เมื่อกินอิ่มแล้วนางก็กลับเข้าห้องไปพร้อมกับเสี่ยวถง ไม่นานก็หลับไปเพราะเป็ไข้
เว่ยหยางกลับมาถึงในตอนดึก เขาแวะเข้ามาดูเยี่ยหลินที่นอนหลับอยู่บนเตียง และเมื่อสัมพัสร่างกายของนางก็รับรู้ถึงไอร้อนที่ออกมาจากตัว เขาจึงรู้ว่านางกำลังเป็ไข้จึงได้เรียกหมอมาตรวจดู
“ ไม่เป็ไรมากขอรับ อาจจะเพราะร่างกายออ่นแอและต้องเดินทางไกลจึงป่วยไข้เอา พักสัก3วันกินยาตามเทียบก็หายแล้ว ”
“ ขอบคุณท่านหมอ พ่อบ้านส่งท่านหมอกลับด้วย ”
เป็อันว่าคืนนี้ทั้งคืนเขาเวียนเช็ดตัวให้นางจนเกือบเช้าไข้จึงลดลงบ้างแล้ว และเขาก็เผลอหลับไปในตอนเกือบรุ่งเช้า
เยี่ยหลินตื่นขึ้นมาพบว่าเขานั่งหลับอยู่ข้างเตียงจึงเอื่อมมือมาปลุกเขาให้ขึ้นมานอนบนเตียงด้วยกัน
“ ท่านพี่ ”
“ หืม ” เว่ยหยางตื่นขึ้นมาจากนั้นก็ใช้มืออังหน้าผากของนางก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆด้วยความโล่งใจ
“ ท่านคงเหนื่อยที่ต้องดูแลข้า ขึ้นมานอนตรงนี้เถอะเ้าค่ะ ”
และไม่นานทั้งสองก็หลับไปด้วยกัน กว่าจะตื่นก็สายมากแล้ว เสี่ยวถงที่นั่งรอหน้าห้องก็ลุกขึ้นเมื่อได้ยินเสียงดังมาจากข้างใน นางจึงเคาะประตูและเปิดเข้าไปหลังจากที่นายหญิงส่งเสียงตอบกลับว่าให้เข้าไปได้
“ น้ำล้างหน้าเ้าค่ะ นายท่าน ”
“ นายหญิงจะอาบน้ำเลยหรือไม่เ้าคะ ”
“ อย่าเพิ่งให้นางอาบน้ำ แค่เช็ดตัวก็พอไข้เพิ่งจะลด เอาไว้หายดีแล้วค่อยอาบ ”
“ เ้าค่ะ ” เสี่ยวถงจึงไปเตรียมน้ำมาให้นายหญิงของนางเช็ดตัว
หลังจากนั้นก็ออกมารับมื้อเช้าด้วยกัน ก่อนที่เว่ยหยางจะออกไปทำธุระด้านนอก เขายังสั่งให้นางพักผ่อนให้มากๆและไม่อนุญาตให้ออกไปนอกจวนจนกว่าจะหายดี และเขาจะเป็คนพานางออกไปเที่ยวเล่นเอง
“ รอเ้าหายดีข้าจะพาไปเที่ยวเล่นที่ตลาดในเมือง เผื่อจะได้ซื้อกลับไปใช้ที่บ้าน ”
“ เ้าค่ะ ข้าจะรีบหายไวๆ ท่านพี่ไม่ต้องกังวล ” เธอเอ่ยตอบเขาก่อนจะส่งยิ้มกว้างให้เขาอีกครั้ง เสี่ยวถงพยุงเธอกลับเข้าไปพัก ก่อนจะนำยามาให้กิน แล้วให้นอนพักต่อ
เว่ยหยางกลับมาถึงจวนใน่บ่ายของวัน เมื่อมาถึงก็เห็นว่านางกำลังนั่งเล่นอยู่ที่ศาละริมสระบัว ได้ยินเสียงพูดคุยของนางกับสาวใช้ดังมาตามด้วยเสียงหัวเราะเล็กๆ ตลอดทางที่เขาเดินเข้าไปหานาง
