เกมส์อาณาจักรเทพ: เริ่มต้นด้วยระบบผู้สืบทอดแห่งพระเจ้า

        เสียงเฮดังกึกก้องไปทั่วทั้งกองทัพเหล่าเทพที่กำลังเตรียมพร้อม ใบหน้าของอาเธน่ายิ้มแย้มขึ้นเล็กน้อย ตัวของเธอจับดาบศักดิ์สิทธิ์และโล่อีจิสในมือแน่น ราวกับเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ครั้งใหญ่ที่กำลังจะมาถึง

        ทันทีที่โอดินให้สัญญาณ กองทัพทั้งมวลก็เคลื่อนทัพออกไปมุ่งหน้าสู่ราซารัส

        ดินแดนแห่งปีศาจที่เต็มไปด้วยพลังมืดมหาศาล เส้นทางที่นำไปสู่การต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่กำลังรอพวกเขาอยู่

        ขณะที่กองทัพเทพแห่งแอสการ์ดกำลังเตรียมตัวเคลื่อนทัพ

        “อะไรอีกวะเนี่ย!”

        ทันใดนั้นเอง ร่างขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นกลางท้องฟ้าเหนือพวกเขา ร่างนั้นเป็นดั่งพระพุทธรูปขนาดมหึมา ลอยตัวสูงสง่าและเปล่งประกายอันศักดิ์สิทธิ์ ทำให้บรรยากาศโดยรอบแปรเปลี่ยนไปทุกชั่วขณะ ทุกสายตาต่างจับจ้องไปยังร่างนั้นด้วยความสงสัยและตื่นตะลึง

        “ยูไล.. นี่เจ้าเองก็มาด้วยเรอะ?”

        โอดินเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ต่ำ แววตาของเขาหรี่ลงพลางมองไปยังเทพผู้มาเยือน ดวงตาสีเข้มฉายแววของความครุ่นคิด

        ขณะที่ซุนหงอคงเองก็ดูจะหงุดหงิดไม่แพ้กัน เขาส่งเสียง ชิ ออกมาด้วยความไม่พอใจ

        สายตายังคงจับจ้องไปยังองค์ยูไลที่ลอยอยู่เหนือศีรษะด้วยแววตาแข็งกร้าว เพราะซุนหงอคงยังคงจำได้ดีถึงอดีตและการขัดแย้งที่เคยเกิดขึ้น ระหว่างตนกับองค์เทพพุทธะที่ยิ่งใหญ่นี้

        องค์ยูไลที่ปรากฏตัวอยู่เหนือพวกเขามีสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ท่าทางกลับเต็มไปด้วยความกังวลใจ เขากวาดตามองไปยังเหล่าเทพแห่งแอสการ์ดที่พร้อมรบ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอันสงบและแฝงไปด้วยความเป็นห่วง

        “พวกท่านกำลังจะทำสิ่งใด การกระทำนี้อาจทำให้สมดุลของโลกทั้งสองแปรเปลี่ยนไปได้เลย”

        คำเตือนขององค์ยูไลทำให้เทพเจ้าบางคนถึงกับยืนนิ่งครู่หนึ่ง

        แต่ทันใดนั้นเอง

        เหล่าเทพที่กระหายสงครามมากมายกลับหัวเราะออกมาอย่างสนุกสนานและคึกคัก

        “ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ใช่เรื่องของท่านนะองค์เทพยูไล พวกเราไม่ได้ทำอะไรผิดซักหน่อย”

        “ท่านผู้ยิ่งใหญ่ ท่านกลับไปเถอะ พวกเราชาวแอสการ์ดเมื่อออกมาแล้วก็จะไม่หวนกลับ”

        “ถูกต้อง! จนกว่าที่ดาบของข้าจะได้ดื่มเลือดของศัตรู พวกเราจะไม่ยอมโดยเด็ดขาด!”

        เหล่าเทพเจ้าในดินแดนแอสการ์ดไม่ได้แสดงความกังวลต่อคำเตือนนี้แม้แต่น้อย

        สำหรับพวกเขา ศึกที่กำลังจะเกิดขึ้นเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และเสียงหัวเราะดังสนั่นทำให้บรรยากาศยิ่งเต็มไปด้วยความตึงเครียดขึ้น

        ซุนหงอคงที่ยืนอยู่ใกล้ๆทำท่าใช้นิ้วแคะหูด้วยสีหน้าที่ไม่ยี่หระ ใบหน้าของเขายิ้มเยาะออกมาพลางตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ

        “พุทธะยูไล หากเจ้าต้องการมาห้ามเรา.. เจ้าก็กลับไปเสียเถิด แต่ถ้าเจ้าคิดจะมาร่วมมือกับเราก็ให้ติดตามมา!”

