียนนั้นกลับกลายมาเป็นเชื่องช้าคล้ายกับว่าถูกหยุดเวลาไว้ ภายในสถานที่แห่งนี้เท่านั้นมีเพียงแต่ตัวของหลินเทียนเองที่เริ่มเคลื่อนฉั่ววววว ดาบปากฉลาดของหลินเทียนสบั้นไปที่ลำคอของเจ้าสัตว์อสูรขนาดยักษ์มหึมาที่ส่วนหัวของมันนั้นถึงกับลอยเคว้งไปที่กลางอากาศพร้อมทั้งค่อยๆตกลงสู่พื้นโลกอย่างช้าๆ เลือดของมันนั้นหลั่งไหลสาดกระเซ็นไปทั่วพวกมันทุกคนที่อยู่ภายในสถานที่แห่งนี้ล้วนแล้วแต่ไม่สามารถที่จะทำอะไรได้ทำได้แต่เพียงแค่เบิกตากว้างกับภาพเบื้องหน้าของตนเท่านั้น พวกมันไม่เคยคิดไม่เคยฝันมาก่อนเลยว่าเจ้าสัตว์อสูรสุดรักของตนนั้นมันจะมาตกตายได้ง่ายดายถึงเพียงนี้ และหลินเทียนยังไม่ยอมหยุดเพียงเท่านั้นเจ้าสัตว์เดรัจฉานพวกนี้ถูกหลินเทียนฟาดฟันไปจนหมดสิ้น ถึงแม้ว่าชีวิตของพวกมันจะดับสิ้นไปแล้วแต่ที่ร่างกายของพวกมันกับสั่นกระตุกไม่ยอมหยุดราวกับว่าพวกมันไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าพวกมันนั้นได้ตกตายไปแล้วเป็นการตายโดยที่ไม่รู้สึกตัวด้วยซ้ำ ภาพเหตุการณ์เบื้องหน้าในยามนี้นั้นอยู่เหนือในความคาดคิดของเจ้าหมิงยู่ไปไกล มันไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าจะเกิดเรื่องราวเช่นนี้เกิดขึ้น“หลินเทียนนี่มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดได้โปรดยกโทษให้พวกเราด้วย” หมิงยู่รีบกล่าววาจาของมันออกมาในทันทีตัวของมันนั้นแข็งแกร่งกว่าลูกน้องของมันเป็นไหนๆแต่พลังที่หลินเทียนสำแดงเดตไปเมื่อครู่เห็นได้ชัดเลยว่าอยู่เหนือกว่าระดับของมันไปไกลนี่ตัวของเขานั้นมีพลังที่อ่อนแอกว่าตนเป็นแน่เหรอ หรือว่าตัวของมันผู้นี้นั้นจะปกปิดพลังที่แท้จริงของตนเองมาไว้ทางด้านของหลินเทียนนั้นทำตัวเหมือนว่าตัวของเขานั้นไม่ได้ยินอะไรเมื่อจัดการสัตว์อสูรที่หน้าสมเพชจนหมดสิ้นตัวของเขาก็ลงมือที่จะจัดการกับผู้ติดตามของหมิงยู่ในทันที ไม่ใช่ว่าพวกมัน ณ ที่นี้จะไม่คิดต่อสู้หรือไม่คิดที่จะขัดขืนแต่ตัวของพวกมันนั้นมิสามารถที่จะทำได้อันเป็นผลของความห่างชั้นที่มีมากจนเกินไป ถึงแม้ว่าตัวของหลินเทียนจะมีระดับพลังเช่นเดียวกันกับพวกมันแต่ความแตกฉานและความลึกซึงของทักษะวิชานั้นตัวของหลินเทียนรู้ลึกถึงขั้นสูงสุด ทำให้ขีดความสามารถที่ตัวของเขาแสดงออกมาเหนือกว่าคนทั่วไปมากนัก“แคร๊กก อ๊ากกกก ขาข้า ขาข้า ใครก็ได้ช่วยข้าทีข้าเจ็บปวดเหลือเกิน” หลินเทียนจับพวกมันหักขาอย่างไร้ปราณีเสียงแตกหักของกระดูกนั้นดังลึกเข้าไปภายในหัวสมองของคนทุกคน และด้วยน้ำมือของหลินเทียนนั้นต่อให้พวกมันมียาดีก็มิอาจที่จะสามารถรักษาได้อีกต่อไปแล้วชีวิตของพวกมันหลังจากนี้นั้นคือจะต้องพิการไปตลอดชีวิต เวลาผ่านไปเพียงชั่วอึดใจลูกน้องของหมิงยู่ถูกจัดการหักแขนหักขาจนหมดสิ้นพวกมันทำได้แต่นอนส่งเสียงกรีดร้องไม่ต่างอะไรไปจากสุนัข ทางด้านตัวของหมิงยู่เองในยามนี้สีหน้าและท่าทางของมันเต็มไปด้วยความหวาดผวาแขนขาสั่นอ่อนปวกเปียกไปหมด ความหวาดกลัวในยามนี้นั้นเข้าไปกัดกินที่สุดขั้ววิญญาณของมันทางด้านตัวของหลินเทียนนั้นค่อยๆเดินมาที่เบื้องหน้าของมันอย่างช้าๆอย่างใจเย็น“ความเมตตาสงสารของข้านั้น ข้าได้มอบให้พวกเจ้าไปหมดแล้วแต่ พวกเจ้าเลือกที่จะไม่ยอมรับมันเอง”

    คล้ายกับเรื่องมหาปราชญ์ต่างโลก ที่คุณอ่าน