่หลังๆ มานี้นนท์ได้ไปรับไปส่งลิดากลับบ้านเกือบทุกวัน ทำให้ทุกคนต่างพากันเข้าใจว่าทั้งสองเป็แฟนกันและคบกันอย่างเปิดเผย วันนี้ก็เช่นกัน
“นนท์ไม่ต้องไปส่งดาทุกวันก็ได้นะ” ลิดาเกรงใจ
“พวกเราเป็เพื่อนกันนี่” นนท์รู้ว่าลิดาพยายามปิดโอกาสเขา แต่เขาก็จะพยายามจีบดาให้ถึงที่สุดเสียก่อน
“ระวังนนท์!” ลิดาชี้ไปข้างหน้า
นนท์เบรกรถกะทันหัน เพราะข้างหน้าเป็รถตู้ลึกลับไร้ทะเบียนรถจอดตัดหน้ารถของนนท์อยู่ สักพักคนในรถตู้ก็เปิดประตูบานใหญ่ และกรูกันออกมาจากรถตู้นับหกคน ทุกคนถือปืนยาวพร้อมที่จะยิง
“เปิดประตูรถเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่อยากตาย” ชายฉกรรจ์คนหนึ่งะโ
นนท์กับดาจำต้องเปิดประตูรถ เพราะกลัวว่าพวกเขาจะยิงทั้งคนทั้งรถโดยไม่ไต่ถามใดๆ แต่ถ้าพวกเขาลงไปอาจพอเจรจากันได้บ้าง
“พวกผมยอมแล้ว คุณ้าอะไร อย่าทำร้ายผู้หญิงเลย ปล่อยผู้หญิงไปเถอะ” นนท์พยายามเกลี้ยกล่อม
“จับทั้งคู่ เร็วเข้า” หัวหน้าโจระโสั่ง
ทั้งดาและนนท์ถูกฉุดขึ้นไปบนรถตู้ โดยคนเ่าั้พากันมัดมือมัดเท้า และใช้ผ้ารัดปากเหยื่อไว้ คนเ่าั้พานนท์และดาไปที่โกดังแถวใกล้แม่น้ำเ้าพระยา
ทั้งคู่ถูกพาตัวไปแล้วบังคับให้คุกเข่าต่อหน้าชายวัยกลางคนที่สวมแว่นตาดำ ซึ่งมาดของเขาเหมือนมาเฟียคนหนึ่งคาดว่าเขาน่าจะเป็นายใหญ่ของที่นี่
ลูกน้องมาเฟียเข้ามาแก้ผ้ารัดปากให้ทั้งสองคน
"คุณจับพวกเรามาทำไมคะ” ดาะโถาม
“แกทำลูกสาวของฉันท้อง ไม่เพียงไม่รับผิดชอบ ยังไปคบผู้หญิงคนอื่นอีก” หัวหน้ามาเฟียหันไปพูดกับนนท์
“ผมไม่รู้เื่ ผมไม่ได้ทำครับ” นนท์ฉงนว่าเขาไปทำร้ายลูกสาวมาเฟียตอนไหน
“งั้นดูคลิปจากกล้องวงจรปิดที่ผับและโรงแรมนั่นสิ ดูซิว่าจะมีอะไรแก้ตัวอีกมั้ย” หัวหน้ามาเฟียสั่งลูกน้องให้ไปเปิดคลิปวีดีโอโดยฉายเป็จอใหญ่เพื่อให้ทุกคนเห็น หากมีฉากที่วาบหวิวก็จะมีการเซนเซอร์เบลอภาพให้เห็นไม่ชัดด้วย
ภาพที่ดาและนนท์เห็นก็คือ นนท์อยู่ในสภาพเมามาก เพราะตอนนั้นเขาไปร่วมงานเลี้ยงรุ่นที่ผับแห่งหนึ่ง เขาเดินชนเข้ากับสาวสวยวัยประมาณ 25 ปี หญิงคนนั้นก็เมาด้วยเช่นกัน
หญิงสาวคนนั้นล้มไปกองกับพื้น ทำให้นนท์ต้องช่วยประคองผู้หญิงคนนั้นให้ลุกขึ้น สักพักผู้หญิงคนนั้นก็สลบไป นนท์ทำตัวไม่ถูก เขาไม่รู้จักผู้หญิงลึกลับคนนั้น ก็เลยตัดสินใจไปเช่าที่พักในโรงแรมให้ผู้หญิงคนนี้ไปนอนพัก
