อสูรล้างสวรรค์

    ตอนที่ 162 อย่าให้เขาตายล่ะ


         เย่เอ๋อ ทำไมพวกเจ้าถึงต่อสู้กันล่ะ?” ในเวลานี้ โจวเฟิง โจวหลี่ และโจวคุนออกมาจากห้องโถง


               เฟยเซียวหลงยิ้มและพูดว่า "ลุงเฟิง ข้าแค่ลองทดสอบความแข็งแกร่งของโจวเย่ดู ไม่มีอะไร


               แต่เมื่อเฟยเซียวหลงมองโจวเย่อีกครั้ง จู่ๆ เธอก็ดุร้ายขึ้น และเธอก็ดุว่า "โจวเย่! เจ้าหลอกข้า ข้าตามหาเจ้าทั่วดินแดนทิศใต้มาตลอดหลายเดือน ข้าเสียเวลาในการฝึกฝน ไม่อย่างนั้นข้าก็คงทะลวงผ่านอาณาจักรมหาคุรุยุทธ์แล้ว และบางที่ข้าอาจก้าวเข้าสู้นักปรับแต่งอาวุธระดับที่สี่แล้ว !”


                 นักปรับแต่งอาวุธเหรอ ?” โจวเฟิงและคนอื่น ๆ มองไปที่เฟยเซียวหลงด้วยความประหลาดใจ


                   พวกเขาไม่เห็นว่า เฟยเซียวหลงดูเหมือนนักปรับแต่งอาวุธตรงไหนเลย  


                  ลุงเฟิง เขาโกหกว่าปรมาจารย์เย่อยู่ในดินแดนทิศใต้เมืองอัสนี ข้าค้นหาเขาไปทั่วดินแดนทิศใต้ จากนั้นข้าก็รู้ว่าปรมาจารย์เย่มาที่ดินแดนทิศตะวันตก เมื่อข้ามาที่ดินแดนทิศตะวันตกข้าถึงรู้ว่าปรมาจารย์เย่ คนนั้นคือโจวเย่ เฟยเซียวหลงบ่น


                    หงเยว่และเถียนซีเว่ย ที่อยู่ด้านข้างต่างหัวเราะกันอย่างลับๆ


                  จากนั้นโจวเย่ก็พูดอย่างช่วยไม่ได้ เฟยเซียวหลง ในตอนนั้นข้าไม่มีทางเลือก เลยต้องทำเช่นนั้น"


                 อย่าพูดไร้สาระ เจ้าต้องรับข้าเป็นศิษย์เดี๋ยวนี้ ! ไม่เช่นนั้นข้าจะไม่มีวันยกโทษให้เจ้า!” เฟยเซียวหลงดุ


    ตูมม!"


    อา!"


                   ในขณะนี้ ยามสองคนของตระกูลโจวลอยเข้ามาอย่างกะทันหัน และอาเจียนออกมาเป็นเลือด และล้มลงกับพื้นด้วยอาการบาดเจ็บสาหัส


    ทุกคนในตระกูลโจวต่างตกตะลึง


                    ช่างเป็นรัศมีสังหารที่เยือกเย็นจริงๆ! อาณาจักรมหาคุรุยุทธ์ระดับที่ห้า!” โจวเฟิงขมวดคิ้ว ใบหน้าของเขาน่าเกลียดมาก


    อาณาจักรมหาคุรุยุทธ์ระดับที่ห้าเหรอ?


                โจวหลี่กล่าวอย่างเคร่งขรึม "คนที่มาไม่ได้มาดี"


                โจวเย่! ข้าบอกว่าข้าจะมาหาเจ้า” เสียงเย็นชาดังมาจากด้านนอกประตู และทุกคำพูดเต็มไปด้วยกลิ่นอายของจิตสังหารที่เย็นชา