“เสี่ยวถงไม่ใช่แบบนั้นเอาใหม่สิ ทำแบบที่ข้าสอนไป ”
“ แบบนี้ใช่หรือไม่เ้าคะ ”
“ ถูกต้องๆ ”
“ ทำสิ่งใดกันอยู่” เว่ยหยางเดินเข้ามาหยุดที่ศาลาสระบัวก็เห็นว่ามีสาวใช้หลายคนรุมทำบางสิ่งอยู่รอบตัวของนาง
“ ท่านพี่ กลับมาแล้วหรือเ้าคะ ข้ากำลังสอนพวกนางทำขนม อีกไม่นานก็จะเสร็จแล้วเ้าค่ะ ท่านพี่ออกไปรอก่อนนะเ้าคะเสร็จแล้วข้าจะให้คนไปตามท่านมาช่วยชิมรสชาติ ”
จากนั้นเธอก็สนใจขนมตรงหน้าต่อไปจนเสร็จและส่งคนไปตามสามีมาชิมรสชาติของขนมที่เธอทำ มันคือขนมชั้น ทำมาจากแป้งมัน แป้งถั่วเขียว และแป้งข้าวเ้า วิธีทำไม่ยากอย่างที่คิด
เพราะชาติก่อนเธอชอบขนมหวานไทยๆจึงมักจะเปิดช่องยูทุปดูวิดีโอการทำขนมต่างๆเป็ประจำจึงจดจำวิธีทำเอาไว้
เริ่มจากเตรียมแป้งทั้ง3ชนิดมาอย่างละครึ่งถ้วย น้ำกะทิ ที่นางบังเอิญไปเจอต้นของมันด้านหลังของจวนจึงให้บ่าวในจวนไปสอยลงมาหลายลูกแล้วมาคั้นกะทิเอาไว้รอ
เธอนำกะทิกับน้ำตาลทรายไปลงในหม้อ คนผสมกันแล้วนำไปตั้งไฟกลาง ประมาณ 5นาที จนแน่ใจว่าน้ำตาลทรายละลายดีแล้ว จึงยกลงจากเตาไฟทิ้งไว้ให้เย็น ระหว่างนั้นก็นำถาดที่จะใช้ไปนึ่งในน้ำเดือด 15นาที
จากนั้นผสมแป้งทั้งหมดเข้าด้วยกัน ค่อยๆเทน้ำกะทิลงไปแล้วคนต่อไปจนแป้งละลายเป็น้ำ จากนั้นจึงแบ่งใส่ถ้วยและใส่สีตาม้าเตรียมเอาไว้
จากนั้นก็ทำชั้นที่1 ลงในถาดแล้วนำไปนึ่งประมาณ5 นาที และทำชั้นต่อไปจนแป้งหมด แต่ในส่วนของชั้นสุดท้ายนั้นต้องนึ่งให้นานขึ้นอีกนิดประมาณ 7-8นาที แล้วจึงพักไว้ให้เย็นก่อน แล้วจึงใช้มีดตัดออกมาเป็ชิ้นก่อนจะนำไปกิน
“ อืม เหนียวนุ่ม ไม่หวานนัก ” เว่ยหยางเอ่ยชมขนมชั้นที่นางทำมาให้เขาชิมตามความรู้สึกของตนเอง
“ ถ้าหากท่านพี่ชอบต่อไปข้าจะทำขนมให้ท่านกินบ่อยๆนะเ้าคะ ”
“ ได้สิ ข้าจะรอกินขนมฝีมือเ้า ”
เมื่อได้ยินว่าเขาจะรอกินขนมฝีมือของเธอก็ถึงกับยิ้มกว้างด้วยความดีใจ ต่อไปเธอคงต้องคิดสูตรขนมเอาไว้ให้มาก เพื่อที่จะได้ทำให้เขากิน ในเมื่อเขาไม่ยอมให้เธอแยกจากไป งั้นก็ใช้ขนมหวานมัดใจเขาก็แล้วกัน
เยี่ยหลินคิดกับตนเองก่อนจะนั่งกินขนมชั้นที่ตนเองกับสาวใช้ช่วยกันทำ ขนมที่ทำไว้มีเยอะมากตอนนี้บรรดาบ่าวชายหญิงต่างก็กำลังเพลิดเพลินกับขนมชั้นกันอยู่ในครัวแล้วล่ะ
17