แต่ทว่าอยู่ดีๆ ผู้หญิงคนนั้นก็ตื่นและเข้าใจว่านนท์เป็ชายคนที่เธอหมายปอง ทำให้เธอจู่โจมเข้าไปจูบกับนนท์แบบไม่ทันตั้งตัว ทั้งสองควบคุมอารมณ์ไว้ไม่อยู่ประกอบกับเมามาก จึงทำให้ทั้งสองมีอะไรกันในคืนนั้น ซึ่งนนท์นั้นรู้สึกคลับคล้ายคลับคลาว่าผู้หญิงปริศนาคนนี้เวอร์จิ้น และเขาก็ได้เป็คนทำลายความบริสุทธิ์ของเธอ
หญิงสาวที่สร่างเมาได้ฟื้นขึ้นมา เธอใสุดขีดที่เธอดันไปมีความสัมพันธ์กับชายแปลกหน้า หาใช่คนที่เธอหลงรักไม่ หญิงสาวทำตัวไม่ถูก เธอก็เลยรีบแต่งตัวแล้วรีบออกจากห้องพักห้องนั้นไป
ผ่านไปไม่นาน อยู่ดีๆ ก็มีตัวละครตัวใหม่ นั่นก็คือนาตยา หญิงสาววัย 19 ปี เธอหันซ้ายหันขวา ก่อนที่จะแอบเข้าไปในห้องของนนท์ แล้วเธอก็จัดฉากว่ามีอะไรกันกับเขาเพื่อจับเขา นั่นจึงทำให้นนท์รู้ว่าเขาถูกนาตยาหลอกมาโดยตลอด เขาไม่เคยมีความสัมพันธ์กับนาตยาเลยสักครั้ง แถมเธอยังพยายามปอกลอกเขาจนเกือบหมดตัวอีก
ดาเห็นทุกอย่างก็เลยว่า “นนท์ควรรับผิดชอบผู้หญิงคนนั้นนะ”
“แต่ผมไม่ได้เจตนานี่” นนท์แย้ง
“แล้วยังไง จะปล่อยให้ลูกสาวฉันท้องไม่มีพ่ออย่างนั้นหรือ” หัวหน้ามาเฟียกล่าวเสียงแข็ง
“ลูกสาวคุณก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับผมเสียหน่อย” นนท์กล่าว
“งั้นแกก็ตายตรงนี้ก็แล้วกัน” มาเฟียยกปืนขึ้นมาหวังจะขู่
“อย่านะคะ บ้านมีกฎบ้านเมืองมีกฎเมือง คุณไม่ควรใช้ศาลเตี้ยแบบนี้” ลิดาอาจหาญชาญชัยเอาตัวเข้าไปขวางไว้
“ฉันอุตส่าห์ไปจ้างคนให้ไปตัดสายเบรกรถของเธอเพื่อเป็การข่มขู่แล้ว” หัวหน้ามาเฟียหลุดปาก
“อะไรนะคะ เป็ฝีมือคุณงั้นหรอ” ลิดาใ
“ใช่” หัวหน้ามาเฟียยอมรับ
“คุณจะฆ่าฉันเลยงั้นหรอ” ลิดาคิดว่าตนไม่ได้มีความแค้นอะไรต่อเขาเสียหน่อย
“เปล่าเสียหน่อย ฉันให้ลูกน้องไปขย่มต้นไม้ใหญ่ จนกิ่งไม้ที่เปราะผุพังหล่นทับรถของเธอ ทำให้เธอไม่ได้ใช้รถคันนั้น กล่าวโดยสรุป ฉันก็แค่ขู่เธอเท่านั้น” หัวหน้ามาเฟียอธิบาย
“แต่ถึงอย่างนั้น คุณก็ทำลายรถของฉันนะคะ” ลิดากล่าว
“ไปถอนแจ้งความเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะตามราวีครอบครัวเธอไม่หยุด” หัวหน้ามาเฟียรู้ความเคลื่อนไหวของลิดาทุกอย่าง
“ก็ได้ค่ะ แต่คุณห้ามทำอะไรนนท์เด็ดขาด เขาเมามาก เขาไม่ได้ตั้งใจทำร้ายลูกสาวคุณ” ลิดาเข้าข้างเพื่อน
“ฉันยังรักลูกสาวมาก แล้วแกล่ะ ไม่รักลูกของตัวเองบ้างเลยงั้นหรือ แกจะปล่อยให้หลานฉันต้องกำพร้าพ่อหรืออย่างไร” หัวหน้ามาเฟียกล่าว
“ก็ได้ครับ ผมยอมรับผิดชอบแต่งงานกับลูกสาวของคุณ แต่คุณห้ามทำร้ายลิดาเด็ดขาด” นนท์กล่าวเงื่อนไข