                      เสียงนี้คือ...ชายคนนั้น ศิษย์ของนิกายเมฆาสวรรค์ คนเมื่อกี้นี้!” เถียนซีเว่ยกล่าว


                    อะไรนะ? นิกายเมฆาสวรรค์เหรอ?” คนในตระกูลโจวตกตะลึง เมื่อได้ยิน 


                ศิษย์ในนิกายเมฆาสวรรค์เหรอ? แข็งแกร่งไหม?” เฟยเซียวหลงถามด้วยความสับสน 



                  ชายคนหนึ่งสวมชุดผ้าสีดำเดินเข้ามา และจิตสังหารอันน่าสยดสยองก็กระจายออกมาจากเขา และเขาก็คือชายคนนั้นที่อยู่บนภูเขาก่อนหน้านี้


                     คนในตระกูลโจวไม่ได้ตื่นตระหนกมากนัก เพราะทุกคนได้รับรู้ถึงความแข็งแกร่งของไป๋หมิงแล้ว 


                 โจวเฟิงมองไปที่ชายชุดดำด้วยสีหน้าเคร่งขรึม และเขาก็พูดขึ้นอย่างเคร่งขรึม "ตระกูลโจวและนิกายเมฆาสวรรค์ไม่เคยมีความแค้นใดๆต่อกัน   



                    เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับนิกายเมฆาสวรรค์ แต่เกี่ยวข้องกับตระกูลฮั่นของข้า!” ชายชุดดำพูดอย่างเย็นชา ดวงตาเยือกเย็นของเขาจ้องมองไปที่โจวเย่


                    ตระกูลฮั่นเหรอ?” การแสดงออกของโจวเฟิงเปลี่ยนไปอย่างมากในทันที


                     โจวเย่ขมวดคิ้วลึกแล้วพูดว่า "เจ้าคือฮั่นหลี่เทียน !"



                       เมื่อรู้ตัวตนของฮั่นหลี่เทียน ทุกคนในตระกูลโจวจึงเดาได้ว่าฮั่นหลี่เทียนมาที่นี่เพราะโจวเย่ 


                  โจวเย่ไม่มีความกลัวบนใบหน้าของเขา เขาพูดอย่างเฉยเมย "ตระกูลฮั่นต้องการทำลายตระกูลโจวของข้าเอง และการตายของพ่อเจ้าและน้องชายของเจ้า เป็นพวกเขาที่เลือกเอง 


                   ข้าไม่สน ข้าแค่มาล้างแค้นให้กับน้องชายของข้าเท่านั้น! นอกจากนี้ หยิงเอ๋ออยู่ที่ไหน? เจ้าทำอะไรกับหยิงเอ๋อ?” ฮั่นหลี่เทียนพูดอย่างหนักแน่น เขาตั้งใจที่จะฆ่าโจวเย่แล้ว


                 สิ่งที่ฮั่นหลี่เทียนตัดสินใจจะไม่เปลี่ยนแปลง



                    ใครจะไปรู้ว่านางอยู่ที่ไหน ? นางออกจากเมืองไป๋หนานไปนานแล้ว เถียนซีเว่ยตะโกนด้วยความโกรธ



                หึ! วันนี้ใครกล้าหยุดข้าจะต้องตาย!” ฮั่นหลี่เทียน กล่าวอย่างอาฆาต ออร่าสังหารของเขาทวีคูณทันที และพลังที่น่าสะพรึงกลัวของอาณาจักรมหาคุรุยุทธ์ ระดับที่ห้าก็พุ่งออกมาอย่างรุนแรง 


         ไป๋หมิง จัดการกับเขา แต่อย่าให้เขาตายล่ะ โจวเย่สั่ง 

              

             เมื่อคำพูดดั่งกล่าวจบลง ไป๋หมิงก็ได้ไปปรากฏตัวตรงหน้าฮั่นหลี่เทียนในพริบตา  


    อะไรกัน ! ฮั่นหลี่เทียนตกตะลึง


    ปัง ปัง ปัง !


    ตูม !


    พรูด !