        “ข้าจะบอกให้รู้ไว้ ตราบใดที่ระบบของโลกยังปล่อยให้มีช่องโหว่อยู่แบบนี้ เหล่าเทพปีศาจก็จะกล้ากระทำการแทรกแซงผู้สืบทอดของพวกเราคนอื่นๆเช่นนี้ต่อไปอีกเรื่อยๆ วันนี้พวกเราเลยจะไปสั่งสอนพวกมันซะบ้าง ให้รู้ว่าพวกมันมิใช่สิ่งที่สามารถจะมาก้าวล้ำพวกเราได้ง่ายๆ!”

        คำพูดนั้นทำให้องค์ยูไลถึงกับเงียบไป

        ดวงตาฉายแววอึ้งเล็กน้อยขณะที่รับฟังข้อกล่าวอ้างของซุนหงอคง แม้จะไม่เห็นด้วยกับการใช้ความรุนแรง แต่คำพูดของซุนหงอคงก็ทำให้เขานึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับอนาเธอร์ และช่องโหว่ในระบบที่ซุนหงอคงกล่าวถึงนั้นก็เป็นสิ่งที่ยากจะปฏิเสธได้

        “อะแฮ่ม.. งั้นก็ช่วยไม่ได้!”

        องค์ยูไลกระแอมเบาๆในลำคอ

        ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความยอมจำนนและหนักแน่น

        “เช่นนั้นข้าจะไปกับพวกท่าน ข้าจะร่วมเดินทางไปยังราซารัสด้วย… เพียงเท่านี้ละกันนะ”

        คำตอบนั้นทำให้บรรยากาศรอบข้างร้อนแรงขึ้นในทันที

        “ฮ่าฮ่าฮ่า องค์ยูไลก็เอากับเขาด้วยเว้ย!”

        “สุดยอด! มีท่านโอดินกับท่านยูไลอยู่ แม้แต่นิกซ์เองก็ยังต้องขยาดเลยละมั้ง?”

        เทพเจ้ามากมายต่างส่งเสียงกันอย่างสนุกสนาน และเหล่าเทพที่พร้อมรบต่างยิ้มกว้าง

        ดินแดนแอสการ์ดสั่นสะเทือนเลือนลั่นด้วยเสียงกู่ร้องแห่งการสงคราม

        เสียงแห่งความกระหายในการต่อสู้ครั้งนี้ดังก้องไปทั่วท้องฟ้า โอดินมองไปที่เหล่าเทพและกองทัพของเขาด้วยความฮึกเหิม หอกกุงเนียร์ที่อยู่ในมือถูกกำแน่น ราวกับพร้อมจะปลดปล่อยพลังของเขาออกมาสู่ศึกที่รออยู่ข้างหน้า

        “เหล่าทวยเทพทั้งหลาย!”

        โอดินเงยหน้ามองฟ้า คำรามเสียงดังราวกับประกาศก้องไปทั่วทั้งแอสการ์ด

        “จงเตรียมพร้อม! วันนี้เราจะยกทัพไปสู่ราซารัส ไปทำลายล้างพลังมืดและทวงคืนความยุติธรรมกลับมา!”

        เสียงกึกก้องนี้ได้รับการตอบรับจากเหล่าเทพทั้งหลาย ทุกคนลอยขึ้นด้วยความมุ่งมั่นและความกล้าหาญ ดวงตาเปล่งประกายไปด้วยจิตวิญญาณแห่งนักรบที่ไม่มีวันดับสิ้น

        “เปิดประตูมิติ!”

        ทันใดนั้น ประตูมิติขนาดใหญ่ก็ได้ถูกเปิดออก เบื้องหลังประตูนั้นคือแสงสีดำและสีแดงที่บ่งบอกถึงพลังแห่งมิติของราซารัส

        “ดูเหมือนเจ้าจะรู้แล้วว่าการทำศึกครั้งนี้มันต้องเป็นเรื่องสนุกแน่ ข้าคิดว่าเจ้าคงไม่เสียใจหรอกนะที่มาร่วมกับพวกเรา”

        ซุนหงอคงยกยิ้มอย่างพึงพอใจ พลางหันไปมององค์ยูไลอย่างท้าทายและเยาะเย้ย

        “ข้ามาที่นี่เพื่อนำพาความสงบสุข”

        “แต่ถ้าการทำลายล้างคือทางที่จะหยุดยั้งอำนาจมืด ข้าก็จะทำในสิ่งที่จำเป็น!”

        องค์ยูไลพอรับฟังก็พยักหน้ารับช้าๆ แม้ดวงตาของเขาจะยังคงมีแววครุ่นคิด แต่น้ำเสียงที่กล่าวออกมากลับแฝงด้วยความมุ่งมั่น

        “มาสิพวกเรา! ให้โลกทั้งใบสั่นสะเทือน ให้พลังแห่งเทพเจ้าแผ่ขยายไปทั่วทุกดินแดน!”