“ได้! นายรีบจัดงานแต่งงานให้เร็วที่สุดก็แล้วกัน ส่วนเธอจงรีบไปถอนแจ้งความซะ” หัวหน้ามาเฟียกล่าว
“ค่ะ คุณห้ามทำอันตรายครอบครัวฉันนะคะ” ลิดายอมทำตามแต่โดยดี
“เอาเป็ว่าถ้านายธนนท์จัดการพาผู้ใหญ่มาสู่ขอลูกสาวฉันเมื่อไหร่ ฉันจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเธอและครอบครัวก็แล้วกัน” หัวหน้ามาเฟียกล่าวเงื่อนไขเช่นกัน
หลังจากนั้นลูกน้องมาเฟียก็ขับรถตู้มาส่งนนท์และดากลับมาที่รถของนนท์ดังเดิม
นนท์ก็เลยขับรถไปส่งดาตามปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
***************************************
ณ ภายในรถของนนท์
“ผมขอโทษนะดา ที่ทำให้คุณเดือดร้อนไปด้วย” นนท์รู้สึกผิด
“ไม่เป็ไรนนท์ ว่าแต่นนท์ถูกบังคับแต่งงานแบบนี้ นนท์จะมีความสุขงั้นหรือ” ลิดาเป็ห่วงความรู้สึกของเพื่อน
“นนท์สงสารลูก นนท์ไม่อยากให้เขากำพร้าพ่อ นนท์เป็ลูกที่พ่อแม่แยกทางกัน นนท์เข้าใจความรู้สึกของลูกดี” ธนนท์ไม่อยากให้ลูกเผชิญชะตากรรมแบบเขา
“แต่นนท์ไม่ได้รักผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่หรือ” ลิดาอยากให้เพื่อนสมหวังในความรักกับคนที่เขารักจริงๆ
“คงต้องค่อยๆ ศึกษาดูใจกันไปก่อน หากไม่ไหวจริงๆ นนท์ยินดีรับลูกมาเลี้ยงเสียเอง” นนท์ทำใจไว้แล้ว
“ดาเป็กำลังใจให้นะ” ลิดากล่าว
“แต่ต่อไปพวกเราคงต้องห่างกันนะดา นนท์ไม่อยากให้พวกมาเฟียคิดทำร้ายดาอีก และ เอ่อ นนท์ไม่อยากให้ผู้หญิงคนนั้นเข้าใจผิดคิดว่าดาเป็แฟนนนท์” นนท์กล่าว
“ดาเข้าใจ ดาขออวยพรให้นนท์กับผู้หญิงคนนั้นสามารถรักและเข้าใจกันในสักวันนะ” ดาตบไหล่เพื่อนเบาๆ
และแล้วกลายเป็ว่านนท์กับลิดาก็ค่อยๆ ห่างกัน นั่นจึงทำให้เพื่อนร่วมงานพากันนินทาว่าลิดาเลิกกับแฟนอีกแล้ว
***************************************
ผ่านไปหนึ่งเดือน นนท์ได้แจกการ์ดงานแต่งงานระหว่างเขากับลูกสาวมาเฟียนามว่า เซโกะ ข่าวการแต่งงานของเขาแพร่กระจายไปทั่วทั้งบริษัท ทำให้ท่านประธานถึงกับต้องเรียกนนท์เข้ามาคุยเป็การส่วนตัว
“ผมได้ข่าวว่าคุณจะแต่งงานแล้ว ว่าแต่ทำไมเ้าสาวถึงไม่ใช่ลิดาล่ะ” ท่านประธานสงสัย
“ผมกับลิดาเป็เพียงเพื่อนสนิทกันเท่านั้นครับ” นนท์ยอมรับความจริง
“รึว่าคุณไปทำผู้หญิงท้องจึงต้องรับผิดชอบ” ท่านประธานเดาเหตุการณ์
“จะว่าอย่างนั้นก็ได้ครับ เธอท้องได้สี่เดือนแล้ว” นนท์ยอมรับแล้วก็กล่าวว่า “ที่เรียกผมมาคุยแบบนี้ แสดงว่าคุณเป็ห่วงลิดางั้นหรอครับ”
“เปล่านี่ครับ” ท่านประธานกล่าวโดยไม่สบตา