                   ไป๋หมิงโจมตีทันทีอย่างเมามัน ฮั่นหลี่เทียนลอยออกไปชนเข้ากับกำแพงพร้อมกระอักเลือดออกมา 


                   สีหน้าของเฟยเซียวหลงตกตะลึง ดวงตาของเธอเบิกกว้างจนสุดขีด และเธอพูดด้วยความประหลาดใจ เด็กคนนี้แข็งแกร่งมาก ! ข้าไม่สามารถมองเห็นระดับพลังยุทธ์ของเขาได้


                  เจ้าเด็กสารเลว เจ้ากล้าโจมตีข้าเหรอ?” ฮั่นหลี่เทียน ตะโกนด้วยความโกรธ ตอนนี้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ฮั่นหลี่เทียนไม่คาดคิดว่าจะมีเด็กที่แข็งแกร่งขนาดนี้อยู่ เขาตกใจมาก 


                 เด็กคนนี้เป็นใครกัน ทำไมเขาแข็งแกร่งมาก ฮั่นหลี่เทียนแอบพูด



                ฮั่นหลี่เทียนครั้งนี้ข้าจะปล่อยเจ้าไป เจ้าจงกลับไปเตือนคนในตระกูลสาขาหลักของเจ้าให้ปล่อยวางเรื่องนี้ซะ ! ไม่อย่างนั้นข้าจะกวาดล้างตระกูลของเจ้าซะ  


                  หลังจากหยุดไปครู่หนึ่งโจวเย่ก็กล่าวอีกครั้ง และเจ้าช่วยเตือนเจ้านิกายเมฆาสวรรค์ด้วย อย่ามายุ่งกับข้าอีกไม่เช่นนั้นนิกายเมฆาสวรรค์ก็จะถูกข้ากวาดล้างเช่นกัน 


                    หยิ่งผยอง ! ฮั่นหลี่เทียนโกรธมาก ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างดุร้าย เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าโจวเย่จะหยิ่งผยองขนาดนี้  


                   ไปซะ ! หรือเจ้าจะลองอีกรอบ ไป๋หมิงกล่าวเยาะเย้ย


                    อย่างไรก็ตาม ฮั่นหลี่เทียนไม่กล้าลองเป็นครั้งที่สอง เขาไม่กล้าทำให้ตัวเองบาดเจ็บอีกครั้ง ถ้าเขาถูกโจมตีอีกครั้งเขาจะสูญเสียเรี่ยวแรงที่จะหลบหนี


                     ยังอยากลองอยู่มั้ย?” ไป๋หมิง ถามอย่างเย็นชา


                      ฮั่นหลี่เทียน จ้องมองไปที่ไป๋หมิง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความดุร้ายและความชั่วร้าย 


                     โจวเย่ วันนี้เจ้าดวงดี! ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะซ่อนตัวอยู่ข้างหลังเด็กนี้ได้ตลอด! หากข้าไม่ฆ่าเจ้า ข้าก็ไม่ใช่ผู้ชาย!” ฮั่นหลี่เทียนตะโกนด้วยโกรธ ในกรณีนี้ฮั่นหลี่เทียนทำได้เพียงถอยกลับก่อน


                     โจวเย่มองฮั่นหลี่เทียนที่จากไป แล้วก็ส่ายหัว 


                       สิ่งที่ฮั่นหลี่เทียนไม่รู้ก็คือ โจวเย่มีความแข็งเพียงพอที่จะฆ่าเขาได้ โดยไม่ต้องพึ่งพาไป๋หมิง 


                    หากฮั่นหลี่เทียนไม่ยอมปล่อยวางเรื่องนี้ และเมื่อฮั่นหลี่เทียนกลับมาอีกครั้งเพื่อแก้แค้น โจวเย่จะฆ่าเขาทันทีเพื่อตัดปัญหา โจวเย่ไม่ยากเป็นศัตรูกับนิกายเมฆาสวรรค์ เขาจึงไม่ฆ่าฮั่นหลี่เทียน



                       โจวเย่ บอกข้ามาตามตรงว่าเด็กคนนั้นคือใคร? เขาไม่ธรรมดาเลย เฟยเซียวหลง ถามด้วยเสียงที่เบา


                 โจวเย่กล่าวด้วยร้อยยิ้ม เขาเป็นน้องชายของข้านะ!


                  ไป๋หมิง ขอบคุณที่ช่วยเหลือตระกูลของเรา โจวเฟิงพูดขึ้น


                    คนอื่นๆในตระกูลโจวต่างก็รู้สึกขอบคุณเช่นกัน