        ธอร์เองก็ยิ้มอย่างพอใจ ขณะยกค้อนมโยลเนียร์ขึ้นสูง พลางตะโกนเสียงดังกึกก้อง บังเกิดสายฟ้าอัสนีที่น่าสะพรึง

        “นี่คงจะเป็นศึกที่ข้ารอคอยมานาน… ”

        “ข้าก็อยากเห็นเช่นกันว่าราซารัสจะต้านทานพลังของพวกเราได้เพียงใด”

        โลกิยิ้มเยาะพร้อมเอ่ยเสียงเบาๆ แต่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ ขณะที่ดวงตาของเขานั้นหยีลงด้วยความนึกสนุก

        “เคลื่อนทัพ!”

        ทันทีที่โอดินให้สัญญาณ ประตูมิติขนาดใหญ่ก็เปิดกว้าง กองทัพแห่งแอสการ์ดและเหล่าเทพเจ้าผู้ร่วมรบต่างก้าวเข้าสู่มิติอันมืดมนและปกคลุมไปด้วยอำนาจแห่งปีศาจแห่งราซารัส ดินแดนแห่งความชั่วร้ายและพลังมืดที่รอพวกเขาอยู่เบื้องหน้า

        “ก๊ะ!ก๊ะ!ก๊ะ! ข้าชอบอะไรแบบนี้จริงๆ”

        “พวกเรามาทำให้มันสนุกสุดเหวี่ยงไปเลย!”

        เสียงหัวเราะของซุนหงอคงดังลั่นในขณะที่เขาก้าวเข้าสู่ประตูมิติพร้อมกับกองทัพอันยิ่งใหญ่

        “ตามผู้ยิ่งใหญ่เทียมฟ้าไป!”

        ทวยเทพแห่งแอสการ์ดต่างยิ้มออกมาพร้อมความคึกคัก เตรียมพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับการท้าทายที่ใหญ่หลวงนี้

        ไม่มีใครรู้ว่าสงครามครั้งนี้จะจบลงเช่นไร แต่พวกเขาทุกคนต่างรู้ดีว่านี่จะเป็นการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์โลก

        ขณะเดียวกัน อนาเธอร์ไม่มีทางรู้เลยว่าตอนนี้ซุนหงอคงและโอดินกำลังวางแผนการใหญ่เพื่อจัดการกับพวกปีศาจในดินแดนราซารัส เพื่อตอบโต้สิ่งที่เกิดขึ้นกับเขาอย่างลับๆ

        ส่วนเขาในตอนนี้กำลังมุ่งมั่นกับการเตรียมตัวลงดันเจี้ยนครั้งใหม่ ชายหนุ่มมีเป้าหมายในการฝึกฝนอย่างจริงจัง

        เพื่อยกระดับความสามารถและสะสมประสบการณ์ ทั้งตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่าจะทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องตนเองและคนที่เขารักให้ได้

        ดันเจี้ยนในครานี้ไม่ใช่ดันเจี้ยนธรรมดา แต่มันเต็มไปด้วยสัตว์อสูรและกับดักที่แสนอันตราย แม้กระทั่งผู้เล่นที่แข็งแกร่งยังต้องระวังตัว

        แต่ความพิเศษในครั้งนี้คือ เขาจะไม่ได้เผชิญหน้าเพียงลำพัง เพราะผู้ที่มาพร้อมกับเขาก็คือคริสติน่า ผู้ซึ่งเคยเป็นผู้ปกปักษ์วิหารศักดิ์สิทธิ์ แม้ว่าเธอจะละทิ้งตำแหน่งนี้ไปแล้ว แต่พลังแห่งเทวทูตสิบปีกของเธอยังคงอยู่เต็มเปี่ยม ความสามารถของเธอยังแข็งแกร่งพอที่จะปกป้องเขาได้ทุกเมื่อ

        คริสติน่ายืนอยู่ข้างเขาในชุดเกราะสีเงินที่เปล่งประกายราวกับแสงดาวในยามค่ำคืน

        ผมสีขาวยาวของเธอปลิวไสวตามแรงลม ดวงตาของเธอที่มองมาทางอนาเธอร์เต็มไปด้วยความอ่อนโยนและมุ่งมั่น

        ใบหน้าอันสง่างามของเธอไม่ได้มีแววลังเลแม้แต่น้อย

        “ท่านพร้อมหรือยังคะ?”

        คริสติน่าเอ่ยถามด้วยเสียงนุ่มนวล พลางจ้องมองผู้เป็นสามีของตนด้วยรอยยิ้ม

        อนาเธอร์ยิ้มตอบเธอ เขาสัมผัสได้ถึงพลังของคริสติน่าที่แผ่กระจายออกมา ทำให้หัวใจของเขารู้สึกอบอุ่นและมั่นคง

        “พร้อมแล้วละ.. ฉันพร้อมที่จะลงไปในดันเจี้ยนนี้แล้ว!”

        ..

        555555+ แทนที่จะห้ามดันเข้าร่วมด้วยซะงั้น