“ปากแข็งแบบนี้ ระวังลิดาหลุดมือไปนะครับ” นนท์ขู่
“ผมกับลิดาเลิกกันแล้ว พวกเราไม่ได้เป็อะไรกันครับ” ท่านประธานกล่าว
“ตามใจก็แล้วกัน งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” นนท์ส่ายหน้าแล้วเดินจากไปทันที
นายธนนท์มองออกว่าคุณทศวิทย์เป็ห่วงลิดาอย่างมาก แต่เขาแสร้งทำเป็ไม่สนใจลิดา เพราะอะไรกันนะ
***************************************
ลิดารู้สึกผิดที่ไปปรักปรำหาว่าคุณลาวัลย์เป็คนจ้างวานคนให้มาตัดสายเบรกรถของเธอ ดังนั้นเธอจึงโทรนัดให้คุณลาวัลย์มาคุยที่ร้านอาหารใกล้บริษัท
“เธอมีอะไรงั้นหรือลิดา” ลาวัลย์สงสัย
“ฉันอยากขอโทษคุณค่ะ ที่ฉัน เอ่อ ปรักปรำคุณ คิดว่าคุณวางยาคุณกาสะลองก่อนเธอประสบอุบัติเหตุ” ลิดาบอกตรงๆ
“แล้วเธอไปเอาเื่นี้มาจากที่ไหน” ลาวัลย์สงสัย
“ฉันฝันถึงคุณกาสะลองค่ะ” ลิดาไม่กล้าบอกว่าเธอมองเห็นดวงิญญาของกาสะลอง และิญญาก็เป็ผู้บอกเธอเอง
“แล้วเธอก็เชื่อความฝันเพ้อเจ้อเนี่ยนะ” ลาวัลย์กล่าวและคิดว่าลิดางมงาย
“ค่ะ แต่ถึงยังไงฉันก็ต้องขอโทษคุณจริงๆ นะคะ” ลิดากล่าว
“ฉันให้อภัยเธอก็ได้ ว่าแต่เื่ที่เธอกับคุณทศวิทย์เป็แฟนกันล่ะ สรุปมันเป็ยังไงกันแน่” ลาวัลย์อยากรู้
“ฉันขอสารภาพว่า ก่อนหน้านี้พวกเราตกลงกันว่าจะแกล้งเป็แฟนกันปลอมๆ เพื่อดูปฏิกิริยาของคุณค่ะ” ลิดากล่าวตรงๆ
“แล้วยังไง ฉันดูเป็ยังไง” ลาวัลย์อยากรู้
“ฉันรู้สึกว่าคุณยังคงรักคุณทศวิทย์อยู่ค่ะ” ลิดาใช้ความรู้สึกตัดสิน
“จะเป็ไปได้อย่างไรกันล่ะ ฉันมีแฟนใหม่แล้ว นี่ไงรูปคู่ของฉัน” ลาวัลย์อวดรูปคู่
“ฉันขอโทษที่เชื่อเซ้นส์ตัวเองมากเกินไปค่ะ เลยไม่ดูเหตุผลอะไรเลย” ลิดารู้สึกผิด
“แล้วตอนนี้เธอเลิกสงสัยฉันแล้วใช่มั้ย” ลาวัลย์กล่าว
“ค่ะ และฉันคงไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับท่านประธานอีก” ลิดากล่าวคำมั่น
“ดีแล้ว ทศวิทย์เขาน่าสงสาร เขารักภรรยามาก เขาจึงไม่ยอมเปิดใจให้ใครเลย ฉันคิดว่าเขาคู่ควรกับคนรักที่จริงใจและพร้อมที่จะดูแลเขาแทนกาสะลอง” ลาวัลย์อยากเห็นเพื่อนมีความสุขได้อยู่กับคนที่รักจริงๆ
“มื้อนี้ฉันขออนุญาตเลี้ยงคุณเป็การไถ่โทษนะคะ” ลิดาเปลี่ยนเื่
“ก็ได้ เธอจะได้ไม่รู้สึกติดค้างอะไรอีก” ลาวัลย์กล่าว
ตอนนี้ลิดากำลังงงว่าเธอไปหลงเชื่อดวงิญญาของคุณกาสะลองไปได้อย่างไร หรือว่าที่กาสะลองหลอกลวงลิดา ก็เพื่อหลอกให้ลิดากันท่าไม่ให้ผู้หญิงคนอื่นเข้าใกล้คุณทศวิทย์กันนะ ที่กาสะลองทำลงไปอาจเกิดจากการหึงหวงสามีก็เป็ได้
73K
