ร้านขายของชำของผมที่ต่างโลก

“ทำไมถึงทำกับฉันได้....” ฌอนที่ได้แต่มองตาปริบๆไปยังป้ายนั้น ก่อนจะร้องเพลงออกมาอย่างจนใจ ป้ายนั้นระบุตัวตนของเขาเกือบจะทุกอย่าง ตั้งแต่รูปวาดเสมือนยังข้อมูลว่าเขาเป็นเจ้าร้านค้า The Random อีกด้วย และที่สำคัญมันมีขนาดใหญ่มากอีกด้วยมอรัสซัสกับนาทาร์ที่เห็นท่านฌอนยืนนิ่งไป ขณะมองป้ายที่พวกเขาสองคนเป็นคนทำ พวกเขาก็ยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจ พวกเขาภาคภูมิใจในผลงานชิ้นนี้เป็นอย่างมากก่อนที่นาทาร์จะพูดออกมา“เจ้าดูสิมอรัสซัส ท่านฌอนดูตกตลึงกับผลงานของข้าด้วยล่ะ... นี่ขนาดแค่หน้าเมืองยังตกตลึงขนาดนี้ ถ้าท่านเข้ามาภายในตัวเมืองท่านฌอนจะต้องชอบมากกว่านี้เป็นแน่แท้” นาทาร์กล่าวออกมาอย่างภูมิใจ“เหอะ ผลงานของเจ้าที่ไหน นี่มันผลงานของข้าต่างหาก ทหารข้าช่วยกันเขียนทั้งคืนยังไม่ได้พักกันเลยมั้งล่ะเนี้ย อยู่ๆจะมาขโมยผลงานกันได้อย่างไรกันล่ะ” มอรัสซัสกล่าวแย้งออกมา พร้อมกับทำหน้าตาหาเรื่องไปทางนาทาร์“แล้วค่าหมึกใครเป็นคนออกตังกันล่ะ ถ้าไม่ใช่ข้าแล้วจะเป็นใคร ถ้าเจ้าไม่มีวัตถุดิบในการทำ ถึงเจ้าจะมีคน เจ้าก็ทำไม่ได้หรอก” นาทาร์เองก็กล่าวแย้งออกมาเช่นกัน แต่ในระหว่างที่พวกเขากำลังเถียงกันอยู่นั้นเอง ฌอนก็เดินเข้ามาใกล้กับพวกเขา แล้วก็พูดขึ้นมาพร้อมกับรังสีความหน้ากลัวลอยออกมา“อย่างนั้นหรอกรึ.. อันนี้มันเป็นฝีมือพวกเจ้าซินะ.. อึอึ” ฌอนกล่าวออกมาอย่างน่ากลัว“เออ...นี่มันฝีมือมอรัสซัสขอรับ” “นี่มันฝีมือนาทาร์ขอรับ”หลังจากที่พวกเขาเห็นรังสีแปลกๆรอบๆตัวของท่านฌอน เขาก็รู้ได้ในทันทีว่ามีบางอย่างมันผิดพลาดไป พวกเขาจึงกล่าวโทษอีกฝ่าย และเถียงกันต่อหน้าฌอนอีกหลายครั้ง ประมาณว่า ของเจ้านั่นแหละ ผลงานของเจ้านั่นแหละ คำพูดที่วนอยู่อย่างนี้ จนฌอนรู้สึกรำคาญเป็นอย่างมาก“พวกเจ้าทั้งสองคนนั่นแหละ รีบเอาไปป้ายนั้นลงมาเดี๋ยวนี้เลยนะ.. ถ้าไม่อย่างนั้น...” เขาพูดจบก็จ้องไปที่พวกเขาทั้งสองคนอย่างเอาเป็นเอาตาย“ขอรับ ท่านฌอน”x2 พวกเขากล่าวตอบย่างพร้อมเพียงกัน แต่มันก็เหมือนจะมีบางอย่างที่เขาเริ่มที่จะตะงิดๆใจ พวกเขามองแผ่นหลังของท่านฌอนที่กำลังจะเดินเข้าไปภายในตัวเมือง ‘ในเมือง’ พวกเขาเบิกตากว้างแล้วมองหน้ากันก่อนที่ทั้งสองจะพูดออกมาเป็นเสียงเดียวกันว่า“ชิบหายยยแล้วววว”x2 ภายในเมืองที่มีป้ายประกาศอย่างนี้อีกเป็นนับร้อยนับพันใบ แล้วพวกเขาจะทำยังล่ะทีนี้ หลังจากนั้นไม่ต้องสืบเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา ฌอนตะโกนออกมาเสียงดังด้วยความโกธร และเขาก็สั่งรื้อมันในทันที ก่อนที่จะเดินกลับไปยังร้านของตัวเองเวลาผ่านไปไม่นาน ฌอนเดินกลับมาถึงยังร้านของเขา แต่เสียงทักทายของทั้งสามคนที่มาช่วยงานที่ร้าน มันกับเหมือนไม่ใช่คำชมเลยแม้แต่น้อย“ท่านฌอนสุดยอดเลยขอรับ.. ท่านดังที่สุดในเมืองแล้วนะขอรับในตอนนี้” ฌอนที่ได้ยินก็ถึงกับถอนหายใจออกมายาวเหยียด และยังไม่พอมันยังมีเสียงหัวเราะของแนนซี่ที่ แอบหัวเราะอยู่ใต้โต๊ะหลังจากเห็นสีหน้าของเขา เธอก็ยังไม่วายแซวเขาไปอีกหนึ่งซ็อต ฌอนก็ได้แต่ทำใจ เขาไม่รู้ว่าคิดถูกหรือคิดผิดที่จะช่วยเจ้าสามตัวนั้นที่มันกำลังทำหน้ายิ้มระรื่นอยู่วันนี้เรียกได้ว่ามันเป็นวันที่เขาต้องการพักผ่อนอย่างแท้จริง กิจกรรมในวันนี้ที่เขาต้องทำมันมีเพียงแค่สองอย่างเพียงเท่านั้นคือการชื้อของสนับสนุนเหล่าหน่วยต่างๆ แต่ก่อนหน้านั้นเขาจะต้องทานอาหารเช้าก่อน และยังโชคดีที่แนนซี่เธอได้ทำเผื่อเขาเอาไว้แล้วหลังจากนั้นเขาก็เข้าสั่งใช้งานระบบ และถามเกี่ยวกับสินค้าที่เขาอยากจะชื้อ เริ่มต้นที่ที่เก็บเสียงปืนของทั้งสามปืน ซึ่งราคามันก็ไม่ได้ถูกเลย ของปืนพกอยู่ที่ชิ้นละ 10 เหรียญทอง ของปืนกลเบา MT5 อยู่ที่ชิ้นละ 15 เหรียญทอง ส่วนสไนเปอร์อยู่ที่ 20 เหรียญทอง ถ้าเขาจะต้องชื้อมันจะต้องชื้อทั้งหมด 695 เหรียญทองถึงจะครบตามกำหนด (ปืนพก 25 ชิ้น MT5 23 ชิ้น สไนเปอร์ 5 ชิ้น)ต่อมาเขาก็มาดูระเบิดมือ หรือที่เรารู้จักกันว่า ระเบิดน้อยหน่า ราคาต่อลูกอยู่ที่ 15 เหรียญทอง ซึ่งมันก็แพงเอาเรื่องอยู่ แต่ประสิทธิภาพมันขนาดนั้น เขาว่ามันก็สมราคาแล้วกับการที่เอามาใช้ที่ต่างโลก เขาชื้อมาทั้งหมด 50 ลูก รวมเป็นเงิน 750 เหรียญทองสิ่งที่เขาวางแผนที่จะชื้อในส่วนถัดไปคือ เครื่องยนต์เรือขนาดเล็กจำนวน 3 เครื่อง เพื่อลดเวลาในการเดินทาง และระยะเวลาของการทำภารกิจของหน่วยฉลามขาวที่จากเดิมจะต้องใช้เวลา 15 วัน แต่ถ้ามีเจ้านี่ มันสามารถลดระยะเวลาการเดินทางได้มากหลายเท่าตัวแต่สิ่งที่ระบบเสนอมานั้นคือราคา เครื่องละ 1000 เหรียญทอง ซึ่งมันแพงมาก เขาจึงปรึกษากับแนนซี่เรื่องของเครื่องยนต์ ว่ามีตัวอื่นที่สามารถใช้ทดแทนกันบ้างได้หรือไม่ แต่เธอเป็นผู้หญิงที่ไม่ได้มีความรู้ในเรื่องของเครื่องยนต์เลยแม้แต่น้อย เธอก็ไม่รู้จะให้คำปรึกษาแก่เขายังไง แต่จู่ๆเขาก็เหมือนจะคิดอะไรออกมา“ระบบเครื่องตัดหญ้าแบบแกนเหล็กราคาเท่าไหร่” ฌอนที่เกิดไอเดียมาจากตอนไปเที่ยวจังหวัดเชียงราย คนขับเรือเร็วก็มักจะใช้อย่างนี้กันทั้งนั้น แค่นำมันมาดัดแปลงสักหน่อย มันก็สามารถทำงานได้เหมือนกับเครื่องยนต์เรือแล้ว“เครื่องตัดหญ้าแบบธรรมดา 100 เหรียญทอง แบบล่าสุด และเก็บเสียงราคา 150 เหรียญทอง” ระบบกล่าวออกมาเหมือนกับรู้ใจฌอนเป็นอย่างมากว่าเขาต้องการอะไร เขาจึงสั่งชื้อมันมา 3 เครื่องในทันทีพร้อมกับสั่งอุปกรณ์ที่จะเอาไว้ใช้สำหรับการดัดแปลงอีกนิดหน่อย รวมแล้วเขาสูญเสียไป 500 เหรียญทองเพียงเท่านั้นเองและอย่างสุดท้ายคือกระสุนจำนวนตามที่ทางหน่วยต่างๆต้องการ กระสุนขนาด 9 มิลลิเมตรจำนวน 12000 นัด และขนาด 7.56 มิลลิเมตรอีก 500 นัดสำหรับหน่วยอินทรีย์ รวมเป็นเงิน 125 เหรียญทอง แล้วรวมสิ่งที่เขาต้องจ่ายไปเป็นจำนวนงาน 695+750+500+125 = 2070 เหรียญทองหรือตีเป็นเงินบาทก็ราวๆ 103.5 ล้านบาท กับการชื้อของบ้านอย่างนี้ ฌอนซิอยากตายแต่นั่นก็ยังไม่เป็นอะไร เพราะในวันนี้เขายังมีกิจกรรมที่สองที่จะสามารถช่วยเขาได้ คือการประมูล MT5 จำนวน 10 กระบอกนั่นเอง เขาเริ่มพิมพ์รหัสมอสส่งไปให้ยังทุกศูนย์ว่า“จะเริ่มทำการประมูลปืนกลเบาMT5 ผ่านระบบรหัสมอสทีละ 1 กระบอก กระบอกละ 10 นาที ใครสามารถเสนอราคาต่อหนึ่งกระบอกได้มากที่สุดในสิบนาทีนั้น จะได้รับมันไปเลย เริ่มประมูลเวลา 16.00 น. โปรดเตรียมตัวกันให้พร้อม ปล.ราคาเริ่มต้นต่อหนึ่งกระบอกอยู่ที่ 1000 เหรียญทอง ปล.2 แถมแม็ค 1ชิ้นและกระสุนให้กระบอกละ 200 นัด ทุกกระบอกที่ประมูลไปได้”หลังจากนั้นก็มีข้อความตอบกลับมาอย่างรวดเร็วว่ารับทราบแล้ว จากนั้นฌอนก็เริ่มพิมพ์เงื่อนไขต่างๆลงไปให้พวกเขาทำความเข้าใจตาม...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 55

คล้ายกับเรื่องร้านขายของชำของผมที่ต่างโลก ที่คุณอ่าน

ร้านขายของชำของผมที่ต่างโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 55

คล้ายกับเรื่องร้านขายของชำของผมที่ต่างโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้